Tibetan
ང་དང་གང་ལ་འཇུག་པ་ན། བྱ་བ་དང་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཤེས་པར་བྱས་ནས་སྤྱོད་པའོ། །ཟས་ཀྱི་ཚོད་རིག་པ་ནི། ཟས་ཧ་ཅང་མང་ཉུང་དུ་ཟ་བ་སྤངས་ཏེ་དགེ་བའི་བྱ་བ་ལ་མི་གནོད་པའི་ཚོད་ཙམ་དུ་ཟ་བའོ། །དེ་ཡང་ཁ་ཟས་ལ་སྲེད་པའི་ཉེས་དམིགས་བསྒོམས་ནས། ཉོན་མོངས་ཅན་མ་ཡིན་པ་དང༌། སྦྱིན་པ་པོ་ལ་ཕན་གདགས་པ་དང༌། ལུས་ཀྱི་སྲིན་བུ་ད་ལྟ་ཟང་ཟིང་གིས་བསྡུས་ལ་མ་འོངས་པ་ན་ཆོས་ཀྱིས་བསྡུ་སྙམ་པ་དང༌། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་བསྒྲུབ་སྙམ་པའི་བསམ་པས་བཟའ་བར་གསུངས་པ་ཡང་དྲན་པར་བྱའོ། །བཤེས་སྤྲིངས་ལས་ཀྱང༌། ཁ་ཟས་སྨན་དང་འདྲ་བར་རིགས་པ་ཡིས། །འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་མེད་པར་བསྟེན་བགྱི་སྟེ། །རྒྱགས་ཕྱིར་མ་ལགས་བསྙེམས་པའི་ཕྱིར་མ་ལགས། །མཚག་ཕྱིར་མ་ལགས་ལུས་གནས་འབའ་ཞིག་ཕྱིར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །མི་ཉལ་བར་རྣལ་འབྱོར་ལ་བརྩོན་ཞིང་ཉལ་བའི་ཚེ་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་ནི། བཤེས་སྤྲིངས་ལས། རིགས་པའི་བདག་ཉིད་ཉིན་པར་མཐའ་དག་དང༌། །མཚན་མོའང་ཐུན་གྱི་སྟོད་སྨད་འདས་ནས་ནི། །མནལ་ཚེའང་འབྲས་བུ་མེད་པར་མི་འགྱུར་བར། །དྲན་དང་ལྡན་པར་དེ་དག་བར་དུ་མནོལ། །ཞེས་གསུངས་པས་ཉིན་མོ་ཧྲིལ་པོ་དང་མཚན་མོའི་ཆ་སྟོད་སྨད་གཉིས་ཐུན་གྱི་ངོ་བོ་དང་ཐུན་མཚམས་སུ་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་བསྟན་པས། འཆག་པ་དང༌། འདུག་ནས་སྒྲིབ་པ་ལྔ་ལ་སེམས་ཡོངས་སུ་སྦྱངས་པས་དོན་ལྡན་དུ་བྱའོ། །ཉལ་བའི་ཀུན་སྤྱོད་ནི་ཐུན་མཚམས་ཡིན་པས། དེ་ཡང་དོན་མེད་དུ་མི་གཏང་ངོ༌། །དེ་ལ་ལུས་ཀྱི་སྤྱོད་ལམ་ནི། མཚན་མོ་ལ་ཆ་གསུམ་དུ་བྱས་པའི་ཆ་བར་པའི་ཚེ། གློ་གཡས་པ་ཕབ་སྟེ་རྐང་པ་གཡོན་པ་གཡས་པའི་སྟེང་དུ་བཞག་ནས་སེང་གེ་ལྟར་ཉལ་བའོ། །དྲན་པ་ནི་ཉིན་པར་གང་གོམས་པ་ཤས་ཆེ་བའི་དགེ་བའི་བྱ་བ་ལ། དྲན་པ་གཉིད་དུ་མ་སོང་གི་བར་དུ་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་བསྟེན་པའོ། །དེས་ནི་གཉིད་ལོག་པའི་ཚེ་ཡང་གཉིད་མ་ལོག་པ་དང་འདྲ་བར་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སོགས་པའི་དགེ་སྦྱོར་སྐྱོང་ནུས་སོ། །ཤེས་བཞིན་ནི། དྲན་པ་བསྟེན་པའི་ཚེ་ཉོན་མོངས་པ་གང་རུང་བྱུང་ན་དེ་ཤེས་པར་བྱས་ནས་དང་དུ་མི་ལེན་པར་སྤོང་བའོ། །ལྡང་བའི་འདུ་ཤེས་ནི་འདི་ཙམ་ཞིག་ན་ལྡང་བར་བྱའོ་སྙམ་པའི་འཕེན་པ་གཏོང་བའོ། །དེ་ལྟར་ན་དངོས་གཞིའི་སྐབས་ཀྱི་སྐྱོང་ཚུལ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་མ་གཏོགས་པ། སྦྱོར་བ་དང་དངོས་གཞི་དང་མཇུག་དང་ཐུན་མཚམས་སུ་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་རྣམས་ནི། འདི་ནས་བཟུང་སྟེ་ལྷག་མཐོང་གི་བར་གྱི་དམིགས་རྣམ་གང་སྐྱོང་ཐམས་ཅད་ལ་སྦྱར་ བར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། མ
Chinese
我和什么相应呢？就是了知应做和不应做的事之后而行持。食物的量是，断除吃太多或太少，只吃不损害善业的量。而且，要忆念对食物贪恋的过患，以不是烦恼，利益施主，身体的虫子现在用杂物来聚集，未来用佛法来聚集的想法，以及成办一切有情之利益的想法来食用。也要忆念《亲友书》中所说：食物如同药物一样以理智，没有贪嗔地受用，不是为了肥胖，不是为了骄慢，不是为了美丽，仅仅是为了身体存活。这样说了。不睡觉而精勤瑜伽，睡觉的时候应该怎么做呢？《亲友书》中说：具理性的您白天全部，夜晚也过了前后时分后，睡眠时也不会变得无果，具念地在那之间睡眠。这样说了，所以白天一整天和夜晚的前后两个部分，在时分和时分之间应该怎么做呢？行走和安坐，以将心完全调伏于五盖而变得有意义。睡觉的行为是时分之间，所以也不能无意义地度过。其中身体的行为是，夜晚分为三部分，在中间的部分，放下右侧身体，将左脚放在右脚上，像狮子一样睡觉。忆念是，对于白天串习最多的善业，忆念在没有睡着之前跟随。这样在睡着的时候也像没有睡着一样，能够修持禅定等善行。正知是，在忆念的时候，如果生起任何烦恼，要知道它，不接受而断除。起身的意念是，生起在这个时候应该起身这样的想法。这样，除了正行时候的修持方法不共之外，加行和正行以及结尾和时分之间应该怎么做，从这里开始到胜观之间的所有所缘行持都要结合起来。 第二是，མ
