Tibetan
ས་ནས་ནད་ཚབས་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བ་ལ། འོ་སྐོལ་གྱིས་ན་བར་ཡེ་མ་ཤེས་གསུང༌།གཉིས་པ་ནི། དཔེར་ན་རླུང་མཁྲིས་ལ་སོགས་པའི་ནད་ཚབས་པོ་ཆེས་བཏབ་པ་ན་སྨན་པ་མཁས་པ་འཚོལ། དེ་དང་ཕྲད་པ་ན་དགའ་བ་ཆེན་པོ་སྐྱེ། ཅི་ཟེར་ཉན། གུས་པས་བསྙེན་བཀུར་བ་ལྟར། ཆོས་སྟོན་པའི་བཤེས་གཉེན་ལ་ཡང་དེ་ལྟར་འཚོལ་བ་དང༌། རྙེད་ནས་ཁུར་དུ་མི་འགྲོ་བར་རྒྱན་དུ་འཛིན་ཏེ་ཅི་གསུང་བསྒྲུབ་ཅིང་གུས་པས་བསྙེན་བཀུར་བར་བྱེད་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། ནད་པས་སྨན་པས་སྦྱར་བའི་སྨན་ལ་གཅེས་སྤྲས་ཆེན་པོ་བྱེད་པ་ལྟར་ཆོས་སྨྲ་བས་གསུངས་པའི་གདམས་ངག་དང་རྗེས་སུ་བསྟན་པ་ལ་གལ་པོ་ཆེར་མཐོང་ནས། འབད་པ་དུ་མས་གཅེས་སྤྲས་སུ་འཛིན་ཅིང་བརྗེད་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་ཆུད་འཛའ་བར་མི་བྱེད་པའོ། །བཞི་པ་ནི། ནད་པས་སྨན་པས་སྦྱར་བའི་སྨན་མ་འཐུངས་ན། ནད་ཞི་ མི་ནུས་པར་མཐོང་ནས་འཐུང་བ་ལྟར། ཆོས་སྨྲ་བས་བསྟན་པའི་གདམས་པ་ཉམས་སུ་མ་བླངས་ན། ཆགས་སོགས་གཞོམ་མི་ནུས་པར་མཐོང་ནས་ནན་ཏན་གྱིས་ཉམས་སུ་ལེན་པར་བྱེད་ཀྱི། ཉམས་ལེན་མེད་པར་རྣམ་གྲངས་མང་པོ་གསོག་པའི་ཚིག་ལྷུར་མི་ལེན་པའོ། །དེ་ཡང་མཛེ་ཅན་ལག་པ་དང་རྐང་པ་ཆད་པ་ལ་སྨན་ཐུན་རེ་རེ་གཉིས་གཉིས་བསྟེན་པས་ཅིར་ཡང་མི་འགྱུར་བ་ལྟར། འོ་སྐོལ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ནད་གཞི་ཚབས་ཅན་གྱིས་ཐེབས་པ་ལ། གདམས་ངག་གི་དོན་ལན་རེ་རེ་གཉིས་གཉིས་ཙམ་ཉམས་སུ་བླངས་པས་མི་ཆོག་པས། ལམ་གྱི་ཆ་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པ་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དཔྱད་ཅིང༌། ཆུ་བོའི་རྒྱུན་བཞིན་དུ་འབད་འཚལ་ཏེ། བཤགས་བསྟོད་ལས། དེར་ཡང་རྒྱུན་དུ་སེམས་ནི་རྣམ་རྨོངས་ལ། །ཡུན་རིང་དུས་སུ་ནད་གཞི་སྟེན་བྱེད་ཅིང༌། །མཛེ་ཅན་རྐང་པ་ལག་པ་ཆད་པ་ལ། །ཐང་འགའ་སྨན་བསྟེན་པ་ཡིས་ཅི་བགྱིར་མཆིས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་རང་ལ་ནད་པ་ལྟ་བུའི་འདུ་ཤེས་ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེ་སྟེ། དེ་ཡོད་ན་གཞན་རྣམས་ཀྱང་འབྱུང་ལ། དེ་ཚིག་ཙམ་དུ་སོང་ན་ཉོན་མོངས་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར་དུ། གདམས་པའི་དོན་མི་བསྒྲུབ་པར། ཉན་པ་ཙམ་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་བས། སྨན་པ་བཙལ་ནས་སྨན་མི་འཐུང་བར། སྨན་སྦྱོར་བ་ཁོ་ན་ལྷུར་བླངས་ན། ནད་པ་ནད་ལས་མི་ཐར་པ་དང་འདྲ་བར་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས་གསུངས་ཤིང༌། ཡང་དེར། ངས་ནི་རབ་ཏུ་བཟང་པོའི་ཆོས་བཤད་ཀྱང༌། །ཁྱོད་ཀྱིས་ཐོས་ནས་ཡང་དག་མ་སྤྱད་ན། །ནད་པ་སྨན་གྱི་རྐྱལ་པ་ཐོགས་ པ་དག །བདག་གི་ནད་ནི་གསོ་བར་མི་ནུས་བཞིན། །ཞེས་དང༌། སྤྱོད་འཇུག་ལས་ཀྱང༌།
Chinese
从一开始就不知道自己病得很重。第二，例如，当患上风胆等重病时，就寻找高明的医生。与医生相遇时，会非常高兴。听医生的话，恭敬地侍奉。同样，也要寻找说法上师，找到后不要视为负担，而要视为庄严，遵照他的话去做，恭敬地侍奉。第三，就像病人非常珍惜医生配的药一样，对于说法者所说的教言和随后的指示，要非常重视，通过多次努力来珍惜，不要因为遗忘等原因而浪费。第四，就像病人认为不喝医生配的药就无法治愈疾病一样，如果不对说法者所说的教言进行实修，就无法摧毁贪欲等烦恼，因此要努力实修。不要不实修而只是收集大量的名相。就像麻风病人手脚残缺，服用一两次药物不会有任何改变一样，我们从无始以来就患有严重的烦恼疾病，仅仅实修一两次教言的含义是不够的。因此，要用分别的智慧来分析道的各个部分，像河流一样不断努力。如《忏悔赞》中所说：“在那里，心总是完全迷惑，长期以来一直依赖疾病，对于麻风病人手脚残缺，服用几次药物又有什么用呢？”就像这样。因此，对自己有像病人一样的认识非常重要，如果有了这种认识，其他认识也会随之产生。如果这只停留在口头上，为了消除烦恼，就不会去实践教言的含义，而只会变成听闻。就像找到了医生却不喝药，只专注于配药一样，病人无法从疾病中解脱出来。《三摩地王经》中也这样说过。又说：“我说了最好的法，但你听了却没有正确地实践，就像病人拿着药囊，却无法治愈自己的疾病一样。”《入行论》中也说：
