English
All kinds of faults are exhausted, and all kinds of virtues are perfected. The Mahayana, which accomplishes this, also prevents all faults and generates all virtues. Therefore, all kinds of qualities of abandonment and realization of all other vehicles are included in the Mahayana path. Therefore, all that the Buddhas accomplish is included in the limbs of the Mahayana path. Because there is no teaching of the Buddha that is not used to eliminate some fault or generate some virtue. Moreover, all of these are practiced by the Mahayana. If someone thinks that although it is like this in the Paramita Vehicle, it is not like this when entering the Vajrayana. Although, like the Paramita Vehicle, there are countless different ways of learning the clear distinctions of generosity, etc., which are different from mantras, the basis of practice is the generation of Bodhicitta, and the rough body of the path of practicing the six perfections is similar, so these are common. The Vajrasekhara Sutra says: "Even for the sake of life, one should not abandon Bodhicitta." and "One should never abandon the practice of the six perfections." There are many such statements in other tantric scriptures as well. In the reliable rituals of Anuttarayoga Tantra, it is also said that one must hold both common and uncommon vows, the former being the Bodhisattva vows. The Venerable Rinpoche also said: "My guru knows how to grasp all the teachings with the four-cornered path." This sentence is very worthy of study. Secondly, the greatness of all the scriptures appearing as instructions is that some people regard all the great treatises as teachings without the key points of practice, and think that the key points of practice are separate oral instructions that show the essence of the meaning, thus thinking that the sacred Dharma itself has two different Dharmas of explanation and practice. This view hinders the generation of great respect for the immaculate sutras and commentaries, and considers them as merely distinguishing external knowledge without showing the inner meaning, thus regarding them as objects of contempt and accumulating the sin of abandoning the Dharma. Therefore, for those who desire liberation, the most reliable instruction is
Tibetan
