Tibetan
པའོ། ། དང་པོ་ནི། སྡུད་པ་ལས། ཁྲིམས་ཀྱིས་དུད་འགྲོའི་འགྲོ་བ་དུ་མའི་ངོ་བོ་དང༌། །མི་ཁོམ་བརྒྱད་སྤོང་དེ་ཡིས་དལ་བ་རྟག་ཏུ་རྙེད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་མི་ཁོམ་པ་བརྒྱད་དང་བྲལ་བ་ནི་དལ་བའོ། །མི་ཁོམ་པ་བརྒྱད་ནི། འཁོར་རྣམ་བཞི་མི་རྒྱུ་བའི་ཡུལ་མཐའ་འཁོབ་པ་དང༌། གླེན་ལྐུགས་དང༌ཡན་ལག་དང་རྣ་བ་སོགས་མ་ཚང་བའི་དབང་པོ་མ་ཚང་བ་དང༌། ཚེ་སྔ་ཕྱི་དང་ལས་འབྲས་དང་དཀོན་མཆོག་གསུམ་མེད་པར་འཛིན་པའི་ལོག་ལྟ་ཅན་དང༌། སངས་རྒྱས་འབྱུང་བ་མེད་པའི་རྒྱལ་བའི་བཀའ་མེད་པ་བཞི་ནི་མིའི་མི་ཁོམ་པ་ཡིན་ལ། ངན་སོང་གསུམ་དང་ལྷ་ཚེ་རིང་པོ་ནི་མི་མ་ཡིན་པའི་མི་ཁོམ་པའོ། །ལྷ་ཚེ་རིང་པོ་ནི། བཤེས་སྤྲིངས་འགྲེལ་པར། འདུ་ཤེས་མེད་པ་བ་དང་གཟུགས་མེད་པ་གཉིས་ལ་བཤད་པའི་དང་པོ་ནི། བསམ་གཏན་བཞི་པའི་གནས་འབྲས་བུ་ཆེ་བའི་ཕྱོགས་གཅིག་ན་གྲོང་ལས་དགོན་པའི་ཚུལ་དུ་ཡོད་ལ། ཕྱི་མ་ནི་གཟུགས་མེད་དུ་སྐྱེས་པའི་སོ་སྐྱེའོ། །མི་ཁོམ་པ་བརྒྱད་ཀྱི་གཏམ་ལས། འདོད་པའི་བྱ་བས་རྟག་ཏུ་གཡེངས་པའི་འདོད་ལྷ་ལྷ་ཚེ་རིང་པོར་བཤད་དོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ལས། རང་འབྱོར་ལྔ་ནི། མི་ཉིད་དབུས་སྐྱེས་དབང་པོ་ཚང༌། །ལས་མཐའ་མ་ལོག་གནས་ལ་དད། །ཅེས་པའོ། །དེ་ལ་དབུས་སུ་སྐྱེས་པ་ནི། འཁོར་རྣམ་བཞི་རྒྱུ་བ་ཡོད་སར་སྐྱེས་པའོ། །དབང་པོ་ཚང་བ་ནི། གླེན་ལྐུགས་སུ་མ་སོང་ཞིང་ཡན་ལག་ཉིང་ལག་མིག་རྣ་སོགས་ཚང་བའོ། །ལས་མཐའ་མ་ལོག་པ་ནི། མཚམས་མེད་བྱས་སམ་བྱེད་དུ་བཅུག་པ་ མ་ཡིན་པའོ། །གནས་ལ་དད་པ་ནི། འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དཀར་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བའི་གནས་འདུལ་བ་ལ་དད་པ་སྟེ། འདུལ་བ་ནི་འདིར་སྡེ་སྣོད་གསུམ་ག་ལ་བྱའོ། །ལྔ་པོ་དེ་རང་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་ཤིང་ཆོས་སྒྲུབ་པའི་ཆ་རྐྱེན་ཡིན་པས་རང་འབྱོར་ཞེས་བྱའོ། །གཞན་འབྱོར་ལྔ་ནི། སངས་རྒྱས་བྱོན་དང་དམ་ཆོས་སྟོན། །བསྟན་པ་གནས་དང་དེ་རྗེས་འཇུག །གཞན་ཕྱིར་སྙིང་ནི་བརྩེ་བ་འོ། །ཞེས་པའོ། །དེ་ལ་སངས་རྒྱས་བྱོན་པའམ་འབྱུང་བ་ནི། བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་གསུམ་གྱིས་ཚོགས་བསགས་ནས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བའོ། །དམ་ཆོས་སྟོན་པ་ནི། སངས་རྒྱས་སམ་དེའི་ཉན་ཐོས་ཀྱིས་ཆོས་སྟོན་པའོ། །ཆོས་བསྟན་པ་གནས་པ་ནི། སངས་རྒྱས་ཤིང་ཆོས་བསྟན་པ་ནས་མྱ་ངན་ལས་མ་འདས་བར་དུ་དོན་དམ་པའི་ཆོས་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྒྲུབ་པའི་ཆོས་མ་ཉམས་པའོ། །ཆོས་གནས་པ་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ནི། ཆོས་རྟོགས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་
Chinese
哦。 第一，在《摄类学》中说：“以戒律能得多种旁生之身，舍弃八无暇恒常获得闲暇。”如是所说，远离八无暇即是闲暇。八无暇是：四众不行的边地；愚笨喑哑以及肢体和耳朵等不全的根不全者；执着于没有前后世和业果以及三宝的邪见者；没有佛陀出世的没有胜者教言。这四种是人的无暇。三恶趣和长寿天是非人的无暇。长寿天，在《亲友书释》中，对于无想有情和无色有情二者进行了解释，前者是在第四禅的处所果实广大的一个方向，以类似于村落中的寺庙的方式存在，后者是生于无色的异生凡夫。在关于八无暇的谈论中，将经常被欲望之事所迷惑的欲天说成长寿天。第二方面分为二：自身圆满五种是：人身、生于中央、根 पूर्ण, karma anta ma log, gnas la dad。 所谓生于中央，即是生于四众所行之处。 根 पूर्ण，即是没有变成愚笨喑哑，并且肢体、手足、眼睛、耳朵等齐全。 karma anta ma log，即是没有做过或教唆他人做过五无间罪。 gnas la dad，即是对生起世间和出世间一切白法的处所——律藏具有信心，此处律藏是指三藏。这五者由自身所摄持，并且是修法的顺缘，因此称为自身圆满。其他圆满五种是：佛陀出世和宣说正法，教法住世和随行于此，为他人的缘故内心慈爱。所谓佛陀出世或出现，即是经过三大阿僧祇劫积累资粮后现证菩提。宣说正法，即是佛陀或其声闻宣说正法。教法住世，即是从佛陀成佛和宣说正法到未入涅槃之间，以现证真实之法的方式修持的教法没有衰败。教法住世后随行于此，即是因证悟之法而生
