Tibetan
བྱའོ། །ད་ལྟ་མོས་པ་མ་སྨིན་ཞིང་སྟོབས་ཆུང་བས་སེམས་ཅན་ལ་བསམ་པས་ལུས་བྱིན་ཟིན་ཡང་ཤ་ལ་སོགས་པ་དངོས་སུ་མི་སྟེར་མོད། འོན་ཀྱང་ལུས་སྲོག་གཏོང་བའི་བསམ་པ་མ་སྦྱངས་ན་གོམས་པ་མེད་པས་ད་གཟོད་ཀྱང་ལུས་སྲོག་གཏོང་མི་ནུས་པར་བསླབ་བཏུས་ལས་གསུངས་པས་ད་ལྟ་ནས་བསམ་པ་སྦྱང་དགོས་སོ། ། དེ་ལྟར་བསམ་པ་ཐག་པ་ནས་སེམས་ཅན་ལ་བཏང་བའི་ཟས་གོས་སོགས་ལ་སྤྱོད་པ་ན་གཞན་དོན་དུ་འདི་དག་སྤྱད་པར་བྱའོ་སྙམ་པའི་བསམ་པ་བརྗེད་ནས་རང་དོན་དུ་སྲེད་པས་སྤྱོད་ན་ཉོན་མོངས་ཅན་དང༌། སྲེད་པ་ནི་མེད་ལ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་པའི་འདུ་ཤེས་བརྗེད་པའམ་སེམས་ཅན་གཞན་ཞིག་གི་ཕྱིར་ཆགས་ན་ནི་ཉོན་མོངས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ལྟུང་བའོ། །གཞན་ལ་བསྔོས་པ་དེ་དག་ལ་གཞན་གྱི་རྫས་སུ་འདུ་ཤེས་ནས་རང་གི་ཕྱིར་སྤྱོད་ན་མ་བྱིན་ལེན་དུ་འགྱུར་ཞིང་རིན་ཐང་ཚང་ན་སོ་ཐར་གྱི་ཕམ་པར་འགྱུར་བ་དང༌། སེམས་ཅན་ཁོ་རང་གི་ལོངས་སྤྱོད་སྤྱད་ལ་ཁོའི་དོན་བྱའོ་སྙམ་དུ་སྤྱོད་ན་ཉེས་མེད་དུ་བསླབ་བཏུས་ལས་གསུངས་སོ། །ཕམ་པ་འོང་ཚུལ་ནི། མིའི་འགྲོ་བ་པ་ལ་བསམ་པ་ཐག་པ་ནས་བསྔོས་ཤིང་དེས་ཀྱང་དེ་རིག་ནས་བདག་ཏུ་བཟུང་བའི་སྐབས་སུ། གཞན་གྱི་ཡིན་པར་འདུ་ཤེས་ནས་རང་དོན་དུ་ལེན་པ་ལ་རིན་ཐང་ཚང་ན་ཕམ་པ་འོང་ས་ཡོད་པ་ལ་དགོངས་སོ། །གཞན་ཡང་སྙིང་ཐག་པ་ནས་དང་བས་སྦྱིན་བྱའི་ཆོས་སྣ་ཚོགས་པ་དཔག་མེད་རྟོག་པས་སྤྲུལ་ནས་སེམས་ཅན་ལ་བྱིན་པར་མོས་པའི་མོས་པ་སྦྱོང་བ་ནི་ཚེགས་ཆུང་ངུས་བསོད་ནམས་དཔག་མེད་འཕེལ་བ་དང་དེ་ཡང་བྱང་སེམས་ཤེས་རབ་ཅན་གྱི་སྦྱིན་པར་བྱང་ས་ལས་གསུངས་སོ། །སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་ལ་སློབ་པའི་ཚེ་ཡང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལྡན་དུ་བྱས་ཏེ་སློབ་པ་བྱུང་ན་སྟོབས་ཆེའོ། །དེ་ཡང་དེའི་ཚེ་ཉན་རང་གི་ཡིད་བྱེད་སྡོམ་ པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། རྣམ་མཁྱེན་གྱི་ཆོས་ལ་མོས་ཤིང་བཟོད་ལ་གཞན་གྱིས་གཤེ་བ་བཟོད་པ་དང༌། དེ་ཉིད་གོང་ནས་གོང་དུ་འཕེལ་བའི་ཕྱིར་འདུན་པ་སྐྱེད་པའི་བརྩོན་འགྲུས་དང༌། ཐེག་དམན་དང་མ་འདྲེས་པའི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་དགེ་བ་དེ་རྫོགས་བྱང་དུ་བསྔོ་བའི་བསམ་གཏན་དང༌། སྦྱིན་བྱ་སྦྱིན་བྱེད་ལེན་པ་པོ་རྣམས་ལ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་སྟེ་དྲུག་ཚང་བར་བྱེད་པའོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ངོ་བོ། རབ་དབྱེ། རྒྱུད་ལ་སྐྱེད་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། གཞན་ལ་གནོད་པ་གཞི་དང་བཅས་པ་ལས་ཡིད་ཕྱིར་ལོག་པའི་སྤོང་བའི་སེམས་པ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཏེ་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་དབང་དུ་བྱས་སོ། །སེམས་པ་དེའི་གོམས་པ་གོང་ནས་གོང་དུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་དུ་འགྱུར་གྱི། ཕྱི་རོལ་ཏུ་སེམས་ཅན་གནོད་འཚེ་མ་ལུས་པ་དང་བྲལ་བ་ལ་བཀོད་པའི་སྒོ་ནས་མ་ཡིན་ཏེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། སྤོང་བའི་སེམས་ནི་ཐོབ་པ་ལས། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པར་བཤད། །ཅེས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་ལས། སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི། ཀུན་སློང་དང་བཅས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན་མི་དགེ་བཅུ་སྤོང་བའི་སྤོང་བ་བཅུ་ཡིན་ལ། རང་གི་ངོ་བོའི་དབང་དུ་བྱས་ན་མི་དགེ་བ་བདུན་སྤོང་བའི་ལུས་ངག་གི་སྤོང་བདུན་ནོ། །འདི་ལ་བྱང་ས་ལས། བྱང་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ་ཐར་རིས་བདུན་ལ་གསུངས་པའི་དགོངས་པ་ནི། སོ་ཐར་གྱི་སྡོམ་ལྡན་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་ལྡན་ཡིན་ ན་ནི་ཁྱིམ་པའམ་རབ་བྱུང་གི་ཕྱོགས་ཀྱི་སོ་ཐར་གྱི་སྡོམ་པ་དངོས་དང༌། དེའི་རྒྱུད་ཀྱི་དེ་དག་དང་ཐུན་མོང་བའི་སྤོང་སྡོམ་ནི་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡིན་ལ། སོ་ཐར་གྱི་སྡོམ་པའི་རྟེན་དུ་མི་རུང་བའི་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་ལྡན་ཡིན་ན་སོ་ཐར་དང་ཐུན་མོང་བའི་རང་བཞིན་གྱི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང༌། བཅས་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཅི་རིགས་པར་སྤོང་བའི་སྤོང་སྡོམ་ནི་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །བྱང་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་སོ་ཐར་གྱི་སྡོམ་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ཡིན་ཡང་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་དངོས་མིན་ལ། ལྷག་མ་ལ་ནི་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་དང་གཞི་མཐུན་པ་ཡོད་དོ། །དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི། ཕྱིན་དྲུག་ལ་སོགས་པའི་དགེ་བ་ལ་དམིགས་ནས་རང་རྒྱུད་ལ་མ་སྐྱེས་པ་དེ་བསྐྱེད་ཅིང་སྐྱེས་ཟིན་མི་ཉམས་པ་དང་གོང་ནས་གོང་དུ་སྤེལ་བར་བྱེད་པའོ། །སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་འདི་དང་ཕྱི་མའི་དོན་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པར་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་སྒྲུབ་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། ཚུལ་ཁྲིམས་དག་པ་ནི་འཇུག་ལྡོག་ལ་ཇི་ལྟར་བཅས་པ་ལྟར་ལག་ཏུ་ལེན་པ་ལ་རག་ལས་ལ། དེ་ཡང་བསྲུང་འདོད་ཤུགས་དྲག་ཅིང་བརྟན་པའི་རྗེས་སུ་བྱེད་ལ། དེ་སྐྱེ་བ་ལ་མ་བསྲུངས་པའི་ཉེས་དམིགས་དང་བསྲུངས་པའི་ཕན་ཡོན་རིང་དུ་བསྒོམ་དགོས་སོ། །དེ་ནི་སྔར་སྐྱེས་བུ་འབྲིང་གི་སྐབས་སུ་བཤད་ལ། གཞན་ཡང་ཕར་ཕྱིན་བསྡུས་པ་ལས། ཚུལ་ཁྲིམས་ཉམས་ པས་རང་དོན་མི་ནུས་ན། །གཞན་དོན་ཚུལ་ལ་མཐུ་ཡོད་ག་ལས་འོང༌། །དེ་ཕྱིར་གཞན་དོན་ལེགས་པར་བརྩོན་པ་
Chinese
应做。现在因为信解尚未成熟且力量弱小，虽然以意念将身体布施给众生，但实际上并不施舍血肉等。然而，如果不修习舍弃身命的意念，就不会习惯，最终也无法舍弃身命，如《学集论》中所说，所以现在就应该修习意念。 如此从内心深处将食物、衣服等施与众生后，在使用时，如果忘记了“为了他人的利益而使用这些”的想法，反而贪恋地为了自己的利益而使用，那就是烦恼。如果没有贪恋，但忘记了缘于一切众生的认知，或者执着于某个众生，那就是非烦恼性的堕落。对于那些已经布施出去的东西，如果认为是别人的财物，而为了自己使用，那就变成了不予而取，如果价值足够，就会成为别解脱戒的根本堕。如果使用众生自己的受用，并想着“为了他的利益而做”，那么就没有罪过，如《学集论》中所说。产生根本堕的方式是：如果从内心深处发愿布施给人类，并且对方也知道并接受了，在这种情况下，如果认为是别人的东西而为了自己的利益拿取，如果价值足够，就有产生根本堕的可能性，请注意。此外，从内心深处欢喜地以无量的想象幻化出各种各样的布施之物，并修习相信已经布施给众生的信解，这样以微小的努力就能增长无量的福德，这也是具有智慧的菩萨的布施，如《菩萨地论》中所说。在修学布施波罗蜜多时，如果能以六波罗蜜多来修学，力量就会强大。也就是，那时具有声闻、独觉的作意，持守戒律，信解一切智的法，安忍他人辱骂，为了使之不断增长而生起希求的精进，不与小乘混杂的专注一心的禅定，以及将善根回向圆满菩提的静虑，以及了知布施物、布施者、受施者都如幻如化的智慧，即是圆满六度。第二部分有三点：戒律的体性、分类、以及在相续中生起的方式。第一点是：从根本上断除对他人造成伤害，从心中远离的舍弃之心就是戒律，即是持戒的
English