གཞུང་ཆེན་མོ་རྣམས་ཡིན་མོད། འོན་ཀྱང་རང་ཉིད་བློ་ཞན་པ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས། གདམས་པའི་མཆོག་ཏུ་གཞུང་དེ་ཙམ་ལ་བརྟེན་ནས་ངེས་མི་ནུས་པས། དམ་པའི་མན་ངག་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་དག་ལ་ངེས་པ་བཙལ་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་མན་ངག་འཚོལ་དགོས་པ་ཡིན་གྱི། གཞུང་རྣམས་ནི་ཕྱི་རྒྱ་གཅོད་པ་ཙམ་ཡིན་པས་སྙིང་པོ་མེད་ལ། མན་ངག་རྣམས་ནི་ནང་གི་དོན་སྟོན་པས་མཆོག་གོ་སྙམ་དུ་མི་གཟུང་ངོ༌། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཆེན་པོ་བྱང་ཆུབ་རིན་ཆེན་གྱི་ཞལ་ནས། གདམས་ངག་ལ་ནང་བྱན་ཚུད་པ་ནི། བེའུ་བུམ་ལག་མཐིལ་ཙམ་ཞིག་ལ་ངེས་པ་རྙེད་པ་ལ་མི་ཟེར་གྱི། གསུང་རབ་ཐམས་ཅད་གདམས་ངག་ཏུ་གོ་བ་ལ་ ཟེར་ཞེས་པ་དང༌། ཇོ་བོ་ཆེན་པོའི་སློབ་མ་སྒོམ་པ་རིན་ཆེན་བླ་མས་ཀྱང༌། ཨ་ཏི་ཤའི་གདམས་ངག་ལ་སྟན་ཐོག་གཅིག་ཏུ་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་རྡུལ་དུ་བརླགས་པས། ད་གཞུང་ཐམས་ཅད་གདམས་ངག་ཏུ་གོ་བ་ཞིག་བྱུང་གསུང་བ་ལྟར་གོ་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །སྟོན་པ་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས། ཆོས་མང་དུ་བསླབས་ནས་ཆོས་བྱེད་ལུགས་གཞན་དུ་རྩད་གཅོད་དགོས་པ་བྱུང་ན་ནོར་བ་ཡིན་གསུང་བ་ལྟར། ཡུན་རིང་པོར་ཆོས་མང་དུ་བསླབས་ཀྱང་ཆོས་བྱེད་ལུགས་ཡེ་མི་ཤེས་པར་ཆོས་བྱེད་འདོད་བྱུང་བ་ན། རྩད་གཞན་ནས་གཅོད་དགོས་པ་རྣམས་ཀྱང༌། སྔར་བཤད་པ་ལྟར་མ་གོ་བས་ནོངས་ཏེ། འདི་ལྟར། བསྟན་པ་ནི་མཛོད་ལས། སྟོན་པའི་དམ་ཆོས་རྣམ་གཉིས་ཏེ། །ལུང་དང་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ལུང་རྟོགས་ཀྱི་བསྟན་པ་གཉིས་ལས་མེད་ལ། ལུང་གི་བསྟན་པ་ནི་ཆོས་ལག་ཏུ་ལེན་པའི་ཚུལ་སྒྲུབ་པ་བྱེད་ལུགས་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ཡིན་ལ། རྟོགས་པའི་བསྟན་པ་ནི་གཏན་ལ་ཕེབས་པ་ན། ཇི་ལྟར་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ལྟར་སྒྲུབ་པ་ཡིན་པས་དེ་གཉིས་རྒྱུ་འབྲས་སུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་རྟ་རྒྱུག་པ་ན། སྔོན་ལ་རྟ་ལ་དཀྱུས༌ས་སྟོན་པ་དང༌། བསྟན་ཟིན་ནས་དེར་རྒྱུག་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ། །དཀྱུས༌ས་གཞན་དུ་བསྟན་ནས་རྒྱུག་ས་གཞན་དུ་བྱེད་ན་བཞད་གད་དུ་འགྱུར་བ་ལྟར། ཐོས་བསམ་གྱིས་གཞན་ཞིག་གཏན་ལ་ཕབ་ནས་སྒྲུབ་པ་ན་གཞན་ཞིག་བསྒྲུབ་ཏུ་ག་ལ་རུང༌། དེ་ལྟར་ཡང་སྒོམ་རིམ་ཐ་མ་ལས། ཡང་ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྟོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བསྒོམ་པར་བྱ་ཡི། གཞན་དུ་མ་ཡིན་ཏེ། རྟ་དཀྱུས་ཀྱི་ས་བསྟན་ནས་རྒྱུག་པ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་གདམས་པ་འདིས་བཤེས་གཉེན་བསྟེན་ཚུལ་ནས། ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གི་བར་གསུང་རབ་
Chinese
虽然是伟大的论典，但是因为自己愚笨等等的原因，作为教诲的精华，仅仅依靠论典无法确定，所以应该依靠圣者的口诀来寻求对它们的确定。不应该认为论典仅仅是外在的限制，没有精华，而口诀是揭示内在意义的，所以是最好的。伟大的瑜伽士菩提宝说：“口诀真正进入内心，不是指在手掌大小的《宝箧经》中获得确定，而是指理解所有的经典都是口诀。”而且，阿底峡尊者的弟子，修行者仁钦喇嘛也说：“在阿底峡的口诀中，在一个座垫上，身语意三门都化为灰烬，现在所有的论典都理解为口诀了。”应该这样理解。导师仁波切说：“学习了很多佛法后，如果需要从其他地方寻找修行的方法，那就是错误的。”就像这样，虽然长时间学习了很多佛法，但是完全不知道修行的方法，想要修行的时候，需要从其他地方寻找方法，这也是因为没有理解之前所说的内容而犯的错误。就像这样，《教法宝藏论》中说：“导师的圣法有两种，即教法和证悟的自性。”就像这样，只有教法和证悟两种教法。教法是确定接受佛法的方式和修持的方法，而证悟的教法是在确定之后，按照确定的方式进行修持，所以这两者是因果关系。例如，就像赛马一样，首先要指示马跑道，指示完毕后，就在那里奔跑。如果在其他地方指示跑道，却在其他地方奔跑，就会成为笑话。同样，通过闻思确定了一个东西，却修持另一个东西，怎么能修成呢？就像《修次第下篇》中说的那样：“又，通过听闻和思考产生的智慧所证悟的东西，就应该通过从禅修中产生的智慧来禅修，而不是其他的，就像指示了赛马的跑道后就奔跑一样。”就像这样说的。这样看来，这个口诀从依止善知识的方法开始，到止观之间，都是经典。
English
