Tibetan
ད་པ་ཆུང་བ་ནི། ཆོས་གོས་སོགས་བཟང་པོའམ་མང་པོ་ལ་ལྷག་པར་ཆགས་པ་མེད་པའོ། །ཆོག་ཤེས་པ་ནི། ཆོས་གོས་སོགས་ངན་ངོན་ཙམ་རྙེད་པས་རྟག་ཏུ་ཆོག་ཤེས་པའོ། །བྱ་བ་མང་པོ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ་ནི། ཉོ་ཚོང་སོགས་ཀྱི་བྱ་བ་ངན་པ་དང༌། ཁྱིམ་པ་དང་རབ་བྱུང་རྣམས་དང་ཧ་ཅང་འདྲིས་བཤེས་བྱེད་པ་དང་སྨན་བྱེད་པ་དང་སྐར་མ་རྩི་བ་སོགས་ཡོངས་སུ་སྤངས་པའོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པ་ནི། སོ་ཐར་དང་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་གཉིས་ཀ་ལ་རང་བཞིན་དང་བཅས་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བའི་བསླབ་པའི་གཞི་མི་འདྲལ་བ་དང༌། བག་མེད་པས་རལ་ན་ཡང་སྐྱེན་པར་འགྱོད་པས་ཆོས་བཞིན་དུ་ཕྱིར་འཆོས་པའོ། །འདོད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་རྟོག་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ་ནི། འདོད་པ་རྣམས་ལ་གསོད་པ་དང་འཆིང་བ་སོགས་ཚེ་འདི་དང༌། ངན་འགྲོར་འགྲོ་བ་སོགས་ཕྱི་མའི་ཉེས་དམིགས་བསྒོམས་ནས་སམ། ཡང་ན་འཁོར་བའི་དངོས་པོ་ཡིད་དུ་འོང་མི་འོང་ཐམས་ཅད་ནི་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་མི་རྟག་པ་སྟེ་ངེས་པར་དེ་དག་ཐམས་ཅད་དང་བདག་རིང་པོར་མི་ཐོགས་པར་འབྲལ་བར་འགྱུར་ན། བདག་དེ་ལ་ཅི་ཞིག་ལྷག་པར་ཆགས་པ་ལ་སོགས་པར་འགྱུར་སྙམ་དུ་བསྒོམས་ལ་འདོད་པའི་རྣམ་རྟོག་ཐམས་ཅད་སྤང་བར་བྱའོ། །ལམ་སྒྲོན་ལས་ཀྱང༌། ཞི་གནས་ཡན་ལག་རྣམ་ ཉམས་པས། །རབ་ཏུ་འབད་དེ་བསྒོམ་བྱས་ཀྱང༌། །ལོ་ནི་སྟོང་ཕྲག་དག་གིས་ཀྱང༌། །ཏིང་འཛིན་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པས་ཞི་ལྷག་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྙིང་ཐག་པ་ནས་སྒྲུབ་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཞི་གནས་ཀྱི་ཚོགས་ཉན་ས་ནས་གསུངས་པའི་བཅུ་གསུམ་སོགས་ལ་འབད་པ་གལ་ཆེའོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། སྦྱོར་བ། དངོས་གཞིའོ། །དང་པོ་ནི། སྔར་བཤད་པའི་སྦྱོར་བའི་ཆོས་དྲུག་དང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཡུན་རིང་དུ་བསྒོམ་ཞིང་དེའི་ཡན་ལག་ཏུ་སྐྱེས་བུ་ཆུང་འབྲིང་དང་ཐུན་མོང་བའི་དམིགས་པའི་ངོ་བོ་རྣམས་ཀྱང་སྦྱང་བར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། ལུས་ཀྱི་སྤྱོད་ལམ་ཅི་འདྲ་བས་སྒོམ་པ། སྒོམ་པའི་རིམ་པ་ཉིད་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྒོམ་རིམ་ལས་གསུངས་པ་ལྟར་སྟན་ཤིན་ཏུ་འཇམ་ཞིང་བདེ་བ་ལ་ལུས་ཀྱི་ཀུན་སྤྱོད་ཆོས་བརྒྱད་དང་ལྡན་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་རྐང་པ་ནི་སྐྱིལ་ཀྲུང་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའམ་སྐྱིལ་ཀྲུང་ཕྱེད་པ་ཡང་རུང་སྟེ་དེ་ལྟར་བྱའོ། །མིག་ནི་ཧ་ཅང་ཕྱེ་བ་དང་བཙུམས་པ་མིན་པར་སྣ་རྩེར་གཏད་དོ། །ལུས་ནི་ཧ་ཅང་དགྱེ་བ་དང་དགུ་བ་མིན་པར་དྲང་པོར་བསྲངས་ལ་དྲན་པ་ནང་དུ་བཞག་སྟེ་འདུག་པར་བྱའོ། །ཕྲག་པ་ནི་ཐད་ཀར་མཉམ་པར་བཞག་གོ །མགོ་ནི་
Chinese
知足少欲是指，对于好的或多的衣物等，没有特别的贪执。知足是指，对于仅获得粗劣的衣物等，也总是感到满足。完全舍弃诸多事务是指，完全舍弃买卖等恶劣的事务，以及与在家众和出家众过于亲近交往、行医、占星等。戒律清净是指，对于别解脱戒和菩萨戒这二者，不损毁其自性以及与之相关的任何应守护的学处，即使因放逸而有所毁损，也能迅速地以忏悔之心如法弥补。完全舍弃贪欲等分别念是指，通过观修贪欲的过患，如杀害、束缚等今生的痛苦，以及堕入恶趣等来世的痛苦，或者观修轮回中的一切悦意或不悦意的事物，都是坏灭之法、无常的，必定在不久的将来与它们以及自己分离，那么自己为何还要对它们特别贪执等，从而舍弃一切贪欲的分别念。《菩提道灯论》中也说：“止观支分若缺损，纵然勤奋修禅定，纵经千百万年岁，亦难成就胜三摩地。”因此，对于那些真心想要修成止观禅定的人来说，努力修习听闻处所说的止观的十三支等非常重要。第二，分二：加行，正行。第一，长久修习之前所说的六加行法和菩提心，并且作为其支分，也要修习与下士、中士共同的目标的体性。第二，分二：以何种身姿来修习，宣说修习的次第。第一，如《修次第》中所说，在非常柔软舒适的坐垫上，以具足八法之身姿来修习。其中，双足可以结全跏趺坐或半跏趺坐。双眼不宜睁得过大或闭得过紧，应注视鼻尖。身体不宜过于前倾或后仰，应正直端坐，并将正念置于内心。双肩应平直舒展。头部
English
Contentment with few desires means not being particularly attached to good or abundant clothing, etc. Being content means always being satisfied with obtaining only coarse clothing, etc. Completely abandoning many activities means completely abandoning bad activities such as buying and selling, as well as being too close to and friendly with householders and renunciates, practicing medicine, astrology, etc. Pure morality means not damaging the nature of both the Pratimoksha and Bodhisattva vows, as well as any precepts that should be protected in connection with them. Even if they are damaged due to carelessness, they can be quickly compensated for by repenting and restoring them according to the Dharma. Completely abandoning thoughts of desire, etc., means contemplating the faults of desire, such as the suffering of killing, binding, etc., in this life, and the suffering of going to bad destinies in future lives, or contemplating that all pleasant or unpleasant things in samsara are impermanent and subject to destruction, and that one will inevitably be separated from them and oneself in the near future. So why should I be particularly attached to them, etc., and thus abandon all thoughts of desire. The "Lamp on the Path to Enlightenment" also says: "If the limbs of calm abiding are deficient, even if one diligently meditates, even after millions of years, it will be difficult to achieve supreme samadhi." Therefore, for those who sincerely want to achieve calm abiding meditation, it is very important to strive to practice the thirteen branches of calm abiding, etc., as taught in the listening places. Second, there are two parts: preliminary practices and main practices. First, practice the six preliminary practices and Bodhicitta mentioned earlier for a long time, and as a branch of it, also practice the nature of the goals common to lower and middle individuals. Second, there are two parts: what kind of posture to meditate with, and explaining the order of meditation. First, as stated in the "Stages of Meditation," one should meditate on a very soft and comfortable cushion with a posture that possesses the eight qualities. Among them, the legs can be in full lotus position or half lotus position. The eyes should not be opened too wide or closed too tightly, but should be focused on the tip of the nose. The body should not be leaning too far forward or backward, but should be sitting upright and straight, with mindfulness placed within. The shoulders should be straight and level. The head
Tibetan
མི་མཐོ་མི་དམའ་ཞིང་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་མི་གཡོ་བར་བཞག་སྟེ་སྣ་ནས་ལྟེ་བར་དྲང་པོར་བཞག་གོ །སོ་དང་མཆུ་ནི་རང་ལུགས་སུ་ཐ་མལ་པར་བཞག་གོ །ལྕེ་ནི་ཡ་སོའི་དྲུང་དུ་གཞར་རོ། །དབུགས་ནི་ཕྱི་ནང་དུ་རྒྱུ་བ་སྒྲ་ཅན་ དང་རྔམས་པ་དང་རྒོད་བག་ཅན་དུ་མི་གཏང་གི་ཅི་ནས་ཀྱང་ཕར་རྒྱུ་ཚུར་རྒྱུ་མི་ཚོར་བར་དལ་བུ་དལ་བུས་འབད་པ་མེད་པར་འཇུག་པ་དེ་ལྟར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་ཐོག་མར་ལུས་ཀྱི་ཀུན་སྤྱོད་བརྒྱད་དང་ཁྱད་པར་དུ་རླུང་ཆམ་ལ་དབབ་པ་ཇི་ལྟར་བཤད་པ་བཞིན་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། ལམ་རིམ་ཕལ་མོ་ཆེར་དབུས་མཐའ་ནས་གསུངས་པའི་ཉེས་པ་ལྔ་སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་བརྒྱད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཞི་གནས་བསྒྲུབ་པར་གསུངས་ལ། དགེ་བཤེས་ལག་སོར་བ་ནས་བརྒྱུད་པའི་གདམས་ངག་རྣམས་ལས་དེའི་སྟེང་དུ་ཉན་ས་ལས་བཤད་པའི་སྟོབས་དྲུག་དང༌། ཡིད་བྱེད་བཞི་དང་སེམས་དགུས་སྒྲུབ་དགོས་པར་བཤད་དོ། །རྗེ་བཙུན་བྱམས་པས་ཀྱང་མདོ་སྡེའི་རྒྱན་དང་དབུས་མཐར་སེམས་གནས་པའི་ཐབས་དགུ་དང༌། སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་བརྒྱད་གསུངས་ལ། དེའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་སློབ་དཔོན་སེང་གེ་བཟང་པོ། ཀ་མ་ལ་ཤཱི་ལ། ཤཱནྟི་པ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱ་གར་གྱི་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྒྲུབ་པའི་རིམ་པ་མང་དུ་མཛད་དེ། དེ་རྣམས་ནི་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་ཡང་ཤེས་དགོས་ལ། ཁྱད་པར་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཉེས་པ་ལྔ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་རྣམས་དང་དེ་རྣམས་ཇི་ལྟར་སེལ་བའི་ཚུལ་ནི་མདོ་སྡེའི་ཕྱོགས་རྣམས་རྒྱས་པར་སྣང་ངོ༌། །འདི་ལ་གཉིས། ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱོན་མེད་སྐྱེད་པའི་ཚུལ། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་གནས་སྐྱེ་བའི་རིམ་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། སེམས་དམིགས་པ་ལ་གཏད་པའི་སྔོན་དུ་ཇི་ལྟར་བྱ་བ། དམིགས་པ་ལ་གཏད་པའི་དུས་སུ་ཇི་ལྟར་བྱ་བ། དམིགས་པ་ལ་གཏད་པའི་འོག་ཏུ་ཇི་ལྟར་བྱ་བའོ། །དང་པོ་ནི། ཏིང་ངེ་འཛིན་སྒོམ་པ་ལ་མི་སྤྲོ་ཞིང་དེའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་དགའ་བའི་ལེ་ལོ་འགོག་མ་ནུས་ན། དང་པོ་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་འཇུག་ཏུ་མི་སྟེར་ཞིང་ལན་གཅིག་ཐོབ་ཀྱང་རྒྱུན་མཐུད་མི་ནུས་པས་མྱུར་དུ་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཐོག་མར་ལེ་ལོ་འགོག་པ་གནད་དུ་ཆེའོ། །དེ་ལ་ལུས་སེམས་དགའ་བདེས་རྒྱས་པའི་ཤིན་སྦྱངས་ཐོབ་ན། ཉིན་མཚན་ཀུན་ཏུ་དགེ་བ་ལ་སྦྱོར་བ་ལ་སྐྱོ་དུབ་མི་འབྱུང་བས་ལེ་ལོ་ལྡོག་གོ །དེ་སྐྱེད་པ་ལ་ཤིན་སྦྱངས་སྐྱེད་པའི་རྒྱུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བརྩོན་འགྲུས་རྒྱུན་ལྡན་དུ་རྩོམ་ནུས་པ་དགོས་སོ། །དེ་སྐྱེད་པ་ལ
Chinese
不高不低，不向一方摇动地放置，从鼻至脐正直放置。牙齿和嘴唇自然地平常放置。舌抵上颚牙齿的根部。呼吸在内外运行，不要发出声音、粗猛和急躁，务必做到感觉不到呼出吸入，缓慢缓慢地毫不费力地进入，应当这样做。这样的话，首先要如所说的那样，修持身体的八种威仪，特别是调伏气息。第二，大多数道次第中说，通过舍弃五过失的八种作意来修习止观。从格西拉索瓦（Dge bshes lag sor ba）传承下来的诀窍中说，在此之上，还需要通过《声闻地》（Nyan sa）中所说的六力、四作意和九心来修习。至尊弥勒也于《现观庄严论》和《辨中边论》中说了九种心安住的方法和八种舍弃的作意。追随其后，狮子贤论师、莲花戒论师、寂天论师等印度智者们也造了很多修习三摩地的次第。这些对于密咒乘也需要了解。特别是三摩地的五种过失等过患以及如何遣除这些过患的方式，在经部方面显得详尽。此处分二：生起无过失的三摩地之方式，依靠它生起心安住之次第。第一分三：心专注在所缘之前应当如何做，专注在所缘之时应当如何做，专注在所缘之后应当如何做。第一，如果不能阻止不乐于修习三摩地且喜欢其违品的懈怠，那么一开始就不应允许进入三摩地，即使获得一次也无法持续，因此会迅速退失。因此，首先阻止懈怠至关重要。对此，如果获得身心喜乐增长的轻安，那么日夜都不会厌倦行善，从而能阻止懈怠。生起轻安需要能持续不断地精进修习作为生起轻安之因的三摩地。为了生起它
English
Not high, not low, placed without shaking to one side, placed straight from the nose to the navel. The teeth and lips are placed naturally and normally. The tongue touches the root of the upper teeth. The breath flows in and out, without making sound, being forceful, or being rushed, it is essential to make sure that the exhaling and inhaling are not felt, entering slowly and effortlessly, that is how it should be done. In this way, first, one should practice the eight postures of the body, and especially, as it is said, subdue the breath. Secondly, in most Lamrims, it is said that Samatha is cultivated through the eight applications that abandon the five faults mentioned in the Middle and Extremes. In the instructions passed down from Geshe Langsorwa, it is said that on top of that, one must cultivate it with the six powers, four mental engagements, and nine states of mind as explained in the Hearing Grounds. The venerable Maitreya also spoke of nine methods of abiding the mind and eight applications of abandonment in the Ornament of the Sutras and the Middle and Extremes. Following him, the Indian scholars such as Acharya Simhabhadra, Kamalashila, Shantipa, etc., also made many stages of cultivating Samadhi. These also need to be known in the Mantrayana. In particular, the faults such as the five faults of Samadhi and how to eliminate them appear extensively in the Sutra aspects. There are two aspects to this: the way to generate flawless Samadhi, and the stages of generating mind-abiding based on it. The first has three parts: what to do before focusing the mind on the object, what to do while focusing on the object, and what to do after focusing on the object. First, if one cannot prevent laziness, which is not happy to meditate on Samadhi and likes its opposite, then one should not be allowed to enter Samadhi from the beginning, and even if one obtains it once, one cannot continue it, so one will quickly degenerate. Therefore, it is very important to prevent laziness at the beginning. For this, if one obtains the pliancy that increases the joy and happiness of body and mind, then one will not be tired of engaging in virtue day and night, thus laziness will be prevented. To generate that, one needs to be able to constantly exert effort in Samadhi, which is the cause of generating pliancy. To generate it