Tibetan
མཐོ་རིས་ཐར་པའི་བདེ་ལམ་གྱུར་པ་སྟེ། །ལས་ལམ་བཅུ་པོ་འདི་ལས་ཉམས་མི་བྱ། །འདི་ལ་གནས་པས་འགྲོ་ལ་ཕན་བསམས་པའི། །བསམ་པའི་ཁྱད་པར་འབྲས་བུ་ཡོད་པར་འགྱུར། །ངག་ལུས་ཡིད་རྣམས་ཡང་དག་བསྡམ་བྱ་བ། །མདོར་བསྡུས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡིན་ཞེས་རྒྱལ་བས་གསུངས། །ཚུལ་ཁྲིམས་མ་ལུས་འདུ་བའི་གཞི་ཡིན་པས། །དེ་ཕྱིར་འདི་དག་རྣམ་པར་སྦྱང་བར་གྱིས། །ཞེས་སོ། །མདོར་ན་དེ་གཞིར་བྱས་ནས་རང་གིས་གང་ཁས་བླངས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ལ་སློབ་པའི་སྡོམ་སེམས་སོགས་ཡང་ཡང་སྦྱོང་བ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཉམས་ལེན་ནོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལྡན་དུ་བྱ་བ་ནི། རང་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་གནས་ནས་གཞན་དེ་ལ་འགོད་པ་ནི་སྦྱིན་པ་ཡིན་ལ། ལྷག་མ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་ལ་གསུམ། བཟོད་པའི་ངོ་བོ། རབ་དབྱེ། རྒྱུད་ལ་སྐྱེད་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། གནོད་པ་བྱེད་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་བྱུང་བས་མི་བརྫི་བར་སེམས་རྣལ་དུ་གནས་པ་དང༌། ཆོས་ལ་མོས་པ་ཤིན་ཏུ་གནས་པའོ། །དེའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ནི་ཞེ་སྡང་ དང་སྲོ་ཤི་བ་དང་མ་མོས་ཤིང་མི་འདོད་པའོ། །དེ་ལ་བཟོད་པའི་ཕར་ཕྱིན་རྫོགས་པ་ནི། རང་གི་ཁྲོ་བ་སོགས་འགོག་པའི་སེམས་ཀྱི་གོམས་པ་རྫོགས་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི། སེམས་ཅན་མི་བསྲུན་པ་དང་བྲལ་བ་ལ་མི་ལྟོས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། གཞན་གྱིས་གནོད་པ་བྱས་པ་ལ་ཇི་མི་སྙམ་པ་དང༌། རང་རྒྱུད་ལ་སྡུག་བསྔལ་བྱུང་བ་དང་ལེན་དང༌། ཆོས་ལ་ངེས་སེམས་ཀྱི་བཟོད་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། བཟོད་པའི་ཕན་ཡོན་དང་མི་བཟོད་པའི་ཉེས་དམིགས་བསྒོམ་དགོས་པས་དང་པོ་ནི། ཕྱི་མ་ལ་དགྲ་ཉུང་བ་དང༌། མཛའ་བོ་དང་མི་འབྱེ་བ་དང༌། བདེ་བ་དང་ཡིད་བདེ་མང་བ་དང༌། འགྱོད་པ་མེད་པར་འཆི་བ་དང༌། ལུས་ཞིག་ནས་ལྷའི་ནང་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་དང༌། ཕར་ཕྱིན་བསྡུས་པ་ལས། གཞན་དོན་འདོར་བའི་ཡིད་དང་ལྡན་པ་ལ། །ཚུལ་གྱི་དམ་པ་བཟོད་པ་ཡིན་ཞེས་གསུངས། །འཇིག་རྟེན་ལེགས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དག །ཁྲོ་བའི་སྐྱོན་ལ་བཟོད་པས་ཡོངས་སུ་སྐྱོབ། །མཐུ་ལྡན་རྣམས་ཀྱི་རྒྱན་གྱི་དམ་པ་སྟེ། །དཀའ་ཐུབ་ཚུལ་འཆང་རྣམས་ལ་སྟོབས་ཀྱི་ཕུལ། །གནོད་སེམས་འབྲོག་གི་མེ་ལ་ཆུ་ཡི་རྒྱུན། །འདི་དང་གཞན་ལ་གནོད་དགུ་བཟོད་པས་སེལ། །སྐྱེ་བོ་མཆོག་གི་བཟོད་པའི་གོ་ཆ་ལ། །མི་བསྲུན་སྐྱེ་བོའི་ཚིག་གི་མདའ་རྡུགས་པས། །དེ་དག་བསྟོད་པའི་མེ་ཏོག་བཟང་གྱུར་ཅིང༌། །གྲགས་པའི་ཕྲེང་བ་ཡིད་དུ་འོང་བར་འགྱུར། །ཞེས་དང༌། ཡོན་ཏན་མཛེས་ ལྡན་མཚན་རབ་བརྒྱན་པ་ཡི། །གཟུགས་སྒྲུབ་བཟོ་ཡི་གནས་ཀྱང་བཟོད་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཕན་ཡོན་ལ་ངེས་པ་ཤུགས་དྲག་ལ་བརྟན་པར་མ་རྙེད་བར་དུ་བསྒོམ་མོ། །གཉིས་པ་ནི། སྤྱོད་འཇུག་ལས། བསྐལ་པ་སྟོང་དུ་བསགས་པ་ཡི། །སྦྱིན་དང་བདེར་གཤེགས་མཆོད་ལ་སོགས། །ལེགས་སྤྱད་གང་ཡིན་དེ་ཀུན་ཡང༌། །ཁོང་ཁྲོ་གཅིག་གིས་འཇོམས་པར་བྱེད། །ཅེས་གསུངས་པ་སྟེ། འདི་ནི་འཕགས་པ་དཔའ་བོས་མཛད་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་བཀོད་པར་སྣང་ངོ༌། །འཇམ་དཔལ་རྣམ་པར་རོལ་པའི་མདོ་ལས་ནི་བསྐལ་པ་བརྒྱར་བསགས་པའི་དགེ་བ་འཇོམས་པར་གསུངས་སོ། །ཡུལ་ལ་ནི། ཁ་ཅིག་བྱང་སེམས་དགོས་པར་འཆད་ལ། ཁ་ཅིག་ཡུལ་སྤྱི་ལ་བཞེད་པའི་སྔ་མ་ནི། འཇུག་པ་ལས། གང་ཕྱིར་རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ལ་ཁྲོས་པ་ཡིས། །སྦྱིན་དང་ཁྲིམས་བྱུང་དགེ་བ་བསྐལ་པ་བརྒྱར། །བསགས་པ་སྐད་ཅིག་གིས་འཇོམས། ཞེས་གསུངས་པ་དང་མཐུན་ནོ། །ཁོང་ཁྲོ་སྐྱེ་བའི་རྟེན་ནི། བྱང་སེམས་ཀྱིས་ཁྲོས་ན་ཡང་དགེ་རྩ་འཇོམས་ན། བྱང་སེམས་མ་ཡིན་པས་བྱང་སེམས་ལ་ཁྲོས་ན་ལྟ་ཅི་སྨོས་པ་དང༌། ཡུལ་དེ་བྱང་སེམས་སུ་ངེས་མ་ངེས་དང་ཁྲོ་བའི་རྒྱུ་མཚན་གྱི་སྐྱོན་མཐོང་བ་བདེན་མི་བདེན་ནི་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་གྱི་དགེ་བ་འཇོམས་པ་ལ་འདྲ་བར་འཇུག་འགྲེལ་ལས་གསུངས་སོ། །སྤྱིར་དགེ་རྩ་འཇོམས་པ་ལ་བྱང་སེམས་ལ་ཁྲོས་པ་མི་དགོས་ཏེ། བསླབ་བཏུས་སུ་ཐམས་ཅད་ཡོད་སྨྲའི་གཞུང་དྲངས་པ་ལས། དགེ་སློང་གིས་དབུ་སྐྲ་དང་སེན་མོའི་མཆོད་རྟེན་ལ་སེམས་དང་བས་ཡན་ལག་ཐམས་ ཅད་ཀྱིས་ཕྱག་འཚལ་བ་ན་གསེར་གྱི་ས་གཞི་ལ་ཐུག་གི་བར་དུ་ས་ཇི་ཙམ་ནོན་པའི་རྡུལ་ཇི་སྙེད་པ་དེ་སྙེད་ཀྱི་འཁོར་སྒྱུར་གྱི་རྒྱལ་སྲིད་སྟོང་འགྱུར་ལོངས་སྤྱོད་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང༌། ཡང་དགེ་རྩ་དེ་ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་ལ་རྨ་ཕྱུང་བ་དང་རྨས་པར་བྱས་ན་འཛད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་འགལ་དུམ་ལ་ཡང་མི་ཁྲོ་ན་རྣམ་ཤེས་དང་བཅས་པའི་ལུས་ལ་ལྟ་ཅི་སྨོས། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དགེ་རྩ་བཅོམ་པའི་དོན་ནི། སྔར་གྱི་དགེ་བ་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་མྱུར་དུ་སྐྱེད་པའི་ནུས་པ་བཅོམ་ནས་འབྲས་བུ་འབྱིན་པ་རྒྱང་བསྲིངས་ཏེ་སྔོན་ལ་ཞེ་སྡང་ལྟ་བུ་དེའི་འབྲས་བུ་འབྱིན་པ་ཡིན་གྱི། ད་གདོད་རྐྱེན་དང་ཕྲད་ན་རང་རང་གི་འབྲས་བུ་མི་འབྱིན་པ་མིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་གང་གིས་ཀྱང་སྤང་བྱའི་ས་བོན་སྤོང་མི་ནུས་ན། ཉོན་མོངས་པས་ས་བོན་སྤོང་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་མཁས་པ་འགའ་ཞིག་གསུང་ངོ༌། །རྒྱུ་མཚན་དེ་ནི་མ་ངེས་ཏེ། སོ་
Chinese
乃是通往天界解脱的安乐之道。 不要违背这十种善业之路。 安住于此，怀着利益众生的心， 这种发心的殊胜之处，将会有果报。 约束好语、身、意三者， 佛陀说，这就是简要的戒律。 戒律是涵盖一切的基础， 因此，要努力清净这些。 如是说。总而言之，以其为基础，反复修习自己所承诺的戒律学处，如律仪之心等，就是戒律的修持。 要具足六度，就是自己安住于戒律，并将他人安置于此，这就是布施。其余的就像前面所说的那样。 第三（忍辱度）分三：忍辱的体性、分类、以及在相续中生起的方式。 第一，忍辱的体性是：当损害发生或痛苦降临时，不沮丧，心安住于平静，并且对佛法具有极大的信心。 与此不相符的是嗔恨、懒惰、不信和不愿。 对于忍辱波罗蜜多的圆满，仅仅是阻止自己愤怒等情绪的串习圆满，而不需要依赖于没有不驯服的众生。 第二，忍辱的分类是：对于他人造成的损害不放在心上，接受自己相续中产生的痛苦，以及对佛法具有坚定信心的忍辱。 第三，因为需要修习忍辱的利益和不忍辱的过患，所以首先是：想到来世敌人减少，不与朋友分离，安乐和心安增多，无悔而死，以及身体坏灭后转生到天界等等。在《波罗蜜多集》中说： “对于具有舍弃他利的意念者， 戒律的殊胜之处就是忍辱。” “世间一切美好的圆满， 都能被忍辱从嗔恨的过失中救护。” “这是有能力者最殊胜的庄严， 对于苦行持戒者来说，是力量的顶峰。” “如同用水流浇灭荒野的怒火， 忍辱能消除对自和他人的九种损害。” “在殊胜者的忍辱盔甲上， 不驯服者的恶语之箭会粉碎， 因此，那些赞美会变成美好的鲜花， 名声的璎珞也会变得令人喜爱。” 如是说。以及，具足功德美
English