It should be done. Now, because faith and understanding are not yet mature and strength is weak, although one has already given the body to sentient beings in thought, one does not actually give flesh and blood, etc. However, if one does not train the thought of giving up one's life, one will not become accustomed to it, and in the end, one will not be able to give up one's life. As stated in the Compendium of Trainings, one should train one's thoughts from now on. Having thus given food, clothing, etc., to sentient beings from the depths of one's heart, if one forgets the thought of "using these for the benefit of others" when using them, and instead uses them greedily for one's own benefit, that is affliction. If there is no greed, but one forgets the awareness of being connected to all sentient beings, or if one is attached to a particular sentient being, that is a downfall that is not an affliction. Regarding those things that have already been given away, if one thinks of them as belonging to others and uses them for oneself, that becomes taking what has not been given, and if the value is sufficient, it will become a root downfall of individual liberation. If one uses the possessions of sentient beings themselves, thinking, "I will do this for their benefit," then there is no fault, as stated in the Compendium of Trainings. The way a root downfall occurs is: if one sincerely vows to give something to a human being, and that person knows and accepts it, in that situation, if one thinks of it as belonging to another and takes it for one's own benefit, if the value is sufficient, there is the possibility of a root downfall occurring, so please be aware. Furthermore, from the depths of one's heart, joyfully conjuring up immeasurable varieties of objects to be given through imagination, and cultivating the faith that one has given them to sentient beings, in this way, with little effort, one can increase immeasurable merit, and this is also the giving of a Bodhisattva with wisdom, as stated in the Bodhisattva Grounds. When studying the perfection of giving, if one can study with the six perfections, the power will be great. That is, at that time, having the intention of a Hearer or Solitary Realizer, upholding the precepts, having faith in the Dharma of omniscience, enduring the abuse of others, generating diligence that desires to increase it more and more, the one-pointed concentration that is not mixed with the Lesser Vehicle, and the contemplation of dedicating the root of virtue to perfect enlightenment, and the wisdom that knows that the object of giving, the giver, and the receiver are all like illusions, that is, perfecting the six perfections. The second part has three points: the nature of ethics, the divisions, and the way to generate it in the mindstream. The first point is: the mind of abandoning, turning away from harming others at the root, is ethics, that is, the ethics of vows.
