Tibetan
ནི། དེ་ལྟར་ཐེག་ཆེན་ལ་འཇུག་དགོས་ན་འཇུག་སྒོ་གང་ནས་ཡིན་སྙམ་ན། དེ་ལ་རྒྱལ་བས་ཕར་ཕྱིན་དང་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་ཆེན་གཉིས་གསུངས་ཀྱི་དེ་ལས་གཞན་པའི་ཐེག་ཆེན་ནི་མེད་དོ། །དེ་གཉིས་གང་གི་སྒོར་འཇུག་ཀྱང་འཇུག་སྒོ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེ་རྒྱུད་ལ་ནམ་སྐྱེས་པ་ན་གཞན་གང་ཡང་མ་སྐྱེས་ཀྱང་ཐེག་ཆེན་པར་འཇོག་ལ། དེ་དང་ནམ་བྲལ་བ་ན་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པ་སོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཅི་ཡོད་ཀྱང་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་སར་ལྟུང་ཞིང་ཐེག་ཆེན་ལས་ཉམས་པར་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བའི་གཞུང་དུ་མ་ལས་གསུངས་ཤིང་རིགས་པས་ཀྱང་འགྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཐེག་ཆེན་པ་ནི་སེམས་དེ་ཡོད་མེད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་སྤྱོད་འཇུག་ལས་སེམས་དེ་སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་རྒྱལ་སྲས་སུ་འགྲོ་བར་གསུངས་ལ། བྱམས་པའི་རྣམ་ཐར་ལས་ཀྱང༌། རིགས་ཀྱི་བུ། འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་རྡོ་ རྗེ་རིན་པོ་ཆེ་ནི་ཆག་ཀྱང་གསེར་གྱི་རྒྱན་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཐམས་ཅད་ཟིལ་གྱིས་གནོན་ཞིང་རྡོ་རྗེ་རིན་པོ་ཆེའི་མིང་ཡང་མི་འདོར་ལ་དབུལ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རྣམ་པར་བཟློག་གོ །རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་སེམས་བསྐྱེད་པའི་རྡོ་རྗེ་རིན་པོ་ཆེ་ནན་ཏན་དང་བྲལ་ཡང་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གྱི་གསེར་གྱི་རྒྱན་ཐམས་ཅད་ཟིལ་གྱིས་གནོན་ཞིང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མིང་ཡང་མི་འདོར་ལ། འཁོར་བའི་དབུལ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རྣམ་པར་བཟློག་གོ །ཞེས་སྤྱོད་པ་ལ་མ་བསླབས་ཀྱང་སེམས་དེ་ཡོད་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་གསུངས་སོ། །དེས་ན་ཆོས་ཐེག་ཆེན་པའི་ཆོས་ཡིན་པས་མི་ཆོག་གི་གང་ཟག་དེ་ཐེག་ཆེན་པར་ཚུད་པ་ཞིག་གལ་ཆེའོ། །ཐེག་ཆེན་པར་བྱེད་པ་ཡང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཉིད་ལ་རག་ལས་པས་ན། སེམས་དེ་གོ་བ་ཙམ་ལས་མེད་ན་ཐེག་ཆེན་པ་ཡང་དེ་དང་འདྲ་ལ། སེམས་དེ་མཚན་ཉིད་ཚང་བ་ཞིག་ཡོད་ན་ཐེག་ཆེན་པ་ཡང་རྣམ་དག་ཅིག་འོང་བས་འདི་ལ་འབད་པར་བྱའོ། །འདི་ལ་སྡོང་པོ་བཀོད་པ་ལས། རིགས་ཀྱི་བུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ས་བོན་ལྟ་བུའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལ་ངེས་པར་རྙེད་དགོས་པས་དེ་བཤད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཆུ་ལུད་དྲོད་དང༌། ས་ལ་སོགས་པ་ནི་འབྲས་ཀྱི་ས་བོན་དང་ཚོགས་ན་འབྲས་ཀྱི་མྱུ་གུའི་རྒྱུ་བྱེད་ལ་གྲོ་དང་སྲན་མ་ལ་སོགས་པའི་ས་བོན་དང་ཚོགས་ན་ཡང་དེ་དག་གི་མྱུ་གུའི་རྒྱུ་བྱེད་པས་ དེ་དག་ནི་རྒྱུ་ཐུན་མོང་བ་ཡིན་ནོ། །ནས་ཀྱི་ས་བོན་ནི་རྐྱེན་སུ་དང་ཚོགས་ཀྱང་འབྲས་ལ་སོགས་པ
Chinese
那么，如果想要进入大乘，从哪个入口进入呢？对此，佛陀宣说了波罗蜜多和大乘密法两种大乘，除此之外没有其他大乘了。进入这两种中的任何一种的入口，都仅仅是菩提心。当菩提心在相续中生起时，即使没有生起其他任何功德，也被安立为大乘行者。当与菩提心分离时，即使具有证悟空性等功德，也会堕入声闻等地位，从大乘中退失，这是众多大乘论典中所说的，并且通过理证也能成立。因此，大乘行者是随着菩提心的有无而进退的。如《入行论》中所说，菩提心一生起，立即成为佛子。弥勒菩萨的传记中也说：‘种姓之子，譬如金刚宝，即使破碎，也能胜过所有殊胜的金饰，并且不舍弃金刚宝之名，也能遣除一切贫困。种姓之子，同样，发起了希求一切智的菩提心的金刚宝，即使不精进，也能胜过声闻和独觉的功德的金饰，并且不舍弃菩萨之名，也能遣除轮回的一切贫困。’因此，即使没有学习行为，只要有菩提心，就被称为菩萨。所以，仅仅法是大乘的法是不够的，重要的是，补特伽罗要成为大乘行者。而成为大乘行者，也完全依赖于菩提心。如果菩提心仅仅是理解上的，那么大乘行者也与此相同。如果菩提心是具足相状的，那么大乘行者也会成为清净的，因此要努力于此。对此，《华严经》中说：‘种姓之子，菩提心是所有佛法之种子。’对此必须获得定解，因此将要宣说。对此，水、肥料、温度和土地等与稻子的种子聚合时，会成为稻子幼苗的因，与小麦和豆类等种子聚合时，也会成为这些幼苗的因，因此这些是共同的因。大麦的种子无论与什么因缘聚合，都不会产生稻子等。
