Tibetan
ར་བསྐྱང་ལ། བློའི་མཐུ་ཆུང་ན་ལུང་འདྲེན་དོར་ནས་སྐབས་སུ་གང་བབ་པའི་དོན་གྱི་ངོ་བོ་ཙམ་བསྐྱང་བར་བྱའོ། །འདི་རྣམས་དཔྱད་སྒོམ་ཡིན་ཡང་བསྒོམ་རྒྱུའི་དམིགས་པ་དེ་དག་ལས་གཞན་པའི་དགེ་མི་དགེ་ལུང་མ་བསྟན་གང་ལ་ཡང་མི་གཏང་བར་སེམས་དམིགས་པ་ལ་རྒོད་པ་སོགས་དགག །གཉིད་རྨུགས་དང་བྱིང་བའི་དབང་དུ་མི་གཏང་བར་ཤེས་པ་ཆེར་གསལ་ཞིང་དྭངས་པའི་ངང་ནས་བྲེང་ཆགས་སུ་བསྒོམ་སྟེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། བཟླས་བརྗོད་དང་ནི་དཀའ་ཐུབ་སོགས། །ཡུན་རིང་དུས་སུ་སྤྱད་བྱས་ཀྱང༌། ། སེམས་གཞན་གཡེངས་བས་བྱས་པ་ནི། །དེ་ཉིད་རིག་པས་དོན་མེད་གསུངས། །ཞེས་ཡིད་གཞན་དུ་ཡེངས་པའི་དགེ་སྦྱོར་ཐམས་ཅད་འབྲས་བུ་ཆུང་བར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་དད་པ་སྒོམ་པའི་མདོ་ལས་ཀྱང༌། རིགས་ཀྱི་བུ། རྣམ་གྲངས་འདིས་ཀྱང༌། འདི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་དད་པ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལས་འབྱུང་བ་གང་ཅི་ཡང་རུང་སྟེ་ཐམས་ཅད་ནི་རྣམ་པར་མ་གཡེངས་པའི་སེམས་ཀྱིས། དོན་དང་ཆོས་ཡང་དག་པར་བསམས་པ་ལས་འབྱུང་བར་རིག་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་རྣམ་པར་མ་གཡེངས་པའི་སེམས་ནི་དགེ་བའི་དམིགས་པ་ལས་གཞན་དུ་མི་གཡེང་བ་ཡིན་ལ། དོན་དང་ཆོས་ནི་དོན་དང་ཚིག་སྟེ། ཡང་དག་པར་བསམ་པ་ནི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་བློས་དཔྱད་ཅིང་སེམས་པའོ། །དེས་ནི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆོས་སྒྲུབ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་དེ་གཉིས་དགོས་པར་བསྟན་ཏོ། །དེས་ན་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ཡོན་ཏན་སྒྲུབ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་སེམས་དགེ་བའི་དམིགས་པ་དེ་ལས་གཞན་དུ་མི་གཡེང་པར་གནས་པའི་རྩེ་གཅིག་པ་ཞི་གནས་དངོས་སམ་དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་གཅིག་དང༌། དགེ་བའི་དམིགས་པ་ལ་སོ་སོར་དཔྱོད་པའི་ཇི་ལྟ་བ་དང་ཇི་སྙེད་པ་འབྱེད་པའི་ལྷག་མཐོང་དངོས་སམ། དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་གཅིག་སྟེ་གཉིས་དགོས་པར་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡང་དགོངས་འགྲེལ་ལས། བྱམས་པ། ཡང་ ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིའམ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིའམ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་དགེ་བའི་ཆོས་འཇིག་རྟེན་པའམ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གི་འབྲས་བུར་རིག་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འདི་ལ་ཞི་ལྷག་དངོས་དང་རྗེས་མཐུན་པ་གཉིས་མ་བྱས་ན། ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཞི་ལྷག་དངོས་ཀྱི་འབྲས་བུར་འོང་བའི་ངེས་པ་མེད་དོ། །འདིར་སྡུག་བསྔལ་བརྒྱད་ཀྱི་དང་པོ་སྐྱེ་བའི་སྡུག་བསྔལ་བསམ་པ་ལ་ལྔ་ལས། སྐྱེ་བ་སྡུག་བསྔལ་དང་ལྡན་པས་སྡུག་བསྔ
Chinese
如果不能守护，如果智慧不够，就舍弃引用，只守护适合当时情况的意义的本质。这些是观察修，但不要将心放在所修的对境之外的任何善、不善、未记上，要阻止心对对境的散乱等。不要让睡眠昏沉和掉举控制，要在觉知非常清晰明朗的状态下，以轻松的心态修习。如《入行论》中说：“念诵与苦行等，长时勤修习，若以他心为，彼即说无义。”因为所有心散乱于其他地方的善行都被说成是果报微小的原因。而且，在《修习大乘信经》中也说：“善男子，以这种方式，菩萨们对大乘的信心，无论从大乘中产生什么，都应知是从不散乱的心，如实思维意义和法而产生的。”因此，不散乱的心就是不从善的对境中散乱。意义和法就是意义和词句，如实思维就是用分别的智慧观察和思考。因此，这表明了成就一切功德之法都需要这两者。因此，成就三乘功德的一切，都需要心不从善的对境中散乱而安住的专注一境的止观本身，或者与之相似的一个，以及对善的对境进行分别观察，区分如所有性和尽所有性的胜观本身，或者与之相似的一个，这二者是需要的。就像《解深密经》中所说：“慈氏，此外，无论是声闻众的，还是菩萨众的，还是如来众的一切世间或出世间的善法，都应知是止观的果实。”这样说。如果不对止观本身和相似的二者进行修习，那么三乘的一切功德都不一定成为止观本身的果实。这里，在思维八苦中的第一个生苦时，有五种：生是与痛苦相伴的，所以是痛苦的。
