Tibetan
སྐྱེས་གཉེན་པོ་སྟོབས་བཞིས་མི་དགེ་བ་སྦྱངས་པའི་དག་པ་ཡང་ས་བོན་སྤངས་པ་མིན་ཡང་ད་གཟོད་རྐྱེན་དང་ཕྲད་ཀྱང་རྣམ་སྨིན་འབྱིན་པ་མི་སྲིད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། སྦྱོར་ལམ་རྩེ་མོ་དང་བཟོད་པ་ཐོབ་པའི་ཚེ་ལོག་ལྟ་དང་ངན་འགྲོའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་མི་དགེ་བའི་ས་བོན་མ་སྤངས་ཀྱང་རྐྱེན་དང་ཕྲད་ནའང་ལོག་ལྟ་དང་ངན་འགྲོར་སྐྱེ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལས་ཀྱིས་འཁོར་བར་ལྕི་གང་དང༌། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་དགེ་ མི་དགེའི་ལས་གང་སྔོན་ལ་སྨིན་པ་དེས། རེ་ཞིག་ལ་ལས་གཞན་དེ་སྨིན་པའི་གོ་སྐབས་མེད་པ་དང་། དེ་ཙམ་གྱིས་དགེ་བའམ་མི་དགེ་བ་འཇོམས་པར་གཞག་མི་ནུས་ཤིང་མ་གསུངས་པའི་ཕྱིར། རེ་ཤིག་རྣམ་སྨིན་རྒྱང་བསྲིངས་པ་ཙམ་དགེ་རྩ་བཅོམ་པའི་དོན་དུ་མི་རུང་སྟེ། གཞན་དུ་ན་མི་དགེ་བའི་ལས་སྟོབས་ལྡན་ཐམས་ཅད་དགེ་རྩ་འཇོམས་བྱེད་དུ་གསུངས་དགོས་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་འདི་ལ་སློབ་དཔོན་ལེགས་ལྡན་འབྱེད་ཀྱིས་ནི། སྔར་བཤད་པ་ལྟར་མི་དགེ་བ་སྟོབས་བཞིས་སྦྱངས་པ་དང༌། ལོག་ལྟ་དང་གནོད་སེམས་ཀྱིས་དགེ་རྩ་བཅོམ་པ་གཉིས་ཀ་ས་བོན་ཉམས་པ་རྐྱེན་དང་ཕྲད་ཀྱང་མྱུ་གུ་མི་འབྱུང་བ་ལྟར་ད་གདོད་རྐྱེན་དང་ཕྲད་ཀྱང་འབྲས་བུ་འབྱིན་མི་ནུས་པར་གསུངས་སོ། །དེ་ཡང་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་སྡིག་པ་བསགས་པ་སྟོབས་བཞིས་སྦྱངས་པས་འདག་ཀྱང༌། ལམ་གོང་མ་སྐྱེ་བ་བུལ་དུ་སོང་བ་མི་འགལ་བ་ལྟར། ཁ་ཅིག་ལ་སྦྱིན་པ་བཏང་བ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུངས་པའི་འབྲས་བུ་ལོངས་སྤྱོད་དང་ལུས་ཕུན་ཚོགས་འབྱུང་བ་ལྟ་བུ་ཞིག་བཅོམ་ཡང༌། གཏོང་བ་དང་སྤོང་སེམས་ལ་གོམས་པའི་བྱེད་པ་རྒྱུ་མཐུན་གྱིས་སླར་ཡང་སྦྱིན་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་དགེ་རྩ་སྐྱེ་སླ་བ་འཇོམས་མི་ནུས་པ་དང༌། ཁ་ཅིག་ལ་ནི་ནང་གི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པའི་བྱེད་པ་རྒྱུ་མཐུན་རིགས་འདྲ་རྒྱུན་ཆགས་སུ་འབྱུང་བ་བཅོམ་ནས། ལུས་ལོངས་སྤྱོད་སོགས་ཕུན་ཚོགས་འབྱུང་བ་མི་འཇོམས་པ་དང༌། ཁ་ཅིག་ལ་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་ལུང་བསྟན་ཐོབ་པའི་བྱང་སེམས་ལ་ཁོང་ཁྲོ་མ་སྐྱེས་ ན། བསྐལ་པ་གཅིག་གིས་རྫོགས་པར་བགྲོད་ནུས་པའི་ལམ་གྱི་རྟོགས་པ་འགའ་ཞིག་ཁོང་ཁྲོའི་བསམ་པ་གཅིག་སྐྱེས་ན། ལམ་དེ་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པ་མ་བཏང་ཡང་བསྐལ་པ་གཅིག་གིས་ལམ་བགྲོད་པ་བུལ་དུ་སོང་བ་ལྟ་བུ་སྟེ། མདོར་ན་མི་དགེ་བ་འདག་པ་ལ་ཡང་དེའི་བྱེད་པ་གང་ཡིན་ཐམས་ཅད་འདག་མི་དགོས་པ་དང་འདྲ་བར། དགེ་བ་བཅོམ་པ་ལ་ཡང་དེའི་བྱེད་པ་གང་ཡིན་ཐམས་ཅད་འཇོམས་མི་དགོས་སམ་སྙམ་མོ། །འོན་ཀྱང་འདི་གལ་
Chinese
以生起对治力四力忏悔所净治的罪业，虽然不是断除了种子，但也能使之纵然遇到因缘，也不可能产生异熟果；以及在加行道顶位和获得忍位时，即使没有断除成为邪见和恶趣之因的罪业种子，但纵然遇到因缘，也不可能产生邪见和堕入恶趣。如经中所说：“业于轮回中，何者为重。”意思是说，善与不善业中，哪个先成熟，在一段时间内，其他的业就没有成熟的机会。但仅凭这一点，并不能断定善或不善业已经被摧毁，经中也没有这样说过。仅仅是把异熟果延后，并不能算是摧毁了善根。否则，就必须说所有强大的不善业都能摧毁善根了。因此，对于这个问题，导师善护说：如前所述，以四力忏悔净治不善业，以及以邪见和害心摧毁善根，这两种情况都像是种子已经坏死，即使遇到因缘，也不会发芽一样，纵然遇到因缘，也不可能产生果报。也就是说，如前所述，积累的罪业通过四力忏悔得以净除，但这与上道生起缓慢并不矛盾。同样，对于某些人来说，布施和持戒的果报，如财富和身体圆满等被摧毁，但由于习惯了布施和舍弃之心，通过同类因，仍然容易产生布施和持戒的善根，这是无法摧毁的。而对于某些人来说，内在的戒律等同类因，相似的习性持续产生被摧毁，但身体和财富等圆满的果报却不会被摧毁。还有些人，如前所述，对于获得授记的菩萨来说，如果没有生起嗔恨心，就能在一个劫内圆满成佛，但如果生起一个嗔恨心，即使没有舍弃相续中的道，也会像在一个劫内成佛的速度变慢一样。总之，就像净除不善业，并不需要净除其所有的作用一样，摧毁善业，也并不需要摧毁其所有的作用，我是这样认为的。然而，这一点很重要。
