Tibetan
་སྔ་མ་རྣམས་བཙོན་ར་ནས་བཏོན་ཏེ་འཁོར་སྒྱུར་རམ་ཚངས་པའི་བདེ་བ་ལ་བཀོད་པ་བས་ཐེག་ཆེན་ལ་མོས་པའི་བྱང་སེམས་ལ་དང་བས་ལྟ་བ་དང་དང་བས་ལྟ་འདོད་ཅིང་དེའི་བསྔགས་པ་བརྗོད་ན་བསོད་ནམས་ཆེས་གྲངས་མེད་པ་སྐྱེད་པར་གསུངས་པ་དང༌། རབ་ཏུ་ཞི་བ་རྣམ་པར་ངེས་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་གྱི་མདོ་ལས་ཀྱང༌། འཛམ་བུ་གླིང་གི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྲོག་བཅད་དམ། བདོག་པ་ཐམས་ཅད་ཕྲོགས་པ་ལས་བྱང་སེམས་ཀྱིས་ཐ་ན་དུད་འགྲོ་ལ་ཟན་ཆངས་གཅིག་སྦྱིན་པའི་དགེ་བ་ལ་བར་ཆད་བྱས་ན་སྡིག་པ་ཆེས་གྲངས་མེད་པ་སྐྱེད་པར་གསུངས་པས་གནས་འདི་ལ་ནི་ཤིན་ཏུ་གཟབ་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། ལྕགས་ཀྱི་གོང་བུ་ཆུང་ཡང་གཏིང་དུ་འབྱིང་ལ། དེ་ཉིད་སྣོད་དུ་བྱས་པ་ནི་ཆེ་ཡང་སྟེང་དུ་འཕྱོ་བ་བཞིན་དུ། མི་མཁས་པ་དང་མཁས་པས་བྱས་པའི་སྡིག་པ་ཡང་ལྕི་བ་དང་ཡང་བར་གསུངས་སོ། །དེ་ཡང་སྔ་མ་ལ་འགྱོད་ལ་ཕྱི་མ་སྡོམ་ཞིང་སྡིག་པ་མི་གསང་བར་དེའི་གཉེན་པོ་དགེ་བ་བྱེད་པའི་མཁས་པ་ལ་ཡང་བར་གསུངས་ཀྱི། དེ་དག་མི་བྱེད་པར་ཁྱད་གསོད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཤེས་བཞིན་དུ་འཇུག་པའི་མཁས་པར་རློམ་པ་ལ་ནི་ལྕི་བ་ཡིན་ནོ། །རིན་པོ་ཆེའི་ཕུང་པོའི་མདོ་ལས་ཀྱང༌། སྟོང་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཐེག་ཆེན་ལ་ཞུགས་ཏེ་འཁོར་སྒྱུར་གྱི་རྒྱལ་སྲིད་དང་ལྡན་པས། རེ་རེས་ཀྱང་མར་མེའི་སྣོད་རྒྱ་མཚོ་ཙམ་ལ་སྙིང་པོ་རི་རབ་ཙམ་གྱི་མར་མེས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཆོད་རྟེན་ལ་མཆོད་པ་བས་ བྱང་སེམས་ཁྱིམ་ནས་བྱུང་བས་མར་མེའི་སྙིང་པོ་འབྲུ་མར་གྱིས་བསྐུས་པ་མཆོད་རྟེན་གྱི་དྲུང་དུ་འཛིན་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་བརྒྱའི་ཆར་ཡང་མི་ཕོད་པར་གསུངས་ཏེ། འདི་ནི་བསམ་པ་དང་ཞིང་ལ་ཁྱད་མེད་ཅིང་དངོས་པོ་ལ་ཁྱད་པར་ཤིན་ཏུ་ཆེ་ཡང་རྟེན་གྱི་སྟོབས་སུ་གསལ་ལོ། །འདིའི་རིགས་པས་སྡོམ་པ་ཡོད་མེད་དང་ཡོད་པ་ལ་ཡང་གཅིག་ལྡན་དང་གཉིས་ལྡན་དང་གསུམ་ལྡན་གྱི་རྟེན་གྱིས་ལམ་སྒོམ་པ་ཡང་སྔ་མ་སྔ་མ་རྣམས་ལས་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་ས་ཆོད་ཆེ་བར་གསལ་ཞིང༌། ཁྱིམ་པ་ལྟ་བུས་སྦྱིན་གཏོང་སོགས་བྱེད་པའི་ཚེ་ཡང་བསྙེན་གནས་འདྲ་བའི་སྡོམ་པ་དང་ལྡན་པའི་སྟེང་ནས་བྱེད་པ་དང༌། སྡོམ་པ་མེད་པར་བྱེད་པ་གཉིས་དགེ་རྩ་སྟོབས་ཆེ་ཆུང་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བར་གསལ་ལོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བ་ཚར་གཅོད་པའི་མདོ་ལས། མི་དགེ་བཅུ་དང་ལྡན་པའི་མི་ཞིག་གིས་རྒྱུན་དུ་བར་ཆད་མེད་པར་ལོ་བརྒྱའི་བར་དུ་སྡིག་བསགས་པ་ལས། དགེ་སློང་ཚུལ་ཁྲིམས་རལ་བས་དྲང་སྲོང་གི་རྒྱལ་མཚན་གྱིས་གཡོགས་ནས་དད་པས་བྱིན་པ་
Chinese
据说，将以前的那些人从监狱中释放出来，安置在转轮王或梵天的快乐中，不如对信奉大乘的菩萨生起欢喜心，想要以欢喜心看待他们，并赞颂他们，这样会产生无数的功德。在《寂静决定神变经》中也说，杀害赡部洲所有众生的生命，或抢夺他们所有的财产，不如菩萨哪怕是给畜生一口食物，如果对此善行加以阻碍，就会产生无数的罪恶。因此，对于这个地方，必须非常谨慎。第二点是，即使是小的铁块也会沉入水底，但同样的铁，如果做成容器，即使很大也会浮在水面上。同样，不聪明的人和聪明的人所造的罪业，也有轻重之分。也就是说，对于前者（不聪明的人所造的罪业）要忏悔，对于后者（聪明的人所造的罪业）要防护，并且不隐瞒罪业，而是去做它的对治——善业，这样对于聪明的人来说，罪业就会减轻。如果不是这样，而是以轻视的态度，明知故犯，那么对于自以为聪明的这种人来说，罪业就会加重。《宝积经》中也说，三千大千世界的众生都进入大乘，拥有转轮王的统治权，每个人都用像大海一样的灯器，灯芯像须弥山一样的灯，来供养佛塔，不如一位在家菩萨用酥油涂抹灯芯，在佛塔前供养，连那功德的百分之一都比不上。这说明，发心和对境没有差别，事物本身差别很大，但却显现为所依的力量。根据这个道理，有无戒律，以及有戒律的人，有一具戒、二具戒、三具戒的所依，通过这些来修持道，也清楚地表明，后者比前者功德更大。比如，在家众在行布施等善行时，如果是在具有近住戒等戒律的基础上进行，与没有戒律的情况下进行相比，两者善根的力量大小差别非常大。《调伏毁戒经》中说，一个具有十不善业的人，如果持续不断地造作罪业一百年，不如一位破戒的比丘，用仙人的旗帜遮盖自己，接受信徒的供养
English