English
If you cannot protect it, and if your wisdom is insufficient, then abandon the quotations and only protect the essence of the meaning that is appropriate for the situation. These are analytical meditations, but do not let the mind wander to anything other than the objects of meditation, whether virtuous, non-virtuous, or neutral. Prevent the mind from being agitated, etc., towards the object. Do not let sleepiness and dullness or sinking control you, but meditate with a relaxed attitude in a state of clear and bright awareness. As it says in the Bodhicaryāvatāra: "Recitations and asceticism, etc., practiced diligently for a long time, if done with a distracted mind, are said to be meaningless by the wise." Because all virtuous actions with the mind wandering elsewhere are said to have small results. Moreover, in the Sutra on Cultivating Faith in the Great Vehicle, it also says: "Son of good family, in this way, the faith of Bodhisattvas in the Great Vehicle, whatever arises from the Great Vehicle, should be known to arise from a non-distracted mind, truly contemplating the meaning and the Dharma." Therefore, a non-distracted mind is one that does not wander from the virtuous object. Meaning and Dharma are meaning and words, and truly contemplating is observing and thinking with discriminating wisdom. Therefore, this shows that both of these are necessary for accomplishing all qualities of Dharma. Therefore, for accomplishing all the qualities of the three vehicles, it is necessary to have either the actual single-pointed calm abiding that abides without the mind wandering from the virtuous object, or something similar to it, and either the actual insight that distinguishes the suchness and the extent of the virtuous object by discriminating observation, or something similar to it. As it says in the Samdhinirmocana Sutra: "Maitreya, furthermore, all the worldly or transworldly virtuous Dharmas of either the Shravakas, the Bodhisattvas, or the Tathagatas should be known as the fruit of calm abiding and insight." If you do not practice both the actual calm abiding and insight and the similar ones, then all the qualities of the three vehicles will not necessarily become the fruit of the actual calm abiding and insight. Here, when contemplating the first of the eight sufferings, the suffering of birth, there are five: birth is accompanied by suffering, so it is suffering.