English
Even though the purification of non-virtues through the application of the four opponent powers doesn't eliminate the seed, it prevents the fruition of those non-virtues even when conditions are met. Similarly, when one attains the peak of the application path or forbearance, even if the seeds of non-virtues that lead to wrong views and bad migrations are not eliminated, they cannot give rise to wrong views or bad migrations even when conditions are met. As it is said, "Among actions in samsara, whichever is heavier," whichever of the virtuous or non-virtuous actions ripens first, for a time, the other actions do not have the opportunity to ripen. However, this alone does not mean that the virtuous or non-virtuous action has been destroyed, nor is it said to be so. Merely delaying the ripening is not the same as destroying the root of virtue. Otherwise, it would have to be said that all powerful non-virtuous actions destroy the root of virtue. Therefore, the teacher Lekdenjé says that purifying non-virtues with the four opponent powers, as mentioned earlier, and destroying the root of virtue with wrong views and harmful intentions are both like seeds that have deteriorated and cannot sprout even when conditions are met. Even when conditions are met, they cannot produce results. That is, as mentioned earlier, even though accumulated sins are purified by applying the four opponent powers, this does not contradict the slow arising of the higher path. Similarly, for some, the results of giving and keeping vows, such as wealth and physical perfection, may be destroyed, but because they are accustomed to giving and renunciation, it is easy to generate the roots of virtue of giving and keeping vows again through similar causes, which cannot be destroyed. For others, the internal discipline and other similar causes, similar habits that arise continuously, are destroyed, but the results of physical and material perfections are not destroyed. And for some, as mentioned earlier, for bodhisattvas who have received prophecies, if they do not generate anger, they can complete the path to enlightenment in one eon, but if they generate one thought of anger, even if they do not abandon the path in their continuum, the speed of completing the path in one eon will be slowed down. In short, just as purifying non-virtues does not require purifying all of their effects, destroying virtues does not require destroying all of their effects, or so I think. However, this is important.
