Tibetan
འི་བློ་ཅི་ཙམ་སྐྱེ་བ་ དེ་ལྟ་བུའི་བློའི་ཚོད་ཙམ་དུ་བསྐྱེད་པར་བྱ་ཞིང་དེ་ནས་ཀྱང་ཇེ་འཕེལ་དུ་གཏང་དགོས་སོ། །བསམ་པ་འདི་ཤ་ར་བ་གསུང་བ་ལྟར་སེང་སྐྱུར་ལ་བཏབ་པའི་ཕྱེ་བཞིན་ཁ་ན་ཕར་ཡམ་མེ་བ་ཞིག་ལས་མི་འདུག་ན་འཁོར་བའི་རྒྱུ་ཀུན་འབྱུང་ལ་མི་འདོད་པར་ལྟ་བ་ཡང་དེ་འདྲ་ཞིག་ལས་མི་འོང༌། དེ་ལྟར་ན་སྡུག་ཀུན་འགགས་པའི་འགོག་པ་ཐར་པ་དོན་གཉེར་ཡང་དེ་དང་འདྲ། དེའི་ཕྱིར་ཐར་པའི་ལམ་ལ་སྒྲུབ་པ་བྱེད་པར་འདོད་པ་ཡང་ཚིག་ཙམ་དུ་འགྲོ་ཞིང༌། སེམས་ཅན་གཞན་འཁོར་བར་འཁྱམས་པའི་སྡུག་བསྔལ་མི་བཟོད་པའི་སྙིང་རྗེ་ཡང་འོང་ས་མེད་ལ། བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མ་བཅོས་པ་ཡིད་བསྐུལ་ནུས་པའི་ཤུགས་ཅན་ཡང་མི་སྐྱེ་བས། ཐེག་ཆེན་པ་ཡང་ཚིག་རྗེས་འབྲངས་པའི་གོ་བ་ཙམ་དུ་འགྱུར་བས་ཡང་དང་ཡང་དུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་ནི། གལ་ཏེ་འཁོར་བས་ཡིད་ཤིན་ཏུ་འབྱུང་ཞིང་སྐྱོ་བ་བསྒོམས་ན། ཉན་ཐོས་ལྟར་འཁོར་བར་ཞུགས་པ་ལ་མི་དགའ་བའི་ཕྱིར་ཞི་བའི་མཐར་ལྟུང་བས་སྐྱོ་བ་སྒོམ་པ་ཐེག་དམན་ལ་མཛེས་ཀྱི། བྱང་སེམས་ལ་ནི་དེ་སྒོམ་པར་མི་རིགས་ཏེ། དེ་ལྟར་གསང་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལས་བཤད་པས་སོ་སྙམ་ན། འདི་ལྟར་བྱང་སེམས་འཁོར་བ་ལ་སྐྲག་པར་མི་བྱ། ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་ནི། ལས་ཉོན་གྱི་དབང་གིས་སྲིད་པར་འཁྱམས་པའི་སྐྱེ་རྒ་ན་འཆི་སོགས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཡིད་འབྱུང་མི་བྱ་བར་སྟོན་པ་མིན་གྱི། བྱང་སེམས་ ཀྱིས་སྨོན་ལམ་དང་སྙིང་རྗེའི་དབང་གིས་སྲིད་པར་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་སྐྱེ་བ་འཛིན་པ་ལ་སྐྲག་པར་མི་བྱ། ཞེས་པའི་དོན་ནོ། །དེས་ན་ལས་ཉོན་གྱི་དབང་གིས་སྲིད་པར་འཁྱམས་ན་སྡུག་བསྔལ་དུ་མས་མནར་ནས་རང་དོན་ཡང་མི་ནུས་ན་གཞན་དོན་ལྟ་ཅི་སྨོས། དེ་ནི་རྒུད་པ་ཀུན་གྱི་སྒོ་ཡིན་པས་ཐེག་དམན་ལས་ཆེས་ཤིན་ཏུ་སྐྱོ་བར་བྱས་ལ་དགག་དགོས་ཤིང༌། སྨོན་ལམ་དང་སྙིང་རྗེའི་དབང་གིས་སྲིད་པར་སྐྱེ་བ་འཛིན་པ་ལ་ནི་དགའ་བར་བྱ་དགོས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡང་མདོ་དེ་ཉིད་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་དེ་ཉིད་ཉེ་བར་བཟུང་ནས་འཁོར་བ་ལ་ཕན་ཡོན་ཏུ་ལྟ་བ་དེ་ལྟར་ནི་ཡོངས་སུ་འདས་པ་ཆེན་པོ་ལ་མ་ལགས་སོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་མ་ཕྱེད་པར་སྔར་ལྟར་སྨྲ་ན་ནི་སྨྲ་བ་པོ་དེ་ལ་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ཡོད་ན་ཉེས་བྱས་ཉོན་མོངས་ཅན་ཞིག་སྐྱེད་པར་བྱང་ས་ལས་གསུངས་སོ། །འཁོར་བ་ལ་ཡིད་འབྱུང་བར་བྱས་ནས་སེམས་ཅན་དེ་རྣམས་རང་གི་གཉེན་དུ་མཐོང་སྟེ་དེ་དག་གི་
Chinese
的智慧生起多少， 就應當生起那樣程度的智慧，然後也要使其增長。如果這個想法像夏惹瓦所說的那樣，像放在酸粥里的麵粉一樣，嘴邊只是稍微沾一點，那麼對於不想要輪迴之因的觀點，也只會是那樣。這樣的話，對於痛苦完全止息的解脫的追求，也是一樣。因此，想要在解脫道上修行也只是口頭上說說而已，對於其他眾生在輪迴中流轉的痛苦，也生不起不忍的慈悲心。無上菩提心，不造作、能激發意樂的強大力量也不會生起。因此，大乘行者也只是變成追隨文字的理解而已，所以要再三地修習。第三，如果對輪迴生起強烈的厭離心，修習厭離，就像聲聞乘一樣，因為不喜歡進入輪迴而墮入寂滅的邊際，所以修習厭離對於小乘來說是好的，但對於菩薩來說，那樣修習是不合理的。如果認為那是從不可思議的秘密中說出來的，那麼這樣說：菩薩不應該害怕輪迴。所說的意義並不是說不要對因業和煩惱的力量而在輪迴中流轉的生老病死等的痛苦生起厭離心，而是說菩薩因為願力和慈悲心的力量，為了眾生的利益而在輪迴中受生，不要對此感到害怕。因此，如果因業和煩惱的力量而在輪迴中流轉，被諸多痛苦所折磨，連自己的利益都不能成辦，更何況是利益他人呢？那是所有衰敗的門徑，所以要比小乘更加強烈地厭離並加以遮止。而對於因願力和慈悲心的力量而在輪迴中受生，則應當感到歡喜。就像那部經中所說的那樣：菩薩們以使眾生完全成熟為近取因，將輪迴視為利益，那樣並不是完全超越。這樣說道。如果沒有這樣區分，仍然像以前那樣說，那麼如果說話者具有菩薩戒，就會在菩薩戒中說到會產生一種染污性的罪過。對輪迴生起厭離心之後，將那些眾生視為自己的親人，為了他們的
