Tibetan
་ཉམས་པ་ཡིན་པར་བསྡུ་བ་ལས་གསུངས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་སོ་ཐར་གྱི་སྡོམ་པ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་བཟུང་ནས། དེའི་འཇུག་ལྡོག་གི་བཅས་པ་རྣམས་དོར་ཏེ། བྱང་སེམས་ཀྱི་བསླབ་བྱ་གཞན་ཞིག་ལ་སློབ་དགོས་ཟེར་བ་ནི་བྱང་སེམས་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པའི་གནད་མ་ཟིན་པ་ཡིན་ཏེ། སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཕྱི་མ་གཉིས་ཀྱི་གཞི་དང་གནས་སུ་ལན་དུ་མར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཡང་རང་བཞིན་གྱི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་རྣམས་སྤོང་བ་ཡིན་ལ། རང་བཞིན་རྣམས་ཀྱི་ཡང་ཉེས་དམིགས་ཆེ་བའི་གནད་བསྡུས་པ་ནི་མི་དགེ་བཅུ་སྤོང་ཡིན་པས་དེ་ལ་ཀུན་སློང་ཙམ་ཡང་མི་རྒྱུ་བའི་སྡོམ་སེམས་ཡང་ཡང་བྱ་སྟེ། ཕར་ཕྱིན་བསྡུས་པ་ལས། མཐོ་རིས་ཐར་པའི་བདེ་ལམ་གྱུར་པ་སྟེ། །ལས་ལམ་བཅུ་པོ་འདི་ལས་ཉམས་མི་བྱ། །འདི་ལ་གནས་པས་འགྲོ་ལ་ཕན་བསམས་པའི། །བསམ་པའི་ཁྱད་པར་འབྲས་བུ་ཡོད་པར་འགྱུར། །ངག་ལུས་ཡིད་རྣམས་ཡང་དག་བསྡམ་བྱ་བ། །མདོར་བསྡུས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡིན་ཞེས་རྒྱལ་བས་གསུངས། །ཚུལ་ཁྲིམས་མ་ལུས་འདུ་བའི་གཞི་ཡིན་པས། །དེ་ཕྱིར་འདི་དག་རྣམ་པར་སྦྱང་བར་གྱིས། །ཞེས་སོ། །མདོར་ན་དེ་གཞིར་བྱས་ནས་རང་གིས་གང་ཁས་བླངས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ལ་སློབ་པའི་སྡོམ་སེམས་སོགས་ཡང་ཡང་སྦྱོང་བ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཉམས་ལེན་ནོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལྡན་དུ་བྱ་བ་ནི། རང་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་གནས་ནས་གཞན་དེ་ལ་འགོད་པ་ནི་སྦྱིན་པ་ཡིན་ལ། ལྷག་མ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་ལ་གསུམ། བཟོད་པའི་ངོ་བོ། རབ་དབྱེ། རྒྱུད་ལ་སྐྱེད་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། གནོད་པ་བྱེད་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་བྱུང་བས་མི་བརྫི་བར་སེམས་རྣལ་དུ་གནས་པ་དང༌། ཆོས་ལ་མོས་པ་ཤིན་ཏུ་གནས་པའོ། །དེའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ནི་ཞེ་སྡང་ དང་སྲོ་ཤི་བ་དང་མ་མོས་ཤིང་མི་འདོད་པའོ། །དེ་ལ་བཟོད་པའི་ཕར་ཕྱིན་རྫོགས་པ་ནི། རང་གི་ཁྲོ་བ་སོགས་འགོག་པའི་སེམས་ཀྱི་གོམས་པ་རྫོགས་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི། སེམས་ཅན་མི་བསྲུན་པ་དང་བྲལ་བ་ལ་མི་ལྟོས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། གཞན་གྱིས་གནོད་པ་བྱས་པ་ལ་ཇི་མི་སྙམ་པ་དང༌། རང་རྒྱུད་ལ་སྡུག་བསྔལ་བྱུང་བ་དང་ལེན་དང༌། ཆོས་ལ་ངེས་སེམས་ཀྱི་བཟོད་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། བཟོད་པའི་ཕན་ཡོན་དང་མི་བཟོད་པའི་ཉེས་དམིགས་བསྒོམ་དགོས་པས་དང་པོ་ནི། ཕྱི་མ་ལ་དགྲ་ཉུང་བ་དང༌། མཛའ་བོ་དང་མི་འབྱེ་བ་དང༌། བདེ་བ་དང་ཡིད་བདེ་མང་བ་དང༌། འགྱོད་པ་མེད་པར་འཆི་བ་དང༌། ལུས་ཞིག་ནས་ལྷའི་ནང་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་དང༌། ཕར་ཕྱིན་བསྡུས་པ་ལས། གཞན་དོན་འདོར་བའི་ཡིད་དང་ལྡན་པ་ལ། །ཚུལ་གྱི་དམ་པ་བཟོད་པ་ཡིན་ཞེས་གསུངས། །འཇིག་རྟེན་ལེགས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དག །ཁྲོ་བའི་སྐྱོན་ལ་བཟོད་པས་ཡོངས་སུ་སྐྱོབ། །མཐུ་ལྡན་རྣམས་ཀྱི་རྒྱན་གྱི་དམ་པ་སྟེ། །དཀའ་ཐུབ་ཚུལ་འཆང་རྣམས་ལ་སྟོབས་ཀྱི་ཕུལ། །གནོད་སེམས་འབྲོག་གི་མེ་ལ་ཆུ་ཡི་རྒྱུན། །འདི་དང་གཞན་ལ་གནོད་དགུ་བཟོད་པས་སེལ། །སྐྱེ་བོ་མཆོག་གི་བཟོད་པའི་གོ་ཆ་ལ། །མི་བསྲུན་སྐྱེ་བོའི་ཚིག་གི་མདའ་རྡུགས་པས། །དེ་དག་བསྟོད་པའི་མེ་ཏོག་བཟང་གྱུར་ཅིང༌། །གྲགས་པའི་ཕྲེང་བ་ཡིད་དུ་འོང་བར་འགྱུར། །ཞེས་དང༌། ཡོན་ཏན་མཛེས་ ལྡན་མཚན་རབ་བརྒྱན་པ་ཡི། །གཟུགས་སྒྲུབ་བཟོ་ཡི་གནས་ཀྱང་བཟོད་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཕན་ཡོན་ལ་ངེས་པ་ཤུགས་དྲག་ལ་བརྟན་པར་མ་རྙེད་བར་དུ་བསྒོམ་མོ། །གཉིས་པ་ནི། སྤྱོད་འཇུག་ལས། བསྐལ་པ་སྟོང་དུ་བསགས་པ་ཡི། །སྦྱིན་དང་བདེར་གཤེགས་མཆོད་ལ་སོགས། །ལེགས་སྤྱད་གང་ཡིན་དེ་ཀུན་ཡང༌། །ཁོང་ཁྲོ་གཅིག་གིས་འཇོམས་པར་བྱེད། །ཅེས་གསུངས་པ་སྟེ། འདི་ནི་འཕགས་པ་དཔའ་བོས་མཛད་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་བཀོད་པར་སྣང་ངོ༌། །འཇམ་དཔལ་རྣམ་པར་རོལ་པའི་མདོ་ལས་ནི་བསྐལ་པ་བརྒྱར་བསགས་པའི་དགེ་བ་འཇོམས་པར་གསུངས་སོ། །ཡུལ་ལ་ནི། ཁ་ཅིག་བྱང་སེམས་དགོས་པར་འཆད་ལ། ཁ་ཅིག་ཡུལ་སྤྱི་ལ་བཞེད་པའི་སྔ་མ་ནི། འཇུག་པ་ལས། གང་ཕྱིར་རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ལ་ཁྲོས་པ་ཡིས། །སྦྱིན་དང་ཁྲིམས་བྱུང་དགེ་བ་བསྐལ་པ་བརྒྱར། །བསགས་པ་སྐད་ཅིག་གིས་འཇོམས། ཞེས་གསུངས་པ་དང་མཐུན་ནོ། །ཁོང་ཁྲོ་སྐྱེ་བའི་རྟེན་ནི། བྱང་སེམས་ཀྱིས་ཁྲོས་ན་ཡང་དགེ་རྩ་འཇོམས་ན། བྱང་སེམས་མ་ཡིན་པས་བྱང་སེམས་ལ་ཁྲོས་ན་ལྟ་ཅི་སྨོས་པ་དང༌། ཡུལ་དེ་བྱང་སེམས་སུ་ངེས་མ་ངེས་དང་ཁྲོ་བའི་རྒྱུ་མཚན་གྱི་སྐྱོན་མཐོང་བ་བདེན་མི་བདེན་ནི་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་གྱི་དགེ་བ་འཇོམས་པ་ལ་འདྲ་བར་འཇུག་འགྲེལ་ལས་གསུངས་སོ། །སྤྱིར་དགེ་རྩ་འཇོམས་པ་ལ་བྱང་སེམས་ལ་ཁྲོས་པ་མི་དགོས་ཏེ། བསླབ་བཏུས་སུ་ཐམས་ཅད་ཡོད་སྨྲའི་གཞུང་དྲངས་པ་ལས། དགེ་སློང་གིས་དབུ་སྐྲ་དང་སེན་མོའི་མཆོད་རྟེན་ལ་སེམས་དང་བས་ཡན་ལག་ཐམས་ ཅད་ཀྱིས་ཕྱག་འཚལ་བ་ན་གསེར་གྱི་ས་གཞི་ལ་ཐུག་གི་བར་དུ་ས་ཇི་ཙམ་ནོན་པའི་རྡུལ་ཇི་སྙེད་པ་དེ་སྙེད་ཀྱི་འཁོར་སྒྱུར་གྱི་རྒྱལ་སྲིད་སྟོང་འགྱུར་ལོངས་སྤྱོད་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང༌། ཡང
Chinese
是从总结中说的。因此，如果认为别解脱戒是声闻的，就舍弃它的开遮，说应该学习其他的菩萨学处，那就是没有掌握菩萨戒律学处的要点。因为戒律是后面两种戒律的基础和处所，已经多次说过了。戒律的主要内容也是断除自性罪，而自性罪中，罪过最大的就是断除十不善业，因此要反复生起连动机都不产生的戒心。如《摄波罗蜜多论》中说：成为通往高处和解脱的安乐之路，不要违犯这十种业道。安住于此，思维利益众生，思维的差别会有果报。应当调伏语、身、意，世尊说，简而言之，这就是戒律。因为是所有戒律汇集的处所，因此要清净这些。总之，在此基础上，反复修习自己所承诺的戒律学处，就是戒律的修持。要具足六度，就是安住于自己的戒律，引导他人也安住于此，这就是布施，其余的如前。第三，分为三：安忍的体性、分类、在相续中生起的方式。第一，对于损害和痛苦的生起，不懊恼，心安住于平静，并且对佛法非常信奉。它的相违品是嗔恨、昏沉、不信奉和不乐意。对此，安忍波罗蜜多的圆满，仅仅是阻止自己 क्रोध（krodha，梵文天城体：क्रोध，罗马转写：krodha，愤怒）等情绪的心的串习圆满，不依赖于没有调伏的众生。第二，对于他人造成的损害不放在心上，接受自己相续中产生的痛苦，以及对佛法具有坚定信念的安忍。第三，需要修习安忍的利益和不忍的过患，首先是来世敌人减少，不与朋友分离，安乐和心安增多，无悔而死，身体坏灭后转生为天人。