It is said that releasing those former people from prison and placing them in the happiness of a Chakravartin or Brahma is not as meritorious as looking upon a Bodhisattva who is devoted to the Mahayana with joy, wanting to look upon them with joy, and praising them, which would generate countless merits. In the Sutra of Miraculous Transformations of Perfect Tranquility, it is also said that killing all sentient beings in Jambudvipa or stealing all their possessions is not as sinful as obstructing the merit of a Bodhisattva giving even a single morsel of food to an animal, which would generate countless sins. Therefore, one must be extremely careful in this place. Secondly, even a small lump of iron will sink to the bottom, but the same iron, when made into a vessel, even if large, will float on the surface. Similarly, the sins committed by an unwise person and a wise person are said to be heavy and light, respectively. That is, for the former (sins committed by an unwise person), one should repent, and for the latter (sins committed by a wise person), one should guard against them, and without concealing the sins, one should do their antidote—virtuous deeds. In this way, for a wise person, the sins will be lightened. If not, but with a contemptuous attitude, knowingly engaging in them, then for such a person who considers himself wise, the sins will be heavy. In the Sutra of the Heap of Jewels, it is also said that if all the sentient beings of the three thousand great thousand worlds were to enter the Mahayana and possess the sovereignty of a Chakravartin, and each of them were to offer to a stupa of the Buddha with a lamp vessel as large as the ocean and a wick as large as Mount Sumeru, it would not be comparable to even one hundredth part of the merit of a Bodhisattva who has renounced the household life, offering a wick smeared with sesame oil in front of a stupa. This shows that there is no difference in intention and field, and the objects themselves are very different, but it is clear that it is the power of the support. According to this reasoning, whether or not one has vows, and even among those who have vows, whether one has one set of vows, two sets of vows, or three sets of vows as a basis for meditating on the path, it is also clear that the latter is more decisive than the former. For example, when a householder performs acts of generosity and so on, if it is done on the basis of having vows such as the upasatha vows, compared to doing it without vows, the difference in the strength of the roots of virtue is very great. In the Sutra of Subduing Those Who Violate Discipline, it is said that a person who possesses the ten non-virtuous deeds, if he continuously accumulates sins for a hundred years without interruption, it is not as sinful as a monk with broken vows, covering himself with the banner of a hermit, receiving offerings from devotees.