Although they are great treatises, due to reasons such as one's own lack of intelligence, as the essence of the teachings, one cannot ascertain by relying solely on the treatises. Therefore, one should seek certainty about them by relying on the instructions of the holy ones. One should not think that the treatises are merely external limitations and have no essence, while the instructions reveal the inner meaning and are therefore the best. The great yogi Bodhibhadra said, "When the instructions truly enter the heart, it does not mean gaining certainty in a 'Precious Casket Scripture' the size of one's palm, but rather understanding that all the scriptures are instructions." Moreover, the disciple of the great Atisha, the practitioner Rinchen Lama, also said, "In Atisha's instructions, on a single cushion, body, speech, and mind were reduced to ashes. Now, all the treatises are understood as instructions." One should understand it in this way. The Teacher Rinpoche said, "Having studied many teachings, if one needs to seek the method of practice from elsewhere, that is a mistake." Just like that, although one has studied many teachings for a long time, if one does not know the method of practice at all, and then wants to practice, and needs to seek the method from elsewhere, this is also a mistake because one has not understood what was said before. Just like that, it is said in the 'Treasury of Teachings', "The Teacher's sacred Dharma has two aspects: the nature of scripture and realization." Just like that, there are only two teachings: scripture and realization. The teaching of scripture is to determine the way to receive the Dharma and the method of practice, while the teaching of realization is to practice in accordance with the way it was determined after it has been determined. Therefore, these two are cause and effect. For example, just like in a horse race, one must first indicate the racetrack to the horse, and after it has been indicated, it runs there. If one indicates the racetrack elsewhere, but runs elsewhere, it will become a joke. Similarly, if one determines something through hearing and thinking, but practices something else, how can one accomplish it? Just like it is said in the 'Later Stages of Meditation', "Again, whatever is realized by the wisdom arising from hearing and thinking should be meditated upon by the wisdom arising from meditation, and not by anything else, just as one runs after indicating the racetrack for the horse." That is how it is said. Thus, this instruction, from the method of relying on a spiritual friend to the intermediate stages of calm abiding and insight, is scripture.
