Tibetan
ང༌། །རགས་པ་དང་ནི་ཕྲ་བའི་ཕྱིར། །དེ་དག་རིམ་པར་བསྟན་པ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ལ་གཉིས། སྤྱོད་པ་སྤྱི་ལ་བསླབ་ཚུལ། ཁྱད་ པར་དུ་ཕར་ཕྱིན་ཐ་མ་གཉིས་ལ་བསླབ་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། རང་གི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་སྨིན་པར་བྱེད་པ་ཕར་ཕྱིན། གཞན་རྒྱུད་སྨིན་པར་བྱེད་པ་བསྡུ་བཞི་ལ་བསླབ་པའོ། །དང་པོ་ལ་དྲུག །སྦྱིན་པ། ཚུལ་ཁྲིམས། བཟོད་པ། བརྩོན་འགྲུས། བསམ་གཏན། ཤེས་རབ་ལ་བསླབ་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། སྦྱིན་པའི་ངོ་བོ། རབ་དབྱེ། རྒྱུད་ལ་སྐྱེད་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། གཏོང་བའི་སེམས་པ་དགེ་བ་དང་དེས་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་ལུས་ངག་གི་ལས་ཏེ། དེ་ནི་ལུས་ངག་སྦྱིན་པ་ལ་འཇུག་བཞིན་པའི་དུས་ཀྱི་སེམས་པའོ། །དེ་ལ་སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་རྫོགས་པ་ནི་སྦྱིན་བྱའི་རྫས་གཞན་ལ་བཏང་བས་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱི་དབུལ་བ་བོར་བ་ལ་མི་ལྟོས་ཀྱི། སེར་སྣའི་འཛིན་པ་བཅོམ་ནས་བཏང་བའི་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་གཞན་ལ་གཏོང་བའི་བློ་གོམས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ལས་སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་དུ་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། རྟེན་སོ་སོ་ལ་ལྟོས་པའི་རབ་དབྱེ། སྦྱིན་པ་རང་གི་ངོ་བོའི་རབ་དབྱེའོ། །དང་པོ་ནི། སྤྱིར་ཟང་ཟིང་གི་སྦྱིན་པ་ཁྱིམ་པའི་བྱང་སེམས་ཀྱིས་བྱེད་ལ། བྱང་སེམས་རབ་བྱུང་གིས་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་བྱ་ཡི་ཟང་ཟིང་གི་སྦྱིན་པ་མི་བྱ་བར་བྱང་སེམས་ཀྱི་སོ་ཐར་ལས་གསུངས་སོ། །དེ་ཡང་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པའི་བར་ཆད་དུ་འགྱུར་བ་ལ་དགོངས་པར་བསླབ་བཏུས་ལས་གསུངས་ཏེ། རབ་བྱུང་གིས་ཟང་ཟིང་ཆེད་དུ་བསྒྲུབས་ནས་སྦྱིན་གཏོང་བྱེད་པ་བཀག་གི །རང་གི་དགེ་བའི་བྱ་བ་ལ་མི་གནོད་པར་སྔོན་གྱི་བསོད་ནམས་ ཀྱི་མཐུས་མང་དུ་རྙེད་ན་ཟང་ཟིང་གཏོང་དགོས་པར་གསུང་སོ། །ཤ་ར་བའི་ཞལ་ནས། ང་ནི་ཁྱེད་ལ་གཏོང་བའི་ཕན་ཡོན་མི་བརྗོད་ཀྱི། འཛིན་པའི་ཉེས་དམིགས་བརྗོད་པ་ཡིན་གསུང་སྟེ། རབ་བྱུང་གིས་ཤ་ཐང་ཐང་དུ་ནོར་བཙལ་ཞིང་བསགས་ནས་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་རྨ་མང་དུ་ཕྱུང་སྟེ་སྦྱིན་པ་གཏོང་བ་ལ་མ་དགྱེས་པའི་གཏམ་མོ། །གཉིས་པ་ལ་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་ནི། དམ་པའི་ཆོས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྟོན་པ་དང་བཟོ་ལ་སོགས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ལས་ཀྱི་མཐའ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པ་རིགས་པར་སྟོན་པ་དང་བསླབ་པའི་གཞི་འཛིན་དུ་འཇུག་པའོ། །མི་འཇིགས་པའི་སྦྱིན་པ་ནི། རྒྱལ་པོ་དང་ཆོམ་རྐུན་སོགས་མིའི་འཇིགས་པ་དང་སེང་གེ་དང་སྟག་སོགས་མི་མ་ཡིན་དང་ཆུ་དང་མེ་སོགས་འབྱུང་བའི་འཇིགས་པ་ལས་ཡོངས་སུ་སྐྱོབ་པའོ། །ཟང་ཟིང་གི
Chinese