Tibetan
ལ་བ་ནི། སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་པ་དང༌། མཐའ་གཅིག་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་བའི་ཡི་དྭགས་རྣམས་དང༌། མངལ་སྐྱེས་རྣམས་དང༌། སྒོང་སྐྱེས་ཏེ་བཞི་པོ་དེ་དག་ནི་སྐྱེ་བ་ན་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བ་དྲག་པོ་མང་པོ་དང་བཅས་ཏེ་སྐྱེའོ། །སྐྱེ་བ་གནས་ངན་ལེན་དང་ལྡན་པས་ནི། ཉོན་མོངས་སྐྱེ་བ་དང་གནས་པ་དང་འཕེལ་བའི་ས་བོན་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བས་དགེ་བ་ལ་བཀོལ་བཟོད་པའི་ལས་རུང་ཡང་མེད་ཅིང༌། འདོད་འདོད་དུ་དབང་བསྒྱུར་དུ་ཡང་མི་རུང་བའོ། །སྐྱེ་བ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་གནས་སུ་གྱུར་པས་ནི། ཁམས་གསུམ་དུ་སྐྱེ་བ་བླངས་པ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་རྒ་བ་དང་ན་བ་དང་འཆི་བ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་རྒྱས་པར་འགྱུར་བའོ། །སྐྱེ་བ་ཉོན་མོངས་ཀྱི་གནས་སུ་གྱུར་པས་ནི། འཁོར་བར་སྐྱེས་པ་ན་ཆགས་པ་དང་སྡང་བ་དང་རྨོངས་པར་འགྱུར་བའི་ཡུལ་རྣམས་ལ་དུག་གསུམ་སྐྱེ་ཞིང༌། དེ་ལས་ཀྱང་ལུས་ སེམས་རབ་ཏུ་མ་ཞི་བས་སྡུག་བསྔལ་ནས་བདེ་བ་ལ་མི་གནས་ཏེ། ཉོན་མོངས་པས་སྒོ་སྣ་ཚོགས་ནས་ལུས་སེམས་གདུང་བའོ། །སྐྱེ་བ་མི་འདོད་བཞིན་དུ་འབྲལ་བའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པས་སྡུག་བསྔལ་བ་ནི། སྐྱེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཐའ་འཆི་བ་ལས་མ་འདས་ཤིང་དེ་ཡང་མི་འདོད་ལ། དེས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་ཁོ་ན་མྱོང་བར་བྱེད་པ་དེ་རྣམས་ཡང་ཡང་སེམས་པའོ། །གཉིས་པ་རྒ་བའི་སྡུག་བསྔལ་བསམ་པ་ལ་ལྔ་ལས། གཟུགས་བཟང་པོ་ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་ནི། རྐེད་པ་གཞུ་ལྟར་དགུ་བ་དང༌། མགོ་སྤྲ་བའི་མེ་ཏོག་ལྟར་དཀར་བ་དང༌། དཔྲལ་བ་དྲས་གདན་ལྟར་གཉེར་མས་ཁེབས་པ་སོགས་ཀྱིས་ལང་ཚོ་ཉམས་ཏེ་མི་སྡུག་པར་གྱུར་པའོ། །མཐུ་སྟོབས་ཉམས་པ་ནི། འདུག་ན་ས་སྒྱེ་ཐག་པ་ཆད་པ་འདྲ་བ་དང༌། ལྡང་ན་ཤིང་རྩ་གནམ་དུ་འདོན་པ་འདྲ་བ་དང༌། སྨྲ་ན་ལྡིབ་ཅིང་འགྲོ་ན་འབུབ་པ་སོགས་བྱེད་པའོ། །དབང་པོ་ཉམས་པ་ནི། མིག་ལ་སོགས་པས་གཟུགས་སོགས་གསལ་བར་མི་མཐོང་བ་དང་བརྗེད་ངས་ཆེ་བ་སོགས་ཀྱིས་དྲན་པ་ལ་སོགས་པའི་མཐུ་བྲི་བའོ། །ཡུལ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་ཉམས་པ་ནི། བཟའ་བཏུང་སོགས་འཇུ་དཀའ་ཞིང་གཞན་འདོད་ཡོན་རྣམས་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པར་མི་ནུས་པའོ། །ཚེ་ཡོངས་སུ་ཉམས་པའི་སྡུག་བསྔལ་ནི། ཚེ་ཕལ་ཆེར་ཟད་པས་འཆི་བ་ལ་ཕྱོགས་པ་སྟེ་དེ་རྣམས་ཡང་དང་ཡང་དུ་སེམས་པའོ། །སྤྱན་སྔའི་ཞལ་ནས། འཆི་བའི་སྡུག་བསྔལ་ ཐུ་སྟེ་ཡུན་ཐུང༌། རྒས་པ་འདི་ཀ་ཐུ་གསུང་ངོ༌། །ཀ་མ་པའི་ཞལ་ནས། རྒས་པ་ཁད་ཀྱིས་ཁད་ཀྱིས་འོང་བས་དྲག །དུས་གཅིག་ལ་འོང་ན་བསྲན་ཐབས་མེད་གསུང་ངོ༌། །གསུམ་པ་ན་བའི་སྡུག་བསྔལ་བསམ་པ་ལ་ལྔ་ལས།
Chinese
再说生的苦：地狱道的众生，以及完全痛苦的饿鬼们，还有胎生和卵生这四种，出生时都伴随着强烈的痛苦感受而出生。由于生是恶趣的因，烦恼生起、安住和增长的种子相续不断，因此即使是能够用于善事的工具也不具备，更不用说随心所欲地控制了。生是痛苦的根源，依赖于在三界中受生，衰老、疾病和死亡等痛苦也会随之增长。生是烦恼的根源，在轮回中出生时，对于那些会转变为贪、嗔、痴的对境，三毒也会随之生起，而且身心也无法得到平静，无法安住在快乐之中，烦恼会从各种途径折磨身心。生是不得不面对分离的本性，因此是痛苦的：所有出生的众生都无法超越死亡的终点，而且死亡也是不想要的，它只会带来痛苦的体验，这些都要反复思索。第二，思维衰老的痛苦有五点：美好的外貌完全衰退，腰像弓一样弯曲，头发像星星之花一样变白，额头像切割过的垫子一样布满皱纹等等，青春衰退变得丑陋。力量衰退，坐下像装满土的袋子绳子断了一样，站起来像树根伸向天空一样，说话含糊不清，走路摇摇晃晃等等。感官衰退，眼睛等无法清晰地看到事物，健忘等等导致记忆力等能力减弱。享受对境的能力衰退，食物等难以消化，无法享受其他的欲望。寿命完全衰退的痛苦，寿命大部分耗尽，接近死亡，这些都要反复思索。圣者面前说：“死亡的痛苦剧烈但短暂，衰老才是漫长的痛苦。”噶玛巴说：“衰老一点一点地到来才好，如果一下子到来就无法忍受了。”第三，思维疾病的痛苦有五点：