English
From the very beginning, one does not know that one is seriously ill. Secondly, for example, when one is afflicted with a serious illness such as wind and bile, one seeks a skilled doctor. When one meets the doctor, one is very happy. One listens to the doctor's words and serves him with respect. Similarly, one should also seek a Dharma-teaching spiritual friend, and once found, one should not regard him as a burden, but as an ornament, and follow his words and serve him with respect. Thirdly, just as a patient cherishes the medicine prescribed by the doctor, one should attach great importance to the instructions and subsequent teachings given by the Dharma speaker. One should cherish them through many efforts and not waste them through forgetfulness and so on. Fourthly, just as a patient believes that if he does not take the medicine prescribed by the doctor, he will not be able to cure the disease, if one does not practice the instructions given by the Dharma speaker, one will not be able to destroy afflictions such as attachment, so one should diligently practice them. One should not just collect a large number of terms without practice. Just as a leper with severed hands and feet will not change anything by taking one or two doses of medicine, we have been afflicted with serious afflictive diseases since beginningless time, and it is not enough to practice the meaning of the instructions only once or twice. Therefore, one should analyze each part of the path with discriminating wisdom and strive continuously like a river. As it is said in the 'Confession Praise': 'There, the mind is always completely deluded, and for a long time it has been relying on disease, what is the use of taking medicine a few times for a leper with severed hands and feet?' It is like this. Therefore, it is very important to have the perception of oneself as a patient, and if one has this perception, other perceptions will also arise. If it remains only in words, in order to eliminate afflictions, one will not practice the meaning of the instructions, but will only become a listener. Just like finding a doctor but not taking medicine, but only focusing on preparing medicine, the patient cannot be liberated from the disease. This is also said in the 'Samadhi King Sutra'. It also says: 'I have spoken the best Dharma, but you have heard it but have not practiced it correctly, just like a patient carrying a medicine bag, but cannot cure his own disease.' It is also said in the 'Entering the Bodhisattva's Way of Life':