Tibetan
ལ་ཞག་གཅིག་ལོངས་སྤྱད་ན་མི་དགེ་བ་ཆེས་མང་བར་གསུངས་པ་ཡང་རྟེན་གྱི་སྒོ་ནས་སྡིག་པ་སྟོབས་ཆེ་བའོ། །ལུང་རྣམ་འབྱེད་ལས་ཀྱང༌། ལྕགས་གོང་མེ་ལྕེ་འབར་བ་དག །ཟོས་པར་གྱུར་པ་མཆོག་ཡིན་གྱི། །ཚུལ་འཆལ་ཡང་དག་མི་སྡོམ་པས། །ཡུལ་འཁོར་བསོད་སྙོམས་ཟ་བ་མིན། །ཞེས་ཚུལ་འཆལ་དང་བསླབ་པ་ལ་ལྷོད་པ་གཉིས་ཀ་ལ་གསུངས་སོ། །སྟོན་པའི་གསུང་ནས། ཆོས་ལ་བརྟེན་པའི་སྡིག་པའི་གམ་ན་མི་དགེ་བ་བཅུ་སྡིག་པ་བྲུད་བྲུད་ཡིན་གསུང་སྟེ་ མད་པར་སྣང་ངོ༌། །གསུམ་པ་ནི། སེམས་ཅན་ལ་སྦྱིན་པ་གཏོང་བ་ལ་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་མཆོད་པ་ལ་སྒྲུབ་པའི་མཆོད་པ་ནི་ཟང་ཟིང་གི་སྦྱིན་པ་དང་མཆོད་པ་ལས་ཆེས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་སྟེ་དེས་མཚོན་ནས་གཞན་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ། །བཞི་པ་ནི། རིན་པོ་ཆེའི་ཕུང་པོ་ལས། སྟོང་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སོ་སོ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཆོད་རྟེན་རི་རབ་ཙམ་བྱེད་ལ། དེ་དག་ལ་ཡང་བསྐལ་པ་བྱེ་བ་སྙེད་དུ་བསྟི་སྟང་དུ་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྟི་སྟང་དུ་བྱེད་པ་ལས། བྱང་སེམས་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སེམས་དང་མ་བྲལ་བས་མེ་ཏོག་གཅིག་ཙམ་དོར་བ་བསོད་ནམས་མང་བར་གསུངས་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་ཐོབ་བྱ་མཆོག་དམན་དང་རང་གཞན་གྱི་དོན་ལ་དམིགས་པ་སོགས་བསམ་པའི་ཁྱད་པར་དང༌། དེ་ཡང་ཤུགས་དྲག་ཞན་དང་རྒྱུན་རིང་ཐུང་སོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཉེས་སྤྱོད་ལ་ཡང་ཉོན་མོངས་པའི་བསམ་པ་ཤུགས་དྲག་པ་དང་རྒྱུན་རིང་བ་སྟོབས་ཆེ་ལ། དེའི་ནང་ནས་ཀྱང་ཁོང་ཁྲོ་ཤིན་ཏུ་སྟོབས་ཆེ་སྟེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། བསྐལ་པ་སྟོང་དུ་བསགས་པ་ཡི། །སྦྱིན་དང་བདེར་གཤེགས་མཆོད་ལ་སོགས། །ལེགས་སྤྱད་གང་ཡིན་དེ་ཀུན་ཡང༌། །ཁོང་ཁྲོ་གཅིག་གིས་འཇོམས་པར་བྱེད། །ཅེས་སོ། །དེ་ཡང་ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་དང༌། དེ་ལས་ཀྱང་རྒྱལ་སྲས་ལ་ཁྲོ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་ལྕི་སྟེ། ཏིང་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། གཅིག་ལ་གཅིག་ཀྱང་གནོད་སེམས་བྱས་ན་ནི། །དེ་ལ་ཚུལ་ ཁྲིམས་ཐོས་པས་སྐྱོབ་མི་ནུས། །བསམ་གཏན་མི་སྐྱོབ་དགོན་གནས་སྐྱོབ་མི་ནུས། །སྦྱིན་པས་མི་སྐྱོབ་སངས་རྒྱས་མཆོད་པས་མིན། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ལ་གསུམ། རྣམ་སྨིན་གྱི་འབྲས་བུ། རྒྱུ་མཐུན་གྱི་འབྲས་བུ། བདག་པོའམ་དབང་གི་འབྲས་བུའོ། །དང་པོ་ནི། ལས་ལམ་བཅུ་པོ་རེ་རེ་ཡང་གཞི་དུག་གསུམ་ཆུང་འབྲིང་ཆེ་གསུམ་ལ་བརྟེན་པས་གསུམ་གསུམ་མོ། །དེ་ལ་སྲོག་གཅོད་སོགས་ཆེན་པོ་བཅུ་པོ་རེ་རེས་དམྱལ་བ། འབྲིང་བཅུ་པོ་རེ་རེས་ཡི་དྭགས། ཆུང་ངུ་བཅུ་པོ
Chinese
如果在一个地方住一晚，据说会产生非常多的不善业，这也是因为依靠对境，罪业的力量会增大。律经《分别》中也说：“宁吞燃烧的铁丸，也不应以不守戒律的邪命，食用信众的供养。”这里说的是不守戒律和放松学处两种情况。佛陀说：“依于佛法的罪业旁边，十不善业就像罪业的碎屑。” 似乎是这样说的。第三，对于有情布施，法布施和供养佛陀的修行供养，比财物布施和供养更为殊胜，以此类推，其他也应了解。第四，在《宝蕴经》中说：“三千大千世界的有情各自建造如须弥山般的佛塔，并以无数劫的时间来供养，都不如菩萨以不离一切智之心，供养一朵花的功德大。”同样，也要从所获得的殊胜与低劣，以及缘念自他利益等发心的差别，以及力量的强弱、时间的长短等方面来了解。对于恶行，烦恼的念头越强烈、持续时间越长，力量就越大。其中，嗔恨心尤其强大。《入行论》中说：“千劫所积聚，布施供佛等，一切诸善行，一嗔能摧毁。”这里说的是与梵天同等修行的人，尤其是对菩萨发怒，罪过非常严重。《三摩地王经》中说：“若于一有情，生起损害心，彼纵持净戒，多闻亦无救，禅定不能救，兰若亦无救，布施不能救，供佛亦不能救。” 第三方面有三：异熟果、等流果、士用果（或称增上果）。第一，十种业道中的每一种，都依赖于贪嗔痴三种根本烦恼的小、中、大三种程度，因此各有三种。其中，杀生等大的十种业道，每一种都堕入地狱；中等的十种业道，每一种都堕入饿鬼；小的十种
