Tibetan
བསྔལ་མཚུངས། །ཞེས་དེ་ལྟར་བལྟས་ནས་གཞན་ལ་སྐྱོན་བཙལ་བར་མི་རིགས་ཤིང་ཡོན་ཏན་སྣ་རེ་མཐོང་ན་ངོ་མཚར་བར་གཟུང༌། ཞེས་གསུངས་ མོད་ཀྱང༌། འདིར་ཡང་ཉམ་ཐག་པའི་ཚུལ་སྦྱར་དུ་རུང་ངོ༌། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ། བྱམས་པ། སྙིང་རྗེ། ལྷག་བསམ་བསྒོམ་པའོ། །དང་པོ་ནི། བྱམས་པའི་དམིགས་པ་ནི། བདེ་བ་དང་མི་ལྡན་པའི་སེམས་ཅན་ནོ། །རྣམ་པ་ནི། བདེ་བ་དང་ཕྲད་ན་ཅི་མ་རུང་བདེ་བ་དང་ཕྲད་པར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་པ་དང༌། བདེ་བ་དང་ཕྲད་པར་བྱའོ་སྙམ་པའོ། །ཕན་ཡོན་ནི། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་དཀྲིགས་པའི་ཞིང་དག་ན། །མཆོད་པ་རྣམ་མང་དཔག་མེད་ཇི་སྙེད་པ། །སྐྱེས་མཆོག་རྣམས་ལ་དེ་ཡིས་རྟག་མཆོད་པས། །བྱམས་པའི་སེམས་ཀྱི་གྲངས་དང་ཆར་མི་ཕོད། །ཅེས་དངོས་པོ་ཤིན་ཏུ་རྒྱ་ཆེ་བས་ཡུལ་མཐར་ཐུག་པའི་ཞིང་ལ་དུས་རྟག་ཏུ་མཆོད་པ་བྱེད་པ་ལས་བསོད་ནམས་ཆེས་ཆེ་བར་གསུངས་པ་དང༌། འཇམ་དཔལ་གྱི་ཞིང་བཀོད་ལས་ཀྱང༌། བྱང་ཤར་གྱི་མཚམས་ན་སངས་རྒྱས་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོའི་རྒྱལ་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་སྟོང་གིས་བརྒྱན་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ན། དགེ་སློང་འགོག་པ་ལ་ཞུགས་པའི་བདེ་བ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱང་བདེ་བ་དང་ལྡན་ནོ། །དེར་ལོ་བྱེ་བ་བརྒྱ་སྟོང་དུ་ཚངས་སྤྱོད་སྤྱད་པ་བས་ནི་ཞིང་འདིར་ཐ་ན་སེ་གོལ་གཏོགས་པའི་ཡུན་ཙམ་དུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བྱམས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ན་སྔ་མ་ལ་བསོད་ནམས་ཆེས་མང་དུ་སྐྱེད་ན། ཉིན་མཚན་དུ་གནས་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས། ཞེས་བཤད་པ་དང༌། རིན་ ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས་ཀྱང༌། རྫེའུ་ཚོས་སུམ་བརྒྱའི་ཁ་ཟས་དག །ཉིན་རེ་དུས་གསུམ་སྦྱིན་པས་ཀྱང༌། །བྱམས་པ་ཡུད་ཙམ་ཐང་གཅིག་གི །བསོད་ནམས་དག་ལ་ཆར་མི་ཕོད། །ལྷ་མི་བྱམས་པར་འགྱུར་བ་དང༌། །དེ་དག་ཀྱང་ནི་སྲུང་བ་དང༌། །ཡིད་བདེ་བ་དང་བདེ་མང་དང༌། །དུག་དང་མཚོན་གྱིས་གནོད་མེད་དང༌། །འབད་པ་མེད་པར་དོན་འཐོབ་དང༌། །ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་སྐྱེ་འགྱུར་ཏེ། །གལ་ཏེ་གྲོལ་བར་མ་གྱུར་ཀྱང༌། །བྱམས་ཆོས་ཡོན་ཏན་བརྒྱད་འཐོབ་བོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། བྱམས་པ་ཡོད་ན་ལྷ་མི་བྱམས་ཤིང་ངང་གིས་འདུ་བ་དང་རྒྱལ་བས་ཀྱང་བདུད་སྡེ་བྱམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཕམ་པར་མཛད་པས་བསྲུང་བའི་མཆོག་ཏུ་འགྱུར་བ་སོགས་སོ། །བྱམས་པ་སྒོམ་པའི་རིམ་པ་ནི། ཐོག་མར་མཛའ་བཤེས་དང་དེ་ནས་བར་མ་དང་དེ་ནས་དགྲ་ལ་བསྒོམ་པར་བྱ་ཞིང་དེ་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་རིམ་པ་བཞིན་དུ་བསྒོམ་མོ། །སྒོམ་ཚུལ་ནི། ཇི་ལྟར་སེམས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་སྡུག་བསྔལ
Chinese
痛苦相同。像这样看待之后，不应该挑剔别人的过错，如果看到一点点优点，就应该感到惊奇。虽然这样说了，但在这里也可以加上可怜的样子。第二部分有三个方面：慈爱、悲悯、发自内心的善良的修习。第一，慈爱的对境是：没有快乐的众生。相是：如果与快乐相遇该多好啊，希望与快乐相遇，以及要让他们与快乐相遇。利益是：《三昧王经》中说：在亿万血滴遍布的刹土中，无数种供养，那些殊胜者以此恒常供养，也比不上慈爱之心的数量。意思是说，因为事物非常广大，所以在边远的刹土中，恒常进行供养，也比这功德更大。《文殊净土经》中也说：在东北方，有以千个佛陀大自在王的世界所庄严的，名为“彼”。在那里，就像比丘进入灭定一样，众生也具有快乐。在那里，即使行持梵行亿万年，也比不上在这个世界，哪怕是弹指一瞬间，对一切众生生起慈爱之心，前者积累的功德更多，更何况是日日夜夜安住其中呢？这样说道。以及《宝鬘论》中也说：三百个婆罗门的食物，每天三次布施，也比不上慈爱一瞬间的功德。天人会变得慈爱，他们也会守护你，内心安乐，快乐增多，不会受到毒和武器的伤害，不费力气就能获得利益，会转生到梵天世界，即使没有解脱，也能获得慈爱之法的八种功德。这样说道。如果拥有慈爱，天人会变得慈爱，自然而然地聚集，战胜者也以慈爱的力量战胜了魔众，因此会变成守护的至尊等等。修习慈爱的次第是：首先对亲友，然后是对中等的人，然后是对敌人进行修习，然后依次对一切众生进行修习。修习的方式是：众生是如何被痛苦所折磨的