English
Oṃ. Firstly, it says in the Compendium: "Through discipline, one obtains the nature of many animal existences, and by abandoning the eight unfree states, one always finds leisure." As it is said, being free from the eight unfree states is leisure. The eight unfree states are: remote border regions where the four assemblies do not travel; those who are foolish and mute, and whose senses are incomplete, lacking limbs, ears, etc.; those with wrong views who hold that there are no past and future lives, no karma and its results, and no Three Jewels; and the absence of the Buddha's teachings in places where Buddhas do not appear. These four are the unfree states of humans. The three lower realms and long-lived gods are the unfree states of non-humans. The long-lived gods are explained in the commentary on the Letter to a Friend as referring to the unconscious beings and the formless beings. The former exist in one direction of the fourth dhyana realm, where the fruits are great, in a manner similar to monasteries in villages, while the latter are ordinary beings born in the formless realms. In the discussion of the eight unfree states, the desire gods who are constantly distracted by the objects of desire are referred to as long-lived gods. The second aspect is divided into two: the five personal endowments are: human birth, born in the central lands, complete senses, not having committed heinous karma, and having faith in the Dharma. Being born in the central lands means being born in a place where the four assemblies travel. Complete senses means not being foolish or mute, and having complete limbs, hands, feet, eyes, ears, etc. Not having committed heinous karma means not having committed or caused others to commit the five heinous crimes. Having faith in the Dharma means having faith in the Vinaya, the place where all white dharmas of the world and beyond arise. Here, Vinaya refers to all three baskets of the Tripitaka. These five are included in one's own mind-stream and are conducive conditions for practicing Dharma, therefore they are called personal endowments. The five external endowments are: the appearance of a Buddha and the teaching of the true Dharma, the continuation of the teachings and following them, and having loving-kindness in one's heart for others. The appearance or arising of a Buddha means attaining complete enlightenment after accumulating merit for three countless eons. Teaching the true Dharma means the Buddha or his disciples teaching the Dharma. The continuation of the teachings means that from the time the Buddha attained enlightenment and taught the Dharma until he passed into nirvana, the Dharma of practice, which is the way to realize the ultimate truth, does not decline. Following the teachings that continue means that by realizing the Dharma, one is born
