Tibetan
ན་པས་འབད་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། ལམ་སྤྱིའི་རྣམ་གཞག་ལ་ངེས་པ་བསྐྱེད་པ། དེ་ལ་སྙིང་པོ་ལེན་ཚུལ་དངོས་སོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། སྐྱེས་བུ་གསུམ་གྱི་ལམ་དུ་གསུང་རབ་ཐམས་ཅད་འདུ་བའི་ཚུལ། སྐྱེས་བུ་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་རིམ་པ་བཞིན་དུ་འཁྲིད་པའི་རྒྱུ་མཚན་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཐོག་མར་ཐུགས་བསྐྱེད་པ་དང༌། བར་དུ་ཚོགས་བསགས་པ་དང༌། མཐར་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་ཐམས་ཅད་སེམས་ཅན་ཁོ་ནའི་དོན་དུ་ཡིན་པས། ཆོས་གསུངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཁོ་ན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་བསྒྲུབ་བྱ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ནི་གཉིས་ཏེ། གནས་སྐབས་མངོན་མཐོ་དང༌། མཐར་ཐུག་ངེས་ལེགས་སོ། །དང་པོ་སྒྲུབ་པ་ལས་བརྩམས་ཏེ་ཇི་སྙེད་གསུངས་པ་ཐམས་ཅད་ནི། སྐྱེས་བུ་ཆུང་ངུ་དངོས་སམ། ཆུང་ངུ་དང་ཐུན་མོང་བའི་ཆོས་སྐོར་དུ་འདུ་སྟེ། སྐྱེས་བུ་ཆུང་ངུ་ཁྱད་པར་ཅན་ནི་ཚེ་འདི་ལ་ཆེད་ཆེར་མི་བྱེད་པར། ཚེ་ཕྱི་མའི་མཐོ་རིས་ཀྱི་ཕུན་ཚོགས་དོན་དུ་གཉེར་ཞིང༌། དེའི་རྒྱུ་རྣམས་སྒྲུབ་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ལམ་སྒྲོན་ལས། གང་ཞིག་ཐབས་ནི་གང་དག་གིས། །འཁོར་བའི་བདེ་བ་ཙམ་དག་ལ། །རང་ཉིད་དོན་དུ་གཉེར་བྱེད་པ། །དེ་ནི་སྐྱེས་བུ་ཐ་མར་ཤེས། །ཞེས་སོ། །ངེས་ལེགས་ལ་གཉིས་འཁོར་བ་ལས་གྲོལ་བ་ཙམ་གྱི་ཐར་པ་དང༌། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའོ། །དེ་ལ་ཉན་རང་གི་ཐེག་པ་ལས་བརྩམས་ཏེ་ཇི་སྙེད་གསུངས་པ་ཐམས་ཅད་ནི། སྐྱེས་བུ་འབྲིང་དངོས་སམ། དེ་དང་ཐུན་མོང་བའི་ཆོས་སྐོར་དུ་འདུ་སྟེ། སྐྱེས་བུ་འབྲིང་ནི་སྲིད་པ་མཐའ་དག་ལ་སྐྱོ་བ་བསྐྱེད་ནས། སྲིད་པ་ལས་གྲོལ་བའི་ཐར་པ་རང་གི་དོན་དུ་ཐོབ་བྱར་བྱས་ཏེ། དེའི་ཐབས་བསླབ་པ་གསུམ་ལ་འཇུག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ལམ་སྒྲོན་ལས། སྲིད་པའི་བདེ་ལ་རྒྱབ་ཕྱོགས་ཤིང༌། །སྡིག་པའི་ལས་ལས་ལྡོག་བདག་ཉིད། །གང་ཞིག་རང་ཞི་ཙམ་དོན་གཉེར། །སྐྱེས་བུ་དེ་ནི་འབྲིང་ཞེས་བྱ། །ཞེས་སོ། །རྣམ་མཁྱེན་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ནི་གཉིས་ཏེ། གསང་སྔགས་དང་ཕར་ཕྱིན་གྱི་ཐེག་ཆེན་ནོ། །དེ་གཉིས་ནི་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་ཆོས་སྐོར་དུ་འདུ་སྟེ། སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་ནི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་གཞན་དབང་དུ་གྱུར་པས། སེམས་ ཅན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ཟད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་བྱར་བྱས་ཏེ། ཕྱིན་དྲུག་དང་རིམ་གཉིས་སོགས་ལ་སློབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ལམ་སྒྲོན་ལས། རང་རྒྱུད་གཏོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས། །གང་ཞིག་གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ
Chinese
因此应当努力。第二（部分）分二：于总的道之体性生起定解，以及于彼取心要之真实方法。第一（部分）分二：一切圣言摄于三士道之理，以及由三士之门按次第引导之原因之显示。初者：佛陀最初发心，中间积聚资粮，最终现证圆满正等觉，一切皆为唯利有情故，所说之法亦皆为成办唯利有情之事。如是所应成办有情之义有二：暂时增上生与究竟决定胜。从成办前者开始，所有宣说的一切，都可归纳为下士夫或者与下士夫共同的法类中。特殊之下士夫，不特别专注于今生，而追求来世天界的圆满，并致力于成办彼之因，如《菩提道灯论》云：“何者以诸方便，唯于轮回安乐，但求自利而行，当知是为下士。”决定胜有二：仅从轮回中解脱之解脱，以及一切智智。其中，所有从声闻、独觉乘出发所宣说的一切，都可归纳为中士夫或者与中士夫共同的法类中。中士夫对一切有生之世感到厌倦，将从有生之世解脱的解脱作为自己要获得的，并致力于彼之方便三学，如《菩提道灯论》云：“背弃有世乐，遮止罪业性，但求自寂灭，是名中士夫。”成办一切智智之方便有二：密咒与波罗蜜多之大乘。二者可归纳为上士夫之法类中。上士夫为大悲所控制，为了使一切有情之痛苦止息，将成佛作为要获得的，并修学六度与二次第等，如《菩提道灯论》云：“自受苦所逼，
