Tibetan
ཤེས་ཀྱི་ཤུགས་ཐོན་པའི་དྲན་པ་བསྟེན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། བསལ་བྱའི་ལོག་རྟོག་འདི་ལྟ་བུ་ཡོད་དེ། སྔར་བཤད་པ་ལྟར་ཤེས་པ་འཕང་བསྟོད་དེ་བསྒྲིམས་ནས་མི་རྟོག་པར་བཞག་པ་ན་བྱིང་བ་མེད་ཀྱང་རྒོད་པ་ཤས་ཆེ་བས་གནས་ཆ་རྒྱུན་མཐུད་ཐུབ་པ་མི་འོང་བ་མཐོང་སྟེ། རིག་པའི་གཟེངས་ཀྱང་སྨད། བསྒྲིམས་པ་ཧ་ཅང་གློད་པས་གནས་ཆ་མྱུར་པོར་སྐྱེ་བ་མཐོང་སྟེ་ཐབས་བཟང་པོའོ་སྙམ་དུ་བཟུང་ནས། གློད་རབ་ལ་སྒོམ་རབ་ཅེས་སྨྲ་བ་མང་ཡང༌། འདི་ནི་བྱིང་བ་སྐྱེས་པ་དང་སྒོམ་སྐྱེས་པ་གཉིས་མ་ཕྱེད་པ་ཡིན་པས། ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱོན་མེད་ནི་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་ཁྱད་པར་གཉིས་ལྡན་དགོས་ཀྱི། སེམས་མི་རྟོག་པའི་གནས་ཆ་གཅིག་པུས་མི་ཆོག་གོ །གལ་ཏེ་དེ་འདྲ་བ་དེ་ལ་སེམས་ཉོག་ཉོག་པོར་སོང་བའི་འཐིབས་པོ་ཡོད་ན་བྱིང་བ་ཡིན་ཡང་དེ་མེད་པར་སེམས་དྭངས་པའི་གསལ་ཆ་ཡོད་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱོན་མེད་དོ་སྙམ་ན། དེ་ནི་རྨུགས་པ་དང་བྱིང་བ་མ་ཕྱེད་པར་སྣང་བས་འདི་རྣམས་འོག་ཏུ་འཆད་དོ། །དེས་ན་བསྒྲིམས་དྲགས་པའི་རིག་ པ་ངར་ལྡན་དུ་བྱས་པ་ན་གསལ་ཆ་ཡོད་ཀྱང་རྒོད་ཤས་ཆེ་བས་གནས་ཆ་སྐྱེ་དཀའ་ལ། དེ་ཧ་ཅང་གློད་ནས་བསྐྱངས་པ་ན་གནས་ཆ་ཡོད་ཀྱང་བྱིང་ཤས་ཆེ་བས་ངར་ཐོན་པའི་གསལ་བ་མེད་དོ། །གྲིམས་ལྷོད་རན་པའི་མཚམས་ཟིན་པའང་དཀའ་བས་བྱིང་རྒོད་དང་བྲལ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེ་དཀའ་བ་ལ་དགོངས་ནས་ཙནྡྲ་གཽ་མིས། བརྩོན་པ་བསྟེན་ན་རྒོད་པ་འབྱུང་འགྱུར་ཞིང༌། །དེ་སྤངས་ན་ནི་ཞུམ་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །འདི་ཡི་རིགས་པར་མཉམ་འཇུག་རྙེད་དཀའ་ན། །བདག་གི་སེམས་དཀྲུགས་པས་ནི་ཅི་ཞིག་བགྱི། །ཞེས་དང༌། འབད་པས་འཇུག་ན་རྒོད་པ་འབྱུང་འགྱུར་ཞིང༌། །དེ་གློད་ན་ནི་ཞུམ་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །འདི་ཡི་དབུ་མར་སྒྲུབ་པའང་རྙེད་དཀའ་ན། །བདག་གི་སེམས་དཀྲུགས་པས་ནི་ཅི་ཞིག་བགྱི། །ཞེས་འབད་པས་བསྒྲིམས་ཏེ་བརྩོན་པ་བསྟེན་ན་ནི་རྒོད་པ་འབྱུང་ལ། དེ་མཐོང་ནས་འབད་པས་འཇུག་པའི་སེམས་གློད་ཅིང་རྩོལ་བ་སྤངས་ན་ནི་སེམས་ནང་དུ་ཞུམ་པའི་བྱིང་བ་སྐྱེ་བས་བྱིང་རྒོད་ཀྱི་མཐའ་གཉིས་དང་བྲལ་བའི་དབུ་མ་སྟེ་ཆ་མཉམ་དུ་གནས་པའི་སེམས་མཉམ་འཇུག་རྙེད་དཀའོ། །ཞེས་གསུངས་པས་གློད་པ་རབ་བྱེད་ན་དཀའ་རྒྱུ་ཅི་ཡང་མེད་ཅིང་དེ་ལས་བྱིང་བ་སྐྱེ་བར་གསུངས་པས་ཚུལ་དེས་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྒྲུབ་པ་མི་རིགས་སོ། །གྲིམས་ལྷོད་རན་པའི་མཚམས་ནི། རང་གིས་བརྟགས་པ་ན་རིག་པ་འཕང་འདི་ཙམ་ཞིག་བསྟོད་ན་རྒོད་པ་སྐྱེ་ངེས་པར་འདུག་སྙམ་པའི་ཚ
Chinese
依靠智慧的力量生起的忆念。第二是：应当断除的邪分别有如下这些：如前所说，如果将觉知提升并加以专注，使其不散乱，虽然没有沉没，但掉举的成分较大，因此会发现无法持续保持专注的状态，觉知的力量也会减弱。如果过度放松专注，会发现专注的状态迅速产生，并认为这是个好方法。然而，许多人说“放松是最好的禅修”。这是因为没有区分沉没的产生和禅修的产生。因此，无过失的等持必须具备如前所说的两种特点，仅仅是心不散乱的状态是不够的。如果像那样，心中有混乱的昏沉，虽然是沉没，但如果没有昏沉，心中有清明的显现，就认为这是无过失的等持，那是因为没有区分昏沉和沉没，这些将在后面解释。因此，如果过度专注，使觉知变得过于强烈，虽然有清晰的显现，但掉举的成分较大，难以产生专注的状态。如果过度放松并放任自流，虽然有专注的状态，但沉没的成分较大，没有强烈生起的显现。要把握好专注和放松的恰当界限也很困难，因此考虑到难以生起远离沉没和掉举的等持，旃扎果弥说：如果勤奋努力，就会产生掉举；如果放弃努力，就会产生懈怠。在这种情况下，很难找到平衡点，我的心被扰乱了，我该怎么办？又说：如果努力进入，就会产生掉举；如果放松，就会产生懈怠。在这种情况下，很难在中道上修行，我的心被扰乱了，我该怎么办？意思是说，如果努力专注，勤奋修行，就会产生掉举。看到这种情况后，如果放松努力进入的心，放弃精进，那么心中就会产生懈怠的沉没，因此很难找到远离沉没和掉举两种极端的中道，也就是保持平衡的状态。因此，他说，如果过度放松，就没有什么困难，但由此会产生沉没，因此不应该用这种方式来修持等持。专注和放松的恰当界限是：自己观察时，如果觉得觉知提升到这种程度肯定会产生掉举
