Tibetan
པ་ལས་སེམས་འབར་གྱི། དམིགས་པ་མེད་ན་སེམས་ཞི་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་དག་པས་དམིགས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བར་ཡང་ཤེས་ལ་དགེ་བའི་རྩ་བ་ལ་དམིགས་པའང་ཉེ་བར་ཞི་བར་མི་བྱེད། ཉོན་མོངས་ལ་དམིགས་པའང་འབྱུང་བར་མི་བྱེད་ལ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དམིགས་པ་ལའང་འཇོག་པར་བྱེད། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དམིགས་པ་ལ་ཡང་སོ་སོར་རྟོག་ལ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་དམིགས་པ་ལའང་ལྟའོ། །ཞེས་དམིགས་པ་མེད་ལུགས་དང༌། དམིགས་པ་ཡོད་ལུགས་སོ་སོར་གསུངས་པ་རྣམས་ཕྱེད་དགོས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཉོན་མོངས་དང༌། མཚན་མར་འཛིན་པའི་འཆིང་བ་ལྷོད་དགོས་ལ་བསླབ་པའི་ཐག་པས་དམ་དུ་བསྡམས་དགོས་པ་དང༌། ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་གཉིས་ཞིག་དགོས་ལ་དགེ་བའི་བྱ་བ་རྣམས་མ་ཞིག་དགོས་པས། བསླབ་པས་བསྡམས་པ་དང༌། མཚན་འཛིན་གྱིས་བཅིངས་པ་གཉིས་མི་གཅིག་ཅིང༌། བསྲུང་སྡོམ་ལྷོད་པ་དང༌། བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་འཆིང་བ་ལྷོད་པ་གཉིས་ཀྱང་མི་གཅིག་པས། ཞིག་པོ་དང་ རང་གྲོལ་སོགས་ཀྱི་དོན་ཡང་ལེགས་པར་དཔྱད་པར་བྱའོ། །སློབ་དཔོན་ཀ་མ་ལ་ཤཱི་ལས། ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་བཀག་པའི་ཚུལ་ནི། ཡིན་ལུགས་ཀྱི་དོན་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་ལྟ་ཐོག་ཏུ་བཞག་ནས་གཞན་གང་ཡང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པར་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བཞག་ནས་སྒོམ་པ་བཀག་པ་མ་ཡིན་གྱི། ལྟ་བས་ཡིན་ལུགས་ཀྱི་དོན་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་དོན་ལ་འཇོག་རྒྱུ་མེད་པར་སེམས་ཅིར་ཡང་མི་རྟོག་པར་འཇོག་པ་ཙོམ་འཇོག་སྟོང་ཉིད་སྒོམ་པའི་སྒོམ་དུ་བྱེད་པ་འགོག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་སྔགས་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གཉིས་ཀ་ལ་འདྲའོ། །འོན་ཀྱང་དེ་གཉིས་ཀྱི་ལུགས་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་གྱིས་དཔྱད་ནས་སྐྱོང་བ་ལ་འདྲ་མི་འདྲའི་ཚུལ་ཇི་ལྟར་ཡོད་པ་སོགས་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །གསུམ་པ་ལ་གཉིས། ཐེག་ཆེན་སྤྱི་ལ་བསླབ་ཚུལ། ཁྱད་པར་དུ་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་ལ་བསླབ་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། བྱང་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ལ་སློབ་འདོད་སྦྱང་བ་དང༌། སྦྱངས་ནས་རྒྱལ་སྲས་ཀྱི་སྡོམ་པ་གཟུང་བ། བཟུང་ནས་ཇི་ལྟར་བསླབ་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། འདུལ་བ་དང་སྔགས་གཉིས་ལ། དང་པོར་རང་རང་གི་སྡོམ་པ་མ་བཟུང་བར་བསླབ་བྱ་རྣམས་ཉན་དུ་མི་རུང་ཡང་འདི་ནི་དེ་དག་དང་མི་འདྲ་སྟེ། སྔོན་དུ་བསླབ་བྱ་རྣམས་ཤེས་པར་བྱས་ཏེ་རྒྱུད་སྦྱངས་ནས། དེ་ནས་འཛིན་པར་སྤྲོ་བ་ན་སྡོམ་པ་འབོགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་བསླབ་བྱ་རྣམས་ཤེས་པར་བྱས་ཏེ་ཡིད་ཡུལ་དུ་བྱས་ནས་དེ་དག་ལ་སྙིང་ཐག་པ་ནས་སློབ་འདོད་སྦྱངས་ཏེ་སྡོམ་པ་བླངས་ན་ ཤིན་ཏུ་བརྟན་པས་འདི་ནི་ཐབས་བཟང་པོའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཚུལ་ཁྲིམས་ལེའུའི་འགྲེལ་པར། དང་པོར་ཇི་ལྟར་ལེན་ལུགས་དང༌། དེ་མ་ཐག་ནས་རྩ་ལྟུང་དང་ཉེས་བྱས་ཀྱི་ལྟུང་བ་རྣམས་བསྲུང་ཚུལ་དང༌། ཉམས་ན་ཕྱིར་བཅོས་ལུགས་རྣམས་རྒྱས་པར་གཏན་ལ་ཕབ་ཟིན་པས་སྡོམ་པ་ལེན་པའི་སྔ་རོལ་དུ་ངེས་པར་བལྟ་དགོས་པས་དེར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་ལ་གསུམ། གང་ལ་བསླབ་པའི་གཞི། དེར་བསླབ་པ་རྣམས་འདུ་ཚུལ། དེ་ལ་ཇི་ལྟར་བསླབ་པའི་རིམ་པའོ། །དང་པོ་ནི། གསལ་བའི་དབྱེ་བ་མཐའ་ཡས་ཀྱང་རིགས་བསྡུ་ན་ཕྱིན་དྲུག་ཏུ་བྱང་སེམས་ཀྱི་བསླབ་བྱ་ཐམས་ཅད་འདུ་བས། ཕྱིན་དྲུག་ནི་བྱང་སེམས་ཀྱི་ལམ་གྱི་གནད་མཐའ་དག་བསྡུས་པའི་སྡོམ་ཆེན་པོའོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། དངོས་ཀྱི་དོན་གྲངས་ངེས་པ། ཞར་ལ་གོ་རིམ་ངེས་པའོ། །དང་པོ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཕྱིན་དྲུག་གི་སྡོམ་ཙམ་མཛད་པ་ལ། རྒྱལ་ཚབ་དམ་པས། དེ་ལྟར་མཛད་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱི་གནད་རྣམས་དགོངས་པ་བཞིན་བཀྲལ་ནས། ངེས་ཤེས་བསྐྱེད་པ་ནི་གྲངས་ངེས་ཚུལ་འདི་རྣམས་ཡིན་པས་འདི་དག་ལ་ཡིད་འཕྲོག་པའི་ངེས་པ་རྙེད་ན་ཕྱིན་དྲུག་གི་ཉམས་ལེན་ལ་གདམས་པའི་མཆོག་ཏུ་འཛིན་ནོ། །འདི་ལ་དྲུག །མངོན་མཐོ་ལ་ལྟོས་པའི་དང༌། དོན་གཉིས་སྒྲུབ་པ་ལ་ལྟོས་པའི་དང༌། གཞན་དོན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་རྫོགས་ པར་སྒྲུབ་པ་ལ་ལྟོས་པའི་དང༌། ཐེག་ཆེན་ཐམས་ཅད་སྡུད་པ་ལ་ལྟོས་པའི་དང༌། ལམ་མམ་ཐབས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའི་དབང་དུ་མཛད་པའི་དང༌། བསླབ་པ་གསུམ་ལ་ལྟོས་པའི་གྲངས་ངེས་པའོ། །དང་པོ་ནི། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྤྱོད་པ་རླབས་ཆེ་བ་རྣམས་རྫོགས་པ་ལ་ཚེ་རབས་མང་པོར་བརྒྱུད་དགོས་ལ། དེར་ཡང་ལམ་གྱི་ས་ཆོད་འོང་བ་ལ་རྟེན་མཚན་ཉིད་ཡོངས་རྫོགས་རེ་མེད་པར་ད་ལྟའི་རྟེན་འདི་འདྲ་བ་ཆ་རེ་རེ་ཙམ་ཡོད་པས་བསྒྲུབས་ཀྱང་བོགས་ཅི་ཡང་མི་ཐོན་པས་རྟེན་ཆ་ཐམས་ཅད་ནས་ཕུན་ཚོགས་ཞིག་དགོས་སོ། །དེ་ཡང་གང་ལ་སྤྱོད་པའི་ལོངས་སྤྱོད། གང་གིས་སྤྱོད་པའི་ལུས། གང་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་སྤྱོད་པའི་འཁོར་དང༌། ལས་ཀྱི་མཐའ་གང་བརྩམས་པ་རྣམས་འགྲུབ་པའི་ཕུན་ཚོགས་བཞི་ལྡན་ཞིག་དགོས་སོ། །དེ་དག་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་ཉོན་མོངས་ཀྱི་རྐྱེན་དུ་འགྲོ་བ་མང་བས་དེ་ཡང་ཉོན་མོངས་ཀྱི་དབང་དུ་མི་འགྲོ་བ་དང༌། དེས་ཀྱང་མི་ཆོག་པས་བླང་དོར་གྱི་གནས་རྣམས་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་འཇུག་ཅིང་ལྡོག་པའི་དམིགས་ལེགས་པར་ཕྱེད་པ་ཞིག་དགོས་ཏེ།
Chinese
由于“巴”字而心燃起，若无所缘，心则寂静。因此，善于方便的菩萨，以完全清净的般若波罗蜜多，既知所缘趋于寂静，也不使缘于善根趋于寂静。也不使缘于烦恼生起，而安住于波罗蜜多的所缘。也分别观察空性的所缘，也以大悲心观照一切有情的所缘。如是，无所缘之方式与有所缘之方式分别宣说，必须辨别。同样，必须放松烦恼和执著相的束缚，而以学处的绳索紧紧系缚；必须摧毁两种罪过，而不应摧毁善行。因此，以学处系缚与以执相束缚二者不同，守护律仪松懈与执著自我的束缚松懈二者也不同。因此，对于摧毁和 自解脱等的意义也应善加考察。学师莲花戒说：遮止不作意之方式是，于如实之义确定之见解上安住后，不作意其他任何事物，一心安住而修持，并非遮止。而是于见解所确定之如实之义无有安住之处，心于任何事物皆不分别而安住，仅作止住，遮止将空性修持作为修持。此于密咒与波罗蜜多二者皆相同。然而，彼二者之理路，以分别之智慧观察而修持，有何相同与不同之方式等，将作宣说。第三有二，大乘共同之修学方式，特别是金刚乘之修学方式。第一有三，于菩萨之学修习欲求，修习后受持佛子之律仪，受持后如何修学之方式。第一是，于律藏与密咒二者，最初未受持各自之律仪前，不许听闻所学，然此与彼等不同，先了知所学诸法而修习自续，其后乐于受持时，方才授予律仪。因此，了知所学诸法后，于意境中作意彼等，
English