English
It is said from the summary. Therefore, if one thinks that the Pratimoksha vows are those of the Shravakas, and abandons its allowances and prohibitions, saying that one should study other Bodhisattva trainings, then one has not grasped the key points of the Bodhisattva's discipline. Because the discipline of vows is the basis and place of the latter two disciplines, it has been said many times. The main point of the discipline of vows is also to abandon the naturally blameworthy things, and among the naturally blameworthy things, the most serious fault is to abandon the ten non-virtuous deeds, so one should repeatedly generate the mind of discipline that does not even produce motivation. As it is said in the Compendium of Perfections: Becoming the path of happiness to higher realms and liberation, do not violate these ten paths of action. Abiding in this, thinking of benefiting beings, the difference in thought will have results. One should subdue speech, body, and mind, the Victorious One said, in short, this is discipline. Because it is the place where all disciplines gather, therefore purify these. In short, based on this, repeatedly practicing the discipline of vows that one has promised is the practice of discipline. To have the six perfections, it is to abide in one's own discipline and lead others to abide in it, this is generosity, and the rest are as before. Third, it is divided into three: the nature of patience, the divisions, and the way to generate it in the continuum. First, when harm is done and suffering arises, without being agitated, the mind remains calm, and one has great faith in the Dharma. Its opposite is hatred, lethargy, lack of faith, and unwillingness. The perfection of patience in this case is merely the perfection of the habit of mind that prevents one's own krodha (藏文，梵文天城体：क्रोध，梵文罗马拟音：krodha，汉语字面意思：愤怒) and other emotions, and does not depend on being separated from unruly beings. Second, not taking to heart the harm done by others, accepting the suffering that arises in one's own continuum, and having patience with firm conviction in the Dharma. Third, one needs to meditate on the benefits of patience and the faults of impatience, first, in the future there will be fewer enemies, one will not be separated from friends, there will be more happiness and peace of mind, one will die without regret, and after the body is destroyed, one will be reborn as a god.
