Tibetan
ཏན་དང༌། སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བ་དྲག་པོ་མྱོང་ན། དེ་མི་དགེ་བ་ལས་བྱུང་བས་འབྲས་བུ་དེ་མི་འདོད་ན་རྒྱུ་ལས་ལྡོག་དགོས་པས་སྡིག་ལ་འཛེམ་པའི་ཡོན་ཏན་དང༌། སྡུག་བསྔལ་གྱིས་གདུངས་པ་ནི་བདེ་བ་འདོད་པས་དེ་དགོས་ན་དགེ་བ་བསྒྲུབ་དགོས་པས་དགེ་བ་སྒྲུབ་པ་ལ་དགའ་བའི་ཡོན་ཏན་དང༌། རང་ཉམས་ལ་དཔགས་ནས་གཞན་ཡང་སྡུག་བསྔལ་ལོ་སྙམ་ནས་འཁོར་བ་པ་ལ་སྙིང་རྗེ་སྐྱེ་བ་ཤེས་པར་བྱས་ལ་སྡུག་བསྔལ་འདི་ནི་འདོད་པའི་གནས་སོ་སྙམ་དུ་ཡང་ཡང་བློ་སྦྱང་ངོ༌། །དེ་ཡང༌། གོམས་ན་སླ་བར་མི་འགྱུར་བའི། །དངོས་དེ་གང་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་བས་གནོད་པ་ཆུང་གོམས་པས། །གནོད་པ་ཆེན་པོའང་བཟོད་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་དང་ལེན་གྱི་བསམ་པའི་གོ་ཆ་བཟུང་ནས་སྡུག་བསྔལ་ཆུང་རིམ་དང་བསྲེས་ཀྱིན་བྱས་ན་སྡུག་བསྔལ་དང་ལེན་སྟོབས་ཇེ་རྒྱས་སུ་འགྱུར་རོ། །ཆོས་ལ་ངེས་སེམས་ལ་མོས་པའི་བཟོད་པ་སྒོམ་ཚུལ་ནི། དང་བའི་ཡུལ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་དང༌། མངོན་དུ་བྱ་ཡུལ་བདག་མེད་གཉིས་དང༌། འདོད་པའི་ཡུལ་སངས་རྒྱས་བྱང་སེམས་ཀྱི་མཐུ་ཆེན་པོ་དང༌། བླང་དོར་གྱི་ཡུལ་ལེགས་ སྤྱད་ཉེས་སྤྱད་ཀྱི་རྒྱུ་དང་དེ་དག་གི་འབྲས་བུ་དང༌། བསྒོམ་པའི་ཡུལ་ཐོབ་བྱའི་དོན་བྱང་ཆུབ་དང༌། དེ་འཐོབ་པའི་ཐབས་བྱང་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པའི་ལམ་དང༌། ཐོས་བསམ་གྱི་ཡུལ་གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་སོགས་ཀྱི་དམ་ཆོས་ཏེ་དེ་རྣམས་ལ་ཕྱོགས་རིས་མེད་པར་མོས་པ་སྦྱོང་བའོ། །བཞི་པ་ལ་གསུམ། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ངོ་བོ། རབ་དབྱེ། རྒྱུད་ལ་སྐྱེད་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། དགེ་བ་བསྡུ་བ་དང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུ་སེམས་མངོན་པར་སྤྲོ་བ་དང་དེས་བསླངས་པའི་སྒོ་གསུམ་གྱི་ལས་གཡོ་བ་ལ་བྱང་སར་བཤད་དོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་ལས། གོ་ཆའི་བརྩོན་འགྲུས་ནི། བྱང་སེམས་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པ་ན་སྦྱོར་བའི་སྔ་རོལ་ནས་སེམས་ཀྱི་སྤྲོ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་བསམ་པའི་གོ་ཆ་བསྐལ་ཆེན་གྲངས་མེད་གསུམ་བྱེ་བ་ཕྲག་འབུམ་འགྱུར་གྱིས་སེམས་ཅན་གཅིག་གི་སྡུག་བསྔལ་བསལ་བའི་ཕྱིར་དུ་དམྱལ་བ་ཁོ་ནར་གནས་ནས་སངས་རྒྱས་འཐོབ་པར་འགྱུར་ན་ཡང་སྤྲོ་བར་བྱེད་དེ། རྫོགས་བྱང་གི་ཕྱིར་དུ་བརྩོན་པར་བྱེད་ལ། བརྩོན་འགྲུས་ལ་ཞུགས་པ་ཡང་མི་གཏོང་ན་དུས་ཀྱི་ཡུན་དེ་ལས་ཐུང་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ཆེས་ཆུང་བས་ལྟ་ཅི་སྨོས་སྙམ་དུ་བསམ་པའི་གོ་ཆ་གྱོན་པའོ། །དགེ་བའི་ཆོས་སྡུད་པའི་བརྩོན་འགྲུས་ནི། ཕྱིན་དྲུག་འགྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་དག་
Chinese
而且，如果体验到强烈的痛苦感受，那是因为它源于不善，如果不想要那个结果，就必须从原因上扭转，因此要有戒除罪恶的功德；被痛苦折磨是因为想要快乐，如果需要快乐，就必须行善，因此要有乐于行善的功德；设身处地地想到他人也有痛苦，从而对轮回中的众生生起慈悲心，要知道这些，并且反复修习这种痛苦是所希望的处境。而且，正如所说：“没有什么是通过习惯不会变得容易的。因此，通过习惯小的损害，也能忍受大的损害。” 就像这样，持有接受痛苦的意念盔甲，从小痛苦开始逐渐混合，就能使接受痛苦的力量越来越强大。修习对佛法坚定信念和欢喜的忍耐之法是：首先，皈依境是三宝；显现的境是二无我；希望的境是佛菩萨的大威力；取舍的境是善行恶行的因及其结果；修习的境是所要获得的菩提；获得菩提的方法是菩萨的学道；闻思的境是十二部经等正法，对这些没有偏颇地修习欢喜心。第四（精进）有三：精进的体性、分类、在相续中生起的方式。第一是：为了积累善法和利益有情，心生欢喜，以及由此引发的身语意三门之业，在《瑜伽师地论》中如此宣说。第二（分类）有三：盔甲精进是：菩萨在开始精进时，在修习之前，心中先产生欢喜，这种意念的盔甲是，为了消除一个有情的痛苦，即使需要在无数个大劫中，在数百万亿个地狱中受苦，最终才能获得佛果，也仍然感到欢喜，为了圆满菩提而精进，并且不放弃已经开始的精进，那么时间比这更短，痛苦比这更小，更不用说了，像这样穿上意念的盔甲。积累善法的精进是：为了成就六度，那些