English
So, if one wants to enter the Mahayana, from which entrance should one enter? In response to this, the Buddha has proclaimed two Mahayanas: the Paramita Mahayana and the Mantra Mahayana. There is no other Mahayana besides these two. Whichever of these two one enters, the entrance is solely the mind of enlightenment (bodhicitta)。 When it arises in one's being, even if no other qualities have arisen, one is established as a Mahayana practitioner. When one is separated from it, even if one possesses qualities such as the realization of emptiness, one falls to the level of the Shravakas and others, and degenerates from the Mahayana. This is stated in many Mahayana treatises and is also established through reasoning. Therefore, a Mahayana practitioner advances or retreats depending on the presence or absence of this mind. As stated in the Bodhicharyavatara, as soon as this mind arises, one immediately becomes a Buddha-child. The biography of Maitreya also states: 'Son of good family, just as a vajra jewel, even if broken, surpasses all excellent gold ornaments, and does not abandon the name of vajra jewel, and also completely reverses all poverty. Son of good family, similarly, the vajra jewel of the mind of enlightenment, which aspires to omniscience, even if lacking diligence, surpasses all the gold ornaments of the qualities of Shravakas and Pratyekabuddhas, and does not abandon the name of Bodhisattva, and also completely reverses all the poverty of samsara.' Therefore, even if one has not trained in conduct, if one has this mind, one is called a Bodhisattva. So, it is not enough for the Dharma to be a Mahayana Dharma; it is important for the individual to be included as a Mahayana practitioner. Becoming a Mahayana practitioner also depends entirely on the mind of enlightenment. If the mind of enlightenment is merely conceptual understanding, then the Mahayana practitioner is also the same. If the mind of enlightenment is complete with characteristics, then the Mahayana practitioner will also become pure, so one should strive for this. In this regard, the Gandavyuha Sutra states: 'Son of good family, the mind of enlightenment is like the seed of all the Buddha's Dharmas.' One must definitely gain certainty about this, so it will be explained. In this regard, water, fertilizer, warmth, and earth, etc., when combined with the seed of rice, become the cause of the sprout of rice. When combined with the seeds of wheat and beans, etc., they also become the cause of the sprouts of those, so these are common causes. The seed of barley, no matter what conditions it combines with, will not produce rice, etc.