ང༌། །粗大和微细的缘故，这些是依次显示。说完。第三有二，修学总的行持，特别是修学最后两个波罗蜜多的方法。第一有二，使自己佛法成熟的波罗蜜多，使他人相续成熟的四摄进行修学。第一有六，修学布施、持戒、忍辱、精进、禅定、智慧的方法。第一有三，布施的体性，分类，在相续中生起的方法。第一是，布施的心是善的，并且由它引发的身语之业，那是身语投入布施时的心。对此，布施的波罗蜜多圆满，不是看布施之物施与他人而使众生的贫穷消失，而是断除了悭吝的执着，连同布施的果实一同，习惯于施与他人的心完全圆满，就变成了布施的波罗蜜多。第二有二，依靠各自所依的分类，布施自身体性的分类。第一是，一般物质的布施由在家的菩萨行持，出家的菩萨行持法布施，不做物质布施，这是菩萨的别解脱戒律中所说。那也是考虑到会成为听闻等的障碍，在《学集论》中所说，出家人为了物质而努力，然后进行布施是被禁止的，不损害自己善业的情况下，由于以前的福德而获得很多，就必须进行物质布施。霞惹瓦说：我不是对你们说布施的利益，而是说执着的过患。出家人拼命地寻找和积累财富，在戒律上造成很多损伤，对于布施这件事是不喜欢的。第二是，法布施是，如实地宣说殊胜的佛法，以及如理地宣说工巧等世间事业的无罪的究竟，以及使之进入修学的地基。无畏布施是，从国王和盗贼等人的恐惧，以及狮子和老虎等非人的恐惧，以及水和火等大种的恐惧中完全救护。
English
Nga. Because of the gross and the subtle, these are shown in order. That's it. The third has two parts: how to train in general conduct, and especially how to train in the last two pāramitās. The first has two parts: the pāramitā that ripens one's own Buddha dharma, and how to train in the four saṅgrahavastus that ripen others' minds. The first has six parts: how to train in generosity, ethics, patience, diligence, meditation, and wisdom. The first has three parts: the nature of generosity, its divisions, and how to generate it in the mindstream. The first is: the mind of giving is virtuous, and the actions of body and speech that arise from it; that is the mind at the time when body and speech are engaged in giving. In this regard, the perfection of generosity is not dependent on the giving of objects to others and the elimination of the poverty of beings, but rather on the complete perfection of the habit of giving to others, along with the fruit of giving, after destroying the clinging of miserliness, which becomes the perfection of generosity. The second has two parts: the divisions depending on the respective bases, and the divisions of the nature of generosity itself. The first is: in general, material generosity is practiced by lay bodhisattvas, while ordained bodhisattvas should practice Dharma generosity and not material generosity, as stated in the Prātimokṣa of bodhisattvas. This is also stated in the Compendium of Trainings, considering that it may become an obstacle to listening, etc., that it is forbidden for renunciants to strive for material things and then give them away. If one obtains a lot due to past merit without harming one's own virtuous activities, then one must give material things. Sharawa said: I am not telling you the benefits of giving, but rather the faults of clinging. It is a talk that renunciants are not pleased with, that they desperately seek and accumulate wealth, causing many injuries to ethics, and then give it away. The second is that Dharma generosity is to teach the excellent Dharma without distortion, and to rationally explain the faultless ultimate of worldly activities such as crafts, and to cause them to enter the foundation of training. Fearless giving is to completely protect from the fear of kings and thieves, etc., from the fear of humans, and from the fear of non-humans such as lions and tigers, and from the fear of the elements such as water and fire.
