Chinese
即舍弃说谎。如果这样做，就不会用谎言欺骗自己的堪布、老师等特殊地方的人。第二白法的对境是所有众生。行为是对他们不怀有欺骗，以增上意乐安住，即以正直的心安住。这是第四黑法的对治。第三白法的对境是所有菩萨。行为是生起与导师相同的想法，并在四方称扬他们的功德。夏惹瓦的 尊颜说：‘我们好像在做善事，但没有增长的迹象，反而有很多损耗的迹象，这是因为对菩萨和道友生起嗔恨和轻蔑，并造成伤害而损耗的。’因此，如果能做到这一点，以及舍弃对菩萨造成伤害这两点，那么《学集论》中所说的所有依赖于人的损害都不会发生。因为不知道菩萨在哪里，所以像邬波离请问的那样，对一切众生生起导师的想法，并以清净观来修持。赞叹功德也是在听者适合的时候才做，如果向四方宣扬，不赞叹也会变成过失。这是第三黑法的对治。第四白法的对境是自己所调伏的众生。对其所作是，不希望小乘，而是引导他们受持圆满菩提。这也要从自己方面与所化机相合才行。如果所化机没有生起这种想法，也不会变成过失，因为无法成办。这舍弃了第二黑法。如果真心希望他人获得一切安乐的究竟，那么为了不让他人产生不悦的后悔，就不会特意去做让他人不悦的行为。狮子请问经中也说：生生世世菩提心，梦中亦不舍此心，若不睡眠之时，何须说及有何变？世尊开示说：无论在城镇或乡村，无论在何处安住的地方，都应引导他们趣入菩提，因此不应舍弃菩提心。如是说。此外，断除我慢、嫉妒、悭吝，以及见到他人富有时心生欢喜这四者。
English
That is, abandoning lying. If you do so, you will not deceive your own khenpos, teachers, and other special people with lies. The object of the second white dharma is all sentient beings. The action is to abide in them without deception, with an attitude of increased intention, that is, to abide with an honest mind. This is the antidote to the fourth black dharma. The object of the third white dharma is all Bodhisattvas. The action is to generate the thought of being like the teacher and to praise their qualities in the four directions. Sharawa's face said, 'We seem to be doing good deeds, but there are no signs of increase, but rather many signs of depletion. This is because of anger and contempt towards Bodhisattvas and friends, and depletion due to causing harm.' Therefore, if you can do this, and abandon causing harm to Bodhisattvas, then all the harms that depend on people mentioned in the Compendium of Trainings will not occur. Because you do not know where the Bodhisattvas are, you should generate the thought of the teacher for all sentient beings, as asked by Upali, and practice with pure perception. Praising qualities is also done when the listener is suitable, and if you proclaim it in the four directions, it will become a fault if you do not praise it. This is the antidote to the third black dharma. The object of the fourth white dharma is the sentient beings that you tame. The action is to not desire the Lesser Vehicle, but to lead them to take up complete enlightenment. This also requires that you be in harmony with the trainees from your own side. If the trainees do not generate this thought, it will not become a fault, because it cannot be accomplished. This abandons the second black dharma. If you sincerely wish for others to attain the ultimate of all happiness, then in order not to cause others to have unpleasant regrets, you will not intentionally do actions that cause them displeasure. The Lion Asked Sutra also says: In all lifetimes, the mind of enlightenment, even in dreams, I will not abandon this mind. If I am not sleeping, what need is there to say what will change? The Buddha said: Whether in towns or villages, or in any place where you dwell, you should lead them to enter into enlightenment, therefore you should not abandon the mind of enlightenment. Thus it is said. Furthermore, abandoning pride, jealousy, stinginess, and rejoicing when seeing the wealth of others, these four.
