Tibetan
གསུངས་པ་ལྟར། དཀར་པོའི་ལས་སྟོབས་ཆུང་ཞིང་ནག་པོའི་ལས་ཤིན་ཏུ་སྟོབས་ཆེ་བས་ངན་འགྲོར་ལྟུང་བའི་ཚུལ་བསམས་པས་ངན་འགྲོས་འཇིགས་ཤིང་དཀོན་མཆོག་ལ་དེ་ལས་སྐྱོབ་པའི་ནུས་པ་ཡོད་པར་ཡིད་ཆེས་པ་གཉིས་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དེ་གཉིས་ཚིག་ཙམ་དུ་སོང་ན་སྐྱབས་འགྲོ་ཡང་དེ་དང་འདྲ་ལ། དེ་གཉིས་ཤུགས་དྲག་ལ་བརྟན་པ་ཞིག་ཡོད་ན་སྐྱབས་འགྲོ་ཡང་ཡིད་འཁུལ་བ་ཞིག་འོང་བས་རྒྱུ་གཉིས་ལ་འབད་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། ཡུལ་ངོས་བཟུང་བ། དེ་སྐྱབས་སུ་འོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནོ། །དང་པོ་ནི། བསྟོད་པ་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་པ་ལས། གང་ཞིག་ལ་ནི་ཉེས་པ་ཀུན། །གཏན་ནས་ཡོང་ཡེ་མི་མངའ་ཞིང༌། །གང་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ། །ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་གནས་གྱུར་པ། །གལ་ཏེ་སེམས་ཤིག་ཡོད་ན་ནི། །དེ་ཉིད་ལ་ནི་སྐྱབས་འགྲོ་ཞིང༌། །དེ་བསྟོད་དེ་ནི་བཀུར་བ་དང༌། །དེ་ཡི་བསྟན་ལ་གནས་པའི་རིགས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་སྐྱབས་དང་སྐྱབས་མ་ཡིན་པ་འབྱེད་པའི་བློ་ཞིག་ཡོད་ན་ནི། སླུ་བ་མེད་པའི་སྐྱབས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བར་རིགས་སོ། །དེས་ནི་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་ཀྱང་མཚོན་པ་ཡིན་ཏེ། སྐྱབས་འགྲོ་བདུན་ཅུ་པ་ལས། སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ནི། །ཐར་པ་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱབས། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། རང་ཉིད་འཇིགས་པ་ཐམས་ཅད་ལས་གྲོལ། གཞན་འཇིགས་པ་ལས་སྒྲོལ་བའི་ཐབས་ལ་མཁས། ཀུན་ལ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ ཉེ་རིང་མེད་པར་འཇུག །ཕན་བཏགས་མ་བཏགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་མཛད་པ་ཞིག་སྐྱབས་སུ་འོས་ལ། དེ་ཡང་སངས་རྒྱས་ཁོ་ན་ལ་ཡོད་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་སོགས་ལ་མེད་པས། དེ་ཉིད་སྐྱབས་ཡིན་ལ། དེའི་ཕྱིར་དེས་བསྟན་པའི་ཆོས་དང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་ཡང་སྐྱབས་སུ་འོས་སོ། །དེས་ན་བསྡུ་བ་ནས་གསུངས་པ་འདི་རྣམས་ལ་ངེས་པ་དྲངས་ནས་རྩེ་གཅིག་པའི་བློ་ལྟོས་འཆའ་ནུས་ན་མི་སྐྱོབ་པ་མི་སྲིད་པས་སྙིང་ཐག་པ་ནས་ངེས་པ་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ། རང་སྐྱོབ་པ་ལ་རྒྱུ་གཉིས་ལས་ཕྱིའི་རྒྱུ་མ་ཚང་བ་མེད་པར་སྟོན་པས་བསྒྲུབས་ཟིན་ཀྱང་ནང་གི་རྒྱུ་བློ་བཀལ་ནས་སྐྱབས་སུ་འཛིན་པ་མ་བྱུང་བས་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ལ་བཞི། ཡོན་ཏན་ཤེས་པ། ཁྱད་པར་ཤེས་པ། ཁས་བླངས་པ། གཞན་དུ་མི་སྨྲ་བས་སྐྱབས་སུ་སོང་བའོ། །དང་པོ་ནི། སྐྱབས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དྲན་དགོས་པས་དེ་ལ་གསུམ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན། ཆོས་དང༌། དགེ་འདུན་གྱི་ཡོན་ཏན་ནོ། །དང་པོ་ལ་བཞི། སྐུའི་ཡོན་ཏན། གསུང་གི་ཡོན་ཏན། ཐུགས་ཀྱི་ཡོན
Chinese
如是说。 由于白色业力微弱，黑色业力非常强大，考虑到会堕入恶趣，因此对恶趣感到恐惧，并且相信三宝有能力从中救护，这二者是（皈依的因）。因此，如果这二者只是口头说说，那么皈依也与之相似。如果这二者强烈而稳固，那么皈依也会令人信服，因此要努力于这两种因。第二方面有二：确定对境，以及其堪为皈依的理由。第一，出自《一百五十赞》： “对于何者，一切过失， 全然永无丝毫； 于何者，一切方式中， 一切功德皆安住。 若有心识， 则应皈依于彼； 应赞彼、应敬彼， 应住于彼之教。” 如是说，如果具有辨别皈依处与非皈依处的智慧，那么理应皈依于无欺的皈依处——佛陀薄伽梵。这也就代表了法与僧伽三宝，如《皈依七十颂》所说： “佛陀、正法与僧伽， 是欲解脱者之皈依。” 第二，自身从一切怖畏中解脱，擅长以方法使他人从怖畏中解脱，对一切众生具有广大的慈悲心，不分亲疏地利益一切众生，无论是否施与恩惠，都能成办一切众生的利益，这样的对境才堪为皈依。而这唯有佛陀才具备，自在天等并不具备，因此唯有佛陀才是皈依处。因此，佛陀所宣说的正法以及声闻僧伽也堪为皈依处。因此，如果能从《摄类学》等论典中所说的这些道理中获得定解，并能一心一意地寄托希望，那么没有不救护的道理，因此要从内心深处生起定解。因为对于救护自身而言，外在的因已经具备，但内在的因，即未曾将希望寄托于皈依处并依止，所以才会痛苦。第三方面有四：了解功德，了解差别，发誓，以及不改口而成为皈依者。第一，需要忆念皈依的功德，因此分为三：佛陀的功德，正法的功德，以及僧伽的功德。第一方面有四：身的功德，语的功德，意的功德。
English