Tibetan
་སྦྱིན་པ་ནི། ཟང་ཟིང་གཞན་ལ་གཏོང་བའོ། །གསུམ་པ་ནི། ལུས་ལོངས་སྤྱོད་ལ་སེར་སྣ་མ་ལུས་པར་བཅོམ་པ་ཙམ་གྱིས་ནི་སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་ཏུ་མི་འགྱུར་ཏེ། སེར་སྣ་ནི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་ཆར་གཏོགས་པ་ཡིན་པས་ཐེག་དམན་དགྲ་བཅོམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་ཀྱང་ས་བོན་དང་བཅས་པ་མ་ལུས་པར་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་གཏོང་བའི་གེགས་སེར་སྣའི་ཀུན་འཛིན་བསལ་བ་ཙམ་དུ་མ་ཟད་བདོག་པ་ཐམས་ཅད་གཞན་ལ་གཏོང་བའི་བསམ་པ་སྙིང་ཐག་པ་ནས་བསྐྱེད་དགོས་སོ། །དེ་ལ་ཡོངས་སུ་གཟུང་བའི་ཉེས་དམིགས་དང་བཏང་བའི་ཕན་ ཡོན་བསྒོམ་པ་གཉིས་དགོས་པའི་དང་པོ་ནི་ཟླ་བ་སྒྲོན་མེ་ལས་གསུངས་པ་ལྟར། ལུས་མི་གཙང་བ་དང་། སྲོག་རི་གཟར་གྱི་ཆུ་ལྟར་གཡོ་བ་དང་། ལུས་སྲོག་གཉིས་ཀ་ལས་ཀྱི་གཞན་དབང་ཅན་ཡིན་པས་རང་དབང་བའི་བདག་མེད་པ་དང༌། རྨི་ལམ་དང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་བརྫུན་པར་བལྟས་ནས་དེ་ལ་ཆགས་པ་དགག་དགོས་སྟེ། དེ་མ་ལོག་ན་ཆགས་པའི་དབང་དུ་སོང་སྟེ་ཉེས་སྤྱོད་ཆེན་པོ་རྣམས་བསགས་ནས་ངན་འགྲོར་འགྲོ་བར་གསུངས་པ་དང༌། གཉིས་པ་ནི་བསླབ་བཏུས་ལས། འདི་ལྟར་བདག་གིས་ལུས་དང་སེམས། །སྐད་ཅིག་རེ་རེས་འགྲོ་བ་ཉིད། །གལ་ཏེ་མི་རྟག་དྲི་འབབ་པའི། །ལུས་ཀྱིས་རྟག་ཅིང་དྲི་མེད་པའི། །བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ན་ནི། །དེ་ནི་རིན་མེད་རྙེད་མིན་ནམ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །བསྐྱེད་ཚུལ་དངོས་ནི། སྤྱོད་འཇུག་ལས། ལུས་དང་དེ་བཞིན་ལོངས་སྤྱོད་དང༌། །དུས་གསུམ་དགེ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང༌། །སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་དོན་བསྒྲུབ་ཕྱིར། །ཕངས་པ་མེད་པར་གཏང་བར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ལུས་ལོངས་སྤྱོད་དགེ་རྩ་གསུམ་དམིགས་ཡུལ་དུ་བྱས་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་གཏོང་བའི་བསམ་པ་ཡང་ཡང་གོམས་པར་བྱའོ། །ད་ལྟ་མོས་པ་མ་སྨིན་ཞིང་སྟོབས་ཆུང་བས་སེམས་ཅན་ལ་བསམ་པས་ལུས་བྱིན་ཟིན་ཡང་ཤ་ལ་སོགས་པ་དངོས་སུ་མི་སྟེར་མོད། འོན་ཀྱང་ལུས་སྲོག་གཏོང་བའི་བསམ་པ་མ་སྦྱངས་ན་གོམས་པ་མེད་པས་ད་གཟོད་ཀྱང་ལུས་སྲོག་གཏོང་མི་ནུས་པར་བསླབ་བཏུས་ལས་གསུངས་པས་ད་ལྟ་ནས་བསམ་པ་སྦྱང་དགོས་སོ། ། དེ་ལྟར་བསམ་པ་ཐག་པ་ནས་སེམས་ཅན་ལ་བཏང་བའི་ཟས་གོས་སོགས་ལ་སྤྱོད་པ་ན་གཞན་དོན་དུ་འདི་དག་སྤྱད་པར་བྱའོ་སྙམ་པའི་བསམ་པ་བརྗེད་ནས་རང་དོན་དུ་སྲེད་པས་སྤྱོད་ན་ཉོན་མོངས་ཅན་དང༌། སྲེད་པ་ནི་མེད་ལ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་པའི་འདུ་ཤེས་བརྗེད་པའམ་སེམས་ཅན་གཞན་ཞིག་གི་ཕྱིར་ཆགས་ན་ནི་ཉོན་མོངས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ལྟུང་བའོ། །གཞན་ལ་བསྔོས་པ་དེ་
Chinese
布施是，将财物施与他人。第三是，仅仅断除对身体受用的悭吝并不能成为布施波罗蜜多，因为悭吝属于贪欲的范畴，因此声闻阿罗汉也完全断除了包括种子在内的悭吝。因此，不仅要消除布施的障碍——悭吝的执着，而且要从内心深处生起将一切财物施与他人的想法。对此，需要修习完全执取的过患和施舍的利益，首先如《月灯经》所说，身体是不清净的，生命如悬崖上的水般动荡，身心二者都受业力的支配，因此没有自主的自性，应视其如梦幻和幻术般虚假，从而断除对它的贪执。如果不扭转这种状态，就会被贪执所控制，积累巨大的恶行，堕入恶趣。其次，如《学集论》所说：“如此我之身与心，刹那刹那皆逝去，若以无常垢秽身，获得常恒无垢净，菩提岂非无价宝，此乃无价之获益。”如是宣说。实际生起的方法是，如《入行论》所说：“身及受用诸善根，三世一切供养物，为利有情悉施舍，无有悭吝而施舍。”如是，以身体、受用、善根三者为目标，反复修习将一切施与众生的想法。现在由于信心尚未成熟且力量弱小，虽然在心中已经将身体布施给众生，但实际上并不会真的施舍血肉等物。然而，如果不修习施舍身命的想法，就不会习惯，最终也无法施舍身命，如《学集论》所说，因此现在就必须修习这种想法。 如此从内心深处将食物、衣服等施与众生后，如果忘记了为了利益他人而使用这些东西的想法，反而为了自己的利益而贪恋使用，那就是染污的。如果没有贪恋，但忘记了缘于一切众生的念头，或者为了其他众生而产生贪恋，那就是非染污的堕落。献给他人之物
