Tibetan
དེ་ལས་སྡོམ་པ་སྐྱེ་བ་ལ་དགོངས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། བསླབ་བཏུས་སུ་སྐྱབས་འགྲོས་སྡིག་པ་འདག་པར་སྟོན་པའི་སྐབས་སུ་འདིར་ཕག་གི་རྟོགས་བརྗོད་དཔེར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པས་ཕག་ཏུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའི་ལྷའི་བུས་སྐྱབས་འགྲོ་བྱས་པས་དེར་མ་སྐྱེས་པ་ལྟ་བུའོ། །གང་དག་སངས་རྒྱས་སྐྱབས་དོང་བ། །དེ་དག་ངན་འགྲོར་འགྲོ་མི་འགྱུར། །མི་ཡི་ལུས་ནི་སྤངས་ནས་སུ། །དེ་དག་ལྷ་ཡི་ལུས་འཐོབ་བོ། །ཞེས་ ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ལ་ཡང་དེ་ལྟར་གསུངས་སོ། །བཞི་པ་ནི། ཕར་ཕྱིན་བསྡུས་པ་ལས། སྐྱབས་སོང་བསོད་ནམས་གཟུགས་ཡོད་ན། །ཁམས་གསུམ་འདི་ཡང་སྣོད་དུ་ཆུངས། །རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་ཆུ་ཡི་གཏེར། །ཕུལ་གྱིས་བཅལ་བར་གཞལ་མི་ནུས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །ལྔ་པ་ནི། སྔ་མས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དྲུག་པ་ནི། གོ་སླའོ། །བདུན་པ་ནི། ཆོས་ལྡན་གྱིས་བྱ་བ་གང་སྒྲུབ་པའི་ཐོག་མར་དཀོན་མཆོག་ལ་མཆོད་དེ་སྐྱབས་སུ་སོང་ནས་གསོལ་བ་བཏབ་ན་བདེ་བླག་ཏུ་འགྲུབ་པའོ། །བརྒྱད་པ་ནི། སེང་གེས་ཞུས་པ་ལས། དད་པས་མི་ཁོམ་སྤོང་བར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་དལ་བ་ཁྱད་པར་ཅན་རྙེད་ཅིང་སྐྱབས་དང་མཇལ་ནས་ལམ་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་སློབ་ལ། དེས་ནི་རིང་པོ་མི་ཐོགས་པར་འཚང་རྒྱའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཕན་ཡོན་དྲན་པས་ཉིན་ལན་གསུམ་མཚན་ལན་གསུམ་དུ་སྐྱབས་འགྲོ་བྱའོ། །དྲུག་པ་ནི། ལུས་སྲོག་ལོངས་སྤྱོད་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་འབྲལ་བས་དེ་དག་གི་ཕྱིར་དུ་དཀོན་མཆོག་བཏང་ན་ནི་ཚེ་རབས་ཀུན་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་བརྒྱུད་མར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཅི་ལ་བབ་ཀྱང་སྐྱབས་མི་གཏང་ངོ་སྙམ་དུ་དམ་འཆའ་ཞིང༌། བཞད་གད་ཙམ་གྱི་ཕྱིར་དུ་ཡང་སྐྱབས་གཏོང་བའི་ཚིག་སྨྲ་བར་མི་བྱའོ། །ཕྱོགས་གར་འགྲོ་ཡང་དེའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ལ་བསླབ་ཅེས་པའི་བསླབ་བྱ་ཞིག་གོང་མ་རྣམས་གསུང་སྟེ་ཁུངས་མ་མཐོང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་ཐུན་མོང་གི་བསླབ་བྱ་དྲུག་ནི་ལམ་སྒྲོན་འགྲེལ་པར་ འབྱུང་བ་བཞིན་ཡིན་ལ། སོ་སོའི་བསླབ་བྱ་དང་པོ་གསུམ་ནི་མདོ་སྡེ་ལས་བཤད་ཅིང་ཕྱི་མ་གསུམ་ནི་སྐྱབས་འགྲོ་ཡན་ལག་དྲུག་པ་ལས་འབྱུང་ངོ༌། །བསླབ་བྱ་དེ་དག་དང་འགལ་བ་ལ་ཉམས་པ་དང་གཏོང་བའི་རྒྱུར་འགྱུར་ཚུལ་ནི། སྲོག་གི་ཕྱིར་ཡང་མི་གཏོང་བ་དང་འགལ་བ་ནི་སྐྱབས་འགྲོ་གཏོང་བ་དངོས་ཡིན་ལ། དེ་བཞིན་དུ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་མ་བཏང་ཡང་དེ་དག་དང་མི་མཐུན་པའི་སྟོན་པ་སོགས་གསུམ་ལ་གཉིས་འཛིན་བྱེད་ན་ཡང་གཞན་དུ་མི་སྨྲ་བ་དང་འགལ་ཞིང་སྐྱབས་ལ་བློ་མ་ཁེལ་བས་གཏོང་ལ། དེ་དག་
Chinese
因此，应考虑生起律仪。第三，在《学集》中，在显示皈依能消除罪业的章节中说：“这里以猪的本生故事为例。” 如同将要转生为猪的天子，通过皈依而未转生于猪道一般。 凡是皈依佛陀者，他们不会堕入恶趣。舍弃人身后，他们将获得天人的身体。 同样，对法和僧伽也如是说。第四，在《摄波罗蜜多论》中说：“皈依的福德若有形，三界亦嫌小。大海乃水之库，亦不能以升斗量。” 如是说。第五，应以前者了知。第六，容易理解。第七，具法者无论做何事，首先应供养三宝，然后皈依并祈祷，则能轻易成就。第八，在《狮子请问经》中说：“以信心能舍弃无暇。” 如是说，获得暇满人身，值遇皈依后，应修学殊胜之道，如此不久即可成佛。忆念如是功德，应昼三次、夜三次皈依。第六，身体、生命、受用必定会无常分离，因此，若为这些而舍弃三宝，则生生世世将连续遭受痛苦，无论发生什么，都发誓不舍弃皈依。即使为了开玩笑，也不应说舍弃皈依之语。无论去往何方，都要学习皈依彼如来，但此种教言，前辈们虽有宣说，却未见出处。如是，共同的六种学处，如《道灯论释》中所说。各自的三种学处，前三种出自经部，后三种出自六支皈依。违背这些学处，则会成为衰损和舍弃之因。与为生命也不舍弃相违背，就是直接舍弃皈依。同样，即使没有舍弃三宝，但若对与三宝不相应的导师等三者执二元对立，也与不另择皈依处相违背，因对皈依不信任而舍弃。