Tibetan
ཆེ་ཞིང་སངས་རྒྱས་ཉག་གཅིག་གི་ལུང་དང་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་རིགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་དཔྱད་དགོས་པ་ཁོ་ནར་སྣང་བས་ལེགས་པར་གསུང་རབ་བལྟས་ལ་དཔྱད་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་རྣམ་སྨིན་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་ཆེས་དྲག་པ་འཕེན་པ་དང༌། གཞན་གྱི་རྣམ་སྨིན་ཆེས་ཡིད་དུ་འོང་བ་འབྱིན་པ་འགོག་པ་ནི་མ་མཐོང་བའི་ཉེས་དམིགས་སོ། །མཐོང་ཆོས་ཀྱི་ཉེས་དམིགས་ནི། ཡིད་ཞི་ཞིང་དེས་པ་ཉམས་སུ་མི་མྱོང་བ་དང༌། དགའ་བ་དང་བདེ་བ་སྔར་ཡོད་འཇིག་ཅིང་ཕྱི་མ་མི་འཐོབ་པ་དང༌། གཉིད་མི་ཕེབས་ཤིང་སེམས་རྣལ་དུ་མི་གནས་པ་དང༌། ཞེ་སྡང་ཆེ་ན་སྔར་དྲིན་གྱིས་བསྐྱངས་པས་ཀྱང་དྲིན་བརྗེད་ནས་གསོད་པ་དང༌། མཛའ་བཤེས་ཀྱིས་ཀྱང་སུན་ནས་སྤོང་བ་དང༌། སྦྱིན་པས་བསྡུས་ཀྱང་མི་སྡོད་པ་སོགས་སྤྱོད་འཇུག་ལས་གསུངས་སོ། །ཡང་སྤྱོད་འཇུག་ལས། ཞེ་སྡང་ལྟ་བུའི་སྡིག་པ་མེད། །བཟོད་པ་ལྟ་བུའི་དཀའ་ཐུབ་མེད། །དེ་བས་བཟོད་ལ་ནན་ཏན་དུ། །སྣ་ ཚོགས་ཚུལ་གྱིས་བསྒོམ་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཕན་ཡོན་དང་ཉེས་དམིགས་བསམས་ལ། སྒོ་དུ་མ་ནས་བཟོད་པ་སྒོམ་པ་ལ་འབད་དོ། །རྣམ་སྨིན་ཚབས་ཆེ་བ་དང་དགེ་རྩ་འཇོམས་པ་གཉིས་ཀ་ཚོགས་པའི་ཉེས་སྤྱོད་ནི་ཞེ་སྡང་ཁོ་ནར་མ་ངེས་ཏེ། སྐུར་འདེབས་ཀྱི་ལོག་ལྟ་དང༌། དམ་ཆོས་སྤོང་བ་དང༌། བྱང་སེམས་དང་བླ་མ་སོགས་ལ་ཁྱད་དུ་གསོད་ཅིང་ང་རྒྱལ་སྐྱེད་པ་སོགས་ཏེ། བསླབ་བཏུས་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །གནོད་བྱེད་ལ་ཇི་མི་སྙམ་པའི་བཟོད་པ་བསྒོམ་ཚུལ་ནི། གནོད་བྱེད་དེས་གནོད་པ་མི་བྱེད་པ་ལ་རང་དབང་ཡོད་མེད་བརྟགས་པ་ན། རང་དབང་ཡོད་བཞིན་དུ་གནོད་པ་བྱས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་སྔོན་གོམས་པའི་ཉོན་མོངས་ཀྱི་ས་བོན་དང་ཚུལ་མིན་ཡིད་བྱེད་སོགས་ཀྱི་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱིས་གནོད་པ་བྱེད་འདོད་སྐྱེད་ལ། དེས་ཀྱང་གནོད་པ་བྱེད་པའི་སྦྱོར་བ་རྣམས་བསྐྱེད་ཅིང་དེས་གཞན་ལ་སྡུག་བསྔལ་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཁོ་ཉིད་ཀྱང་ཉོན་མོངས་ཀྱི་གཞན་དབང་དུ་གྱུར་པས་བྲན་ལྟར་སོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རང་དབང་མེད་པར་གཞན་གྱིས་བསྐུལ་ནས་གནོད་པ་བྱས་པ་ཡིན་ནའང་ཁྲོ་བར་མི་རིགས་ཏེ། དཔེར་ན་གདོན་གྱིས་བརླམས་ནས་དེའི་དབང་དུ་སོང་བ་འགའ་ཞིག །རང་དེ་ལས་ཐར་བར་བྱེད་པའི་ཕན་འདོགས་མཁན་ལ་གནོད་པ་བྱེད་འདོད་ཅིང༌། བརྡེག་པ་སོགས་བྱེད་ཀྱང་འདི་ནི་གདོན་གྱིས་རང་དབང་མེད་པར་བྱས་པས་དེ་ལྟར་བྱེད་དོ་སྙམ་ནས་དེ་ལ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་ཁྲོ་བར་གདོན་དེ་དང་ཅི་ཕྲོལ་ལ་འབད་པ་བཞིན་ དུ་བྱང་སེམས་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་ལྟར་བྱེ
Chinese
由於只有依靠偉大且唯一的佛陀的教言以及依賴於它的理路才能進行考察，因此應當好好地閱讀經書並進行考察。這樣一來，引發極其不悅意的異熟果，以及阻止產生極其悅意的異熟果，是未見的過患。現世的過患是：無法體驗到內心的寂靜和平息，原有的喜樂消逝且無法獲得未來的喜樂，無法入睡且心無法安住，如果嗔恨心強烈，甚至會忘記過去的恩情而殺害恩人，朋友也會厭倦而拋棄，即使以佈施來攝受也無法留住等等，這些在《入行論》中已經說過了。又，《入行論》中說：「沒有像嗔恨這樣的罪惡，沒有像忍耐這樣的苦行，因此應當努力以各種方式修習忍耐。」如是思維利益和過患，從多個方面努力修習忍耐。不僅僅是嗔恨才具備異熟果嚴重和摧毀善根這兩者的惡行，還有誹謗的正見、捨棄正法、輕蔑菩薩和上師等並生起我慢等等，這些應當從《學集論》中了解。對於加害者，修習不以為意的忍耐之方式是：考察加害者在不作損害方面是否有自主權。並非在有自主權的情況下才作損害，而是這樣，由先前串習的煩惱種子和不如理作意等因緣，產生作損害的意願，它也產生作損害的行為，並且它使他人產生痛苦，因為他自己也變成了煩惱的奴隸，像奴僕一樣。即使沒有自主權，被他人驅使而作損害，也不應當生氣，例如有些被鬼附身的人，想要損害使自己從那裡解脫的幫助者，並且毆打等等，但會想這是鬼使他不由自主地做的，因此對他不生氣，而是像努力擺脫那個鬼一樣，菩薩也應當這樣做。