Tibetan
བོ་རྣམས་ལ་དམ་ཆོས་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བའི་མཐུ་ཡོད་པར་རིག་ནས། ཇི་ལྟར་རྟོགས་པ་ལྟར་བསྟན་པ་ལ་རྗེས་སུ་འཇུག་པའོ། །གཞན་གྱིས་ཕྱིར་སྙིང་བརྩེ་བར་བྱེད་པ་ནི། སྦྱིན་པ་པོ་དང་སྦྱིན་བདག་གིས་ཆོས་གོས་སོགས་སྟེར་བའོ། །དེ་ལྔ་ནི་གཞན་རྒྱུད་ལ་ཡོད་ཅིང་ཆོས་སྒྲུབ་པའི་ཆ་རྐྱེན་ཡིན་པས་གཞན་འབྱོར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། གཏན་གྱི་བདེ་བའི་ཕྱིར་དུ་ཆོས་རྣམ་དག་སྒྲུབ་པ་ཞིག་མ་བྱུང་ན་མ་ཤི་ཚུན་གྱི་བདེ་བ་སྒྲུབ་ཅིང་སྡུག་བསྔལ་སེལ་བ་ཙམ་ལ་ བརྩོན་པ་ནི་དུད་འགྲོ་ལ་ཡང་ཡོད་པས་བདེ་འགྲོར་སྐྱེས་ཀྱང་དུད་འགྲོ་དང་འདྲ་ལ། ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་སྒྲུབ་པ་ལ་ནི་སྔར་བཤད་པའི་རྟེན་དེ་ལྟ་བུ་ཞིག་དགོས་ཏེ། སློབ་སྤྲིངས་ལས། བདེར་གཤེགས་ལམ་བརྟེན་འགྲོ་བ་འདྲེན་པར་ཆས་གྱུར་ཅིང༌། །སེམས་ཀྱི་སྟོབས་ཆེན་མི་ཡིས་རྙེད་པ་གང་ཡིན་པ། །ལམ་དེ་ལྷ་དང་ཀླུ་ཡིས་རྙེད་མིན་ལྷ་མིན་དང༌། །མཁའ་ལྡིང་རིག་འཛིན་མི་འམ་ཅི་དང་ལྟོ་འཕྱེས་མིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གཞན་ཡང་སྔོན་མིའི་རྟེན་ལ་ལམ་ལ་སྦྱངས་པའི་བག་ཆགས་འཐུག་པའི་འདོད་ལྷ་ཁ་ཅིག་དང་པོར་བདེན་པ་མཐོང་བའི་རྟེན་དུ་རུང་ཡང་ཁམས་གོང་གི་རྟེན་ལ་དང་པོར་འཕགས་ལམ་ཐོབ་པ་མི་སྲིད་ཅིང༌། འདོད་ལྷ་ཕལ་ཆེར་ཡང་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་མི་ཁོམ་པའི་གནས་སུ་གསུངས་པས་ལམ་དང་པོར་སྒྲུབ་པའི་རྟེན་ལ་མི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་སྒྲ་མི་སྙན་པ་སྡོམ་པའི་རྟེན་དུ་མི་རུང་བས་གླིང་གསུམ་གྱི་རྟེན་བསྔགས་ལ། དེའི་ནང་ནས་ཀྱང་འཛམ་བུ་གླིང་པ་བསྔགས་སོ། །དེས་ན་འདི་འདྲ་བའི་རྟེན་བཟང་པོ་ཐོབ་པ་འདི་བདག་གིས་ཅིའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་མེད་པར་བྱ། འདི་དོན་མེད་དུ་བྱས་ན་ནི་རང་གིས་རང་བསླུས་པ་དང་རྨོངས་ཚབས་འདི་ལས་ཆེ་བ་ཅི་ཞིག་ཡོད། ངན་འགྲོ་ལ་སོགས་པའི་མི་ཁོམ་པའི་གནས་ཀྱི་འཕྲང་མང་པོ་ལ་བརྒྱུད་བརྒྱུད་ནས་ལན་གཅིག་ཙམ་ཐར་པ་འདི་དོན་མེད་དུ་བཏང་ནས་གནས་དེ་དག་ཏུ་ལོག་ནས་འགྲོ་ན་ནི་རིག་སྔགས་ཀྱིས་རྨོངས་པ་བཞིན་དུ་བདག་ནི་སེམས་མེད་པར་གྱུར་པའོ་ སྙམ་པ་སོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཡང་ཡང་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། འདི་འདྲའི་དལ་བ་རྙེད་གྱུར་ནས། །བདག་གིས་དགེ་གོམས་མ་བྱས་པ། །འདི་ལས་བསླུས་པ་གཞན་མེད་དེ། །འདི་ལས་རྨོངས་པའང་གཞན་མེད་དོ། །ཞེས་དང༌། ཤིན་ཏུ་རྙེད་དཀའ་ཕན་པའི་ས། །ཇི་ཞིག་ལྟར་ཏེ་རྙེད་གྱུར་ནས། །བདག་ཉིད་ཤེས་དང་ལྡན་བཞིན་དུ། །ཕྱིར་ཡང་དམྱལ་བ་དེར་ཁྲིད་ན། །སྔགས་ཀྱིས་རྨོངས་པར་བྱས་པ་བཞིན།
Chinese
知道他們有能力親自實踐神聖的佛法，所以要遵循他們所理解的教導。他人給予慈悲，是施主和施主給予法衣等。這五種是存在於他人相續中，是修法的條件，所以是利他之助緣。第二，如果沒有為了究竟的安樂而修持清淨的佛法，只是努力追求未死之前的安樂和消除痛苦，那麼這連畜生也有，即使生於善趣也和畜生一樣。修持大乘道，就需要像前面所說的那樣的所依。如《勸友書》中所說：「已成善逝道之所依，為引導眾生而準備，心力強大之人所獲得者，此道天與龍皆不得，非天亦不得，空行持明非人亦不得，以及腹行亦不得。」此外，以前在人身所依上串習道路的習氣深厚的某些欲天，最初可以作為見真實的所依，但在更高的所依上，最初獲得聖道是不可能的。而且大多數的欲天，也如前所說，被說為是無暇之處，因此，最初修道的所依，人是最佳的。而且，聲音不好聽的人，不能作為受戒的所依，因此讚歎三洲的所依，其中又讚歎贍部洲（地球）的人。因此，獲得這樣好的所依，我為何要讓它沒有成果呢？如果讓它毫無意義，那就是自己欺騙自己，還有比這更大的愚癡嗎？經過惡趣等許多無暇之處的險境，好不容易才解脫一次，如果讓它毫無意義，又回到那些地方去，那就如同被明咒迷惑了一樣，我已變得沒有心了。 要透過這樣的方式反覆思維。如《入行論》中所說：「既得此閒暇，我若不修善，此更無欺誑，亦無過此愚。」以及「極難得利益處，如是得已，若我明知，仍復引至地獄，是如咒所惑。」