English
Therefore, one should consider generating the vows. Third, in the Compendium of Trainings, in the section showing that taking refuge eliminates sins, it says, "Here, the Jataka of the Pig should be taken as an example." It is like the son of a god who was about to be born as a pig, but because he took refuge, he was not born there. Those who take refuge in the Buddha will not go to the lower realms. Having abandoned the human body, they will obtain the body of a god. It is also said in the same way for the Dharma and the Sangha. Fourth, from the Condensed Perfection of Wisdom: If the merit of taking refuge had form, even the three realms would be too small to contain it. The great ocean, the treasury of water, cannot be measured by a bushel. It is said like that. Fifth, it should be understood by the former. Sixth, it is easy to understand. Seventh, whatever Dharma-possessing person does, if they first offer to the Three Jewels, then take refuge and pray, it will be easily accomplished. Eighth, as it is said in the Questions of the Lion, "Through faith, one will abandon non-leisure." As it is said, having found the special leisure and fortune, and having met with refuge, one should study the special path. By that, one will attain enlightenment without delay. Remembering such benefits, one should take refuge three times during the day and three times during the night. Sixth, since body, life, and possessions will inevitably be separated, if one abandons the Three Jewels for the sake of these, then suffering will continuously arise in all lifetimes. No matter what happens, one should vow not to abandon refuge. Even for the sake of joking, one should not speak words of abandoning refuge. Wherever one goes, one should train in taking refuge in the Tathagata, but such instructions have been spoken by previous ones, but the source has not been seen. Thus, the six common trainings are as they appear in the commentary on the Lamp for the Path. The first three of the individual trainings are explained in the Sutra Pitaka, and the latter three come from the six-limbed refuge. The way in which contradicting these trainings becomes a cause for decline and abandonment is as follows: Contradicting not abandoning even for the sake of life is directly abandoning refuge. Similarly, even if one has not abandoned the Three Jewels, if one holds onto a dualistic view of teachers and so on who are incompatible with the Three Jewels, it also contradicts not speaking to others, and one abandons refuge because one does not trust in refuge.
