Chinese
如果不能很好地认识到昏沉和掉举的粗细，以及不了解阻止这二者的等持的清净修法，那么不要说胜观，就连止观也不可能产生，因此，有智慧的人们应该精通这种方法。昏沉和掉举是成就止观的障碍，障碍的识别和阻止的实际方法将在下面说明，这里将要说明的是成就止观的顺缘，即生起等持的方法。这里所说的等持，是指心专注于所缘的方面，而且必须是持续不断地安住于所缘。为此，需要两种方法：一种是不让心从根本的所缘上散乱，另一种是如实地知道是否会散乱。第一种是正念，第二种是正知。《现观庄严论》的解释中说：正念和正知是使心靠近的，一个使心不从所缘上散乱，另一个能清楚地知道心是否散乱。如是说。如果正念减弱而忘记了所缘，就会散乱，并立即失去所缘，因此，不忘记所缘的正念是根本。正念使心靠近所缘的方法是：如前所述，在清晰地确定所缘之后，至少会生起一个形象，然后通过认识它来产生强烈的执持方式，并提高心的警觉性，不作任何新的思考而安住。正念在《摄类学》中说：什么是正念？是对熟悉的事物，心不忘记，具有不散乱的作用。如是说了具有三种特点。其中，境的特点是：因为对不熟悉的境不会生起正念，所以说是对熟悉的事物。这里指的是先前确定的所缘的形象生起。执持方式的特点是：心不忘记，指的是心不忘记境的方面，这里指的是不忘记所缘。不忘记的方式是，当别人问起或自己对它进行思考时，能够回忆起上师所教导的，这不仅仅是指能够回忆起来，而是指心专注于所
English
If one cannot properly recognize the subtle and coarse aspects of dullness and agitation, and does not understand the pure practice of samadhi that prevents these two, then not to mention vipassana, even shamatha cannot arise. Therefore, intelligent people should become proficient in this method. Dullness and agitation are obstacles to the accomplishment of shamatha, and the identification of obstacles and the actual methods of prevention will be explained below. Here, we will discuss the conducive conditions for the accomplishment of shamatha, that is, the method of generating samadhi. Here, samadhi refers to the aspect of the mind abiding single-pointedly on the object of focus, and it must be a continuous abiding on the object. For this, two methods are needed: one is not to let the mind wander from the fundamental object of focus, and the other is to know as it is whether or not it will wander. The first is mindfulness, and the second is awareness. The commentary on the Ornament of Clear Realization states: Mindfulness and awareness bring one close, one prevents the mind from scattering from the object of focus, and the other clearly knows whether the mind is scattering. It is said. If mindfulness weakens and the object of focus is forgotten, one will be distracted and immediately lose the object of focus. Therefore, mindfulness that does not forget the object of focus is fundamental. The way in which mindfulness brings the mind close to the object of focus is: as previously explained, after clearly establishing the object of focus, at least an image will arise. Then, by knowing it, a strong way of holding is generated, and the mind's alertness is raised, and one abides without making any new thoughts. Mindfulness is described in the Compendium of Topics as: What is mindfulness? It is the mind's non-forgetting of a familiar object, having the function of non-distraction. It is said to have three characteristics. Among these, the characteristic of the object is: because mindfulness does not arise for an unfamiliar object, it is said to be for a familiar object. Here, it refers to the arising of the image of the previously determined object of focus. The characteristic of the way of holding is: the mind's non-forgetting, which refers to the aspect of the mind not forgetting the object, here referring to not forgetting the object of focus. The way of not forgetting is that when others ask or one thinks about it, one can recall what the lama taught. This does not merely mean being able to recall it, but rather that the mind focuses on the
Tibetan
གས་པ་ལ་བཏགས་པ་དེ་ཐུར་རེ་དྲན་ནས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་ཡེངས་པ་སྟེ། ཡེངས་ན་དེ་བྱུང་ཙམ་གྱིས་དྲན་པ་སྟོར་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་སེམས་དམིགས་རྟེན་ལ་བཞག་ཟིན་པ་དང་འདི་ལྟར་དམིགས་པ་ལ་བཏགས་སོ་སྙམ་པ་ཞིག་བསྐྱེད་ལ། དེ་ནས་གསར་དུ་མི་རྟོག་པར་བློ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཤུགས་མ་ཆད་པར་རྒྱུན་སྐྱོང་བ་ནི་དྲན་པ་བསྟེན་ཚུལ་གྱི་གནད་དམ་པ་ཡིན་ནོ། །བྱེད་ལས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི། དམིགས་པ་ལས་སེམས་གཞན་དུ་མི་གཡེང་བར་བྱེད་པའོ། །དེ་ལྟར་སེམས་དམིགས་པ་ལ་བཏགས་ཏེ་འདུལ་བ་ནི་གླང་པོ་ཆེ་འདུལ་བའི་དཔེས་གསུངས་ཏེ། དཔེར་ན་ སྡོང་པོའམ་ཀ་བ་ཤིན་ཏུ་བརྟན་པ་ལ་ཐག་པ་སྲ་བ་དུ་མས་མི་བསྲུན་པའི་གླང་པོ་བཏགས་ཏེ་གླང་རྫིས་ཇི་ལྟར་བསླབས་པ་ལྟར་བྱེད་ན་ལེགས། མི་བྱེད་ན་ལྕགས་ཀྱུ་རྣོན་པོས་ཡང་ཡང་བཏབ་ནས་ཚར་བཅད་དེ་འདུལ་བ་ལྟར། སེམས་གླང་པོ་ཆེ་མ་དུལ་བ་དང་འདྲ་བ་འདི་ཡང་སྔར་བཤད་པའི་དམིགས་པའི་ཀ་བ་བརྟན་པོ་ལ་དྲན་པའི་ཐག་པས་བཅིང་ཞིང་དེ་ལ་སྡོད་དུ་མ་བཏུབ་ན། ཤེས་བཞིན་གྱི་ལྕགས་ཀྱུས་གཙགས་ནས་ཁད་ཀྱིས་ཁད་ཀྱིས་དབང་དུ་བྱ་སྟེ། དབུ་མ་སྙིང་པོ་ལས། ཡིད་ཀྱི་གླང་པོ་ལོག་འགྲོ་བ། །དམིགས་པའི་ཀ་བ་བརྟན་པོ་ལ། །དྲན་པའི་ཐག་པས་ངེས་བཅིངས་ནས། །ཤེས་རབ་ལྕགས་ཀྱུས་རིམ་དབང་བྱ། །ཞེས་དང༌། སྒོམ་རིམ་བར་པ་ལས་ཀྱང༌། དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་གྱི་ཐག་པས་ཡིད་ཀྱི་གླང་པོ་ཆེ་དམིགས་པའི་སྡོང་པོ་དེ་ཉིད་ལ་གདགས་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །དྲན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་འགྲུབ་པར་གསུངས་པ་དང༌། དྲན་པ་ཐག་པ་ལྟར་སེམས་དམིགས་པ་ལ་རྒྱུན་ལྡན་དུ་འདོགས་བྱེད་དུ་གསུངས་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་གཙོ་བོའི་སྐྱོང་ཚུལ་ནི་དྲན་པའི་སྐྱོང་ཚུལ་ཡིན་ལ། དྲན་པ་ཡང་ངེས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་འཛིན་སྟངས་ཅན་ཡིན་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱོང་བ་ན་ངེས་ཤེས་ཀྱི་འཛིན་སྟངས་དམ་པོ་མེད་པར་འཇོག་པ་ལ་སེམས་དྭངས་པའི་གསལ་ཆ་འོང་ཡང་ངེས་ཤེས་ཀྱི་ངར་ཐོན་པའི་གསལ་ཆ་མི་ཐོན་པས་དྲན་པ་སྟོབས་ཅན་མི་སྐྱེ་ཞིང༌། བྱིང་བ་ཕྲ་མོ་ཡང་མི་ཁེགས་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱོན་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །ལྷ་སྐུ་སོགས་ཀྱི་དམིགས་རྟེན་གཞན་མི་འཇོག་པར་སེམས་མི་རྟོག་པ་ཙམ་སྐྱོང་བས་ཀྱང་སེམས་ཡུལ་གང་ལ་ཡང་མི་རྟོག་པར་གཞག་པར་བྱའོ་ཞེས་དྲན་ནས་དེ་ནས་སེམས་མི་འཕྲོ་བ་ལ་མ་ཡེངས་པར་བྱ་ལ། མ་ཡེངས་པ་ཡང་དམིགས་པ་མ་བརྗེད་པའི་དྲན་པ་དང་དོན་གཅིག་པས་དྲན་པའི་སྐྱོང་ཚུལ་ལས་མ་འདས་པས་དེ་ལྟར་བསྒོམ་པ་དེས་ཀྱང་ངེས་
Chinese
將心繫於所緣，念念不忘，絲毫不散亂。若一散亂，念頭一生起，便會失去正念。因此，當心已安住於所緣時，應生起「我已將心繫於此所緣」之想。之後，不作新的分別念，保持心念的勢力不減弱，持續不斷，這是修持正念的精要。作用上的差別是：使心不從所緣散亂到其他地方。如此將心繫於所緣而調伏，經中以調伏大象為例來說明。譬如，將不馴服的大象用許多堅固的繩索繫在非常堅固的樹或柱子上，然後由馴象師加以訓練，這樣做是很好的。如果不這樣做，就要用鋒利的鐵鉤反覆刺擊，加以懲罰，才能調伏。同樣，這顆像未馴服的大象的心，也要用正念的繩索繫在先前所說的堅固的所緣之柱上，如果不能讓它安住在那裡，就要用正知的鐵鉤刺擊，一點一點地加以控制。《中觀心要》中說：『心如狂象難調伏，繫於所緣堅固柱，以念索緊緊繫縛之，再以慧鉤漸調伏。』《修習次第中篇》中也說：『應以正念和正知的繩索，將意之大象繫於所緣之樹上。』如此等等。 經中說依靠正念可以成就三摩地，又說正念如繩索，能使心持續不斷地繫於所緣，因此，成就三摩地的主要修持方法就是修持正念。而正念又是一種具有決定的樣子的執持方式，因此在修持三摩地時，如果沒有堅固的決斷的執持，只是安住，雖然會產生心清明的澄澈，但不會產生決斷的堅毅的澄澈，因此不會生起強大的正念。 微細的昏沉也無法克服，因此三摩地會變得有缺失。不設立佛像等其他的所緣，只是修持不作意，也要憶念讓心不作意於任何對境，然後不讓心散亂。不散亂也與不忘失所緣的正念意義相同，因此沒有超出修持正念的方法，這樣修持也能夠確定