It is the path of bliss leading to liberation in the heavens. Do not deviate from these ten paths of virtuous actions. By abiding in this, with the intention to benefit beings, the special quality of this intention will have its fruition. Restraining speech, body, and mind properly, the Victorious Ones say that this is the concise discipline. Since discipline is the basis for encompassing everything, therefore, strive to purify these thoroughly. Thus it is said. In short, based on that, repeatedly training in the precepts of discipline that one has vowed to uphold, such as the mind of vows, is the practice of discipline. To possess the six perfections, it is to abide in one's own discipline and to establish others in it, which is generosity. The rest are as before. The third (patience) has three aspects: the nature of patience, its divisions, and how to cultivate it in one's being. First, the nature of patience is: when harm occurs or suffering arises, not to be disheartened, but to keep the mind calm, and to have great faith in the Dharma. Its opposing factors are hatred, laziness, disbelief, and unwillingness. For the perfection of patience, it is merely the completion of the habituation of the mind to prevent one's own anger, etc., and it does not depend on the absence of unruly beings. Second, the divisions of patience are: not taking to heart the harm done by others, accepting the suffering that arises in one's own being, and having patience with firm conviction in the Dharma. Third, because it is necessary to contemplate the benefits of patience and the faults of impatience, first is: to think that in the future, enemies will be few, one will not be separated from friends, happiness and peace of mind will increase, one will die without regret, and after the body is destroyed, one will be reborn in the heavens, etc. In the Collected Perfections, it is said: "For those who have the mind of abandoning the welfare of others, the supreme aspect of discipline is patience." "All the good perfections of the world, are fully protected by patience from the faults of anger." "This is the supreme ornament of those with power, for those who hold the ascetic discipline, it is the pinnacle of strength." "Like a stream of water to the fire of the wilderness of harmful thoughts, patience eliminates the nine harms to oneself and others." "On the armor of patience of the supreme beings, the arrows of words of unruly beings are shattered, therefore, those praises become beautiful flowers, the garland of fame will become pleasing." Thus it is said. And, possessing beautiful qualities
Chinese
