Tibetan
་ཚོམས་ལས། སྡིག་པ་ཆུང་ངུ་བྱས་པས་ཀྱང༌། །འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་འཇིགས་ཆེན་དང༌། །ཕུང་ཀྲོལ་ཆེན་པོ་བྱེད་འགྱུར་ཏེ། །ཁོང་པར་སོང་བའི་དུག་བཞིན་ནོ། །བསོད་ནམས་ཆུང་ངུ་བྱས་པས་ཀྱང༌། །འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་བདེ་ཆེན་འདྲེན། །དོན་ཆེན་དག་ཀྱང་བྱེད་འགྱུར་ཏེ། །འབྲུ་རྣམས་ཕུན་ཚོགས་སྨིན་པ་བཞིན། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། བདེ་སྡུག་མྱོང་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ལས་མ་བསགས་ན་ལས་དེའི་འབྲས་བུ་བདེ་སྡུག་གཏན་མི་མྱོང་བ་སྟེ། སྟོན་པས་ཚོགས་གྲངས་མེད་པ་བསགས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་དེའི་རྒྱུ་ཐམས་ཅད་བསག་མི་དགོས་ཀྱང་ཆ་གཅིག་བསག་དགོས་སོ། །བཞི་པ་ནི། ལས་དགེ་མི་དགེ་བྱས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡིད་དུ་འོང་མི་འོང་གི་འབྲས་བུ་འབྱིན་པ་སྟེ། ཁྱད་པར་འཕགས་བསྟོད་ལས། བྲམ་ཟེ་རྣམས་ནི་དགེ་སྡིག་དག །བྱིན་པ་ལེན་བཞིན་འཕོ་བར་སྨྲ། །ཁྱོད་ཀྱིས་བྱས་ཆུད་མི་ཟ་དང༌། །མ་བྱས་པ་དང་འཕྲད་མེད་གསུངས། །ཞེས་དང༌། ཏིང་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས་ཀྱང༌། དེ་ཡང་བྱས་ནས་རེག་པར་མི་འགྱུར་མིན། །གཞན་གྱིས་བྱས་པ་ཚོར་བར་འགྱུར་བའང་མེད། །ཅེས་དང༌། ལུང་ལས་ཀྱང༌། ལས་རྣམས་བསྐལ་པ་བརྒྱར་ཡང་ནི། །ཆུད་མི་ཟ་བའང་ཚོགས་དང་དུས། །རྙེད་ན་ལུས་ཅན་ རྣམས་ལ་ནི། །འབྲས་བུ་དག་ཏུ་འགྱུར་བ་ཉིད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། ལས་ལམ་བཅུ་གཙོ་བོར་བསྟན་པ། ལས་དང་འབྲས་བུ་གཏན་ལ་དབབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། དེ་ལྟར་བདེ་སྡུག་གི་རྒྱུ་འབྲས་སོ་སོར་ངེས་པ་དང༌། ལས་འཕེལ་ཆེ་བ་དང༌། མ་བྱས་པ་དང་མི་འཕྲད་ཅིང་བྱས་པ་ཆུད་མི་ཟ་བར་རིག་པ་དེས་ལས་དང་འབྲས་བུའི་ཚུལ་ཇི་འདྲ་ཞིག་ལ་ཐོག་མར་ངེས་པ་བསྐྱེད་ནས་བླང་དོར་བྱ་ཞེ་ན། སྤྱིར་ལེགས་སྤྱད་ཉེས་སྤྱད་ཀྱི་སྤྱོད་པ་འཇུག་པའི་སྒོ་ནི་གསུམ་དུ་ངེས་ལ། སྒོ་གསུམ་གྱི་དགེ་མི་དགེ་ཐམས་ཅད་ལས་ལམ་བཅུར་མ་འདུས་ཀྱང་དགེ་མི་དགེའི་ཆེ་ལོང་ངམ་རགས་པ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བའི་གཞི་ཆེ་བ་རྣམས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གནད་བསྡུས་ནས་ནག་པོའི་ལས་ལམ་བཅུར་གསུངས་ཤིང༌། དེ་དག་སྤངས་ན་དོན་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བའི་གནད་རྣམས་ཀྱང་བཅུར་འདུ་བར་གཟིགས་ནས་དཀར་པོའི་ལས་ལམ་བཅུར་གསུངས་ཏེ། མཛོད་ལས། དེ་ལས་ཆེ་ལོང་བསྡུས་ནས་ནི། །དགེ་དང་མི་དགེ་ཅི་རིགས་པར། །ལས་ཀྱི་ལམ་ནི་བཅུར་གསུངས་སོ། །ཞེས་དང༌། ལུང་རྣམ་འབྱེད་ལས་ཀྱང༌། ངག་རྣམས་བསྲུངས་ཤིང་ཡིད་ཀྱིས་རབ་བསྡམས་ཏེ། །ལུས་ཀྱིས་མི་དགེ་བ་དག་མི་བྱེད་ཅིང༌། །ལས་ལམ་གསུམ་པོ་འདི་དག་རབ་སྦྱངས་ན། །
Chinese
集中说：即使做了小小的罪业，也会导致来世的巨大恐惧和彻底的毁灭，就像进入体内的毒药一样。即使做了小小的功德，也会引来来世的巨大安乐，也能成就伟大的事业，就像谷物丰收成熟一样。这是第三点：如果没有积累感受苦乐之因的业，就永远不会体验到该业的苦乐果报。即使是佛陀享用积累了无数劫的福德之果，也不需要积累所有的因，但至少要积累一部分。第四点：所做的善与非善之业会产生悦意与不悦意的果报。特别是在《殊胜赞》中说：婆罗门们说，善与非善，像给予和接受一样转移。您说，所做的不会白费，未做的不会相遇。还有《定解宝王经》中也说：即使那样做了也不会不触及。他人所做的也不会被感受到。经文中也说：业即使经过百千劫，也不会白费，一旦因缘聚合，就会在有情众生身上成熟为果报。如是说。第二部分分为两点：主要阐述十善业道，以及确定业与果报。第一点：既然已经确定了苦乐的因果各自不同，业会增长，未做的不会相遇，已做的不会白费，那么首先要对业果的道理产生什么样的定解，然后才能取舍呢？一般来说，善行和恶行的行为之门确定为三种，即使三门的所有善与非善不能完全归纳为十善业道，但善与非善的主要方面或粗略方面，也就是重大过失的基础。世尊总结了要点，宣说了十种黑业道，并且认为如果断除这些，那么极其重要的要点也会归纳为十种，因此宣说了十种白业道。《俱舍论》中说：从中总结主要方面，对于善与非善，根据情况，宣说了十种业道。还有《律分别》中也说：守护语言，以意善加约束，身体不做不善业，如果精勤修习这三种业道。