English
When the mind is attached to an object of focus, one should remember it constantly and without the slightest distraction. If one is distracted, the moment a thought arises, mindfulness is lost. Therefore, once the mind has been placed on an object of focus, one should generate the thought, "I have attached my mind to this object of focus." Then, without creating new thoughts, one should maintain the continuity of that very mind's momentum without interruption. This is the crucial point of cultivating mindfulness. The difference in function is that it prevents the mind from wandering from the object of focus to other places. Disciplining the mind in this way by attaching it to an object of focus is illustrated in the scriptures with the example of taming an elephant. For example, It is good to tie an unruly elephant with many strong ropes to a very sturdy tree or pillar and then train it as an elephant trainer would. If this is not done, one must repeatedly strike it with sharp iron hooks and punish it in order to tame it. Similarly, this mind, which is like an untamed elephant, must also be bound with the rope of mindfulness to the sturdy pillar of the object of focus mentioned earlier. If it cannot be made to stay there, one must pierce it with the hook of awareness and gradually bring it under control. The *Madhyamaka-hrdaya* says: 'The elephant of the mind is difficult to tame, tie it to a sturdy pillar of focus, bind it tightly with the rope of mindfulness, and then gradually subdue it with the hook of wisdom.' The *Bhavanakrama-madhyama* also says: 'One should tie the elephant of the mind to the tree of the object of focus itself with the rope of mindfulness and awareness.' And so on. It is said in the scriptures that samadhi is achieved through reliance on mindfulness, and it is also said that mindfulness is like a rope that continuously attaches the mind to the object of focus. Therefore, the main method for achieving samadhi is the cultivation of mindfulness. And mindfulness is also a way of holding that has a definite aspect. Therefore, when cultivating samadhi, if one does not have a firm holding of certainty and simply abides, although a clear lucidity of mind will arise, a decisive, firm lucidity will not arise, and therefore strong mindfulness will not arise. Subtle dullness cannot be overcome, and therefore samadhi will become flawed. Without establishing other objects of focus such as deity images, and simply cultivating non-conceptualization, one should also remember to keep the mind from conceptualizing any object. Then, one should prevent the mind from scattering without distraction. Non-distraction is also the same in meaning as mindfulness that does not forget the object of focus, and therefore it does not go beyond the method of cultivating mindfulness. By meditating in this way, one can also ascertain.