English
And what do I engage in? It is to act after knowing what should and should not be done. The measure of food is to abandon eating too much or too little, and to eat only the amount that does not harm virtuous actions. Moreover, one should contemplate the faults of craving for food, and eat with the thought that it is not afflicted, benefits the benefactor, that the worms in the body are now gathered with material things and will be gathered with the Dharma in the future, and with the thought of accomplishing the benefit of all sentient beings. One should also remember what is said in the Letter to a Friend: "Food, like medicine, should be taken with reason, without attachment or aversion, not for the sake of fatness, not for the sake of pride, not for the sake of beauty, but only for the sake of maintaining the body." It is said. How should one strive in yoga without sleeping, and what should one do when sleeping? In the Letter to a Friend it says: "O possessor of reason, having spent the entire day, and also after the first and last watches of the night, when you sleep, do not let it become fruitless, but sleep with mindfulness in between." It says, so it shows how to spend the entire day and the first and last parts of the night, in the watches and between the watches. Walking and sitting, make it meaningful by completely subduing the mind to the five obscurations. The conduct of sleeping is between watches, so it should not be spent meaninglessly. Among them, the bodily conduct is, dividing the night into three parts, in the middle part, lie down like a lion, placing the left leg on the right leg with the right side down. Mindfulness is to cultivate following the virtuous actions that one is most accustomed to during the day, until one falls asleep. In this way, even when falling asleep, one can cultivate virtuous practices such as samadhi as if one were not asleep. Awareness is, when cultivating mindfulness, if any affliction arises, one should know it, not accept it, and abandon it. The intention to arise is to generate the thought that one should arise at this time. Thus, apart from the uncommon methods of cultivation during the main practice, how to do the preliminary, main practice, conclusion, and between watches, from here onwards, all objects of meditation up to vipassana should be combined. The second is, མ
Tibetan
དོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས། འདི་ན་དང་པོར་ཐོས་ལ་བརྟེན་ནས་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་འབྱུང༌། །ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལས་ཀྱང་ཡང་དག་དོན་ཡུལ་ཡེ་ཤེས་འབྱུང༌། །ཞེས་ཐོས་པའི་དོན་རྣམས་བསམ་བྱུང་གི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཚུལ་བཞིན་དུ་ཡིད་ལ་བྱས་པ་ལས། ཡང་དག་པའི་དོན་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་བསྒོམས་བྱུང་འབྱུང་བར་གསུངས་ལ། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས་ཀྱང༌། ངེས་འབྱེད་ཡན་ལག་དང་མཐོང་བའི། །ལམ་དང་སྒོམ་པའི་ལམ་ཉིད་ལ། །ཡང་དང་ཡང་དུ་སེམས་པ་དང༌། །འཇལ་དང་ངེས་རྟོག་སྒོམ་པའི་ལམ། །ཞེས་ཐེག་ཆེན་འཕགས་པའི་སྒོམ་ལམ་ཡིན་པའི་ཡང་ཡང་སེམས་པ་དང༌། འཇལ་བ་དང༌། ངེས་པར་རྟོག་པ་ཡོད་པར་གསུངས་པ་དང༌། བསླབ་བཏུས་ལས་ཀྱང༌། དེ་ལྟ་བས་ན་ལུས་དང༌། ལོངས་སྤྱོད་དང༌། བསོད་ནམས་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་བཏང་བ་དང༌། བསྲུང་བ་དང༌། དག་པ་དང༌། སྤེལ་བ་ཅི་རིགས་པར་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཞེས་ལུས་ལོངས་སྤྱོད་དགེ་རྩ་གསུམ་རེ་རེ་ལ་བཏང་བསྲུང་དག་སྤེལ་བཞི་བཞི་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་བསྒོམ་པར་བྱ་བར་གསུངས་པའི་སྒོམ་ལ། སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དཔྱད་ནས་སྐྱོང་བའི་དཔྱད་སྒོམ་དང༌། མི་དཔྱོད་པར་རྩེ་གཅིག་ཏུ་འཇོག་པའི་འཇོག་སྒོམ་གཉིས་ཀ་ཡོད་དོ། །འོ་ན་ལམ་ཇི་འདྲ་བ་ཞིག་དཔྱད་སྒོམ་ཡིན་ལ་ཇི་འདྲ་བ་ཞིག་འཇོག་སྒོམ་ཡིན་ཞེ་ན། བཤེས་གཉེན་ལ་དད་པ་སྒོམ་པ་དང༌། དལ་འབྱོར་དོན་ཆེ་ཞིང་རྙེད་དཀའ་བ་དང༌། འཆི་བ་མི་རྟག་པ་དང༌། ལས་ འབྲས་དང༌། འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྒོམ་པ་ལྟ་བུ་ལ་ནི་དཔྱད་སྒོམ་དགོས་སོ། །འདི་ལྟར་དེ་དག་ལ་ནི་བློ་ཤུགས་དྲག་ལ་རྒྱུན་རིང་བ་ཡིད་འཁུལ་ནུས་པ་རེ་དགོས་ཏེ། དེ་མེད་ན་དེ་དག་གི་ཟློག་ཕྱོགས་མ་གུས་པ་སོགས་འགོག་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་དང༌། བློ་དེ་ལྟ་བུ་སྐྱེད་པ་ནི་ཡང་དང་ཡང་དུ་སོ་སོར་རྟོག་པས་དཔྱད་ནས་སྒོམ་པ་ཁོ་ན་ལ་རག་ལས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་ན་ཆགས་ཡུལ་ལ་སྡུག་པའི་མཚན་མ་སྒྲོ་བཏགས་ནས་སྒོམ་པ་མངས་ན་འདོད་ཆགས་དྲག་པོ་སྐྱེ་བ་དང༌། དགྲ་ལ་ཡིད་དུ་མི་འོང་བའི་མཚན་མ་མང་དུ་བསམས་ན་ཞེ་སྡང་དྲག་པོ་སྐྱེ་བ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་ལམ་དེ་དག་སྒོམ་པ་ལ་ནི་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་གསལ་མི་གསལ་འདྲ་ཡི། བློའི་འཛིན་སྟངས་ཤུགས་དྲག་ལ་རྒྱུན་རིང་བ་དགོས་པས་དཔྱད་སྒོམ་བྱའོ། །སེམས་དམིགས་པ་གཅིག་ལ་གནས་སུ་མི་བཏུབ་པ། དམིགས་པ་གཅིག་ལ་ཇི་ལྟར་འདོད་འདོད་དུ་བཞག་པས་ཆོག་པའི་ལས་རུང་དུ་བྱེད་པ་ཞི་གནས་སྒྲུབ་པ་ལ་སོགས་པའི་སྐབས་སུ་ནི་ཡ
Chinese
《庄严经论》中说： “在此，首先依靠听闻而如理作意产生，从如理作意也能产生真实义境之智慧。”意思是说，从听闻之义，以思所成慧如理作意，从而产生现量证悟真实义的修所成慧。在《现观庄严论》中也说：“决择分与见道，以及修道之自性，再三作意与衡量，以及决定证悟修道。”意思是说，作为大乘圣者的修道，有再三作意、衡量和决定证悟。在《学集论》中也说：“因此，身体、受用和福德，应不断地施舍、守护、清净和增长，并如理修习。”意思是说，对于身体、受用和善根这三者，每一个都要进行施舍、守护、清净和增长这四种修习。对于以上所说的修，有以分别慧进行观察而修习的观察修，以及不观察而一心安住的止修两种。那么，什么样的道是观察修，什么样的道是止修呢？像修习对善知识的信心，暇满难得且意义重大，死亡无常，业果，轮回的过患，以及修习菩提心等，就需要观察修。像这样，对于这些，就需要心力强大且持久，能够令人信服，如果不是这样，就无法阻止对治它们的反面，如不恭敬等。而生起这样的心力，完全依赖于反复以分别念进行观察修习。例如，如果对贪恋的对象，捏造美好的特征并反复修习，就会生起强烈的贪欲；如果对敌人，反复思念不悦意的特征，就会生起强烈的嗔恨。因此，修习这些道的时候，对于境的显现与不显现似乎没有差别，但因为需要心识的执持力强大且持久，所以要进行观察修。对于心不能安住于一个所缘，以及为了能够随意安住于一个所缘而进行调伏，在修习止观等时候，就应该...