Because of the syllable "Pa," the mind blazes; if there is no object of focus, the mind becomes peaceful. Therefore, a Bodhisattva skilled in means, with the perfection of wisdom that is completely pure, knows that the object of focus tends towards quiescence, but does not cause the focus on the roots of virtue to tend towards quiescence. Nor does he cause the focus on afflictions to arise, but abides in the object of focus of the pāramitās. He also separately contemplates the object of focus of emptiness, and also observes with great compassion the object of focus of all sentient beings. Thus, the manner of having no object of focus and the manner of having an object of focus are separately proclaimed, and must be distinguished. Similarly, one must loosen the bonds of afflictions and grasping at characteristics, and tightly bind with the rope of training; one must destroy the two faults, and should not destroy virtuous actions. Therefore, being bound by training and being bound by grasping at characteristics are not the same, and the relaxation of guarding vows and the relaxation of the bonds of grasping at self are also not the same. Therefore, the meanings of destruction and self-liberation, etc., should also be well examined. Teacher Kamalaśīla said: The way to prevent non-attention is: after placing it on the view of ascertaining the meaning of reality, it is not preventing meditation by focusing single-mindedly without paying attention to anything else. Rather, it is preventing the practice of meditating on emptiness by simply stopping and placing the mind without anything to settle on the meaning of reality ascertained by the view, without thinking about anything. This is the same for both mantra and pāramitā. However, the ways in which they are similar or different in cultivating by examining with discriminating wisdom in the ways of the two will be explained. The third has two parts: the general way of learning for the Mahāyāna, and the way of learning specifically for the Vajrayāna. The first has three parts: cultivating the desire to learn the bodhisattva's training, taking the vows of the Buddha's heirs after cultivating, and how to train after taking them. The first is: in both the Vinaya and the mantra, it is not permissible to listen to the subjects to be learned without first taking one's own vows, but this is different from those. First, one learns the subjects to be learned and cultivates the mindstream, and then, when one is happy to take them, the vows are bestowed. Therefore, after learning the subjects to be learned, making them the object of the mind, and on those,
Chinese
如果从内心深处想要学习并受持戒律， 因为它非常稳固，所以这是个好方法。第二点是，在《戒律品》的注释中，首先是如何受戒的方式，以及紧接着如何守护根本堕和违犯的堕罪，以及如果破戒后如何补救的方法，都已经详细地确定下来了，所以在受戒之前必须阅读，请在那里了解。第三部分有三点：所要学习的基础，在那里所学的如何归纳，以及如何学习的次第。第一点是，虽然显现的差别无边无际，但如果归纳起来，菩萨的一切学处都包含在六度中。因此，六度是菩萨道的所有要点都包含在内的伟大戒律。第二部分有两点：真实的意义是数量确定，附带的是顺序确定。第一点是，世尊只是略说了六度的戒律，而法王（རྒྱལ་ཚབ，Regent）却按照他的意旨解释了这样做的原因的要点，从而产生了定解。因此，这些都是数量确定的方式，如果对这些产生令人信服的定解，那么就会认为这是六度修持的最佳教诲。这里有六种：取决于增上生的，取决于成办二利的，取决于圆满成办一切利他之事的，取决于摄集一切大乘的，取决于道路或方法的一切方面的，以及取决于三学的数量确定。第一点是，要圆满菩提的广大行持，需要经历许多世。而且，为了使道路达到一定的阶段，必须具备圆满的所依，否则，即使像现在这样的所依，只有一部分，也无法成就任何利益。因此，必须具备一切圆满的所依。也就是，所享用的受用，能享用的身体，一同享用的眷属，以及所作的一切事业，都必须具备四种圆满。仅仅具备这些圆满，也往往会成为烦恼的因缘，因此，还必须不被烦恼所控制。即使这样还不够，还必须对取舍之处不颠倒地进入和返回的目标有很好的辨别。