Tibetan
ལུས་ཀྱིས་འདི་དག་སྤྱད་པར་བྱ། །ཚིག་ཙམ་བརྗོད་པས་ཅི་ཞིག་འགྲུབ། །སྨན་དཔྱད་བཀླགས་པ་ཙམ་གྱིས་ནི། །ནད་པ་དག་ལ་ཕན་འགྱུར་རམ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེས་ན་ནན་ཏན་ལ་ནི་ནད་སེལ་བའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ནན་ཏན་ནི། བཤེས་གཉེན་གྱིས་གདམས་པའི་བླང་དོར་གྱི་གནས་རྣམས་ལ་ལག་ལེན་དུ་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་ཡང༌བྱེད་པ་ལ་ཤེས་དགོས་ཤིང༌། དེ་ལ་ཐོས་དགོས་པ་དང༌། ཐོས་ནས་ཤེས་པར་བྱས་པའི་དགོས་པ་ཡང༌བྱེད་པ་ཡིན་པས། ཐོས་པའི་དོན་ལ་ནུས་པ་དང་བསྟུན་པའི་ལག་ལེན་རེ་གནད་དུ་ཆེའོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་འཆི་བའི་ཚེ་སྒྲུབ་པ་མ་བྱས་པ་ལ་འགྱོད་པ་སྐྱེ་བ་དང༌། ཟློས་གར་མཁན་གཞན་གྱི་ལད་མོ་བྱེད་པ་དང༌། བུ་རམ་དོན་དུ་གཉེར་བས་བུར་ཤིང་ཙམ་ཟ་བ་དང་འདྲ་སྟེ། ལྷག་བསམ་བསྐུལ་བ་ལས། བདག་ནི་སྒྲུབ་ཉམས་ད་ནི་ཅི་བྱ་ཞེས། །འཆི་བའི་དུས་ཚེ་བྱིས་པ་མྱ་ངན་བྱེད། །གཏིང་རྙེད་མ་གྱུར་ཤིན་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་འགྱུར། །སྨྲ་ལ་དགའ་བའི་ཉེས་པ་འདི་དག་གོ །ཞེས་དང༌། གར་ལ་ལྟ་བའི་ཁྲོད་ན་འདུག་པ་ཞིག །དཔའ་བོ་གཞན་གྱི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པ་བཞིན། །བདག་ཉིད་ནན་ཏན་ཉམས་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། །སྨྲ་ལ་དགའ་བའི་ཉེས་པ་འདི་དག་གོ །ཞེས་དང༌། བུ་རམ་ཤིང་ཤུན་སྙིང་པོ་ཅི་ཡང་མེད། །དགའ་བར་བྱ་བའི་རོ་ནི་ནང་ན་འདུག །ཤུན་པ་ཟོས་པས་མིས་ ནི་བུ་རམ་རོ། །ཞིམ་པོ་རྙེད་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ཤུན་པ་དེ་བཞིན་སྨྲ་བ་སྟེ། །རོ་ལྟ་བུ་ནི་འདི་ལ་དོན་སེམས་ཡིན། །དེ་ལྟ་བས་ན་སྨྲ་ལ་དགའ་སྤོངས་ཏེ། །རྟག་ཏུ་བག་ཡོད་བྱོས་ལ་དོན་སོམས་ཤིག །ཅེས་གསུངས་སོ། །ལྔ་པ་ནི། ཆོས་གསུང་བ་པོ་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྗེས་སུ་དྲན་ནས་གུས་པ་བསྐྱེད་པའོ། །དྲུག་པ་ནི། ཆོས་འདི་ལྟ་བུ་མཉན་པ་ལ་བརྟེན་ནས། རྒྱལ་བའི་བསྟན་པ་འཇིག་རྟེན་ན་རིང་དུ་གནས་ན་ཅི་མ་རུང་སྙམ་དུ་སེམས་པའོ། །གཞན་ཡང་ཆོས་འཆད་པའམ་ཉན་པ་ན་རང་གི་རྒྱུད་ལོགས་སུ་བཞག །ཆོས་ལོགས་སུ་བཤད་པ་དེས། ཅི་བཤད་ཀྱང་གནད་དུ་མི་འགྲོ་བས། རང་གི་རྒྱུད་གཏན་ལ་དབབ་པའི་ཆེད་དུ་ཉན་པ་ཞིག་དགོས་སོ། །དཔེར་ན་བྱད་བཞིན་གྱི་ནག་ནོག་ལ་སོགས་པའི་དྲི་མ་ཡོད་མེད་རྟོག་པར་འདོད་པ་ན། མེ་ལོང་ལ་བལྟས་ནས་ཤེས་པར་བྱས་ཏེ་དྲི་མ་སེལ་བ་ལྟར། རང་གི་སྤྱོད་པ་སྐྱོན་ཆགས་པ་རྣམས་ཀྱང་ཆོས་ཉན་པ་ན་ཆོས་ཀྱི་མེ་ལོང་དུ་འཆར་ལ། དེའི་ཚེ་བདག་གི་རྒྱུད་འདི་ལྟ་བུར་སོང་ངོ༌། །ཞེས་ཡིད་ལ་གདུང་བ་སྐྱེས་ཏེ། དེ་ནས་སྐྱོན་སེལ་ཞིང་ཡོན་ཏན་སྒྲུབ་པ་
Chinese
身体力行这些，仅仅口说有什么用？仅仅阅读医药典籍，能对病人有益处吗？如是说。因此，对于精进，要生起能治愈疾病的认识。所说的精进是，对于善知识所教导的应取应舍之处，付诸实践。而且，实行需要了解，了解需要听闻，听闻后了解的必要也是为了实行。因此，对于听闻的意义，根据自己的能力进行实践至关重要。如果不是这样，临死时会后悔没有修行，就像模仿其他演员，或者为了寻找红糖而只吃甘蔗一样。从激发纯净意乐方面来说：我已丧失修行，现在该怎么办？临死之时，像孩子一样悲伤。如果未能深入了解，将会非常痛苦。这些都是喜欢说话的过失。以及：如同坐在观看舞蹈的人群中，赞美其他英雄的功德一样，自己会丧失精进。这些都是喜欢说话的过失。以及：甘蔗皮没有精华，令人喜爱的味道在里面。人们吃了皮，无法找到红糖的美味。如同皮一样，说话也是如此，味道如同此处的意义和心。因此，要舍弃喜欢说话，恒常保持谨慎，思考意义。如是说。第五是，忆念说法者薄伽梵（bhagavan，梵文罗马拟音，世尊），从而生起恭敬。第六是，依靠听闻这样的佛法，心想如果能使胜者的教法长久住世，那该有多好。此外，讲法或听法时，将自己的相续放在一边，单独讲法，无论讲什么都不会切中要害。因此，需要为了调伏自己的相续而听法。例如，想要辨别脸上的黑痣等污垢是否存在时，就像照镜子来了解并清除污垢一样，自己的行为出现过失时，听法时也会在佛法的镜子中显现。那时会生起这样的想法：我的相续已经变成这样了。然后清除过失，修集功德。