Tibetan
འི་མྱུ་གུའི་རྒྱུར་མི་རུང་བས་ནས་ཀྱི་མྱུ་གུའི་རྒྱུ་ཐུན་མོང་མིན་པ་ཡིན་ལ། དེས་ཟིན་པའི་ཆུ་ལུད་སོགས་ཀྱང་ནས་ཀྱི་མྱུ་གུའི་རྒྱུར་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མྱུ་གུའི་རྒྱུའི་ནང་ནས་ས་བོན་ལྟ་བུ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ལ། སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ནི་ཆུ་ལུད་སོགས་དང་འདྲ་བར་བྱང་ཆུབ་གསུམ་གའི་རྒྱུ་ཐུན་མོང་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་རྒྱུད་བླ་ལས་ཀྱང༌། ཐེག་མཆོག་ལ་མོས་ས་བོན་ཤེས་རབ་ནི། །སངས་རྒྱས་ཆོས་སྐྱེད་མ་དང༌། ཞེས་ཐེག་པ་མཆོག་ལ་མོས་པ་ནི་ཕའི་ས་བོན་དང་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ནི་མ་ལྟ་བུར་གསུངས་ཏེ། དཔེར་ན་ཕ་བོད་ལ་བུ་རྒྱ་ཧོར་སོགས་སྐྱེ་མི་སྲིད་པས་ཕ་ནི་བུའི་རིགས་ངེས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ལ། མ་བོད་ལ་ནི་བུ་སྣ་ཚོགས་པ་སྐྱེ་བས་ཐུན་མོང་གི་རྒྱུར་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་ཀྱང༌། སངས་རྒྱས་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་དང༌། །ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་ངེས་བསྟེན་པ། །ཐར་པའི་ལམ་ནི་གཅིག་ཉིད་ཁྱོད། །གཞན་དག་མེད་ཅེས་བྱ་བར་ངེས། །ཞེས་ཤེར་ཕྱིན་ལ་བསྟོད་པས་ཉན་རང་རྣམས་ཀྱང་དེ་ལ་བརྟེན་ལ། དེས་ན་ཤེར་ཕྱིན་ལ་ཡུམ་ཞེས་ཀྱང་གསུངས་པས་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གཉིས་ཀའི་སྲས་ཀྱི་ཡུམ་ཡིན་པས་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ ཀྱིས་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་འབྱེད་པ་མིན་གྱི། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་སྤྱོད་པ་རླབས་ཆེ་བ་རྣམས་ཀྱིས་འབྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། ཉན་ཐོས་ཐེག་པ་དེ་ལས་ནི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྨོན་ལམ་དང༌། །སྤྱོད་པ་ཡོངས་བསྔོ་མ་བཤད་དེས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་ག་ལ་འགྱུར། །ཞེས་ལྟ་བས་མི་ཕྱེ་ཞིང་སྤྱོད་པས་ཕྱེ་བར་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱང་ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པར་མི་འགྱུར་ན་དེ་ལས་གཞན་པའི་ལམ་རྣམས་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས། དེའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གདམས་པའི་མཐིལ་དུ་བཟུང་ནས་སྦྱོང་དགོས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྦྱོང་བའི་རིམ་པ། སྐྱེས་པའི་ཚད། ཆོ་གས་གཟུང་བའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། ཇོ་བོ་ཆེན་པོ་ནས་བརྒྱུད་པ་ལ་མན་ངག་རྒྱུ་འབྲས་བདུན་མ་དང༌། རྒྱལ་སྲས་ཞི་བ་ལྷའི་གཞུང་ནས་འབྱུང་བ་ལ་བརྟེན་ནས་སྦྱོང་བ་གཉིས་སྣང་ངོ༌། །རྒྱུ་འབྲས་བདུན་ནི་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལས་འབྱུང་ལ། སེམས་དེ་ལྷག་བསམ་ལས་དང༌། བསམ་པ་དེ་སྙིང་རྗེ་ལས་དང༌། སྙིང་རྗེ་བྱམས་པ་ལས་དང༌། བྱམས་པ་དྲིན
Chinese