Tibetan
དགོངས་འགྲེལ་དང་བཅས་པའི་ལམ་གྱི་གནད་ཐམས་ཅད་ཚང་བར་བསྡུས་ནས། དེ་དག་ཐམས་ཅད་ལ་འཇོག་སྒོམ་དགོས་པ་རྣམས་ལ་འཇོག་སྒོམ་བྱེད། དཔྱད་སྒོམ་དགོས་པ་རྣམས་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དཔྱད་དེ་ཉམས་ལེན་གྱི་རིམ་པར་དྲིལ་ནས་འཁྲིད་པས་ན། གསུང་རབ་ཐམས་ཅད་གདམས་ངག་ཏུ་ཤར་ནས་དེ་དག་ལ་གདམས་པའི་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པའི་ངེས་པ་སྐྱེས་ཏེ། དེ་རྣམས་གདམས་ངག་དངོས་མིན་པའི་ཆོས་རྒྱབ་ཙམ་དུ་འཛིན་པའི་ལོག་རྟོག་རྣམས་ལྷག་མ་མེད་པར་ལྡོག་པར་འགྱུར་རོ། །གསུམ་པ་རྒྱལ་བའི་དགོངས་པ་བདེ་བླག་ཏུ་རྙེད་པའི་ཆེ་བ་ནི། གསུང་རབ་དགོངས་འགྲེལ་དང་བཅས་པའི་གཞུང་ཆེ་བ་རྣམས་གདམས་པའི་མཆོག་ཡིན་ཀྱང༌། ཡོངས་སུ་མ་སྦྱངས་པའི་གང་ཟག་ལས་དང་པོ་པས་ནི། དམ་པའི་མན་ངག་ལ་མ་བརྟེན་པར་དེ་དག་ལ་ཞུགས་ཀྱང་དགོངས་པ་མི་རྙེད་ལ། རྙེད་དུ་ཆུག་ཀྱང་དུས་ཤིན་ཏུ་རིང་བ་དང་ཚེགས་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བ་ལ་ལྟོས་སོ། །བླ་མའི་མན་ངག་འདི་དང་འདི་འདྲ་བ་ལ་བརྟེན་ན་ནི་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །བཞི་པ་ཉེས་སྤྱོད་ཆེན་པོ་རང་འགགས་སུ་འགྲོ་བའི་ཆེ་བ་ནི། པདྨ་དཀར་ པོ་དང་བདེན་པ་པོའི་ལེའུ་ནས་བཤད་པ་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་ཐམས་ཅད་དངོས་དང་བརྒྱུད་པས་འཚང་རྒྱ་བའི་ཐབས་སྟོན་པར་མ་གོ་བར་འགའ་ཞིག་འཚང་རྒྱ་བའི་ཐབས་དང༌། འགའ་ཞིག་འཚང་རྒྱ་བའི་གེགས་སུ་བཟུང་ནས་བཟང་ངན་དང་རིགས་མི་རིགས་དང་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་དུ་ཕྱེ་སྟེ། བྱང་སེམས་ཀྱིས་འདི་ལ་སློབ་དགོས་ལ། འདི་ལ་སློབ་མི་དགོས་སོ་ཞེས་དོར་བྱར་བཟུང་ན་ཆོས་སྤོང་བར་འགྱུར་བ་དང༌། ཆོས་སྤོང་གི་ལས་སྒྲིབ་ནི་ཤེས་དཀའ་བའི་ཕྲ་བར་རྣམ་པར་འཐག་པ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པའི་མདོ་ལས་གསུངས་སོ། །ཆོས་སྤངས་ན་ཉེས་དམིགས་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བ་ནི། ཏིང་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། གང་གིས་ཛམྦུའི་གླིང་འདིར་ནི། །མཆོད་རྟེན་ཐམས་ཅད་བཤིག་བྱེད་པས། །གང་གིས་མདོ་སྡེ་སྤོང་བྱེད་པའི། །སྡིག་པ་འདི་ནི་ཆེས་ཁྱད་འཕགས། །གང་གིས་གང་གཱའི་བྱེ་སྙེད་ཀྱི། །དགྲ་བཅོམ་བསད་པར་གྱུར་པ་བས། །གང་གིས་མདོ་སྡེ་སྤོང་བྱེད་པའི། །སྡིག་པ་འདི་ནི་ཆེས་ཁྱད་འཕགས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །སྤྱིར་ཆོས་སྤོང་འབྱུང་བ་ལ་སྒོ་མང་དུ་སྣང་ནའང་སྔར་བསྟན་པའི་སྒོ་འདི་ཆེ་ཤོས་སུ་སྣང་བས་འབད་པས་སྤང་བར་བྱའོ། །དེ་ཡང་སྔར་བསྟན་པ་ལྟར་གྱི་ངེས་པ་རྙེད་པ་ཙམ་གྱིས་ལྡོག་པར་འགྱུར་བས་ཉེས་སྤྱོད་རང་འགགས་སུ་འགྲོ་བའོ། །ངེས་པ་དེ་ནི་བདེན་པ་པོའི་ལེའུ་དང་དམ་པའི་ཆོས་པདྨ་དཀར་པོ་མང་
Chinese
将包含注释的道路的所有关键点完整地收集起来。对所有这些，需要安住修的就安住修，需要观察修的就用各自的分别慧观察，然后融入修行的次第中引导，这样，所有的经典都显现为口诀，对它们生起确信，认为它们是口诀中的精华。认为它们仅仅是而非真正的口诀的邪见都会彻底消失。第三个伟大之处是容易获得佛陀的意旨：虽然包含注释的伟大经典是口诀的精华，但对于尚未完全学习的初学者来说，如果不依赖上师的口诀而进入这些经典，也无法获得其意旨。即使能够获得，也需要非常长的时间和极大的努力。如果依赖于像这样的上师口诀，就能轻易地证悟。第四个伟大之处是重大恶行自然停止：如《白莲花》和《真实者品》中所说，如果不理解所有佛陀的教诲都直接或间接地显示了成佛的方法，而将一些视为成佛的方法，另一些视为成佛的障碍，然后区分好坏、合适与不合适、大乘与小乘，认为菩萨应该学习这个，不应该学习那个，如果这样舍弃，就会变成舍法，而舍法的业障是非常微细难以察觉的，如《总集经》中所说。舍弃佛法的罪过非常严重，如《三摩地王经》中所说：谁在此赡部洲，摧毁所有佛塔者，谁舍弃经藏者，此罪过则更超胜。谁于恒河沙数，杀死阿罗汉者，谁舍弃经藏者，此罪过则更超胜。如是说。一般来说，产生舍法的原因有很多，但以前所说的这个原因是最大的，所以要努力避免。而且，仅仅获得像以前所说的那样的定解就能使之停止，所以恶行自然停止。那个定解就是《真实者品》和《妙法白莲花》等。