English
Therefore, one should strive diligently. The second (part) has two divisions: generating certainty in the general framework of the path, and the actual method of extracting the essence from it. The first (part) has two divisions: how all the scriptures are included in the path of the three types of individuals, and showing the reason for guiding gradually through the door of the three types of individuals. The first is: all the Buddhas' initial generation of the mind of enlightenment, the accumulation of merit in the middle, and the final attainment of complete perfect enlightenment are all for the sake of sentient beings alone. Therefore, all the teachings are also for the purpose of accomplishing the benefit of sentient beings alone. Thus, the purpose of sentient beings to be accomplished is twofold: temporary higher realms and ultimate definite goodness. Starting with accomplishing the former, all that is taught can be included in the category of the lower individual or the teachings common to the lower individual. The special lower individual does not focus too much on this life, but seeks the prosperity of the heavens in the next life, and engages in accomplishing its causes. As it says in the "Lamp for the Path": "Whoever, by whatever means, seeks only the happiness of samsara for their own sake, should be known as the lowest individual." Definite goodness has two aspects: liberation that is only liberation from samsara, and omniscience. Among them, all that is taught starting from the Hearer and Solitary Realizer vehicles can be included in the category of the intermediate individual or the teachings common to them. The intermediate individual becomes weary of all existence, makes liberation from existence the goal to be attained for their own sake, and engages in the three trainings as the means to that end. As it says in the "Lamp for the Path": "Turning their back on the happiness of existence, turning away from sinful actions, seeking only their own peace, that individual is called intermediate." The means of accomplishing omniscience are two: Secret Mantra and the Great Vehicle of the Perfections. These two can be included in the category of the teachings of the great individual. The great individual is controlled by great compassion, and in order to exhaust all the suffering of sentient beings, makes attaining Buddhahood the goal to be attained, and studies the six perfections and the two stages, etc. As it says in the "Lamp for the Path": "Who is oppressed by their own suffering,