Tibetan
མ་བྱུང་ན་བསླབ་བྱ་དང་འགལ་བ་ཙམ་ཡིན་གྱི་གཏོང་རྒྱུ་མིན་པར་སེམས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་འཇུག་པའི་སྒོ་ཆེན་པོ་ཡིན་ཞིང༌། སྐྱབས་འགྲོ་ཚིག་ཙམ་མིན་པ་ཡོད་ན་མཐུ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་པས་ཕྱི་ནང་གི་བར་ཆད་ཀྱིས་མི་བརྫི་བ་དང༌། ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་རྣམས་སྐྱེ་སླ་ཞིང་ཉམས་དཀའ་བས་གོང་ནས་གོང་དུ་འཕེལ་བར་འགྱུར་བས་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་འཇིགས་པ་དང་ཡོན་ཏན་དྲན་པ་སོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྐྱབས་སུ་བཟུང་ཞིང་དེའི་བསླབ་བྱ་ལས་མི་འདའ་བ་ལ་འབད་པ་གནད་དུ་ཆེའོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ། ལས་འབྲས་སྤྱིར་བསམ་པ། བྱེ་བྲག་ཏུ་བསམ་པ། བསམས་ནས་འཇུག་ལྡོག་བྱ་ཚུལ། དང་པོ་ལ་གཉིས། སྤྱིར་བསམ་ཚུལ་དངོས། སོ་སོར་ཕྱེ་སྟེ་བསམ་པའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི། ལས་ངེས་པའི་ ཚུལ། ལས་འཕེལ་ཆེ་བ། ལས་མ་བྱས་པ་དང་མི་ཕྲད་པ། ལས་བྱས་པ་ཆུད་མི་ཟ་བའོ། །དང་པོ་ནི། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དང་འཕགས་པ་གང་ཡིན་ཡང་ཚོར་བ་སིམ་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་བདེ་བ་ཐ་ན་སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་སྐྱེས་པ་ན་རླུང་བསིལ་བ་ལངས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེས་པ་ཡན་ཆད་ཐམས་ཅད་ནི་སྔོན་དགེ་བའི་ལས་བསགས་པ་ལས་འབྱུང་གི །མི་དགེ་བའི་ལས་ལས་བདེ་བ་འབྱུང་བ་ནི་གནས་མེད་ལ། ཚོར་བ་གདུང་བའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཐ་ན་དགྲ་བཅོམ་པའི་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པ་མན་ཆད་ཐམས་ཅད་སྔོན་མི་དགེ་བ་བསགས་པ་ལས་འབྱུང་གི །དགེ་བའི་ལས་ལས་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བ་ནི་གནས་མེད་དེ། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། མི་དགེ་བ་ལས་སྡུག་བསྔལ་ཀུན། །དེ་བཞིན་ངན་འགྲོ་ཐམས་ཅད་དོ། །དགེ་ལས་བདེ་འགྲོ་ཐམས་ཅད་དང༌། །སྐྱེ་བ་ཀུན་ཏུ་བདེ་བ་དག །ཅེས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་བདེ་སྡུག་རྣམས་ནི་རྒྱུ་མེད་དང་གཙོ་བོ་དང་དབང་ཕྱུག་སོགས་མི་མཐུན་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་ཡང་མིན་པར་དགེ་མི་དགེའི་ལས་སྤྱི་ལས་བདེ་སྡུག་སྤྱི་དང༌། བདེ་སྡུག་གི་ཁྱད་པར་སྣ་ཚོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་ལས་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་སྣ་ཚོགས་ལས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་འཆོལ་བར་སོ་སོར་འབྱུང་བའི་ལས་འབྲས་ངེས་ཅན་ནམ་མི་སླུ་བ་ལ་ངེས་པ་རྙེད་པ་ནི། སངས་རྒྱས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ཞེས་པ་དཀར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞིར་བསྔགས་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། ལས་དགེ་བ་ཆུང་ངུ་ལས་ཀྱང་འབྲས་བུ་བདེ་བ་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བ་འབྱུང་ལ། ལས་མི་དགེ་བ་ཆུང་ངུ་ལས་ཀྱང་འབྲས་བུ་ སྡུག་བསྔལ་ཤིན་ཏུ་ཆེན་པོ་འབྱུང་བས་ནང་གི་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་འཕེལ་འདྲ་བ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་རྒྱུ་འབྲས་ལ་མེད་དོ། །དེ་ཡང
Chinese