English
From the Collection: Even a small sin, will cause great fear in the next world, and great destruction, like poison that has entered the body. Even a small merit, will lead to great happiness in the next world, and will accomplish great things, like grains ripening in abundance. That's it. The third point is: if one does not accumulate the karma that causes the experience of happiness and suffering, one will never experience the happiness and suffering results of that karma. Even the Buddha, who enjoys the fruits of accumulating countless aeons of merit, does not need to accumulate all the causes, but must accumulate at least a part. The fourth point is: the good and bad deeds that have been done produce agreeable and disagreeable results. In particular, in the "Praise of Excellence" it says: Brahmins say that good and evil, like giving and receiving, are transferred. You say that what is done is not wasted, and what is not done is not encountered. And in the "King of Samadhi," it also says: Even if it is done, it will not fail to touch. What is done by others will not be felt either. And in the scriptures it also says: Karma, even after hundreds of thousands of kalpas, will not be wasted, and when the conditions are met, it will ripen into results for sentient beings. Thus it is said. The second part has two points: mainly explaining the ten paths of action, and establishing the certainty of karma and its results. The first point is: Since it has been determined that the causes and effects of happiness and suffering are different, that karma increases, that what is not done is not encountered, and that what is done is not wasted, then what kind of certainty should be generated first regarding the nature of karma and its results, and then what should be adopted and abandoned? In general, the gates through which good and bad conduct enter are determined to be three. Although all the good and bad of the three gates cannot be completely summarized into the ten paths of action, the main aspects or rough aspects of good and bad, that is, the basis of major faults. The Bhagavan summarized the key points and taught the ten black paths of action, and saw that if these were abandoned, then the very important points would also be summarized into ten, so he taught the ten white paths of action. The Treasury says: From these, summarizing the main aspects, for good and non-good, as appropriate, the ten paths of action are taught. And in the Vinaya-vibhanga it also says: Guarding speech, restraining well with the mind, not doing non-virtuous deeds with the body, if one diligently practices these three paths of action.