Chinese
以戒律为主为准。心的习气越来越圆满，就变成戒律的波罗蜜多。不是以外在断绝一切对众生的损害来安立的。《入行论》中说：从舍弃的心获得，宣说戒律到彼岸。这样说的。第二有三：律仪戒是：以具足意乐为准，就是断除十不善的十种断除。以自性为准，就是断除七不善的身语七断。对此，《菩萨地论》中说：菩萨相续的律仪戒，所说的七种别解脱的意趣是：具有别解脱戒的菩萨，如果是具有菩萨戒的，那么无论是居家者还是出家方面的别解脱戒的实际，以及他的相续中与这些共同的断除，就是律仪戒。如果是不堪为别解脱戒所依的具有菩萨戒者，那么与别解脱共同的自性罪，以及随许罪等各种各样的断除，就是律仪戒。菩萨相续中的别解脱戒，虽然是菩提萨埵相续中的戒律的戒，但不是菩萨戒的实际。其余的则有与菩萨戒共同的基础。摄善法戒是：缘六度等善法，在自相续中没有生起的令生起，生起了的不令退失，并且越来越增上。饶益有情戒是：通过戒律，无有罪过地成办众生今生来世的利益。第三是：戒律清净依赖于如理取舍，也就是按照如何规定的那样去实行。而这又随顺于守护的意愿强烈而稳固。为了生起这个，必须长久地修习不守护的过患和守护的利益。这在之前中士的时候已经说过了。此外，《波罗蜜多集经》中说：戒律退失不能自利，怎能有力量如理利他？因此要努力成办他利。
English
It is based on the principle of taking ethics as the main thing. The habit of that mind becomes more and more complete, and it becomes the perfection of ethics. It is not established by externally cutting off all harm to sentient beings. In the Bodhisattvacaryāvatāra, it says: From obtaining the mind of renunciation, it is said that ethics goes to the other shore. That's what it says. The second has three: The ethics of vows is: Taking the complete intention as the standard, it is the ten kinds of abandonment that abandon the ten non-virtues. Taking its own nature as the standard, it is the seven abandonments of body and speech that abandon the seven non-virtues. On this, the Bodhisattva Bhumi says: The intention of the ethics of vows in the Bodhisattva's continuum, which is said to be the seven kinds of individual liberation, is: A Bodhisattva who has the vows of individual liberation, if he has the vows of a Bodhisattva, then whether he is a householder or the actual vows of individual liberation in the direction of renunciation, and the abandonment that is common to these in his continuum, is the ethics of vows. If he is a Bodhisattva who has vows that cannot be relied upon for individual liberation, then the natural transgressions that are common to individual liberation, and the various kinds of transgressions that are permitted, are the ethics of vows. The vows of individual liberation in the Bodhisattva's continuum, although they are the vows of ethics in the Bodhisattva's continuum, are not the actual vows of the Bodhisattva. The rest have a common basis with the Bodhisattva's vows. The ethics of collecting good dharmas is: Focusing on the good dharmas such as the six perfections, generating what has not arisen in one's own continuum, not allowing what has arisen to degenerate, and increasing it more and more. The ethics of benefiting sentient beings is: Through ethics, accomplishing the benefit of sentient beings in this life and the next without transgression. The third is: Pure ethics depends on taking and abandoning as appropriate, that is, practicing as prescribed. And this follows the strong and stable desire to protect. In order to generate this, one must cultivate for a long time the faults of not protecting and the benefits of protecting. This has been said before in the case of the middle person. In addition, the Compendium of Perfections says: If ethics are lost, one cannot benefit oneself, how can one have the power to benefit others properly? Therefore, one must strive to accomplish the benefit of others.