Tibetan
་དང༌བཅས་པ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་སོགས་མ་གཏོགས་པའོ། །གཞན་ཡང་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ནི་སྐྱོན་ཕྱོགས་རེ་ཟད་པ་དང༌། ཡོན་ཏན་ཕྱོགས་རེ་རྫོགས་པ་མིན་གྱི། སྐྱོན་གྱི་རིགས་ཐམས་ཅད་ཟད་ཅིང་ཡོན་ཏན་གྱི་རིགས་མཐའ་དག་རྫོགས་ པ་ཡིན་ལ། དེ་སྒྲུབ་པའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཡང་སྐྱོན་མཐའ་དག་འགོག་ཅིང་ཡོན་ཏན་མཐའ་དག་སྐྱེད་པས་ན། ཐེག་པ་གཞན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤངས་རྟོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གྱི་རིགས་ཐམས་ཅད་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་དུ་འདུ་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་སྒྲུབ་པའི་ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་ཏུ་གསུང་རབ་ཐམས་ཅད་འདུ་སྟེ། སྐྱོན་སྣ་རེ་ཟད་པར་བྱེད་པའམ། ཡོན་ཏན་སྣ་རེ་བསྐྱེད་པ་མིན་པའི་ཐུབ་པའི་གསུང་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཐེག་ཆེན་པས་མི་སྒྲུབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཐེག་པ་ལ་དེ་ལྟར་ཡིན་ཀྱང་། རྡོ་རྗེ་ཐེག་པར་འཇུག་པ་ལ་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། ཕར་ཕྱིན་གྱི་ཐེག་པ་ལྟར་སྦྱིན་སོགས་ཀྱི་གསལ་བའི་དབྱེ་བ་མཐའ་ཡས་པ་ལ་སློབ་པའི་ཚུལ་སྔགས་དང་མི་འདྲ་ཡང༌། སྤྱོད་པའི་རྟེན་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང༌། སྤྱོད་པ་ཕྱིན་དྲུག་ལ་སློབ་པའི་ལམ་གྱི་ལུས་རགས་པ་ལ་འདྲ་བས་དེ་ཙམ་ཞིག་ནི་ཐུན་མོང་བ་ཡིན་ཏེ། རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོ་ལས། འཚོ་བའི་སྲོག་གི་ཕྱིར་ཡང་ནི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་དོར་མི་བྱ། །ཞེས་དང༌། ཕ་རོལ་ཕྱིན་དྲུག་སྤྱོད་པ་ནི། །ནམ་ཡང་དོར་བར་མི་བྱ་འོ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང༌། གཞན་ཡང་སྔགས་ཀྱི་གཞུང་དུ་མར་གསུངས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་བླ་མེད་ཀྱི་དཀྱིལ་ཆོག་ཁུངས་ཐུབ་དུ་མར་ཡང༌། ཐུན་མོང་བ་དང༌། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་སྡོམ་པ་གཉིས་གཉིས་བཟུང་དགོས་པར་གསུངས་པའི་སྔ་མ་ནི་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྟོན་པ་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས་ཀྱང༌། བསྟན་པ་ཐམས་ཅད་ གྲུ་བཞི་ལམ་གྱིས་འཁྱེར་ཤེས་པ་ངའི་བླ་མ། ཞེས་གསུངས་ཏེ་ཚིག་འདི་དཔྱད་གཞི་ཆེ་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་གསུང་རབ་ཐམས་ཅད་གདམས་ངག་ཏུ་འཆར་བའི་ཆེ་བ་ནི། གང་ཡང་གཞུང་ཆེན་མོ་རྣམས་ལ་ཉམས་ལེན་གྱི་གནད་མེད་པའི་བཤད་ཆོས་སུ་བྱས་ཤིང༌། ཉམས་ལེན་གྱི་གནད་སྙིང་པོའི་དོན་སྟོན་པའི་མན་ངག་ཟུར་དུ་ཡོད་པར་གོ་ནས། དམ་པའི་ཆོས་རང་ལ་བཤད་པ་དང་སྒྲུབ་པའི་ཆོས་ལོགས་ལོགས་པ་གཉིས་ཡོད་པར་འཛིན་པ་ནི། དྲི་མ་མེད་པའི་མདོ་རྒྱུད་དང་དགོངས་འགྲེལ་གྱི་བསྟན་བཅོས་ལ་གུས་པ་ཆེན་པོ་སྐྱེ་བའི་གེགས་བྱེད་ཅིང༌། དེ་དག་ལ་ནང་གི་དོན་མི་སྟོན་པའི་ཕྱིའི་གོ་རྒྱ་ཙམ་གཅོད་པའོ། །ཞེས་བརྙས་པའི་གནས་སུ་འཛིན་པའི་ཆོས་སྤོང་བའི་