English
Suffering is the same. After looking at it this way, one should not find fault with others, and if one sees even a little bit of merit, one should be surprised. Although it is said that, here also, one can add the appearance of being pitiful. The second part has three aspects: loving-kindness, compassion, and the cultivation of heartfelt goodness. First, the object of loving-kindness is: sentient beings who do not have happiness. The aspect is: how wonderful it would be if they were to encounter happiness, hoping that they would encounter happiness, and wanting to make them encounter happiness. The benefits are: In the Samadhiraja Sutra, it says: In the lands filled with billions of blood drops, countless kinds of offerings, those supreme beings constantly offer with this, cannot compare to the number of loving-kindness minds. It means that because things are very vast, constantly making offerings in remote lands is even more meritorious than this. The Manjushri Pure Land Sutra also says: In the northeast, there is a world called "That" adorned with a thousand worlds of Buddhas, the Great自在 Kings. There, just like a monk entering cessation, sentient beings also have happiness. There, even practicing pure conduct for hundreds of millions of years is not as meritorious as generating a mind of loving-kindness towards all sentient beings in this world, even for the duration of a finger snap. The former accumulates more merit, let alone abiding in it day and night? It is said like this. And in the Ratnavali, it also says: The food of three hundred Brahmins, giving three times a day, cannot compare to the merit of a moment of loving-kindness. Gods and humans will become loving, and they will also protect you, your mind will be at ease, happiness will increase, you will not be harmed by poison and weapons, you will obtain benefits without effort, you will be reborn in the Brahma world, and even if you do not attain liberation, you will obtain the eight qualities of the Dharma of loving-kindness. It is said like this. If you have loving-kindness, gods and humans will become loving and gather naturally, and the Victorious One also defeated the hordes of demons with the power of loving-kindness, so it will become the supreme protector, etc. The order of cultivating loving-kindness is: first to friends, then to neutral people, then to enemies, and then to cultivate it towards all sentient beings in order. The way to cultivate is: how sentient beings are tormented by suffering.