English
Since examination should only be based on the words of the great and sole Buddha and the reasoning that relies on them, one should carefully read the scriptures and examine them. Thus, causing extremely unpleasant results and preventing the production of extremely pleasant results are unseen faults. The faults in this life are: not being able to experience inner peace and tranquility, the joy and happiness that were there before disappear and future joy cannot be obtained, one cannot sleep and the mind cannot abide in its natural state, if anger is strong, one will even forget past kindness and kill benefactors, friends will also become tired and abandon one, even if one tries to gather them with generosity, they will not stay, etc. These have been said in the Bodhisattvacaryāvatāra. Also, in the Bodhisattvacaryāvatāra it says: "There is no evil like anger, no austerity like patience, therefore one should diligently cultivate patience in various ways." Having thought about the benefits and faults in this way, one should strive to cultivate patience from many aspects. It is not only anger that possesses the two evils of having severe results and destroying roots of virtue, but also the wrong view of denigration, abandoning the true Dharma, despising Bodhisattvas and Gurus, etc., and generating pride, etc., these should be understood from the Śikṣāsamuccaya. The way to cultivate patience without resentment towards the perpetrator is: to examine whether the perpetrator has autonomy in not causing harm. It is not that harm is done when there is autonomy, but rather, due to the causes and conditions of the seeds of previously habituated afflictions and improper attention, the intention to cause harm arises, and it also produces the actions of causing harm, and it causes others to suffer, because he himself has also become a slave to afflictions, like a servant. Even if there is no autonomy and harm is done by being driven by others, one should not be angry, for example, some people who are possessed by spirits want to harm the helpers who free them from that, and beat them, etc., but one thinks that this is done involuntarily by the spirit, therefore one does not get angry at him, but like striving to get rid of that spirit, the Bodhisattva should also do the same.