如果不是这样，仅仅是违背了学处，而不是要舍弃，我是这样想的。这样的话，皈依是进入佛陀教法的大门，如果有不只是口头上的皈依，那就是依靠了殊胜的力量，因此不会被内外障碍所击败，功德的差别容易产生且难以衰退，因此会越来越增长，所以如前所说，通过忆念恐惧和功德等方式来皈依，并且努力不违越其学处是至关重要的。第二部分有三个方面：总体上思考业果，分别思考，思考后如何取舍。第一部分有两个方面：总体思考的方式，以及分开来思考。第一部分有四个方面：业的确定性，业的增长性，未造之业不会相遇，已造之业不会虚耗。第一方面是：无论是凡夫还是圣者，任何具有感受安乐的形态，乃至是地狱众生在感受到凉风时所产生的安乐，所有这些都是从先前积累的善业中产生的。从不善业中产生安乐是不可能的。任何具有感受痛苦的形态，乃至是阿罗汉相续中产生的痛苦，所有这些都是从先前积累的不善业中产生的。从善业中产生痛苦是不可能的。如《宝鬘论》中所说：“一切诸苦皆从不善生，如是诸恶趣，一切皆从不善生，善生一切善趣，一切生中皆安乐。”因此，安乐和痛苦不是从无因、主宰、自在等不相符的因产生的，而是从善与不善的业的总体中产生安乐和痛苦的总体，并且安乐和痛苦的各种差别也丝毫不会混淆地从两种业的各种差别中分别产生，对于业果的确定性或不虚妄性获得定解，被称为所有佛教徒的正确见解，也被赞誉为一切白法的基石。第二方面是：从微小的善业中也会产生极大的安乐果报，从微小的不善业中也会产生极大的痛苦果报，因此内在的因果增长类似于外在的因果增长是不存在的。这也就是
English
If it were not so, it would merely be a violation of the precepts, not something to be abandoned, I think. Thus, taking refuge is the great gateway to entering the Buddha's teachings, and if there is refuge that is not just verbal, it is because it relies on extraordinary power, therefore it will not be defeated by internal and external obstacles, and the distinctions of qualities are easy to arise and difficult to decline, therefore it will increase more and more, so as previously stated, taking refuge through remembering fear and qualities, etc., and striving not to transgress its precepts is of utmost importance. The second part has three aspects: thinking about karma and its results in general, thinking about them specifically, and how to adopt and abandon after thinking. The first part has two aspects: the actual way of thinking in general, and thinking by separating them. The first part has four aspects: the certainty of karma, the increase of karma, not encountering what has not been done, and not wasting what has been done. The first aspect is: whether it is an ordinary person or a noble one, any happiness that has the form of a pleasant sensation, even the happiness that arises when a hell being feels a cool breeze, all of these arise from previously accumulated virtuous karma. It is impossible for happiness to arise from non-virtuous karma. Any suffering that has the form of a painful sensation, even the suffering that arises in the continuum of an Arhat, all of these arise from previously accumulated non-virtuous karma. It is impossible for suffering to arise from virtuous karma. As it is said in the "Precious Garland": "All sufferings arise from non-virtue, likewise all bad migrations. All good migrations arise from virtue, and happiness in all births." Therefore, happiness and suffering do not arise from incompatible causes such as no cause, a chief, or a lord, but from the general karma of virtue and non-virtue arises the general happiness and suffering, and the various distinctions of happiness and suffering also arise separately from the various distinctions of the two karmas without the slightest confusion, gaining certainty about the certainty or non-deceptiveness of karma and its results is called the correct view of all Buddhists, and is also praised as the foundation of all white dharmas. The second aspect is: even from a small virtuous karma, a very great result of happiness will arise, and even from a small non-virtuous karma, a very great result of suffering will arise, therefore the internal cause and effect increase similar to the external cause and effect does not exist. That is also