English
In the Ornament of the Sutras, it says: "Here, first, through reliance on hearing, proper attention arises. From proper attention, the wisdom of the true object of reality also arises." This means that from the meaning of hearing, through the wisdom arising from thought, proper attention is made, and from that, the wisdom arising from meditation, which directly realizes the true meaning, arises. In the Ornament of Clear Realization, it also says: "The limbs of ascertainment and the path of seeing, and the very path of meditation, repeatedly thinking and measuring, and the path of definite ascertainment of meditation." This means that as the path of meditation of the great vehicle noble ones, there is repeated thinking, measuring, and definite ascertainment. In the Compendium of Trainings, it also says: "Therefore, the body, enjoyments, and merit should be given, protected, purified, and increased without interruption, and practiced accordingly." This means that for each of the three, body, enjoyments, and roots of virtue, all four, giving, protecting, purifying, and increasing, should be practiced. For the meditation mentioned above, there are two types: analytical meditation, which cultivates by examining with discriminating wisdom, and stabilizing meditation, which single-pointedly abides without examination. So, what kind of path is analytical meditation, and what kind of path is stabilizing meditation? Like meditating on faith in the spiritual friend, the precious human rebirth being meaningful and difficult to find, death being impermanent, the law of karma, the faults of samsara, and meditating on the mind of enlightenment, analytical meditation is necessary. Like this, for these, strong and long-lasting mental strength and the ability to convince the mind are needed. If not, it will not be possible to prevent the opposite of these, such as disrespect. And generating such mental strength depends entirely on repeatedly examining and meditating with discriminating thought. For example, if one fabricates beautiful characteristics for an object of attachment and meditates on it often, strong attachment will arise. If one thinks of unpleasant characteristics of an enemy often, strong hatred will arise. Therefore, when meditating on these paths, there seems to be no difference whether the appearance of the object is clear or unclear, but because the mind's grasping power needs to be strong and long-lasting, analytical meditation should be done. When the mind cannot abide on one object, and when taming it so that it can be placed on one object as desired, during the practice of calm abiding and so on, one should...