English
Relying on the mindfulness that arises from the power of wisdom. The second is: There are such wrong conceptions to be eliminated: As previously stated, if awareness is elevated and focused, kept without distraction, although there is no sinking, the agitation is greater, so it is seen that it is impossible to maintain a continuous state of focus, and the strength of awareness also diminishes. If the focus is relaxed too much, it is seen that the state of focus arises quickly, and it is thought that this is a good method. However, many say, "Relaxation is the best meditation." This is because they do not distinguish between the arising of sinking and the arising of meditation. Therefore, a flawless samadhi must have the two characteristics mentioned earlier, and the state of non-distraction of mind alone is not sufficient. If, in such a case, there is a confused dullness in the mind, although it is sinking, if there is no dullness and there is a clear appearance of clarity in the mind, and it is thought that this is a flawless samadhi, it is because dullness and sinking have not been distinguished, and these will be explained below. Therefore, if awareness is made too intense by being overly focused, although there is clarity, the agitation is greater, making it difficult to generate a state of focus. If it is relaxed too much and left unattended, although there is a state of focus, the sinking is greater, and there is no clarity of intense arising. It is also difficult to grasp the appropriate boundary between focus and relaxation, so considering the difficulty of generating a samadhi free from sinking and agitation, Chandra Gomi said: If effort is exerted, agitation will arise; if effort is abandoned, then laziness will arise. In this case, it is difficult to find a balance, my mind is disturbed, what should I do? And: If one enters with effort, agitation will arise; if one relaxes, then laziness will arise. In this case, it is difficult to practice in the middle way, my mind is disturbed, what should I do? This means that if one strives to focus and diligently practice, agitation will arise. Seeing this, if one relaxes the mind that is striving to enter and abandons effort, then laziness and sinking will arise in the mind, so it is difficult to find the middle way that is free from the two extremes of sinking and agitation, that is, maintaining a balanced state of mind. Therefore, he said that if one relaxes too much, there is no difficulty, but sinking will arise from it, so it is not appropriate to practice samadhi in this way. The appropriate boundary between focus and relaxation is: when one examines oneself, if one feels that raising awareness to this extent will definitely cause agitation to arise.