Tibetan
དག་ལ་གཞན་གྱི་རྫས་སུ་འདུ་ཤེས་ནས་རང་གི་ཕྱིར་སྤྱོད་ན་མ་བྱིན་ལེན་དུ་འགྱུར་ཞིང་རིན་ཐང་ཚང་ན་སོ་ཐར་གྱི་ཕམ་པར་འགྱུར་བ་དང༌། སེམས་ཅན་ཁོ་རང་གི་ལོངས་སྤྱོད་སྤྱད་ལ་ཁོའི་དོན་བྱའོ་སྙམ་དུ་སྤྱོད་ན་ཉེས་མེད་དུ་བསླབ་བཏུས་ལས་གསུངས་སོ། །ཕམ་པ་འོང་ཚུལ་ནི། མིའི་འགྲོ་བ་པ་ལ་བསམ་པ་ཐག་པ་ནས་བསྔོས་ཤིང་དེས་ཀྱང་དེ་རིག་ནས་བདག་ཏུ་བཟུང་བའི་སྐབས་སུ། གཞན་གྱི་ཡིན་པར་འདུ་ཤེས་ནས་རང་དོན་དུ་ལེན་པ་ལ་རིན་ཐང་ཚང་ན་ཕམ་པ་འོང་ས་ཡོད་པ་ལ་དགོངས་སོ། །གཞན་ཡང་སྙིང་ཐག་པ་ནས་དང་བས་སྦྱིན་བྱའི་ཆོས་སྣ་ཚོགས་པ་དཔག་མེད་རྟོག་པས་སྤྲུལ་ནས་སེམས་ཅན་ལ་བྱིན་པར་མོས་པའི་མོས་པ་སྦྱོང་བ་ནི་ཚེགས་ཆུང་ངུས་བསོད་ནམས་དཔག་མེད་འཕེལ་བ་དང་དེ་ཡང་བྱང་སེམས་ཤེས་རབ་ཅན་གྱི་སྦྱིན་པར་བྱང་ས་ལས་གསུངས་སོ། །སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་ལ་སློབ་པའི་ཚེ་ཡང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལྡན་དུ་བྱས་ཏེ་སློབ་པ་བྱུང་ན་སྟོབས་ཆེའོ། །དེ་ཡང་དེའི་ཚེ་ཉན་རང་གི་ཡིད་བྱེད་སྡོམ་ པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། རྣམ་མཁྱེན་གྱི་ཆོས་ལ་མོས་ཤིང་བཟོད་ལ་གཞན་གྱིས་གཤེ་བ་བཟོད་པ་དང༌། དེ་ཉིད་གོང་ནས་གོང་དུ་འཕེལ་བའི་ཕྱིར་འདུན་པ་སྐྱེད་པའི་བརྩོན་འགྲུས་དང༌། ཐེག་དམན་དང་མ་འདྲེས་པའི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་དགེ་བ་དེ་རྫོགས་བྱང་དུ་བསྔོ་བའི་བསམ་གཏན་དང༌། སྦྱིན་བྱ་སྦྱིན་བྱེད་ལེན་པ་པོ་རྣམས་ལ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་སྟེ་དྲུག་ཚང་བར་བྱེད་པའོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ངོ་བོ། རབ་དབྱེ། རྒྱུད་ལ་སྐྱེད་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། གཞན་ལ་གནོད་པ་གཞི་དང་བཅས་པ་ལས་ཡིད་ཕྱིར་ལོག་པའི་སྤོང་བའི་སེམས་པ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཏེ་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་དབང་དུ་བྱས་སོ། །སེམས་པ་དེའི་གོམས་པ་གོང་ནས་གོང་དུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་དུ་འགྱུར་གྱི། ཕྱི་རོལ་ཏུ་སེམས་ཅན་གནོད་འཚེ་མ་ལུས་པ་དང་བྲལ་བ་ལ་བཀོད་པའི་སྒོ་ནས་མ་ཡིན་ཏེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། སྤོང་བའི་སེམས་ནི་ཐོབ་པ་ལས། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པར་བཤད། །ཅེས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་ལས། སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི། ཀུན་སློང་དང་བཅས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན་མི་དགེ་བཅུ་སྤོང་བའི་སྤོང་བ་བཅུ་ཡིན་ལ། རང་གི་ངོ་བོའི་དབང་དུ་བྱས་ན་མི་དགེ་བ་བདུན་སྤོང་བའི་ལུས་ངག་གི་སྤོང་བདུན་ནོ། །འདི་ལ་བྱང་ས་ལས། བྱང་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ་ཐར་རིས་བདུན་ལ་གསུངས་པའི་དགོངས
Chinese
如果认识到是属于他人的财物，为了自己而使用，就成了不予取，如果价值足够，就会成为别解脱戒的失败。如果使用众生自己的受用，心想这是为了他们的利益而使用，就没有罪过，这是《学集论》中所说的。失败的产生方式是：对于人类，从内心深处发愿布施，并且对方也知道并接受为己有的时候，如果认识到是属于他人的，为了自己的利益而取用，如果价值足够，就有可能产生失败，请注意。此外，从内心深处欢喜地以无量的想象变幻出各种各样的布施之物，并生起要布施给众生的意乐，这种意乐的修习，能以微小的努力增长无量的福德，这也是菩萨智慧者所作的布施，《菩萨地论》中如是说。在修学布施波罗蜜多的时候，如果能以具足六波罗蜜多的方式来修学，力量就会强大。也就是在那时，具有声闻缘觉的作意，守护戒律，信乐一切智的法，安忍他人辱骂的忍辱，为了使之越来越增上的精进，不与小乘混杂的专注一境，将善根回向圆满菩提的禅定，以及了知布施物、布施者、受施者都如幻如化的智慧，这就是使六度圆满。第二，分为三点：戒律的体性，分类，以及在相续中生起的方式。第一点是：从对他人造成损害的根本上，心意退回的舍弃之心就是戒律，这是就别解脱戒是主要而言的。这种心意的串习越来越圆满，就会成为戒律的波罗蜜多。但不是以外在断绝一切对众生的损害来安立的。《入行论》中说：从获得舍弃之心起，就宣说了戒律的到彼岸。如是说。第二，分为三点，其中，别解脱戒是：如果从具足意乐的角度来说，就是舍弃十不善的十种舍弃。如果从其自性的角度来说，就是舍弃七不善的身语七种舍弃。对此，《菩萨地论》中说：菩萨相续中的别解脱戒，是针对七种别解脱戒而说的密意。