Tibetan
་དང་ལྡན་ན། སྨོན་ལམ་མི་འདོར་བར་འཇམ་དཔལ་གྱི་ཞིང་བཀོད་ལས་གསུངས་པ་དང༌། དཀོན་བརྩེགས་ལས། སྤྱོད་ལམ་ཐམས་ཅད་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྦྱང་བ་དང་དགེ་བ་ཅི་བྱེད་ཀྱི་སྔོན་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཏོང་བ་བྱས་ན། སྐྱེ་བ་གཞན་དུ་ཡང་སེམས་རིན་པོ་ཆེ་དང་མི་འབྲལ་བ་ནི། ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་མང་དུ་མིས་བརྟགས་ན། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་གསལ་བར་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། སྨོན་སེམས་མི་གཏོང་བ་དང༌། སེམས་ཅན་བློས་མི་གཏོང་བ་གཉིས་མ་གཏོགས་པའི་བསླབ་བྱ་རྣམས་དང་འགལ་ན་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་དང་མི་ལྡན་གྱི་བར་དུ་བྱང་སེམས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ལྟུང་བ་མེད་ཀྱང༌། བར་མ་དགེ་བ་ཁས་བླངས་པའི་བསླབ་བྱ་དང་འགལ་བ་ཡོད་པས་ཉེས་སྤྱོད་དུ་འགྱུར་བས། སྟོབས་བཞིས་བཤགས་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་ལ་གསུམ། སེམས་བསྐྱེད་ནས་བསླབ་པ་ལ་སློབ་དགོས་ པའི་རྒྱུ་མཚན། ཐབས་ཤེས་རེ་རེ་བ་ལ་བསླབས་པས་སངས་རྒྱས་མི་འགྲུབ་པར་བསྟན་པ། བསླབ་པ་ལ་སློབ་པའི་རིམ་པ་ཉིད་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། དེ་ལྟར་སྨོན་སེམས་བསྐྱེད་ནས་སྦྱིན་སོགས་ཀྱི་བསླབ་བྱ་ལ་མི་སློབ་པ་དེ་ཡང་བྱམས་པའི་རྣམ་ཐར་གྱི་ལུང་སྔར་དྲངས་པ་ལྟར་ཕན་ཡོན་ཆེ་མོད་ཀྱང༌། བྱང་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ལ་སྒྲུབ་པ་སྙིང་པོར་མ་བྱས་ན་འཚང་རྒྱ་བ་མི་སྲིད་པས་སྤྱོད་པ་ལ་བསླབ་པར་བྱ་སྟེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། དེ་བས་ན་སྒྲུབ་པ་སྙིང་པོར་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཞོན་ནུ་སྒྲུབ་པ་སྙིང་པོར་བྱེད་པ་ལ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་རྙེད་དཀའ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་དང༌། སྒོམ་རིམ་དང་པོ་ལས་ཀྱང༌། དེ་ལྟར་སེམས་བསྐྱེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བདག་མ་དུལ་བར་གཞན་མི་འདུལ་བར་ཤེས་ནས་བདག་ཉིད་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲུབ་པ་ལ་རབ་ཏུ་སྦྱོར་རོ། །སྒྲུབ་པ་མེད་པར་བྱང་ཆུབ་མི་འཐོབ་བོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །སྒྲུབ་པ་ཡང་སྡོམ་པ་བཟུང་ནས་དེའི་བསླབ་པ་ལ་སློབ་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། སངས་རྒྱས་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ལ་འཇུག་པ་དེ་ཡང་ཐབས་མ་ནོར་བ་ཞིག་དགོས་ཏེ། ནོར་བའི་ལམ་ལ་ཇི་ཙམ་འབད་ཀྱང་འབྲས་བུ་མི་འབྱུང་སྟེ། འོ་མ་བཞོ་བར་འདོད་པས་རྭ་ལ་འཐེན་པ་བཞིན་ནོ། །མ་ནོར་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཆ་མ་ཚང་ན་འབད་ཀྱང་འབྲས་བུ་མི་འབྱུང་སྟེ། ས་བོན་དང་ཆུ་དང་ས་ལ་སོགས་པ་གང་རུང་ཞིག་མ་ཚང་ན་མྱུ་གུ་མི་ སྐྱེ་བ་དང་འདྲ་བར་སྒོམ་རིམ་བར་པ་ལས་གསུངས་སོ། །འོ་ན་རྒྱུ་རྐྱེན་ཚང་ལ་མ་ནོར་བ་གང་ཞེ་ན། རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་ལས། ག
Chinese
