Tibetan
ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་སྤྱོད། །ཅེས་ཏེ། འདི་ལ་གཞན་དོན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་མེད་དོ། །གནས་དང་གྲོལ་བ་ཞེས་སེམས་དམིགས་པ་ལ་གནས་པ་བསམ་གཏན་གྱི་ལག་རྗེས་དང༌། འཁོར་བ་ལས་གྲོལ་བ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ལག་རྗེས་སུ་གསུངས་པ་འདི་གཉིས་སོ་སོར་ཕྱེད་ན་ཞི་གནས་ལ་ལྷག་མཐོང་དུ་མི་འཁྲུལ་ལོ། །གསུམ་པ་ནི། ཐོག་མར་ཟང་ཟིང་བཏང་བས་དེའི་ཕོངས་པ་སེལ། དེ་ནས་སེམས་ཅན་གང་ལ་ཡང་ཕར་གནོད་མི་བྱེད། དེར་མ་ཟད་ཚུར་གནོད་བཟོད་པར་བྱས། ཁོའི་གྲོགས་བྱས་པས་མི་སྐྱོ་བའི་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་ཤིང་། བསམ་གཏན་ལ་བརྟེན་ནས་རྫུ་འཕྲུལ་སོགས་ཀྱིས་ཡིད་འདུན་པར་བྱས་ཏེ་སྣོད་རུང་དུ་སོང་བ་ན། ཤེས་རབ་ལ་བརྟེན་ནས་ལེགས་པར་བཤད་དེ་ཐེ་ཚོམ་བཅད་པས་གྲོལ་བར་ བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཕྱིན་དྲུག་ཏུ་ངེས་ཏེ། མི་ཕོངས་པ་དང་རྣམ་པར་མི་འཚེ་དང༌། །རྣམ་འཚེ་བཟོད་དང་བྱ་བས་མི་སྐྱོ་དང༌། །དགའ་བྱེད་ལེགས་པར་བརྗོད་པ་དེ་ཡི་ཕྱིར། །གཞན་གྱི་དོན་ནི་རང་གི་དོན་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །བཞི་པ་ནི། འདི་ལྟར་ལོངས་སྤྱོད་རྙེད་པ་ལ་མི་ཆགས་ཤིང་མ་རྙེད་པ་དོན་དུ་མི་གཉེར་བས་ལོངས་སྤྱོད་ལ་མི་ལྟ་བ་དང༌། དེ་ཡོད་ན་བསླབ་པ་བསྲུང་ནུས་པས་ཚུལ་ཁྲིམས་ལེན་ཅིང་དེ་ལ་གུས་པ་དང༌། སེམས་ཅན་དང་སེམས་ཅན་མ་ཡིན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་བྱུང་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་བཟོད་པས་མི་སྐྱོ་བ་དང༌། དགེ་བའི་བྱ་བ་ཅི་འདྲ་ལ་སྦྱོར་ཡང་སྤྲོ་བས་དེས་མི་སྐྱོ་བ་དང༌། ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གི་རྣལ་འབྱོར་མི་རྟོག་པ་སྒོམ་པ་དྲུག་གིས་ནི། འདིས་འགྲོ་བའི་ཐེག་ཆེན་ཐམས་ཅད་བསྡུས་ལ། དེ་དག་ཀྱང་ཕྱིན་དྲུག་གིས་རིམ་པར་སྒྲུབ་ཅིང་དེ་ལས་མང་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ལོངས་སྤྱོད་མངོན་པར་མི་དགའ་དང༌། །རབ་གུས་གཉིས་ལ་མི་སྐྱོ་དང༌། །རྣལ་འབྱོར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ། །ཐེག་ཆེན་མཐའ་དག་འདིར་ཟད་དོ། །ཞེས་སོ། །ལྔ་པ་ནི། ཐོབ་ཟིན་གྱི་ཡུལ་གྱི་ལོངས་སྤྱོད་ལ་མ་ཆགས་པའི་ལམ་མམ་ཐབས་ནི་སྦྱིན་པ་སྟེ། གཏོང་བ་ལ་གོམས་པས་དེ་ལ་ཆགས་པ་དང་འབྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡུལ་མ་ཐོབ་པ་འཐོབ་པའི་དོན་དུ་རྩོལ་བའི་རྣམ་གཡེང་སྡོམ་པའི་ཐབས་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཏེ། དགེ་སློང་གི་སྡོམ་པ་ལ་ལས་ཀྱི་མཐའི་རྣམ་གཡེང་ཐམས་ཅད་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་ཅན་མི་ གཏོང་བའི་ཐབས་ནི་བཟོད་པ་སྟེ། གནོད་པ་བྱེད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཡིད་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དགེ་བ་འཕེལ་བའི་ཐབས་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཏེ། བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པ་ལས་དེ་འཕེལ་བས་སོ། །སྒྲིབ་པ་རྣམ་པར་སྦྱོང་བའི་ཐབས་ནི་ཕར་ཕྱིན་ཐ་མ་གཉིས་ཏེ། བསམ་གཏན་གྱིས་ཉོན་མོངས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཤེས་སྒྲིབ་རྣམ་པར་སྦྱོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཕྱིན་དྲུག་ཏུ་ངེས་ཏེ། ཡུལ་རྣམས་ལ་ནི་མ་ཆགས་ལམ། །དེ་ཐོབ་རྣམ་གཡེང་སྡོམ་པ་གཞན། །སེམས་ཅན་མི་གཏོང་འཕེལ་བ་དང༌། །སྒྲིབ་པ་རྣམ་པར་སྦྱོང་བ་གཞན། །ཞེས་སོ། །དྲུག་པ་ནི། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་བསླབ་པའི་ངོ་བོ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ལོངས་སྤྱོད་ལ་མི་ལྟ་བའི་སྦྱིན་པ་ཡོད་ན་ལེན་པས་དེ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཚོགས་སོ། །བླངས་པ་ཡང་གཤེ་བ་ལ་སླར་མི་གཤེ་བ་སོགས་བཟོད་པས་སྲུང་བས་དེ་ནི་དེའི་འཁོར་རོ། །བསམ་གཏན་ནི་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ཡིན་ལ། ཤེས་རབ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་ཡིན་ནོ། །བརྩོན་འགྲུས་ནི་བསླབ་པ་གསུམ་ག་ལ་གཏོགས་པས་ཕྱིན་དྲུག་ཏུ་ངེས་ཏེ། བསླབ་གསུམ་དབང་དུ་མཛད་ནས་ནི། །རྒྱལ་བས་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་དྲུག །ཡང་དག་བཤད་དེ་དང་པོ་གསུམ། །ཐ་མ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པ་གཉིས། །གཅིག་ནི་གསུམ་ཆར་ལ་ཡང་གཏོགས། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་རྟེན་ཕུན་ཚོགས་ཇི་འདྲ་ཞིག་གིས་རང་གཞན་གྱི་དོན་ཇི་འདྲ་ཞིག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཐེག་པ་གང་ལ་གནས་ནས་ཐབས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཇི་སྙེད་དང་ལྡན་པས། བསླབ་པ་གང་སྒྲུབ་པའི་རྟེན་དང་ དོན་དང་ཐེག་ཆེན་དང་ཐབས་དང་བསླབ་པ་རྣམས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་དང༌། སྡུད་པར་བྱེད་པ་ནི་ཕྱིན་དྲུག་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱས་ལ། བྱང་སེམས་ཀྱི་ཉམས་ལེན་གྱི་གནད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྡོམ་ཡིན་པ་ལ་ངེས་པ་ཆེན་པོ་མ་རྙེད་བར་དུ་བསམ་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ། སྐྱེ་བའི་རིམ་པ། དམན་མཆོག་གི་རིམ་པ། ཕྲ་རགས་ཀྱི་རིམ་པའོ། །དང་པོ་ནི། ལོངས་སྤྱོད་ལ་མི་ལྟ་ཞིང་མ་ཆགས་པའི་སྦྱིན་པ་ཡོད་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་ལེན་ཅིང་། ཉེས་སྤྱོད་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་ན་གནོད་པ་ལ་བཟོད་པར་འགྱུར་རོ། །དཀའ་སྤྱད་ལ་མི་སྐྱོ་བའི་བཟོད་པ་ཡོད་ན་ལྡོག་རྐྱེན་ཉུང་བས་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་ནུས་སོ། །ཉིན་མཚན་དུ་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་ན་སེམས་དགེ་བ་ལ་བཀོལ་རུང་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེའོ། །སེམས་མཉམ་པར་བཞག་ན་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རྟོགས་པ་འབྱུང་ངོ༌། །གཉིས་པ་ནི། སྔ་མ་སྔ་མ་དམན་ལ་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་མཆོག་གོ ། །གསུམ་པ་ནི། སྔ་མ་རྣམས་ཕྱི་མ་རྣམས་ལས་འཇུག་པ་དང་བྱ་བ་སླ་བས་རགས་ལ། ཕྱི་མ་རྣམས་སྔ་མ་རྣམས་ལས་འཇུག་པ་དང་བྱ་བ་དཀའ་བས་ཕྲ་བ་སྟེ། མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས། སྔ་མ་ལ་བརྟེན་ཕྱི་མ་སྐྱེ། །དམན་དང་མཆོག་ཏུ་གནས་ཕྱིར་ད
Chinese
那行持一切相。 意思是说，这其中没有为他众行持一切相。 所谓安住和解脱，心专注于所缘为禅定的手印，从轮回中解脱为智慧的手印，如果将这两者分开，就不会将止观混淆。 第三是，首先放下杂染，消除其贫乏。 之后不对任何众生造成伤害。 不仅如此，还要忍受别人造成的伤害。 做他们的朋友，发起不厌倦的精进。 依靠禅定，通过神通等使他们心悦诚服，成为堪能之器后，依靠智慧，善加解说，断除疑惑，从而使他们解脱，因此确定是六度，即不贫乏和不害，忍耐损害和做事不厌倦，使之欢喜，善加述说，为此，利他就是利己。 第四是，像这样，对于获得的受用不执着，对于未获得的也不追求，因此不贪求受用。 如果有受用，就能守护学处，因此受持戒律并对此恭敬。 对于依靠有情和非有情而产生的痛苦，以忍耐而不厌倦。 对于任何善事都以欢喜心去做，因此不厌倦。 以止观的瑜伽不作意地修持这六者，就总摄了有情的全部大乘，而且这些也以六度依次成办，不需要更多，即不贪著受用，极恭敬，对二者不厌倦，瑜伽不作意，一切大乘都包含于此。 第五是，对于已经获得的对境的受用不执着的道路或方法是布施，因为习惯于施舍，就能脱离对它的执着。 为了获得未获得的对境而努力的散乱，断除它的方法是戒律，因为对于比丘的律仪来说，不会产生所有以事业为边的散乱。 不舍弃有情的方法是忍耐，因为对于所有造成损害的痛苦都不会厌烦。 增长善法的方法是精进，因为从发起精进中它会增长。 遮障
English