English
If one recognizes something as belonging to another and uses it for oneself, it becomes theft, and if the value is sufficient, it becomes a defeat for individual liberation. If one uses the possessions of sentient beings themselves, thinking that it is for their benefit, there is no fault, as stated in the Compendium of Trainings. The way defeat occurs is: when one wholeheartedly dedicates something to a human being, and that person recognizes it and takes possession of it, if one recognizes it as belonging to another and takes it for one's own benefit, if the value is sufficient, there is a possibility of defeat, so be mindful. Furthermore, from the bottom of one's heart, joyfully transforming countless varieties of objects to be given through imagination, and cultivating the intention to give them to sentient beings, this cultivation of intention increases immeasurable merit with little effort, and this is also the giving of a wise bodhisattva, as stated in the Bodhisattva Grounds. When studying the perfection of giving, if one studies it in a way that is endowed with the six perfections, the power will be great. That is, at that time, having the intention of a Hearer or Solitary Realizer, guarding the discipline of vows, having faith in the Dharma of omniscience, enduring the abuse of others with patience, cultivating diligence to increase it more and more, single-pointed concentration that is not mixed with the Lesser Vehicle, meditating on dedicating the virtue to perfect enlightenment, and having the wisdom to know that the object of giving, the giver, and the receiver are like illusions, this is what makes the six perfections complete. Secondly, there are three points: the nature of discipline, the divisions, and the way to generate it in the mindstream. The first point is: the mind of abandoning, turning away from the very basis of harming others, is discipline, which is considered to be mainly the discipline of vows. The habituation of that mind becomes more and more complete, and it becomes the perfection of discipline. But it is not established by externally cutting off all harm to sentient beings. As it says in the Guide to the Bodhisattva's Way of Life: From obtaining the mind of abandoning, it is taught that discipline has reached the other shore. So it is. Secondly, there are three points, among which, the discipline of vows is: if considered from the point of view of having intention, it is the ten abandonments of abandoning the ten non-virtues. If considered from the point of view of its own nature, it is the seven abandonments of body and speech that abandon the seven non-virtues. Regarding this, the Bodhisattva Grounds says: The discipline of vows in the mindstream of a bodhisattva is the intention spoken of in relation to the seven classes of individual liberation.