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་གསོག་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེས་ན་ཐར་འདོད་རྣམས་ལ་མི་བསླུ་བའི་གདམས་པ་མཆོག་ནི་གཞུང་ཆེན་མོ་རྣམས་ཡིན་མོད། འོན་ཀྱང་རང་ཉིད་བློ་ཞན་པ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས། གདམས་པའི་མཆོག་ཏུ་གཞུང་དེ་ཙམ་ལ་བརྟེན་ནས་ངེས་མི་ནུས་པས། དམ་པའི་མན་ངག་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་དག་ལ་ངེས་པ་བཙལ་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་མན་ངག་འཚོལ་དགོས་པ་ཡིན་གྱི། གཞུང་རྣམས་ནི་ཕྱི་རྒྱ་གཅོད་པ་ཙམ་ཡིན་པས་སྙིང་པོ་མེད་ལ། མན་ངག་རྣམས་ནི་ནང་གི་དོན་སྟོན་པས་མཆོག་གོ་སྙམ་དུ་མི་གཟུང་ངོ༌། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཆེན་པོ་བྱང་ཆུབ་རིན་ཆེན་གྱི་ཞལ་ནས། གདམས་ངག་ལ་ནང་བྱན་ཚུད་པ་ནི། བེའུ་བུམ་ལག་མཐིལ་ཙམ་ཞིག་ལ་ངེས་པ་རྙེད་པ་ལ་མི་ཟེར་གྱི། གསུང་རབ་ཐམས་ཅད་གདམས་ངག་ཏུ་གོ་བ་ལ་ ཟེར་ཞེས་པ་དང༌། ཇོ་བོ་ཆེན་པོའི་སློབ་མ་སྒོམ་པ་རིན་ཆེན་བླ་མས་ཀྱང༌། ཨ་ཏི་ཤའི་གདམས་ངག་ལ་སྟན་ཐོག་གཅིག་ཏུ་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་རྡུལ་དུ་བརླགས་པས། ད་གཞུང་ཐམས་ཅད་གདམས་ངག་ཏུ་གོ་བ་ཞིག་བྱུང་གསུང་བ་ལྟར་གོ་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །སྟོན་པ་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས། ཆོས་མང་དུ་བསླབས་ནས་ཆོས་བྱེད་ལུགས་གཞན་དུ་རྩད་གཅོད་དགོས་པ་བྱུང་ན་ནོར་བ་ཡིན་གསུང་བ་ལྟར། ཡུན་རིང་པོར་ཆོས་མང་དུ་བསླབས་ཀྱང་ཆོས་བྱེད་ལུགས་ཡེ་མི་ཤེས་པར་ཆོས་བྱེད་འདོད་བྱུང་བ་ན། རྩད་གཞན་ནས་གཅོད་དགོས་པ་རྣམས་ཀྱང༌། སྔར་བཤད་པ་ལྟར་མ་གོ་བས་ནོངས་ཏེ། འདི་ལྟར། བསྟན་པ་ནི་མཛོད་ལས། སྟོན་པའི་དམ་ཆོས་རྣམ་གཉིས་ཏེ། །ལུང་དང་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ལུང་རྟོགས་ཀྱི་བསྟན་པ་གཉིས་ལས་མེད་ལ། ལུང་གི་བསྟན་པ་ནི་ཆོས་ལག་ཏུ་ལེན་པའི་ཚུལ་སྒྲུབ་པ་བྱེད་ལུགས་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ཡིན་ལ། རྟོགས་པའི་བསྟན་པ་ནི་གཏན་ལ་ཕེབས་པ་ན། ཇི་ལྟར་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ལྟར་སྒྲུབ་པ་ཡིན་པས་དེ་གཉིས་རྒྱུ་འབྲས་སུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་རྟ་རྒྱུག་པ་ན། སྔོན་ལ་རྟ་ལ་དཀྱུས༌ས་སྟོན་པ་དང༌། བསྟན་ཟིན་ནས་དེར་རྒྱུག་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ། །དཀྱུས༌ས་གཞན་དུ་བསྟན་ནས་རྒྱུག་ས་གཞན་དུ་བྱེད་ན་བཞད་གད་དུ་འགྱུར་བ་ལྟར། ཐོས་བསམ་གྱིས་གཞན་ཞིག་གཏན་ལ་ཕབ་ནས་སྒྲུབ་པ་ན་གཞན་ཞིག་བསྒྲུབ་ཏུ་ག་ལ་རུང༌། དེ་ལྟར་ཡང་སྒོམ་རིམ་ཐ་མ་ལས། ཡང་ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྟོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བསྒོམ་པར་བྱ་ཡི། གཞན་དུ་
Chinese
以及其他不共之法等。此外，圆满正等觉佛陀并非仅是断除部分过患、圆满部分功德，而是断尽一切过患，圆满一切功德。因此，成就佛陀的大乘法，也能遮止一切过患，生起一切功德。所以，其他一切乘的断证功德都包含在大乘道中。因此，所有佛陀的教言都包含在成就佛陀的大乘道支中，因为没有不能断除部分过患或生起部分功德的佛陀之语，而且所有这些都不能被大乘所舍弃。如果有人认为，在波罗蜜多乘中是这样，但在进入金刚乘时就不是这样了。虽然像波罗蜜多乘那样，布施等无量显宗的分类学习方式与密咒不同，但行为的基础是发菩提心，以及学习六度行为的粗略道身是相似的，所以这部分是共同的。《金刚顶经》中说：“纵为活命亦不应，舍弃菩提之心也。修持六度到彼岸，任何时候皆不应舍。”此外，在密咒的经典中也有很多这样的说法。在无上瑜伽部的可靠仪轨中也说，必须受持共同和不共两种戒律，前者是菩萨戒。尊者仁波切也说：“我的上师能用四方道来掌握一切教法。”这句话非常值得研究。第二，所有经文都显现为诀窍的殊胜之处在于，有些人认为，在伟大的经典中没有修行的要点，只是讲解的法，修行的要点是单独存在的口诀，可以显示精要的意义。认为神圣的佛法本身有讲法和修法两种不同的法，这会阻碍对无垢经续和释论生起极大的恭敬心，并且认为它们不显示内在的意义，只是外在的理解。