English
How much wisdom arises, One should generate wisdom to that extent, and then increase it further. If this thought is as Sharawa said, like flour placed in sour porridge, only slightly touching the mouth, then the view of not wanting the cause of samsara will only be like that. In that case, the pursuit of liberation, the cessation of all suffering, is also the same. Therefore, wanting to practice on the path to liberation is just lip service, and unbearable compassion for the suffering of other sentient beings wandering in samsara will not arise. The unconditioned mind of unsurpassed enlightenment, the powerful force that can inspire intention, will also not arise. Therefore, Mahayanists will only become followers of the words, so one should meditate again and again. Third, if one develops a strong aversion to samsara and cultivates weariness, like the Hearers, one will fall into the extreme of peace because one does not like entering samsara. Therefore, cultivating weariness is good for the Lesser Vehicle, but it is not appropriate for Bodhisattvas to cultivate it. If one thinks that it is said from the inconceivable secret, then it is said: Bodhisattvas should not fear samsara. The meaning of what is said is not to say that one should not develop aversion to the suffering of birth, old age, sickness, and death, etc., which are caused by the power of karma and afflictions and wander in samsara, but that Bodhisattvas, because of the power of vows and compassion, take birth in samsara for the benefit of sentient beings, and should not be afraid of this. Therefore, if one wanders in samsara due to the power of karma and afflictions, and is tormented by many sufferings, one cannot even accomplish one's own benefit, let alone benefit others. That is the gateway to all decline, so one should be even more averse to it than the Lesser Vehicle and reject it. And one should rejoice in taking birth in samsara due to the power of vows and compassion. As it is said in that very sutra: Bodhisattvas, taking the complete maturation of sentient beings as the proximate cause, regard samsara as beneficial, and that is not complete transcendence. It is said. If one does not distinguish in this way and still speaks as before, then if the speaker has the Bodhisattva vows, it is said in the Bodhisattva grounds that it will generate a defiled transgression. After developing aversion to samsara, seeing those sentient beings as one's own relatives, for their