Tibetan
་པ་ནི། སོ་ཐར་གྱི་སྡོམ་ལྡན་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་ལྡན་ཡིན་ ན་ནི་ཁྱིམ་པའམ་རབ་བྱུང་གི་ཕྱོགས་ཀྱི་སོ་ཐར་གྱི་སྡོམ་པ་དངོས་དང༌། དེའི་རྒྱུད་ཀྱི་དེ་དག་དང་ཐུན་མོང་བའི་སྤོང་སྡོམ་ནི་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡིན་ལ། སོ་ཐར་གྱི་སྡོམ་པའི་རྟེན་དུ་མི་རུང་བའི་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་ལྡན་ཡིན་ན་སོ་ཐར་དང་ཐུན་མོང་བའི་རང་བཞིན་གྱི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང༌། བཅས་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཅི་རིགས་པར་སྤོང་བའི་སྤོང་སྡོམ་ནི་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །བྱང་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་སོ་ཐར་གྱི་སྡོམ་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ཡིན་ཡང་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་དངོས་མིན་ལ། ལྷག་མ་ལ་ནི་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་དང་གཞི་མཐུན་པ་ཡོད་དོ། །དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི། ཕྱིན་དྲུག་ལ་སོགས་པའི་དགེ་བ་ལ་དམིགས་ནས་རང་རྒྱུད་ལ་མ་སྐྱེས་པ་དེ་བསྐྱེད་ཅིང་སྐྱེས་ཟིན་མི་ཉམས་པ་དང་གོང་ནས་གོང་དུ་སྤེལ་བར་བྱེད་པའོ། །སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་འདི་དང་ཕྱི་མའི་དོན་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པར་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་སྒྲུབ་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། ཚུལ་ཁྲིམས་དག་པ་ནི་འཇུག་ལྡོག་ལ་ཇི་ལྟར་བཅས་པ་ལྟར་ལག་ཏུ་ལེན་པ་ལ་རག་ལས་ལ། དེ་ཡང་བསྲུང་འདོད་ཤུགས་དྲག་ཅིང་བརྟན་པའི་རྗེས་སུ་བྱེད་ལ། དེ་སྐྱེ་བ་ལ་མ་བསྲུངས་པའི་ཉེས་དམིགས་དང་བསྲུངས་པའི་ཕན་ཡོན་རིང་དུ་བསྒོམ་དགོས་སོ། །དེ་ནི་སྔར་སྐྱེས་བུ་འབྲིང་གི་སྐབས་སུ་བཤད་ལ། གཞན་ཡང་ཕར་ཕྱིན་བསྡུས་པ་ལས། ཚུལ་ཁྲིམས་ཉམས་ པས་རང་དོན་མི་ནུས་ན། །གཞན་དོན་ཚུལ་ལ་མཐུ་ཡོད་ག་ལས་འོང༌། །དེ་ཕྱིར་གཞན་དོན་ལེགས་པར་བརྩོན་པ་ཡིས། །འདི་ལ་རིམ་གྲོ་གློད་པར་རིགས་པ་མིན། །ཞེས་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་དེ་ནི་ཁྱད་པར་ཐོབ་པའི་ལམ། །སྙིང་རྗེའི་ངང་ཅན་རྣམས་དང་མཉམ་པར་སྒྲུབ། །ཡེ་ཤེས་གཙང་མ་ཕུལ་གྱི་རང་བཞིན་ཏེ། །སྐྱོན་བྲལ་རྒྱན་དུ་འགྱུར་བའི་མཆོག་ཅེས་བྱ། །ཁམས་གསུམ་ཀུན་ཏུ་ཡིད་འོང་དྲི་བསུང་སྟེ། །རབ་ཏུ་བྱུང་དང་མི་འགལ་བྱུག་པ་ཡིན། །ཆ་ལུགས་མཐུན་ཡང་ཚུལ་ཁྲིམས་ལྡན་གྱུར་ན། །མི་ཡི་ནང་ན་དེ་ནི་འཕགས་པར་འགྱུར། །ཞེས་འདི་ལ་བརྟེན་ནས་རྒྱུད་གོང་ནས་གོང་དུ་འགྲོ་བ་དང༌། སྙིང་རྗེའི་ངང་ཅན་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་དང་བསླབ་པ་མཚུངས་པར་འགྱུར་བ་དང༌། ཉེས་སྤྱོད་ཀྱི་ས་བོན་ཐམས་ཅད་སྤངས་པའི་ཡེ་ཤེས་གཙང་མ་འཐོབ་པ་དང༌། རྒྱན་གཞན་ནི་ཧ་ཅང་གཞོན་པ་དང
Chinese
是。如果持有别解脱戒的菩萨，那么无论是居家者还是出家者的别解脱戒的戒体，以及与其相关的共同的舍弃戒，就是戒律。如果是不适合作为别解脱戒所依的菩萨戒持有者，那么舍弃与别解脱共同的自性罪和遮罪等各种罪过的舍弃戒，就是戒律。菩萨戒中的别解脱戒，虽然是菩提萨埵戒律的戒体，但不是真正的菩萨戒。其余的则与菩萨戒有共同的基础。积累善法之戒是：以六度等善法为对境，使自相续中未生起的生起，已生起的不退失，并使其越来越增上。饶益有情之戒是：通过戒律，以不违背的方式，尽力成办有情今生和来世的利益。第三，戒律清净依赖于按照所规定的进退方式去实行。而这又取决于守护的强烈意愿和坚定。为了生起这种意愿，必须长久地修习不守护的过患和守护的利益。这在之前的中士道中已经讲过。此外，《摄波罗蜜多》中说：如果戒律破损，自己都无法利益，又怎么能有力量利益他人呢？因此，为了好好地利益他人，不应该放松对自己的恭敬。又说：戒律是获得特殊成就的道路，与具有慈悲心的人们一同修持。是清净智慧的精华，被称为能成为无过失庄严的殊胜之物。是三界中令人愉悦的芬芳，是不违背出家的涂香。即使穿着相同，如果具有戒律，那么在人中，他就是圣者。依靠这些，相续会越来越增上，与具有慈悲心的大菩萨们学习相同，获得舍弃一切恶行种子的清净智慧，其他的装饰则是非常年轻等。