དང་ལྡན་ན། 如果具有， སྨོན་ལམ་མི་འདོར་བར་འཇམ་དཔལ་གྱི་ཞིང་བཀོད་ལས་གསུངས་པ་དང༌། 不舍愿心，如《文殊刹土庄严经》所说， དཀོན་བརྩེགས་ལས། 《宝积经》中说： སྤྱོད་ལམ་ཐམས་ཅད་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྦྱང་བ་དང་དགེ་བ་ཅི་བྱེད་ཀྱི་སྔོན་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཏོང་བ་བྱས་ན། 在一切行为中修习菩提心，无论做什么善事之前，都应发菩提心。 སྐྱེ་བ་གཞན་དུ་ཡང་སེམས་རིན་པོ་ཆེ་དང་མི་འབྲལ་བ་ནི། 这样来世也不会与珍贵的菩提心分离。 ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་མང་དུ་མིས་བརྟགས་ན། ། 无论人们如何反复思量， ཞེས་སོགས་ཀྱིས་གསལ་བར་གསུངས་སོ། 诸如此类都已明确说明。 །གསུམ་པ་ནི། 第三， སྨོན་སེམས་མི་གཏོང་བ་དང༌། 不舍愿心， སེམས་ཅན་བློས་མི་གཏོང་བ་གཉིས་མ་གཏོགས་པའི་བསླབ་བྱ་རྣམས་དང་འགལ་ན་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་དང་མི་ལྡན་གྱི་བར་དུ་བྱང་སེམས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ལྟུང་བ་མེད་ཀྱང༌། 除了不舍愿心和不舍众生之外，如果违背了其他学处，在未舍菩萨戒之前，虽没有菩萨戒的堕罪， བར་མ་དགེ་བ་ཁས་བླངས་པའི་བསླབ་བྱ་དང་འགལ་བ་ཡོད་པས་ཉེས་སྤྱོད་དུ་འགྱུར་བས། 但由于存在违背中间所承诺的善行的学处，因此会变成恶行， སྟོབས་བཞིས་བཤགས་པར་བྱའོ། 应当以四力忏悔。 །གསུམ་པ་ལ་གསུམ། 第三有三： སེམས་བསྐྱེད་ནས་བསླབ་པ་ལ་སློབ་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན། 发心后必须学习学处的原因； ཐབས་ཤེས་རེ་རེ་བ་ལ་བསླབས་པས་སངས་རྒྱས་མི་འགྲུབ་པར་བསྟན་པ། 说明只学习方便或智慧中的一个无法成佛； བསླབ་པ་ལ་སློབ་པའི་རིམ་པ་ཉིད་བཤད་པའོ། 讲述学习学处的次第。 །དང་པོ་ནི། 第一， དེ་ལྟར་སྨོན་སེམས་བསྐྱེད་ནས་སྦྱིན་སོགས་ཀྱི་བསླབ་བྱ་ལ་མི་སློབ་པ་དེ་ཡང་བྱམས་པའི་རྣམ་ཐར་གྱི་ལུང་སྔར་དྲངས་པ་ལྟར་ཕན་ཡོན་ཆེ་མོད་ཀྱང༌། 如此发了愿心后，如果不学习布施等学处，虽然如前引弥勒菩萨传记中的教证所说，功德很大， བྱང་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ལ་སྒྲུབ་པ་སྙིང་པོར་མ་བྱས་ན་འཚང་རྒྱ་བ་མི་སྲིད་པས་སྤྱོད་པ་ལ་བསླབ་པར་བྱ་སྟེ། 但如果不将菩萨的学处作为修行的核心，就不可能成佛，因此应当学习行为。 ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། 《三摩地王经》中说： དེ་བས་ན་སྒྲུབ་པ་སྙིང་པོར་བྱའོ། 因此，应当将修行作为核心。 །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། 为什么呢？ གཞོན་ནུ་སྒྲུབ་པ་སྙིང་པོར་བྱེད་པ་ལ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་རྙེད་དཀའ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། 年轻人，因为将修行作为核心，所以获得无上正等觉并不困难。 །ཞེས་དང༌། 如是说。 སྒོམ་རིམ་དང་པོ་ལས་ཀྱང༌། 《修次初篇》中也说： དེ་ལྟར་སེམས་བསྐྱེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བདག་མ་དུལ་བར་གཞན་མི་འདུལ་བར་ཤེས་ནས་བདག་ཉིད་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲུབ་པ་ལ་རབ་ཏུ་སྦྱོར་རོ། 如此发心的菩萨，知道自己未调伏就无法调伏他人，因此自己应精勤于布施等修行。 །སྒྲུབ་པ་མེད་པར་བྱང་ཆུབ་མི་འཐོབ་བོ། 没有修行就无法获得菩提。 །ཞེས་གསུངས་སོ། 如是说。 །སྒྲུབ་པ་ཡང་སྡོམ་པ་བཟུང་ནས་དེའི་བསླབ་པ་ལ་སློབ་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། 所谓修行，也就是受持戒律后，学习其学处。 །གཉིས་པ་ནི། 第二， སངས་རྒྱས་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ལ་འཇུག་པ་དེ་ཡང་ཐབས་མ་ནོར་བ་ཞིག་དགོས་ཏེ། 进入成佛的途径，也必须是正确的方法。 ནོར་བའི་ལམ་ལ་ཇི་ཙམ་འབད་ཀྱང་འབྲས་བུ་མི་འབྱུང་སྟེ། 无论在错误的道路上如何努力，也不会有结果。 འོ་མ་བཞོ་བར་འདོད་པས་རྭ་ལ་འཐེན་པ་བཞིན་ནོ། 就像想要挤奶却拉牛角一样。 །མ་ནོར་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཆ་མ་ཚང་ན་འབད་ཀྱང་འབྲས་བུ་མི་འབྱུང་སྟེ། 即使方法正确，但如果不完整，努力也不会有结果。 ས་བོན་དང་ཆུ་དང་ས་ལ་སོགས་པ་གང་རུང་ཞིག་མ་ཚང་ན་མྱུ་གུ་མི་སྐྱེ་བ་དང་འདྲ་བར་སྒོམ་རིམ་བར་པ་ལས་གསུངས་སོ། 就像种子、水和土地等任何一个不完整，就不会发芽一样，《修次中篇》中如是说。 །འོ་ན་རྒྱུ་རྐྱེན་ཚང་ལ་མ་ནོར་བ་གང་ཞེ་ན། 那么，什么是因缘具足且正确的方法呢？ རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་ལས། 《现观庄严论》中说： ག