། །形象成就之所亦能忍受。如是说，在未获得利益之坚定强力之定解之前，应当修习。第二，入行论云：千劫所积聚，布施供善逝，及余诸善行，一嗔悉能毁。如是说，此似如圣勇所造般安立。妙吉祥遍游戏经中说，摧毁百劫所积之善。于所缘境，有者说必须是菩萨，有者认为是一切所缘境，前者，入行论云：何故于佛子，偶发暴恶心，能毁布施戒，百劫所积善。与此相符。生嗔之所依，菩萨发怒亦能摧毁善根，非菩萨者对菩萨发怒岂待言哉，境是否确定为菩萨以及发怒之理由所见之过患是真是假等如前所说，入行论释中说，对于摧毁善根是相同的。一般而言，摧毁善根不一定需要对菩萨发怒，学集引用一切有部之论典说，比丘以欢喜心以一切肢体顶礼头发和指甲之佛塔时，直至到达金地之间，所压之土地有多少尘埃，即能享用多少转轮王之王位千倍。如是说。又，若对与梵天同等之善根造成损害或伤害，则会耗尽。因此，对瓦砾尚且不发怒，何况是对具有名识之身体。如是说。摧毁善根之义，摧毁先前之善根迅速产生果报之能力，而将产生果报的时间延后，先产生嗔恨等之果报，并非现在遇到因缘时，各自之果报不产生，因为世间道不能舍弃应舍弃之种子，因此烦恼不可能舍弃种子。如是一些智者所说。彼理不定，
English
। । The place of accomplishing forms is also tolerable. As it is said, one should meditate until one gains a strong and firm conviction in the benefits. Secondly, the Bodhicaryāvatāra says: "A single moment of anger destroys all the merit accumulated over a thousand eons, such as offerings to the Sugatas and acts of generosity." This seems to be arranged as it was composed by the noble hero. The Mañjuśrīvikrīḍitasūtra says that the merit accumulated over a hundred eons is destroyed. Regarding the object, some say that it must be a Bodhisattva, while others consider it to be any object in general. The former is in accordance with the Bodhicaryāvatāra, which says: "Why does anger towards the sons of the Buddhas destroy the merit of generosity and discipline accumulated over a hundred eons in an instant?" The basis for the arising of anger is that even if a Bodhisattva becomes angry, the root of virtue is destroyed. What need is there to mention that if someone who is not a Bodhisattva becomes angry with a Bodhisattva? Whether the object is definitely a Bodhisattva or not, and whether the fault seen in the reason for anger is true or false, are the same with regard to the destruction of virtue, as stated in the commentary on the Bodhicaryāvatāra. In general, it is not necessary to be angry with a Bodhisattva in order to destroy the root of virtue. The Śikṣāsamuccaya quotes the Vaibhāṣika school, saying: "When a monk prostrates with devotion and all his limbs to a stupa of hair and nails, he will enjoy a thousand times the sovereignty of a universal monarch for as many atoms of dust as he presses down on the earth until he reaches the golden ground." It is said. Furthermore, if one damages or injures that root of virtue, which is equal to Brahmā, it will be exhausted. Therefore, if one does not become angry even with rubble, what need is there to mention the body with consciousness? It is said. The meaning of destroying the root of virtue is that one destroys the ability of the previous virtues to quickly produce results, and delays the time for producing results, first producing the results of anger and so on. It is not that one's own results will not be produced when one encounters conditions now, because worldly paths cannot abandon the seeds that should be abandoned, therefore afflictions cannot abandon seeds. This is what some scholars say. That reason is uncertain,