English
and other uncommon dharmas, etc. Furthermore, a perfectly complete Buddha is not one who merely eliminates some faults and perfects some qualities, but one who eliminates all faults and perfects all qualities. Therefore, the Great Vehicle that accomplishes Buddhahood also prevents all faults and generates all qualities. Thus, all the qualities of abandonment and realization of all other vehicles are included in the path of the Great Vehicle. Therefore, all the Buddha's teachings are included as branches of the Great Vehicle's path to Buddhahood, because there is no word of the Buddha that does not eliminate some faults or generate some qualities, and all of these are not abandoned by the Great Vehicle. If one thinks that this is the case in the Paramita Vehicle, but not when entering the Vajra Vehicle, although the way of learning the infinite divisions of the explicit teachings such as generosity is different from mantra, as in the Paramita Vehicle, the basis of practice is the generation of bodhicitta, and the rough body of the path of learning the six perfections of conduct is similar, so that much is common. The Vajra Peak Sutra says, "Even for the sake of life, one should not abandon the mind of enlightenment. The practice of the six perfections should never be abandoned." In addition, there are many such statements in the tantric texts. In the reliable rituals of Anuttarayoga Tantra, it is also said that one must take both common and uncommon vows, the former being the Bodhisattva vow. The venerable Rinpoche also said, "My guru knows how to grasp all the teachings with the four-cornered path." This statement is very worthy of study. Secondly, the greatness of all the scriptures appearing as instructions is that some people think that there are no essential points of practice in the great texts, but only explanatory teachings, and that there are separate oral instructions that show the essential meaning of the essential points of practice. To think that the sacred Dharma itself has two separate dharmas, teaching and practice, hinders the generation of great respect for the immaculate sutras and tantras and commentaries, and thinks that they do not show the inner meaning, but only the outer understanding.