Chinese
心中思忖着将会投生于……之中。在《摄波罗蜜多》中说：舍弃利他之心的人，被称为持戒中的最胜者——安忍。世间所有圆满美好的事物，都能依靠安忍来免除嗔恚的过患。安忍是具有力量者最殊胜的庄严，也是苦行持戒者力量的顶峰。安忍如流水般平息嗔恨之火，能消除今生来世的一切损害。对于殊胜者的安忍盔甲，不驯服者的恶语之箭无法穿透。因此，赞美的鲜花会变得美好，名声的 garland 也会变得令人向往。如经中所说：具有功德庄严，以殊胜之相庄严，成就色身的工巧之处也是安忍。在没有对利益产生强烈而坚定的信念之前，应当修习安忍。第二点是，在《入行论》中说：千劫中所积累的布施、供养善逝等一切善行，都能被一瞬间的嗔恚所摧毁。这里似乎是按照圣者提婆所著的论典来引用的。在《文殊师利游戏经》中说，能摧毁百劫所积累的善根。关于对境，有些人解释说必须是菩萨，有些人则认为是对境普遍。前者与《入行论》中所说相符：因为对菩萨生嗔恨，布施和持戒所生的善根，百劫中所积累的善根，一瞬间就能摧毁。生起嗔恨的所依是，如果对菩萨生嗔恨也会摧毁善根，那么不是菩萨的人对菩萨生嗔恨，更不用说了。对境是否确定是菩萨，以及嗔恨的理由所见的过失是真是假，如同之前所说，在摧毁善根方面，《入行论》的注释中说它们是相同的。一般来说，摧毁善根并不需要对菩萨生嗔恨。在《学集论》中引用一切有部宗的论典说：比丘以恭敬心用所有肢体顶礼头发和指甲的佛塔时，直到触及金地之间，所踩的每一粒尘土，都能获得相当于一千个转轮王统治的国土的财富。经中这样说到。
English
Thinking that one will be born into... In the Compendium of Perfections, it is said: "For one who possesses the mind of abandoning the benefit of others, it is said that the most excellent of disciplines is patience. All the good and perfect things of the world are completely protected by patience from the faults of anger. It is the most excellent ornament of those who possess power, and the pinnacle of strength for those who hold the discipline of asceticism. Patience is like a stream of water to the fire of harmful thoughts. It eliminates all harm to oneself and others. For the armor of patience of the supreme being, the arrows of words of the unruly cannot penetrate. Therefore, the flowers of praise become good, and the garland of fame becomes pleasing." As it is said, the skillful means of accomplishing form, which is adorned with qualities and excellent marks, is also patience. Until a strong and firm conviction in the benefits is found, one should meditate on patience. The second point is, in the Bodhicharyavatara, it is said: "All the virtues accumulated in a thousand eons, such as generosity and offerings to the Sugatas, are destroyed by a single moment of anger." This seems to be quoted as it is from the work of the noble Aryadeva. In the Sutra of Manjushri's Play, it is said that it destroys the virtues accumulated over a hundred eons. Regarding the object, some explain that it must be a Bodhisattva, while others consider the object to be general. The former is in accordance with what is said in the Bodhicharyavatara: "Because of anger towards the sons of the Conquerors, the virtues arising from generosity and discipline, accumulated over a hundred eons, are destroyed in an instant." The basis for the arising of anger is that if anger towards a Bodhisattva also destroys the root of virtue, then what need is there to mention that one who is not a Bodhisattva becomes angry towards a Bodhisattva? Whether the object is definitely a Bodhisattva or not, and whether the faults seen in the reason for anger are true or not, as mentioned before, the commentary on the Bodhicharyavatara says that they are the same in destroying virtue. In general, it is not necessary to be angry with a Bodhisattva to destroy the root of virtue. In the Compendium of Trainings, quoting the treatises of the Sarvastivadins, it is said: "When a monk prostrates with all his limbs with devotion to the stupa of hair and nails, the amount of dust that is pressed down to the golden ground will enjoy the wealth of a thousand times the kingdom of a Chakravartin." It is said in the sutra.