English
It is said that staying in one place for one night generates a great deal of non-virtue, which is also because the power of sin increases due to reliance on the object. The Vinaya-vibhaṅga also says, "It is better to eat burning iron balls than to eat the alms of the faithful with impure conduct and without keeping the precepts properly." This refers to both impure conduct and laxity in the training. The Buddha said, "Next to the sin that relies on the Dharma, the ten non-virtues are like crumbs of sin." It seems that's what was said. Third, giving charity to sentient beings, giving the Dharma, and offering practice to the Buddhas are far superior to material giving and offerings. By this analogy, other things should also be understood. Fourth, in the Ratna-rāśi it is said, "All the sentient beings of the three thousand great thousand worlds each build a stupa of the Buddha as large as Mount Meru, and offer them for hundreds of millions of kalpas, but the merit of a Bodhisattva offering a single flower with a mind inseparable from omniscience is greater." Similarly, it should be understood from the differences in the superiority and inferiority of what is obtained, the intention to focus on the benefit of oneself and others, and the strength, duration, and so on. For misdeeds, the stronger and longer the thought of affliction, the greater the power. Among them, anger is especially powerful. The Bodhicaryāvatāra says, "A single moment of anger destroys all the virtues accumulated over a thousand kalpas, such as giving and offering to the Sugatas." This refers to those who practice like Brahma, and especially anger towards the sons of the Victorious Ones is very heavy. The Samādhirāja-sūtra says, "If one has a harmful thought towards another, even if one holds pure precepts and is learned, one cannot be saved. Meditation cannot save, solitary places cannot save, giving cannot save, offering to the Buddhas cannot save." The third aspect has three: the result of complete maturation, the result similar to the cause, and the result of ownership or power. First, each of the ten paths of action depends on the three root poisons of small, medium, and large degrees, so there are three each. Among them, each of the ten great paths of killing and so on leads to hell; each of the ten medium paths leads to pretas; each of the ten small