English
Giving is, giving possessions to others. The third is, merely destroying miserliness towards body and possessions does not make it the perfection of giving, because miserliness belongs to the category of desire, therefore even the Hearer Arhats have completely abandoned miserliness including its seeds. Therefore, not only should the obstruction to giving, the clinging to miserliness, be eliminated, but the thought of giving all possessions to others should be generated from the bottom of one's heart. For this, it is necessary to contemplate the faults of completely grasping and the benefits of giving. The first is as stated in the "Moon Lamp Sutra", the body is impure, life is as unstable as water on a steep cliff, and both body and mind are under the control of karma, therefore there is no independent self, and one should regard it as false like a dream and an illusion, thereby rejecting attachment to it. If this is not reversed, one will be controlled by attachment, accumulate great misdeeds, and fall into the lower realms. Secondly, as stated in the "Compendium of Trainings": "Thus, my body and mind, go away moment by moment. If with this impermanent, defiled body, I obtain the permanent and stainless, pure enlightenment, is that not a priceless treasure? This is a priceless gain." As it is said. The actual method of generating it is, as stated in the "Guide to the Bodhisattva's Way of Life": "Body and likewise enjoyments, and all the virtues of the three times, for the sake of accomplishing the benefit of all sentient beings, I will give without any miserliness." As it is said, taking the body, enjoyments, and roots of virtue as the object, one should repeatedly practice the thought of giving everything to all sentient beings. Now, because faith is not yet mature and strength is weak, although in thought the body has already been given to sentient beings, in reality flesh and blood and so on are not actually given. However, if the thought of giving up body and life is not cultivated, there will be no habituation, and eventually one will not be able to give up body and life, as stated in the "Compendium of Trainings", therefore one must cultivate this thought from now on. Thus, after giving food, clothing, etc. to sentient beings from the bottom of one's heart, if one forgets the thought of using these things for the benefit of others, and instead uses them with craving for one's own benefit, that is defiled. If there is no craving, but the thought of focusing on all sentient beings is forgotten, or if attachment arises for the sake of another sentient being, that is a non-defiled downfall. That which is dedicated to others