English
Moreover, if one experiences intense feelings of suffering, it is because it originates from negativity. If one does not want that result, one must reverse it from the cause. Therefore, one should have the merit of abstaining from evil; being tormented by suffering is because one desires happiness. If one needs happiness, one must do good, so one should have the merit of delighting in doing good; putting oneself in others' shoes and thinking that others also have suffering, thereby generating compassion for sentient beings in samsara, one should know these things and repeatedly train the mind that this suffering is the desired situation. Moreover, as it is said, "There is nothing that does not become easy through habit. Therefore, by habituating oneself to small harms, one can also endure great harms." Like this, holding the armor of the thought of accepting suffering, starting with small sufferings and gradually mixing them, one can make the power of accepting suffering stronger and stronger. The method of cultivating patience with firm conviction and joy in the Dharma is: First, the object of refuge is the Three Jewels; the object to be manifested is the two selflessnesses; the object of hope is the great power of the Buddhas and Bodhisattvas; the object of acceptance and rejection is the cause of good and bad deeds and their results; the object of cultivation is the Bodhi to be attained; the method of attaining Bodhi is the path of the Bodhisattva's training; the object of hearing and thinking is the sacred Dharma such as the twelve divisions of scripture, and one should cultivate joy in these without partiality. The fourth (diligence) has three: the nature of diligence, the divisions, and the way to generate it in the mindstream. The first is: In order to accumulate merit and benefit sentient beings, the mind is delighted, and the actions of body, speech, and mind that arise from this are explained in the *Yogacarabhumi*. The second (divisions) has three: Armor-like diligence is: When a Bodhisattva begins to practice diligence, before engaging in the practice, joy arises in the mind beforehand. This armor of thought is that in order to eliminate the suffering of one sentient being, even if one has to remain in hell for countless great kalpas, in hundreds of millions of billions of hells, and only then attain Buddhahood, one would still be joyful, striving for perfect Bodhi, and not giving up the diligence that has already begun, then the time is shorter than that, and the suffering is smaller, let alone, like this, one puts on the armor of thought. The diligence of accumulating virtuous Dharmas is: In order to accomplish the six perfections, those