English
If one wishes to learn and take vows from the bottom of one's heart, Because it is very stable, this is a good method. Secondly, in the commentary on the chapter on ethics, first, how to take the vows, and immediately after that, how to protect the root downfalls and the downfalls of offenses, and how to remedy them if they are broken, have been extensively determined, so it is necessary to read it before taking the vows, please understand it there. The third part has three points: the basis for what to learn, how the learnings are included there, and the order of how to learn. The first point is that although the distinctions of clarity are endless, if the categories are collected, all the bodhisattva's trainings are included in the six perfections. Therefore, the six perfections are the great vows that include all the essential points of the bodhisattva's path. The second part has two points: the actual meaning is the definite number, and incidentally, the order is definite. The first point is that the Blessed One only made a brief vow of the six perfections, but the Holy Regent explained the key points of the reasons for doing so according to his intention, and thus generated certainty. Therefore, these are the ways in which the numbers are definite, and if one gains a convincing certainty about these, then one will regard it as the best instruction for the practice of the six perfections. There are six here: depending on higher realms, depending on accomplishing the two benefits, depending on completely accomplishing all aspects of benefiting others, depending on collecting all the great vehicles, depending on all aspects of the path or method, and the definite number depending on the three trainings. The first point is that to complete the vast practices of enlightenment, one must go through many lifetimes. Moreover, in order for the path to reach a certain stage, one must have a completely perfect basis, otherwise, even if one only has a part of such a basis as the present one, one will not be able to accomplish any benefit. Therefore, one must have a complete basis that is perfect in every way. That is, the enjoyment that is enjoyed, the body that enjoys, the retinue that enjoys together, and all the actions that are undertaken must have four perfections. Even just having these perfections can often become a cause of afflictions, so one must also not be controlled by afflictions. Even that is not enough, one must also have a good discernment of the objects of entering and returning without reversing the places of acceptance and rejection.