That practices all aspects. That is to say, there is no acting in all ways for the sake of others in this. As for abiding and liberation, abiding the mind on the object is the handprint of meditative concentration, and liberation from cyclic existence is said to be the handprint of wisdom. If these two are distinguished separately, one will not confuse calm abiding with insight. The third is: first, by abandoning entanglement, one eliminates its poverty. Then, one does not harm any sentient being. Moreover, one endures harm from others. By being their friend, one initiates tireless perseverance. Relying on meditative concentration, one makes them willing through miraculous powers and so forth, and when they have become suitable vessels, one explains well relying on wisdom, and by severing their doubts, one causes them to be liberated, therefore it is certain to be the six perfections: not being impoverished and not harming, enduring harm and not being weary of actions, making them happy, and speaking well, for that reason, the benefit of others is one's own benefit. The fourth is: in this way, one is not attached to having obtained possessions, and one does not seek after what has not been obtained, therefore one does not look to possessions. If one has them, one is able to protect the training, therefore one takes up ethics and respects them. One is not weary by enduring the suffering that arises from relying on sentient and non-sentient beings. One is not weary of whatever virtuous activity one engages in with joy. The six yogas of calm abiding and insight, non-conceptual meditation, gather all the great vehicles of beings, and those are accomplished in sequence by the six perfections, and there is no need for more than that: not being manifestly pleased with possessions, great respect, not being weary of the two, non-conceptual yoga, all the great vehicles are exhausted here. The fifth is: the path or method of not being attached to the enjoyment of objects that have already been obtained is generosity, because by becoming accustomed to giving, one separates from attachment to it. The method of restraining the distraction of striving for the sake of obtaining objects that have not been obtained is ethics, because for the vows of a monastic, all distractions at the end of actions do not arise. The method of not abandoning sentient beings is patience, because one is not disheartened by all the suffering that causes harm. The method of increasing virtue is perseverance, because it increases from initiating perseverance. Obscurations
Chinese
清净的方法是最后的两个波罗蜜多，即以禅定清净烦恼，以智慧清净所知障。因此，决定为六度，即：对于诸境不执著是道，获得它则有其他防护散乱的禁戒，不舍弃众生而增长，以及其他清净障碍。如是说。第六是：以戒律所学的体性是戒律，而且，如果不贪求利养而有布施，则接受，那是戒律的眷属。接受之后，对于责骂不还骂等，以忍辱守护，那是它的眷属。禅定是心的学处，智慧是智慧的学处。精进属于三个学处，因此决定为六度，即：掌握三学之后，胜者如实宣说了六度，最初三个，最后两个的两种，一个是也属于三者。如是说。如此，以怎样的圆满所依，成办怎样的自他利益，安住于何种乘，具有多少种方便，修持何种学处之所依，以及圆满成办意义、大乘、方便和学处，并摄集它们，要知道是六度本身，在没有获得对于菩萨行持要点的所有总摄具有巨大定解之前，应当思维。第二有三：生起的次第，下劣殊胜的次第，粗细的次第。第一是：如果不贪求利养而有不执著的布施，则受持戒律，如果具有防护恶行的戒律，则能忍受损害。如果有不厌倦苦行的忍辱，则违缘少而能发起精进。如果日夜精进，则生起能将心用于善的等持。如果心平等安住，则如实证悟真实。第二是：前者比前者下劣，后者比后者殊胜。第三是：前者比后者容易进入和行事，所以粗大，后者比前者难以进入和行事，所以微细，如《经庄严论》中说：依赖于前者，后者生起，因为安住于下劣和殊胜的缘故。