English
་དང་ལྡན་ན། If it possesses, སྨོན་ལམ་མི་འདོར་བར་འཇམ་དཔལ་གྱི་ཞིང་བཀོད་ལས་གསུངས་པ་དང༌། Without abandoning the aspiration, as stated in the "Mañjuśrī's Pure Land Arrangement Sutra," དཀོན་བརྩེགས་ལས། And in the "Ratnakūṭa Sutra": སྤྱོད་ལམ་ཐམས་ཅད་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྦྱང་བ་དང་དགེ་བ་ཅི་བྱེད་ཀྱི་སྔོན་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཏོང་བ་བྱས་ན། In all activities, cultivate the mind of enlightenment, and before doing any virtuous deed, generate the mind of enlightenment. སྐྱེ་བ་གཞན་དུ་ཡང་སེམས་རིན་པོ་ཆེ་དང་མི་འབྲལ་བ་ནི། In future lives, one will not be separated from the precious mind. ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་མང་དུ་མིས་བརྟགས་ན། ། No matter how much people repeatedly contemplate, ཞེས་སོགས་ཀྱིས་གསལ་བར་གསུངས་སོ། It is clearly stated in such verses. །གསུམ་པ་ནི། Third, སྨོན་སེམས་མི་གཏོང་བ་དང༌། Not abandoning the aspiration, སེམས་ཅན་བློས་མི་གཏོང་བ་གཉིས་མ་གཏོགས་པའི་བསླབ་བྱ་རྣམས་དང་འགལ་ན་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་དང་མི་ལྡན་གྱི་བར་དུ་བྱང་སེམས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ལྟུང་བ་མེད་ཀྱང༌། Except for not abandoning the aspiration and not abandoning sentient beings, if one violates other precepts, there is no downfall related to the Bodhisattva vow as long as one has not relinquished the Bodhisattva vow. བར་མ་དགེ་བ་ཁས་བླངས་པའི་བསླབ་བྱ་དང་འགལ་བ་ཡོད་པས་ཉེས་སྤྱོད་དུ་འགྱུར་བས། However, since there is a violation of the precepts of the intermediate vows of virtue, it becomes a misdeed. སྟོབས་བཞིས་བཤགས་པར་བྱའོ། One should confess with the four powers. །གསུམ་པ་ལ་གསུམ། The third has three parts: སེམས་བསྐྱེད་ནས་བསླབ་པ་ལ་སློབ་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན། The reason why one must study the precepts after generating the mind of enlightenment; ཐབས་ཤེས་རེ་རེ་བ་ལ་བསླབས་པས་སངས་རྒྱས་མི་འགྲུབ་པར་བསྟན་པ། Showing that one cannot achieve Buddhahood by studying only one of either method or wisdom; བསླབ་པ་ལ་སློབ་པའི་རིམ་པ་ཉིད་བཤད་པའོ། Explaining the order of studying the precepts. །དང་པོ་ནི། First, དེ་ལྟར་སྨོན་སེམས་བསྐྱེད་ནས་སྦྱིན་སོགས་ཀྱི་བསླབ་བྱ་ལ་མི་སློབ་པ་དེ་ཡང་བྱམས་པའི་རྣམ་ཐར་གྱི་ལུང་སྔར་དྲངས་པ་ལྟར་ཕན་ཡོན་ཆེ་མོད་ཀྱང༌། Although generating the aspiration and not studying the precepts of generosity, etc., has great benefits as quoted from the biography of Maitreya, བྱང་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ལ་སྒྲུབ་པ་སྙིང་པོར་མ་བྱས་ན་འཚང་རྒྱ་བ་མི་སྲིད་པས་སྤྱོད་པ་ལ་བསླབ་པར་བྱ་སྟེ། it is impossible to attain enlightenment if one does not make the practice of the Bodhisattva's precepts the essence, so one should study the conduct. ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། In the "Samadhiraja Sutra," it says: དེ་བས་ན་སྒྲུབ་པ་སྙིང་པོར་བྱའོ། Therefore, one should make practice the essence. །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། Why is that? གཞོན་ནུ་སྒྲུབ་པ་སྙིང་པོར་བྱེད་པ་ལ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་རྙེད་དཀའ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། Young one, because making practice the essence, it is not difficult to find the unsurpassed, perfect, and complete enlightenment. །ཞེས་དང༌། It is said. སྒོམ་རིམ་དང་པོ་ལས་ཀྱང༌། Also, in the "First Stage of Meditation": དེ་ལྟར་སེམས་བསྐྱེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བདག་མ་དུལ་བར་གཞན་མི་འདུལ་བར་ཤེས་ནས་བདག་ཉིད་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲུབ་པ་ལ་རབ་ཏུ་སྦྱོར་རོ། Thus, a Bodhisattva who has generated the mind of enlightenment, knowing that without taming oneself, one cannot tame others, should diligently engage in the practice of generosity, etc. །སྒྲུབ་པ་མེད་པར་བྱང་ཆུབ་མི་འཐོབ་བོ། Without practice, one will not attain enlightenment. །ཞེས་གསུངས་སོ། It is said. །སྒྲུབ་པ་ཡང་སྡོམ་པ་བཟུང་ནས་དེའི་བསླབ་པ་ལ་སློབ་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། Practice is also taking vows and studying their precepts. །གཉིས་པ་ནི། Second, སངས་རྒྱས་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ལ་འཇུག་པ་དེ་ཡང་ཐབས་མ་ནོར་བ་ཞིག་དགོས་ཏེ། Entering the path to achieve Buddhahood also requires a method that is not mistaken. ནོར་བའི་ལམ་ལ་ཇི་ཙམ་འབད་ཀྱང་འབྲས་བུ་མི་འབྱུང་སྟེ། No matter how much one strives on the wrong path, there will be no result. འོ་མ་བཞོ་བར་འདོད་པས་རྭ་ལ་འཐེན་པ་བཞིན་ནོ། It is like pulling on the horns when wanting to milk a cow. །མ་ནོར་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཆ་མ་ཚང་ན་འབད་ཀྱང་འབྲས་བུ་མི་འབྱུང་སྟེ། Even if the method is correct, if it is incomplete, effort will not yield results. ས་བོན་དང་ཆུ་དང་ས་ལ་སོགས་པ་གང་རུང་ཞིག་མ་ཚང་ན་མྱུ་གུ་མི་སྐྱེ་བ་དང་འདྲ་བར་སྒོམ་རིམ་བར་པ་ལས་གསུངས་སོ། It is like a sprout not growing if any of the seeds, water, or soil are incomplete, as stated in the "Intermediate Stages of Meditation." །འོ་ན་རྒྱུ་རྐྱེན་ཚང་ལ་མ་ནོར་བ་གང་ཞེ་ན། So, what is the complete and correct cause and condition? རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་ལས། In the "Ornament of Clear Realization": ག