English
These should be practiced with the body. What is accomplished by merely speaking words? Can merely reading medical texts benefit the sick? Thus it is said. Therefore, one should generate the understanding that diligence can cure diseases. The diligence mentioned is to put into practice the points of what to adopt and what to abandon that are taught by the spiritual friend. Moreover, to practice, one needs to understand, and for that, one needs to hear. The purpose of understanding after hearing is also to practice. Therefore, it is crucial to put into practice each meaning of what is heard, according to one's ability. If it is not like that, at the time of death, one will regret not having practiced, like imitating other actors, or like eating only sugarcane when seeking brown sugar. From the perspective of arousing pure intention: 'I have lost practice, what should I do now?' At the time of death, one grieves like a child. If one has not deeply understood, one will become extremely miserable. These are the faults of being fond of talking. And: Like sitting among a crowd watching a dance, praising the qualities of other heroes, one will lose one's own diligence. These are the faults of being fond of talking. And: The sugarcane peel has no essence; the delightful taste is inside. People eat the peel and cannot find the delicious taste of brown sugar. Just as the peel is like speech, the taste is like the meaning and mind here. Therefore, abandon being fond of talking, constantly maintain mindfulness, and contemplate the meaning. Thus it is said. The fifth is to remember the speaker of the Dharma, the Blessed One (bhagavan,梵文罗马拟音，世尊), and thereby generate respect. The sixth is to rely on hearing such Dharma and think, 'How wonderful it would be if the teachings of the Victorious Ones could remain in the world for a long time.' Furthermore, when teaching or listening to the Dharma, setting aside one's own continuum and teaching the Dharma separately will not hit the mark no matter what is taught. Therefore, it is necessary to listen in order to tame one's own continuum. For example, when one wants to discern whether there are blemishes such as moles on the face, just as one looks in a mirror to understand and remove the blemishes, when one's own actions have faults, they will also appear in the mirror of the Dharma when listening to the Dharma. At that time, the thought arises, 'My continuum has become like this.' Then one removes the faults and accumulates qualities.