Tibetan
་བའི་ཚུལ་ཡང་ཡང་བསམས་ན་སྙིང་རྗེ་སྐྱེ་བ་ལྟར། སེམས་ཅན་ལ་ཟག་བཅས་ཟག་མེད་ཀྱི་བདེ་བ་མེད་ཅིང་བདེ་བས་ཕོངས་ལུགས་རྣམས་ཡང་ཡང་བསམ་སྟེ། དེ་གོམས་པ་ན་བདེ་བ་དང་ཕྲད་འདོད་ངང་གིས་འབྱུང་ལ། དེ་ཡང་བདེ་བ་སྣ་ཚོགས་པ་རྣམས་ཡིད་ལ་བྱས་ནས་དེ་དག་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བསྟབ་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། སྙིང་རྗེའི་དམིགས་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གསུམ་ གྱིས་ཅི་རིགས་པར་སྡུག་བསྔལ་བའི་སེམས་ཅན་ནོ། །རྣམ་པ་ནི། སྡུག་བསྔལ་དེ་དག་དང་བྲལ་ན་སྙམ་པ་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་པ་དང་བྲལ་བར་བྱའོ་སྙམ་པའོ། །བསྒོམ་པའི་གོ་རིམ་ནི། ཐོག་མར་མཛའ་བཤེས་དང་དེ་ནས་བར་མ་དང་དེ་ནས་དགྲ་དང་དེ་ནས་ཕྱོགས་བཅུའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་བསྒོམ་མོ། །དེ་ལྟར་བཏང་སྙོམས་དང་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་ལ་ཡུལ་སོ་སོར་ཕྱེ་ནས་རིམ་ཅན་དུ་སྒོམ་པ་དེ་ནི་ཆོས་མངོན་པའི་མདོའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་སློབ་དཔོན་ཀ་མ་ལ་ཤཱི་ལས་མཛད་པ་ཡིན་ལ། དེ་ནི་གནད་ཤིན་ཏུ་ཆེ་སྟེ། སོ་སོར་མ་ཕྱེ་བར་དང་པོ་ནས་སྤྱི་ལ་དམིགས་ནས་སྦྱངས་པ་ལ་སྐྱེ་བ་ལྟར་སྣང་ཡང༌། རེ་རེ་ནས་བསམས་ན་གང་ལ་ཡང་མི་སྐྱེ་བར་སྣང་ལ། རེ་རེ་ནས་ཡིད་འགྱུར་བའི་མྱོང་བ་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་བཏོན་ནས་ཇེ་མང་དུ་བཏང་སྟེ་མཐར་སྤྱི་ལ་དམིགས་ནས་བསྐྱངས་ན་ཚོགས་པ་དང་སོ་སོ་བ་གང་ལ་དམིགས་ཀྱང་རྣམ་དག་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྒོམ་ཚུལ་ནི། མར་གྱུར་པའི་སེམས་ཅན་དེ་རྣམས་སྲིད་པར་ལྷུང་ནས་སྤྱི་དང་སོ་སོའི་སྡུག་བསྔལ་ཇི་ལྟར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་རྣམས་སེམས་པ་སྟེ་སྡུག་བསྔལ་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །སྙིང་རྗེ་སྐྱེས་པའི་ཚད་ནི། སྒོམ་རིམ་དང་པོ་ལས། གང་གི་ཚེ་ཡིད་དུ་འོང་བའི་བུ་མི་བདེ་བ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་གཏན་ནས་བྱང་བར་འདོད་པའི་རྣམ་པའི་སྙིང་རྗེ་རང་གི་ངང་གིས་འཇུག་པ་བདག་ ཉིད་ཀྱིས་མཚུངས་པར་འཇུག་པར་འགྱུར་བ་དེའི་ཚེ། དེ་རྫོགས་པ་ཡིན་པས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་མིང་ཐོབ་སྟེ། ཞེས་བུ་ཆུང་ངུ་སྙིང་དུ་ཆེས་སྡུག་པ་སྡུག་བསྔལ་བར་གྱུར་པ་ལ་མ་དེ་སྙིང་རྗེ་ཇི་ཙམ་སྐྱེ་བ་དེ་ཙམ་པའི་བློའི་ཚོད་ཅིག་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྙིང་རྗེ་རང་གི་ངང་གིས་སྐྱེ་བ་ན་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་མཚན་ཉིད་ཚང་བར་གསུངས་སོ། །འདིས་བྱམས་པ་ཆེན་པོ་སྐྱེས་པའི་ཚད་ཀྱང་རིག་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་ནི། དེ་ལྟར་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་བསྒོམས་པའི་མཐར། ཀྱེ་མ་བདག་ལ་སྡུག་ཅིང་ཡིད་དུ་འོང་བའི་སེམས་ཅན་འདི་དག་འདི་ལྟར་བདེ་བས་ཕོངས་པ་དང༌། སྡུག་བསྔ
Chinese
如果反复思索这些道理，就会生起慈悲心。对于众生没有有漏无漏的安乐，以及如何困乏于安乐，要反复思索。这样习惯之后，自然会生起想要与安乐相遇的愿望。并且，要思念各种各样的安乐，然后将这些安乐给予众生。第二，慈悲的对境是遭受三种痛苦以各种方式折磨的众生。行相是，希望他们能够脱离这些痛苦，希望他们能够脱离，希望我能让他们脱离。修习的次第是，首先是对亲友，然后是对中等之人，然后是对敌人，然后是对十方一切众生进行修习。像这样将舍、慈爱和慈悲的对境分开，按次第修习，这是遵循《法句经》的教诲，由莲花戒论师所作。这一点非常重要，如果不分开，一开始就以总体为目标进行修习，似乎会生起，但如果一个个地思考，似乎什么也不会生起。从一个个地引发心变的体验，如前所述，然后逐渐增多，最终以总体为目标进行修习，那么无论以集体还是个体为目标，都会清净地生起。修习的方法是，思念那些曾经是自己母亲的众生，堕入轮回后，如何体验集体和个体的痛苦，痛苦已经说过了。慈悲生起的标准是，《修习次第》第一卷中说：当如同对待自己喜爱的孩子一样，对一切众生也生起希望彻底消除痛苦的慈悲心，并且这种慈悲心自然而然地产生，与自己完全一样时，那时，就圆满了，因此获得了大慈悲的名称。也就是说，对于自己心中最疼爱的小儿子遭受痛苦时，母亲会生起多大的慈悲心，当对一切众生也自然而然地生起同样程度的慈悲心时，就具备了大慈悲的特征。由此也可以了解大慈爱生起的标准。第三，像这样修习慈爱和慈悲之后，感叹道：唉，这些对我亲爱和可爱的众生，竟然如此缺乏安乐，遭受痛苦