不能作为青稞苗的因，所以青稞的苗的因不是共同的。同样，由它所滋养的水肥等也变成青稞苗的因。同样，无上菩提心是成佛之苗的因中，如种子般不共的因。证悟空性的智慧如同水肥等，是三种菩提的共同之因。因此，在《宝性论》中也说：“于胜乘信种子，智慧佛法生母。”意思是说，对殊胜乘的信心是父亲的种子，证悟无我的智慧如同母亲。例如，父亲是藏族，不可能生出汉族、蒙古族等儿子，所以父亲是儿子种族确定的因。而母亲是藏族，可以生出各种各样的儿子，所以是共同的因。龙树也说：“佛与独觉以及声闻众，皆必依汝唯一解脱道，决定无有他。”赞叹般若波罗蜜多，声闻缘觉等也依赖它。因此，般若波罗蜜多也被称为“母”，是大小乘两种儿子的母亲，所以证悟空性的智慧并不能区分大小乘，而是以菩提心和广大的行为来区分。如《宝鬘论》中说：“声闻乘中未曾说，菩提心愿及行仪，彼岂能成菩提萨埵？”意思是说，不是以见解来区分，而是以行为来区分。这样，证悟空性的智慧也不是大乘的不共道，更何况其他的道呢？因此，必须将菩提心作为窍诀的核心来修持。第二部分有三点：修持菩提心的次第、生起的量、以仪轨受持的方式。第一点是：从觉沃仁波切（阿底峡尊者）传下来的有七因果的教言，以及依止圣者寂天论著而修持的两种方式。七因果是：圆满正等觉从菩提心生起，心从增上意乐生起，意乐从大悲生起，大悲从慈爱生起，慈爱从知恩
English
It cannot be the cause of a barley sprout, so the cause of a barley sprout is not common. Similarly, the water and fertilizer, etc., that nourish it also become the cause of a barley sprout. Similarly, the unsurpassed Bodhicitta is like a seed among the causes of the Buddha's sprout, an uncommon cause. The wisdom that realizes emptiness is like water and fertilizer, etc., and is a common cause of the three Bodhis. Therefore, in the Uttaratantra it is also said: "Faith in the supreme vehicle is the seed, wisdom is the mother of the Buddhas and Dharma." This means that faith in the supreme vehicle is the father's seed, and the wisdom that realizes selflessness is like the mother. For example, if the father is Tibetan, it is impossible to give birth to Han, Mongol, etc. sons, so the father is the definite cause of the son's race. But if the mother is Tibetan, she can give birth to all kinds of sons, so it becomes a common cause. Nagarjuna also said: "Buddhas, Pratyekabuddhas, and Shravakas, all must rely on you, the only path to liberation, it is certain that there is no other." Praising the Prajnaparamita, the Shravakas and Pratyekabuddhas also rely on it. Therefore, Prajnaparamita is also called "Mother", the mother of the sons of both the Great and Small Vehicles, so the wisdom that realizes emptiness does not distinguish between the Great and Small Vehicles, but is distinguished by Bodhicitta and vast conduct. As it is said in the Ratnavali: "In the Shravaka Vehicle, the aspiration and conduct of the Bodhisattva are not mentioned, how can he become a Bodhisattva?" This means that it is not distinguished by view, but by conduct. In this way, the wisdom that realizes emptiness is not the uncommon path of the Mahayana, let alone other paths? Therefore, Bodhicitta must be taken as the core of the instruction and practiced. The second part has three points: the order of practicing Bodhicitta, the measure of arising, and the way of taking it with rituals. The first point is: from Jowo Rinpoche (Atisha) there are the instructions of the seven causes and effects, and the two ways of practicing based on the writings of the Holy Shantideva. The seven causes and effects are: complete and perfect enlightenment arises from Bodhicitta, the mind arises from higher intention, the intention arises from great compassion, great compassion arises from love, and love arises from gratitude.