Tibetan
ལ་སྦྱོར་བའོ། །སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཀྱི་བརྩོན་འགྲུས་ནི། སྔར་དང་འདྲའོ། །གསུམ་པ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེད་ ཚུལ་ནི། བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པའི་ཕན་ཡོན་ནི། མདོ་རྒྱན་ལས། དགེ་བའི་ཚོགས་ཀྱི་ནང་ན་བརྩོན་འགྲུས་མཆོག །འདི་ལྟར་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་རྗེས་འཐོབ། །བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་ནི་མོད་ལ་བདེ་གནས་མཆོག །དངོས་གྲུབ་འཇིག་རྟེན་འདས་དང་འཇིག་རྟེན་གཏོགས། །བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་ནི་སྲིད་སྤྱོད་འདོད་པ་འཐོབ། །བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་ནི་དག་པ་རབ་འགྱུར་ལྡན། །བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་ནི་འཇིག་ཚོགས་འདས་ནས་གྲོལ། །བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་ནི་བྱང་ཆུབ་མཆོག་འཚང་རྒྱ། །ཞེས་དང༌། ཕར་ཕྱིན་བསྡུས་པ་ལས་ཀྱང༌། ཡོངས་སུ་སྐྱོ་མེད་བརྩོན་འགྲུས་ཆེ་ལྡན་ན། །མི་ཐོབ་མི་འགྲུབ་རྣམ་པ་གང་ཡང་མེད། །ཅེས་དང༌། མི་མིན་ཀུན་ཡང་དེ་ལ་ཕན་པར་དགའ། །ཏིང་འཛིན་རྣམ་པ་ཀུན་ཀྱང་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཉིན་མཚན་དུས་རྣམས་འབྲས་བུ་ཡོད་པར་འདའ། །ཡོན་ཏན་ཚོགས་ཀྱིས་དམའ་བར་འགྱུར་བ་མེད། །མི་ཡི་ཆོས་ལས་འཕགས་པའི་དོན་རྣམས་ཀྱིས། །མེ་ཏོག་ཨུཏྤ་ལ་བཞིན་རྣམ་པར་འཕེལ། །ཞེས་སོ། །མ་བརྩམས་པའི་ཉེས་དམིགས་ནི། བློ་གྲོས་རྒྱ་མཚོས་ཞུས་པ་ལས། །ལེ་ལོ་ཅན་ལ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཤིན་ཏུ་རིང་ཞིང་རྣམ་པར་རིང་ངོ༌། །ལེ་ལོ་ཅན་རྣམས་ལ་ནི་སྦྱིན་པ་མེད་པ་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་བར་དུ་མེད་དོ། །ལེ་ལོ་ཅན་རྣམས་ལ་ནི་གཞན་གྱི་དོན་མེད་དོ། །ཞེས་དང༌། དྲན་པ་ཉེར་གཞག་ལས་ཀྱང༌། ཉོན་མོངས་རྣམས་ཀྱི་གཞི་གཅིག་ནི། །ལེ་ལོ་ཡིན་ཏེ་གང་ལ་ཡོད། །གང་ལ་ ལེ་ལོ་གཅིག་ཡོད་པ། །དེ་ལ་ཆོས་ཀུན་མེད་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་བསམ་མོ། །བརྩོན་འགྲུས་སྐྱེད་ཚུལ་དངོས་ཀྱི་འགལ་རྐྱེན་ལ་གཉིས་ཏེ། དགེ་བའི་ཆོས་སྒྲུབ་ནུས་སུ་མཐོང་ཡང་མི་འཇུག་པ་དང་། བདག་གིས་དེ་འདྲ་བསྒྲུབ་ག་ལ་ནུས་སྙམ་སྟེ་ཞུམ་པའོ། །དང་པོ་ལའང་གཉིས་ཏེ། ད་དུང་ལོང་ཡོད་སྙམ་སྟེ་ཕྱི་བཤོལ་བྱེད་པ་དང༌། དེ་མིན་ཡང་བྱ་བ་ངན་པ་རྣམས་ལ་ཆགས་པས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པའོ། །དང་པོའི་གཉེན་པོར་ནི་ལུས་ཐོབ་པ་མྱུར་དུ་འཇིག་པ་དང༌། ཤི་བའི་འོག་ཏུ་ངན་འགྲོར་ལྟུང་བ་དང༌། སླར་ཡང་རྟེན་བཟང་པོ་འདི་རྙེད་དཀའ་བ་གསུམ་སྒོམ་པ་སྟེ་སྔར་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །ཆགས་པའི་གཉེན་པོར་ནི། དམ་ཆོས་ནི་འདི་ཕྱིར་དགའ་བ་མཐའ་ཡས་པ་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པ་དང༌། དོན་མེད་ཀྱི་ཅལ་ཅོལ་སྨྲ་བ་དང༌། རྒོད་པ་སོགས་ཀྱི་རྣམ་གཡེང་རྣམས་ནི་འདིར་དོན་ཆེན་པོ་ཉམས་པར་བྱེད་པ་དང༌། ཕྱི་མར་སྡུག་བ
Chinese