English
The method of purification is the last two perfections, namely, using meditation to purify afflictions and using wisdom to purify cognitive obscurations. Therefore, it is determined to be the six perfections, namely: not being attached to objects is the path; having obtained it, there are other precepts to guard against distraction; not abandoning sentient beings and increasing; and other purifications of obscurations. Thus it is said. The sixth is: the essence of learning through discipline is discipline, and if there is giving without seeking gain, then accepting it is the retinue of discipline. Having accepted it, guarding against scolding with patience, such as not scolding back, is its retinue. Meditation is the training of the mind, and wisdom is the training of wisdom. Diligence belongs to all three trainings, so it is determined to be the six perfections, namely: having mastered the three trainings, the Victorious One truly proclaimed the six perfections, the first three, the two kinds of the last two, and one also belongs to all three. Thus it is said. In this way, with what kind of perfect basis, accomplishing what kind of benefit for oneself and others, abiding in what vehicle, possessing how many kinds of skillful means, the basis for practicing what kind of training, and perfecting the meaning, the Great Vehicle, skillful means, and trainings, and gathering them together, know that it is the six perfections themselves, and until you have gained great certainty that it is the summary of all the key points of the bodhisattva's practice, you should contemplate. The second has three: the order of arising, the order of inferior and superior, and the order of coarse and subtle. The first is: if there is unattached giving without seeking gain, then uphold discipline, and if you have discipline that protects against misdeeds, then you will be able to endure harm. If there is patience that does not tire of asceticism, then there will be few obstacles and you will be able to generate diligence. If you practice diligence day and night, then equanimity will arise, which can make the mind useful for virtue. If the mind abides equally, then you will realize reality as it is. The second is: the former is inferior to the former, and the latter is superior to the latter. The third is: the former are easier to enter and act upon than the latter, so they are coarse, and the latter are more difficult to enter and act upon than the former, so they are subtle, as it says in the Ornament for the Sutras: Relying on the former, the latter arises, because it abides in inferior and superior.