English
is. If one is a Bodhisattva who holds the Pratimoksha vows, then the actual Pratimoksha vows of either a householder or a renunciate, and the vows of abandonment that are common to them, are the discipline of vows. If one is a Bodhisattva vow holder who is not suitable as a basis for the Pratimoksha vows, then the vows of abandonment that abandon the natural faults and the prescribed faults of various kinds that are common to the Pratimoksha, are the discipline of vows. The Pratimoksha vows in the Bodhisattva's continuum, although they are the discipline of the Bodhisattva's discipline, are not the actual Bodhisattva vows. The rest have a common basis with the Bodhisattva vows. The discipline of accumulating virtue is: focusing on virtues such as the six perfections, generating what has not yet arisen in one's own continuum, not losing what has already arisen, and increasing it more and more. The discipline of working for the benefit of sentient beings is: through discipline, accomplishing the benefit of sentient beings in this and future lives without fault, as appropriate. The third is: purity of discipline depends on taking it into practice as prescribed for entering and leaving. This in turn depends on following a strong and stable desire to protect. To generate this, one must meditate for a long time on the faults of not protecting and the benefits of protecting. This has been explained earlier in the context of the intermediate being. Furthermore, the Compendium of Perfections says: If one cannot benefit oneself by breaking the discipline, how can one have the power to benefit others? Therefore, one should not relax one's respect for this by striving to benefit others well. It also says: Discipline is the path to attain special qualities, and it is practiced together with those who have compassion. It is the essence of pure wisdom, and it is called the supreme thing that becomes an ornament free from faults. It is a pleasing fragrance in all three realms, and it is an ointment that does not contradict renunciation. Even if the appearance is the same, if one has discipline, then among people, that one becomes a noble being. Relying on this, the continuum goes from higher to higher, and one becomes equal in learning with the great Bodhisattvas who have compassion, and one obtains pure wisdom by abandoning all the seeds of misconduct, and other ornaments are very young, etc.