Tibetan
་ཀུན། །ཡང་དག་ཟད་པར་ཀུན་ནས་འདོད། །སྐྱེས་བུ་དེ་ནི་མཆོག་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང༌། སྐྱེས་བུ་དེས་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ལ་ཕར་ཕྱིན་དང་སྔགས་གཉིས་ཀ་འོག་ནས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེས་བུ་གསུམ་གྱི་ཐ་སྙད་ནི་གཏན་ལ་དབབ་པ་བསྡུ་བ་དང༌། མཛོད་འགྲེལ་སོགས་མང་པོར་གསུངས་སོ། །སྐྱེས་བུ་ཆུང་ངུ་ལ་ཚེ་འདི་ལྷུར་ལེན་པ་དང༌། ཕྱི་མ་ལྷུར་ལེན་པ་གཉིས་ཡོད་ཀྱང༌། འདི་ནི་གཉིས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་མངོན་མཐོའི་ཐབས་མ་ནོར་བ་ལ་ཞུགས་པ་གཟུང་ངོ༌། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། སྐྱེས་བུ་གསུམ་གྱི་ལམ་གྱི་སྒོ་ནས་འཁྲིད་པའི་དོན་གང་ཡིན་པ། རིམ་པ་དེ་ལྟར་འཁྲིད་པའི་རྒྱུ་མཚན་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། དེ་ལྟར་སྐྱེས་བུ་གསུམ་དུ་བཤད་ཀྱང༌། སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་ལམ་དུ་གཞན་གཉིས་ཀྱི་ལམ་ཡང་འདུ་བས། དེ་གཉིས་ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་ཡིན་པར་སློབ་དཔོན་རྟ་དབྱངས་ཀྱིས་གསུངས་སོ། །དེས་ན་འདིར་སྲིད་པའི་བདེ་བ་ཙམ་ལ་ཐོབ་བྱར་བྱེད་པའི་སྐྱེས་བུ་ཆུང་ངུ་དང༌། འཁོར་བ་ལས་ཐར་བ་ཙམ་རང་དོན་དུ་ཐོབ་བྱར་བྱེད་པའི་སྐྱེས་བུ་འབྲིང་གི་ལམ་དུ་འཁྲིད་པ་མིན་གྱི། དེ་གཉིས་དང་ཐུན་མོང་བའི་ལམ་འགའ་ཞིག་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་ལམ་ལ་འཁྲིད་པའི་སྔོན་འགྲོར་བྱས་ ནས། སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་ལམ་སྦྱོང་བའི་ཡན་ལག་ཏུ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། རྒྱུ་མཚན་དངོས་དང༌། དགོས་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཐེག་ཆེན་དུ་འཇུག་པའི་འཇུག་སྒོ་ནི། བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་ན། སྤྱོད་འཇུག་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་སྐྱེས་གྱུར་ན་སྐད་ཅིག་གིས། །འཁོར་བའི་བཙོན་རར་བསྡམས་པའི་ཉམ་ཐག་རྣམས། །བདེ་གཤེགས་རྣམས་ཀྱི་སྲས་ཞེས་བརྗོད་བྱ་ཞིང༌། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་པའི་མིང་ཐོབ་ནས་རྟེན་དེ་ཐེག་ཆེན་པར་ཚུད་ལ། དེ་ཉམས་ན་ཐེག་ཆེན་པའི་གསེབ་ནས་འཐོན་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཐེག་ཆེན་དུ་འཇུག་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི། སེམས་དེ་སྒོ་དུ་མ་ནས་འབད་དེ་བསྐྱེད་དགོས་ལ། དེ་སྐྱེད་པ་ལ་ནི་སྔོན་དུ་སེམས་དེ་བསྐྱེད་པའི་ཕན་ཡོན་བསྒོམས་ནས། ཕན་ཡོན་ལ་སྤྲོ་ཤུགས་འཕེལ་བ་ཞིག་དང༌། ཡན་ལག་བདུན་པ་སྐྱབས་འགྲོ་དང་བཅས་པ་དགོས་པར་བསླབ་བཏུས་དང་སྤྱོད་འཇུག་ལས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་གསུངས་པའི་ཕན་ཡོན་ཡང་བསྡུ་ན་གཉིས། གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་ཕན་ཡོན་ནོ། །དང་པོ་ལ་ཡང་ངན་འགྲོར་མི་ལྟུང་བ་དང༌། བདེ་འགྲོར་སྐྱེ་བ་གཉིས་ཏེ། སེམས་དེ་
Chinese
一切。完全彻底地想要断除一切。那样的士夫是殊胜的。”这样说了。因为那位士夫为了成就菩提的方便，将在下面讲述波罗蜜多和密咒二者。三种士夫的名称在《决择藏论》和《俱舍论释》等很多论典中都说了。小士夫有重视今生和重视来世两种，这里是第二种，也就是摄取进入不颠倒增上生之方便者。第二，有两个方面：从三种士夫的道之门径引导的意义是什么；以及按照那个次第引导的理由是什么。第一，虽然这样说了三种士夫，但在大士夫的道中也包括了另外两种士夫的道，因此导师马鸣说了，那两种道是大乘道的支分。因此，这里不是引导到仅仅把有寂的安乐作为所求的小士夫，以及仅仅把从轮回中解脱作为自己利益的所求的中士夫之道，而是把与那二者共同的一些道作为引导到大士夫道的前行，作为修习大士夫道的支分。第二，有两个方面：真实的理由和必要。第一，进入大乘的入门就是发起殊胜菩提心，如果那在相续中生起，如《入行论》所说：“一旦生起菩提心，刹那间，那些被囚禁在轮回监狱中的可怜者，就被称为善逝之子。”这样，获得菩萨之名，成为大乘的所依，如果退失，就会从大乘的队伍中出去。因此，想要进入大乘的人们，必须从多方面努力生起那个心，而生起那个心，就需要首先修习生起那个心的利益，从而对利益生起欢喜，以及需要包括皈依在内的七支供，这是《学集论》和《入行论》中所说的。那样所说的利益，如果归纳起来也有两种：暂时的利益和究竟的利益。第一种又分为不堕恶趣和转生善趣两种，那个心。