English
Having completely gathered all the key points of the path, including commentaries, one engages in settling meditation on those that require settling meditation, and examines those that require analytical meditation with discriminating wisdom, and then guides them into the order of practice. In this way, all the scriptures appear as pith instructions, and one develops the conviction that they are the essence of pith instructions. The false notions that they are merely supporting texts and not actual pith instructions will completely disappear. The third greatness is that the Buddha's intention is easily attained: Although the great scriptures, including commentaries, are the essence of pith instructions, for a beginner who has not fully studied them, even if they enter these scriptures without relying on the guru's pith instructions, they will not be able to attain their intention. Even if they can attain it, it will take a very long time and great effort. If one relies on such guru's pith instructions, one will easily realize it. The fourth greatness is that great misdeeds naturally cease: As stated in the "White Lotus" and the "Truthful One" chapters, if one does not understand that all the Buddha's teachings directly or indirectly show the means to attain enlightenment, and instead considers some as means to attain enlightenment and others as obstacles to attaining enlightenment, and then distinguishes between good and bad, suitable and unsuitable, Mahayana and Hinayana, thinking that a Bodhisattva should study this and should not study that, if one abandons in this way, it will become abandoning the Dharma, and the karmic obscurations of abandoning the Dharma are very subtle and difficult to perceive, as stated in the Sutra of the Collection. The faults of abandoning the Dharma are very great, as stated in the Samadhiraja Sutra: "Whoever in this Jambudvipa destroys all stupas, whoever abandons the Sutra Pitaka, this sin is far superior. Whoever kills as many Arhats as there are sands in the Ganges, whoever abandons the Sutra Pitaka, this sin is far superior." It is said. In general, there are many causes for abandoning the Dharma, but this cause mentioned earlier seems to be the greatest, so one should strive to avoid it. Moreover, merely gaining the conviction as mentioned earlier will cause it to cease, so misdeeds naturally cease. That conviction is the "Truthful One" chapter and the "White Lotus of the Good Dharma" and so on.