English
If you repeatedly contemplate these reasons, compassion will arise. You should repeatedly contemplate how sentient beings lack both contaminated and uncontaminated happiness, and how they are impoverished of happiness. When you become accustomed to this, the desire to encounter happiness will naturally arise. Furthermore, you should think of various kinds of happiness and then bestow these happinesses upon sentient beings. Second, the object of compassion is sentient beings who are tormented by the three sufferings in various ways. The aspect is, wishing that they could be free from these sufferings, wishing that they could be free, wishing that I could free them. The order of practice is, first towards friends, then towards neutral people, then towards enemies, and then towards all sentient beings in the ten directions. Like this, separating the objects of equanimity, loving-kindness, and compassion, and practicing them in order, this is following the teachings of the Dharmapada Sutra, and was composed by the master Kamalashila. This is extremely important, because if you do not separate them, but practice aiming at the general from the beginning, it may seem like it arises, but if you think of them one by one, it seems like nothing arises. By eliciting the experience of mental transformation one by one, as mentioned before, and then gradually increasing it, and finally practicing aiming at the general, then whether you aim at the collective or the individual, it will arise purely. The method of practice is to think about how those sentient beings who were once your mothers, after falling into samsara, experience collective and individual sufferings, the sufferings have already been explained. The standard for the arising of compassion is stated in the first volume of the Stages of Meditation: When, like a beloved child who is unhappy, you also develop compassion for all sentient beings, wishing to completely eliminate their suffering, and when this compassion arises naturally, acting in the same way as yourself, then it is complete, and therefore you obtain the name of great compassion. That is to say, the amount of compassion that a mother would feel for her beloved little son who is suffering, when the same degree of compassion naturally arises for all sentient beings, then you have the characteristics of great compassion. From this, you can also understand the standard for the arising of great loving-kindness. Third, after practicing loving-kindness and compassion in this way, exclaim: Alas, these sentient beings who are dear and beloved to me, are so lacking in happiness and suffering