English
Furthermore, the suffering of birth: Beings in the hell realms, as well as the utterly suffering pretas, and those born from wombs and eggs, these four are born with many intense feelings of suffering at birth. Because birth is the cause of bad states, the seeds of arising, abiding, and increasing afflictions are continuous, so even tools that can be used for good deeds are not available, let alone being able to control them at will. Birth is the source of suffering, and relying on taking birth in the three realms, suffering such as aging, sickness, and death will increase. Birth is the source of affliction, when born in samsara, the three poisons will arise for those objects that will turn into attachment, hatred, and ignorance, and the body and mind will not be calmed, unable to abide in happiness, and afflictions will torment the body and mind from various paths. Birth is the nature of having to face separation unwillingly, therefore it is suffering: All born beings cannot surpass the end of death, and death is also unwanted, it will only bring painful experiences, these must be repeatedly contemplated. Second, contemplating the suffering of aging has five points: The beautiful appearance completely declines, the waist bends like a bow, the hair turns white like star flowers, the forehead is covered with wrinkles like a cut cushion, etc., youth declines and becomes ugly. Strength declines, sitting down is like a bag full of earth with a broken rope, standing up is like tree roots reaching into the sky, speaking is slurred, walking is staggering, etc. The senses decline, the eyes and other senses cannot clearly see things, forgetfulness and other things lead to a decrease in the ability of memory and other abilities. The ability to enjoy objects declines, food and other things are difficult to digest, and other desires cannot be enjoyed. The suffering of the complete decline of lifespan, most of the lifespan is exhausted, approaching death, these must be repeatedly contemplated. In the presence of the holy ones, it is said: "The suffering of death is intense but short, aging is the long suffering." Karmapa said: "It is better for aging to come little by little, if it comes all at once, it is unbearable." Third, contemplating the suffering of illness has five points: