Tibetan
་བ་ལ་ཡང་ཡིད་འགྱུར་བའི་མྱོང་བ་སྐྱེ་བ་ཞི་གནས་ལ་རག་ལས་པར་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་མཚན་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཞི་གནས་ལྷག་མཐོང་གི་སྔོན་དུ་འགྲོ་ལུགས་དེ་གང་ཡིན་སྙམ་ན། འདིར་ལྷག་མཐོང་སྐྱེད་པ་ནི་སྒོམ་བྱུང་གི་རྟོགས་པ་སྔར་མ་སྐྱེས་པ་གསར་དུ་སྐྱེད་པ་སོ་སྐྱེའི་སྐབས་ཡིན་ཞིང༌། དེ་ལ་ཡང་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཡུལ་ཅན་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་བདག་མེད་སྒོམ་པའི་ཚུལ་འོག་ནས་འཆད་པའི་དམིགས་བསལ་ ཅན་མ་གཏོགས་པ། ཕར་ཕྱིན་གྱི་ཐེག་པ་དང་རྒྱུད་སྡེ་འོག་མ་གསུམ་གྱི་སྐབས་སུ་ནི། བདག་མེད་པའི་དོན་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དཔྱད་ནས་སྐྱོང་བའི་དཔྱད་སྒོམ་མ་བྱས་པར་ལྷག་མཐོང་བསྒོམས་བྱུང་གི་རྟོགས་པ་མི་སྐྱེ་བས་དཔྱད་སྒོམ་དགོས་སོ། །དེ་ལ་ནི་ཞི་གནས་མ་གྲུབ་པའི་སྔོན་དུ་བདག་མེད་པའི་གོ་བ་བཙལ་ནས་དེའི་དོན་ལ་ཡང་ཡང་དཔྱོད་པར་བྱེད་ན་ནི་སྔོན་དུ་ཞི་གནས་མ་གྲུབ་པས་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཞི་གནས་འགྲུབ་མི་སྲིད་ལ། མི་དཔྱོད་པར་འཇོག་སྒོམ་བྱེད་ན་ནི་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཞི་གནས་འགྲུབ་ཀྱང་ཞི་གནས་ཀྱི་སྐྱོང་ཚུལ་ལས་མ་གཏོགས་པའི་ལྷག་མཐོང་སྐྱོང་ཚུལ་མེད་པས་ཕྱི་ནས་ལྷག་མཐོང་བཙལ་དགོས་པའི་ཕྱིར། ཞི་གནས་སྔོན་དུ་བཙལ་ནས་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ལྷག་མཐོང་སྒོམ་པའི་རིམ་པ་ལས་མ་འདས་སོ། །དེས་ན་ལུགས་འདི་ལ་ལྷག་མཐོང་སྐྱེད་ཚུལ་ནི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་དཔྱད་སྒོམ་གྱིས་ཤིན་སྦྱངས་སྐྱེད་པ་ལ་མི་བྱེད་ན། ཞི་གནས་སྔོན་དུ་བཙལ་བ་ལ་བརྟེན་ནས་ལྷག་མཐོང་སྒོམ་པ་ལ་རྒྱུ་མཚན་ཡང་དག་མེད་ལ། རིམ་པ་དེ་ལྟར་སྒོམ་པར་མི་བྱེད་ན་ཡང་ཆེས་མི་རིགས་ཏེ། དགོངས་འགྲེལ་ནས་ཞི་གནས་ཐོབ་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ལྷག་མཐོང་སྒོམ་པར་སྔར་ལྟར་གསུངས་ཤིང༌། སྔ་མ་ལ་བརྟེན་ཕྱི་མ་སྐྱེ། །ཞེས་ཕྱིན་དྲུག་གི་བསམ་གཏན་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་རིམ་པ་དང༌། ལྷག་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བསླབ་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་སྐྱེ་བའི་རིམ་པ་རྣམས་ཞི་གནས་སྔོན་དུ་བསྒོམས་ ནས་ལྷག་མཐོང་ཕྱིས་སྒོམ་པའི་རིམ་པ་ཡིན་ལ། བྱང་ས་དང་ཉན་ས་ལས་ཀྱང་ཞི་གནས་ལ་བརྟེན་ནས་ལྷག་མཐོང་སྒོམ་པར་གསུངས་ཤིང༌། དབུ་མ་སྙིང་པོ་དང་སྤྱོད་འཇུག་སྒོམ་རིམ་གསུམ། ཡེ་ཤེས་གྲགས་པ། ཤཱནྟི་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྔོན་དུ་ཞི་གནས་བཙལ་ནས་ལྷག་མཐོང་སྒོམ་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རྒྱ་གར་བའི་སློབ་དཔོན་ཁ་ཅིག་ཞི་གནས་ཟུར་དུ་མི་འཚོལ་བར་དང་པོ་ནས་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དཔྱད་པ་ལས་ལྷག་མཐོང་
Chinese
而且，如果认为生起转变的体验也完全依赖于止，那就太过分了，因为理由相同。那么，止观的先导方式是什么呢？这里生起观，是指在凡夫位时，新产生以前没有生起的修生证悟。其中，除了具有证悟空性的特殊所缘，以下将要讲到的修习无我的特殊方式之外，在波罗蜜多乘和下部三续部的场合，如果没有用各别思维的智慧来分析修习无我之义，就不会生起修所生的观的证悟，所以必须进行分析修。对此，如果在没有成就止之前，先寻求无我的理解，并反复思考其意义，那么因为之前没有成就止，依靠它不可能成就止。如果不进行分析，而是进行安住修，那么虽然依靠它能够成就止，但除了止的修习方式之外，没有观的修习方式，所以之后必须寻求观。因此，没有超出先寻求止，然后依靠它修习观的次第。因此，如果这个宗派不通过各别思维的分析修来生起轻安，那么依靠先寻求止来修习观就没有正确的理由。如果不按照这个次第修习，也是非常不合理的，因为《解深密经》中仍然说依靠获得止来修习观，并且说“依于前者生后者”，六度的静虑和智慧的次第，以及依靠增上定学而生起增上慧学的次第，都是先修止，然后后修观的次第。而且，《瑜伽师地论》和《声闻地论》中也说依靠止来修习观。中观心要和入行论的三次第，以及智称和寂天等，都说先寻求止，然后修习观。因此，有些印度论师不单独寻求止，而是从一开始就通过各别思维的智慧进行分析而生起观
English
Moreover, if it is thought that the experience of transformation also depends entirely on calm abiding, that would be too extreme, because the reason is the same. So, what is the way of calm abiding preceding insight? Here, the arising of insight refers to the stage of an ordinary being newly generating the realization born of meditation that has not arisen before. Among them, except for the special object of realizing emptiness, the special way of meditating on selflessness that will be explained below, in the case of the Paramita Vehicle and the three lower tantras, if one does not cultivate the meaning of selflessness by analyzing it with the wisdom of individual discrimination, the realization of insight born of meditation will not arise, so analytical meditation is necessary. Regarding this, if one seeks the understanding of selflessness before calm abiding is accomplished, and repeatedly contemplates its meaning, then because calm abiding has not been accomplished before, it is impossible to accomplish calm abiding by relying on it. If one does not analyze but engages in settling meditation, then although calm abiding can be accomplished by relying on it, there is no way to cultivate insight other than the way to cultivate calm abiding, so insight must be sought later. Therefore, it does not go beyond the order of first seeking calm abiding and then relying on it to cultivate insight. Therefore, if this system does not generate pliancy through analytical meditation of individual discrimination, then there is no correct reason to rely on first seeking calm abiding to cultivate insight. If one does not cultivate in this order, it is also very unreasonable, because the *Saṃdhinirmocana Sūtra* still says that insight is cultivated by relying on obtaining calm abiding, and says, "The latter arises depending on the former." The order of the six perfections of dhyāna and prajñā, and the order of arising the training in higher wisdom by relying on the training in higher samādhi, are all the order of cultivating calm abiding first and then cultivating insight later. Moreover, the *Yogācārabhūmi* and the *Śrāvakabhūmi* also say that insight is cultivated by relying on calm abiding. The three stages of the *Madhyamakahrdayakārikā*, the *Bodhicaryāvatāra*, and the *Meditative Stages*, as well as Jñānaśrī and Śāntipa, all say that one should first seek calm abiding and then cultivate insight. Therefore, some Indian teachers do not seek calm abiding separately, but generate insight from the beginning by analyzing with the wisdom of individual discrimination.
Tibetan
སྐྱེད་པར་བཞེད་པ་ནི་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་གཞུང་དང་འགལ་བས་བློ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡིད་བརྟན་པའི་གནས་སུ་མི་རུང་ངོ༌། །ཞི་ལྷག་གི་གོ་རིམ་དེ་ཡང་དང་པོར་གསར་དུ་སྐྱེད་པའི་ཚེ་དེ་ལྟར་བྱེད་ཀྱི། ཕྱིས་ནི་ལྷག་མཐོང་སྔོན་དུ་བསྒོམས་ནས་ཞི་གནས་སྒོམ་པ་ཡང་བྱེད་པས་གོ་རིམ་ངེས་པ་མེད་དོ། །འོ་ན་ཀུན་ལས་བཏུས་ལས། ལ་ལ་ནི་ལྷག་མཐོང་ཐོབ་པ་ཡིན་གྱི། ཞི་གནས་ནི་མ་ཐོབ་པ་སྟེ། དེ་ལྷག་མཐོང་ལ་བརྟེན་ནས་ཞི་གནས་ལ་བརྩོན་པར་བྱེད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ནི་བསམ་གཏན་དང་པོའི་ཉེར་བསྡོགས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཞི་གནས་མ་ཐོབ་པ་མིན་གྱི་བསམ་གཏན་དང་པོའི་དངོས་གཞི་ཡན་ཆད་ཀྱི་ཞི་གནས་མ་ཐོབ་པ་སྟེ། དེ་ཡང་བདེན་པ་བཞི་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་ནས་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་བསམ་གཏན་དང་པོ་ཡན་ཆད་ཀྱི་ཞི་གནས་སྒྲུབ་པ་སྟེ། སའི་དངོས་གཞི་ ལས། གཞན་ཡང་སྡུག་བསྔལ་ནས་ལམ་གྱི་བར་དུ་ཡང༌། ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་ལ་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་སོགས་པ་ནི་མ་ཐོབ་པ་སྟེ། དེ་འདུག་མ་ཐག་ཏུ་སེམས་འཇོག་སྟེ་སེམས་རྣམ་པར་འབྱེད་པར་མི་བྱེད་དོ། །དེ་ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་དེ་ཉིད་ལ་བརྟེན་ནས་ལྷག་པའི་སེམས་ལ་སྦྱོར་བར་བྱེད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱིར་ཐ་སྙད་ཟོར་ཡང་བའི་ཕྱིར་དུ་སེམས་དགུ་ལ་ཞི་གནས་དང༌། རྣམ་པར་འབྱེད་པ་སོགས་བཞི་ལ་ལྷག་མཐོང་དུ་གསུངས་པ་ཡོད་ཀྱང་ཞི་ལྷག་དངོས་ནི་འཆད་པ་ལྟར་ཤིན་སྦྱངས་སྐྱེས་པ་ནས་གཞག་དགོས་སོ། །དྲུག་པ་ལ་གསུམ། ཞི་གནས་ལ་བསླབ་ཚུལ། ལྷག་མཐོང་ལ་བསླབ་ཚུལ། དེ་གཉིས་ཟུང་དུ་འབྲེལ་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། ཞི་གནས་ཀྱི་ཚོགས་བསྟེན་པ། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཞི་གནས་བསྒོམ་ཚུལ། བསྒོམས་པས་ཞི་གནས་གྲུབ་པའི་ཚད་དོ། །དང་པོ་ལ་དྲུག་ལས། མཐུན་པའི་ཡུལ་ན་གནས་པ་ནི། ཡོན་ཏན་ལྔ་དང་ལྡན་པའི་ཡུལ་ཏེ། ཟས་གོས་སོགས་ཚེགས་མེད་དུ་རྙེད་པས་རྙེད་སླ་བ་དང༌། གཅན་གཟན་སོགས་སྐྱེ་བོ་མི་བསྲུན་པ་དང་དགྲ་ལ་སོགས་པ་མི་གནས་པས་གནས་བཟང་བ་དང༌། ནད་མི་སྐྱེད་པའི་ས་ཡིན་པས་ས་བཟང་བ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྟ་བ་མཚུངས་པའི་གྲོགས་དང་ལྡན་པས་གྲོགས་བཟང་བ་དང༌། ཉིན་མོ་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་མེད་ཅིང་མཚན་མོ་སྒྲ་ཆུང་བས་ལེགས་པར་ལྡན་པའོ། །མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས་ཀྱང༌། བློ་ལྡན་གང་དུ་སྒྲུབ་པའི་ཡུལ། །ལེགས་པར་རྙེད་དང་ གནས་བཟང་དང༌། །ས་བཟང་བ་དང་གྲོགས་བཟང་དང༌། །རྣལ་འབྱོར་བདེ་བའི་ཡོ་བྱད་ལྡན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འདོ
Chinese
认为生起与大乘经论相违背，因此有智慧的人们不应信任。关于止观的次第，最初新产生时是那样做的，后来先修习胜观再修习止住也是有的，因此次第没有定准。如果《摄大乘论》中说：‘有些人获得了胜观，却没有获得止住，他们依靠胜观而勤奋于止住。’这该如何解释呢？那是指没有获得以初禅近分所摄的止住，而不是指没有获得初禅正行以上的止住，也就是在现量证悟四谛后，依靠它来成办初禅以上的止住。如《地论》中说：‘此外，从苦到道之间，如实了知，却没有获得初禅等，他安住后立即系心，不分别心。他依靠胜慧而与胜心相应。’因为这样说的缘故。总的来说，为了方便起见，有说九心住是止住，分别等四是胜观，但真正的止观必须从生起身轻安后才能安立。第六有三：修习止住之法，修习胜观之法，以及二者双运之法。第一有三：依止止住之顺缘，依此修习止住之法，以及修习后成就止住的程度。第一有六，安住于顺缘之处，是指具有五种功德的地方：容易获得食物、衣服等，因此容易获得；没有猛兽等不驯服的人和敌人等居住，因此住所良好；是不会引发疾病的土地，因此土地良好；具有戒律和见解相同的道友，因此道友良好；白天没有很多人，晚上声音很小，因此非常适合。如《经庄严论》中也说：‘有智者修行的处所，容易获得，住所良好，土地良好，道友良好，具备瑜伽安乐的资具。’这样说的。
English
The idea that it arises is contrary to the treatises of the Great Vehicle, so it should not be trusted by those with intelligence. Regarding the order of tranquility and insight, it is done that way when it is first newly generated. Later, there are also those who cultivate insight first and then cultivate tranquility, so there is no fixed order. If, in the Compendium of Determinations, it says: 'Some have attained insight, but have not attained tranquility. They rely on insight to strive for tranquility.' How should this be explained? That refers to not having attained the tranquility included in the preliminary practices of the first dhyana, but not to not having attained the tranquility beyond the actual basis of the first dhyana. That is, after directly realizing the four truths, one relies on them to accomplish the tranquility beyond the first dhyana. As it says in the Ground Basis: 'Furthermore, from suffering to the path, knowing correctly as it is, one has not attained the first dhyana, etc. He immediately settles the mind after sitting down and does not discriminate the mind. He relies on that very higher wisdom to connect with the higher mind.' Because it is said that way. In general, for the sake of easy terminology, it is said that the nine states of mind are tranquility and the four, such as discrimination, are insight, but the actual tranquility and insight must be established from the arising of pliancy, as explained. The sixth has three: how to train in tranquility, how to train in insight, and how to combine the two. The first has three: relying on the conditions conducive to tranquility, how to cultivate tranquility based on that, and the extent to which tranquility is accomplished through cultivation. The first has six, dwelling in a place of conducive conditions, which refers to a place with five qualities: easy to obtain food, clothing, etc., so it is easy to obtain; there are no wild animals or unruly people and enemies, etc., so the dwelling is good; it is land that does not cause disease, so the land is good; it has friends with similar discipline and views, so the friends are good; there are not many people during the day and the sound is small at night, so it is very suitable. As it also says in the Ornament of the Sutras: 'The place where the wise practice, easy to obtain, good dwelling, good land, good friends, possessing the equipment for yogic bliss.' It is said that way.