English
everything. Completely and thoroughly wanting to eliminate everything. Such a person is supreme." This was said. Because that person, for the means of accomplishing Bodhi, will explain both Paramita and Mantra below. The names of the three types of individuals are mentioned in many treatises such as the Gtan la dbab pa bsdud ba and the commentary on the Abhidharmakosha. Small individuals have two types: those who focus on this life and those who focus on the next life. This is the second type, which is to take up entering the non-erroneous means of higher rebirth. Secondly, there are two aspects: what is the meaning of leading through the door of the path of the three types of individuals; and what is the reason for leading in that order. First, although three types of individuals are explained in this way, the path of the other two types of individuals is also included in the path of the great individual. Therefore, the teacher Ashvaghosa said that those two paths are branches of the Mahayana path. Therefore, here it is not leading to the path of the small individual who only seeks the happiness of samsara and nirvana, and the middle individual who only seeks liberation from samsara for their own benefit, but rather taking some paths common to those two as a preliminary to leading to the path of the great individual, as a branch of practicing the path of the great individual. Secondly, there are two aspects: the actual reason and the necessity. First, the entrance to entering the Mahayana is precisely generating the supreme Bodhicitta. If that arises in the mindstream, as the Bodhicaryavatara says, "Once the Bodhicitta arises, in an instant, those miserable ones imprisoned in the prison of samsara are called the sons of the Sugatas." Thus, obtaining the name of Bodhisattva, one enters the Mahayana as a basis. If it is lost, one will leave the ranks of the Mahayana. Therefore, those who wish to enter the Mahayana must strive to generate that mind from many aspects. To generate that mind, one must first contemplate the benefits of generating that mind, thereby increasing joy in the benefits, and the seven-limbed practice including refuge, as stated in the Compendium of Trainings and the Bodhicaryavatara. The benefits that are mentioned in that way can also be summarized into two: temporary benefits and ultimate benefits. The first is further divided into not falling into the lower realms and being born in the higher realms, that mind.