是结合。利益有情之精进，如前。三、于相续中生起之理。精进之利益，《经庄严论》云：善法聚中精进胜，如是依此彼后得，精进能速得安乐，成就世间出世间，精进能得有欲乐，精进能具极清净，精进能脱离坏聚，精进能证菩提胜。又《摄波罗蜜多论》云：若具全无厌倦大精进，则无不得不成之事。又云：一切非人皆乐于饶益彼，一切三摩地皆得成就，昼夜时分皆有果而逝，功德聚不至低劣，由超胜人法之诸义，如乌 উৎপala花般增长。如是。未精进之过患，《妙慧海请问经》云：于懒惰者菩提极遥远，且极为遥远。于懒惰者无布施乃至无智慧。于懒惰者无利他。又《念住经》云：烦恼之根本唯一，即懒惰，于谁有，于谁有一懒惰，于彼一切法皆无。如是思维。生起精进之真实违缘有二，谓见能成办善法而不趣入，及我岂能成办如是之事而怯弱。初者亦有二，谓念仍有闲暇而延缓，及非尔乃为恶事所染而压伏。初者之对治，谓修习获得此身速坏，死后堕恶趣，及复得此妙身甚难，三者，如前已说。贪著之对治，谓正法为此生后世生起无量喜乐之因，及无义之闲谈，掉举等之散乱，于此处令大义退失，及于后世受苦。
English
It is a combination. The diligence of benefiting sentient beings is the same as before. Third, the way to generate it in the continuum. The benefits of diligence, the Ornament of the Sutras says: Among the collections of virtues, diligence is supreme. Thus, relying on it, one obtains it later. Diligence can quickly obtain happiness. Accomplishments belong to both the world and beyond. Diligence can obtain the desires of existence. Diligence can possess great purity. Diligence can be liberated from the destruction of aggregates. Diligence can attain supreme enlightenment. Also, the Compendium of Perfections says: If one possesses great diligence without any weariness, then there is nothing that cannot be obtained or accomplished. It also says: All non-humans are happy to benefit him. All samadhis will be attained. Days and nights will pass with fruit. The collection of qualities will not be diminished. By the meanings that surpass human dharma, it will increase like an উৎপala flower. Thus. The faults of not being diligent, the Question of Sagaramati says: For the lazy, enlightenment is very far away, and extremely far away. For the lazy, there is no generosity, and so on, up to wisdom. For the lazy, there is no benefit to others. Also, the Mindfulness Sutra says: The root of all afflictions is only laziness, which exists in whoever has it. Whoever has one laziness, all dharmas are absent from him. Thus, think about it. There are two real obstacles to generating diligence: seeing that one can accomplish virtuous dharmas but not engaging in them, and being discouraged, thinking, "How could I accomplish such a thing?" The first also has two: thinking that there is still time and procrastinating, and otherwise being overwhelmed by attachment to evil deeds. The antidote to the first is to meditate on the three: that obtaining this body quickly decays, that one falls into the lower realms after death, and that it is difficult to obtain this good support again, as has already been shown. The antidote to attachment is that the true dharma is the cause of infinite joy arising in this life and the next, and that meaningless chatter and distractions such as excitement cause great meaning to be lost here, and suffering in future lives.