English
Knowing that they have the power to personally practice the sacred Dharma, one should follow the teachings as they understand them. Others show compassion by donors and patrons giving robes and so on. These five exist in the continuum of others and are conditions for practicing the Dharma, so they are the help of others. Secondly, if one does not practice pure Dharma for the sake of ultimate happiness, but only strives for happiness before death and the elimination of suffering, then even animals have this. Even if one is born in a good rebirth, it is the same as an animal. To practice the Mahayana path, one needs such a basis as mentioned before. As it says in the "Letter to a Friend": "Having become the basis of the Sugata's path, prepared to lead beings, whatever is obtained by a person of great mental strength, that path is not obtained by gods and nagas, nor by asuras, nor by khading rigdzin mi'am chi, nor by abdominal creepers." Furthermore, some desire gods who previously had thick imprints of practicing the path on the human basis may initially be suitable as a basis for seeing the truth, but it is impossible to attain the noble path for the first time on a higher basis. Moreover, most of the desire gods are said to be in a place of no leisure, as mentioned before, so humans are the best basis for practicing the path for the first time. Also, people with unpleasant voices are not suitable as a basis for taking vows, so the basis of the three continents is praised, and among them, the people of Jambudvipa (Earth) are praised. Therefore, having obtained such a good basis, why should I make it fruitless? If I make it meaningless, then it is deceiving myself, and what could be greater foolishness than this? Having passed through many dangers of places of no leisure, such as the lower realms, and having been liberated only once with great difficulty, if I let it be meaningless and go back to those places, then like being deluded by a mantra, I have become mindless. One should meditate repeatedly through such means. As it says in the "Guide to the Bodhisattva's Way of Life": "Having obtained such leisure, if I do not practice virtue, there is no other deception than this, and there is no other foolishness than this." And "Having obtained a place of great benefit that is very difficult to find, if I knowingly lead myself back to hell, it is like being deluded by a mantra."