Chinese
仅仅是遮止外缘而已。要知道，像这样把（佛法）视为轻蔑之处，会积累舍弃佛法的业障。因此，对于想要解脱的人来说，最好的、不会欺骗人的教诲就是伟大的论典。然而，由于自己愚笨等原因，仅仅依靠论典本身无法获得定解。所以，应该为了获得定解而去寻求圣者的口诀。不要认为论典只是遮止外缘，没有精髓；而口诀则揭示内在意义，是最好的。伟大的瑜伽士绛曲仁钦曾说：“所谓精通口诀，不是指对像手掌大小的贝叶经获得定解，而是指理解所有的经典都是口诀。”此外，仲敦巴的弟子衮巴仁钦喇嘛也说：“阿底峡尊者的口诀，让我一次性地将身语意三者都粉碎了，现在所有的经典都成了口诀。”应该像这样理解。尊者仁波切曾说：“学习了很多佛法后，如果需要以其他方式来寻找修行的方法，那就是错误的。”就像这样，即使长时间学习了很多佛法，却完全不知道如何修行，想要修行时，也需要从其他地方寻找方法，这也是因为没有理解之前所说的内容而犯的错误。就像这样，《教法宝藏论》中说：“导师的殊胜教法有两种，即教证和证悟的自性。”正如所说，只有教证和证悟两种教法。教证的教法是确定如何接受佛法、如何修行的方法。证悟的教法是在确定之后，按照所确定的方式进行修行。因此，这两者是因果关系。例如，赛马时，首先要告诉马跑道，告诉之后再让它跑。如果指示了其他的跑道，却让它在其他地方跑，那就会成为笑话。同样，通过闻思确定了一个东西，却要修持其他的东西，又怎么能修成呢？就像这样，《修次第下篇》中说： “又，由闻所生慧及思所生慧所证悟者，应以修所生慧而修习，而非其他。”
English
It is merely cutting off external conditions. Know that regarding (the Dharma) as a place of contempt like this will accumulate the obscuration of abandoning the Dharma. Therefore, for those who desire liberation, the best, non-deceptive advice is the great treatises. However, due to reasons such as one's own dullness, one cannot gain certainty by relying solely on the treatises as the best advice. Therefore, one should seek the oral instructions of the holy ones in order to find certainty in them. One should not think that the treatises are merely cutting off external conditions and have no essence, while the oral instructions reveal the inner meaning and are the best. The great yogi Jangchub Rinchen said, "To be proficient in oral instructions does not mean to find certainty in a palm-sized pecha, but to understand all the scriptures as oral instructions." In addition, Gompa Rinchen Lama, a disciple of Jowo Je, also said, "Atisha's oral instructions made me shatter my body, speech, and mind into dust in one sitting. Now all the scriptures have become oral instructions." One should understand it in this way. Tönpa Rinpoche said, "If, after studying a lot of Dharma, one needs to find other ways to practice, that is a mistake." Just like that, even if one has studied a lot of Dharma for a long time, but does not know how to practice at all, and wants to practice, one needs to find methods from other places. This is also a mistake because one has not understood what was said before. Just like that, the Treasury of Teachings says, "The Teacher's sacred Dharma has two aspects: the nature of scripture and realization." As it is said, there are only two teachings: scripture and realization. The teaching of scripture is to determine how to receive the Dharma and how to practice. The teaching of realization is to practice in the way that has been determined after it has been determined. Therefore, these two are cause and effect. For example, when racing a horse, one must first show the horse the racetrack, and then let it run there after it has been shown. If one shows a different racetrack but makes it run in a different place, it will become a joke. Similarly, if one determines one thing through hearing and thinking, but practices something else, how can one accomplish it? Just like that, the Last Chapter of the Stages of Meditation says: "Furthermore, whatever is realized by the wisdom arising from hearing and the wisdom arising from thinking should be cultivated by the wisdom arising from meditation, and not otherwise."