As it is said. Because the power of white deeds is small and the power of black deeds is very strong, contemplating the manner of falling into the lower realms, one fears the lower realms and believes that the Three Jewels have the power to protect from them, these two are (the cause of refuge). Therefore, if these two are just words, then taking refuge is also similar to that. If these two are strong and stable, then taking refuge will also be convincing, so one should strive for these two causes. The second has two aspects: identifying the object, and the reason why it is worthy of refuge. First, from the "Hundred and Fifty Praises": "For whom, all faults, Never ever exist; In whom, in all ways, All virtues abide. If there is a mind, Then take refuge in that one; Praise that one, respect that one, Abide in the teachings of that one." As it is said, if one has the wisdom to distinguish between refuge and non-refuge, then it is reasonable to take refuge in the infallible refuge, the Buddha Bhagavan. This also represents the Dharma and Sangha Three Jewels, as the "Seventy Verses on Refuge" says: "Buddha, Dharma, and Sangha, Are the refuge of those who desire liberation." Second, one who is liberated from all fears, skilled in methods to liberate others from fears, has great compassion for all beings, engages in benefiting all beings without partiality, and accomplishes the benefit of all beings whether or not they have bestowed favors, such an object is worthy of refuge. And this is only possessed by the Buddha, not by Ishvara and others, therefore only the Buddha is the refuge. Therefore, the Dharma taught by the Buddha and the Sangha of Hearers are also worthy of refuge. Therefore, if one can gain certainty from these reasons stated in the "Collected Topics" and other texts, and can place hope with a single-pointed mind, then there is no reason not to be protected, so one should generate certainty from the depths of one's heart. Because for protecting oneself, the external causes are already complete, but the internal cause, that is, not having placed hope in the refuge and relied on it, is why one suffers. The third aspect has four: knowing the qualities, knowing the distinctions, vowing, and becoming a refuge taker by not changing one's words. First, it is necessary to remember the qualities of refuge, therefore it is divided into three: the qualities of the Buddha, the qualities of the Dharma, and the qualities of the Sangha. The first aspect has four: the qualities of the body, the qualities of speech, the qualities of the mind.
Tibetan
་ཏན། འཕྲིན་ལས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ནོ། །དང་པོ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་རྣམས་དྲན་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དཔེ་ལ་བསྟོད་པ་ལས། ཁྱོད་སྐུ་མཚན་གྱིས་སྤྲས་གྱུར་པ། །མཛེས་གྱུར་མིག་གི་བདུད་རྩི་ནི། །སྤྲིན་མེད་སྟོན་གྱི་ནམ་མཁའ་ལ། །སྐར་མའི་ཚོགས་ཀྱིས་སྤྲས་པ་འདྲ། །ཐུབ་པ་གསེར་གྱི་མདོག་ལྡན་པ། །ཆོས་གོས་ཀྱིས་གཡོགས་མཛེས་གྱུར་པ། །གསེར་གྱི་རི་བོའི་རྩེ་མོ་ནི། །མཚམས་ཀྱི་སྤྲིན་ གྱིས་དཀྲིས་པ་འདྲ། །མགོན་ཁྱོད་རྒྱན་གྱིས་མ་བརྒྱན་ཀྱང༌། །ཞལ་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་མདངས་གང་ཡིན། །ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱས་གྱུར་པ། །སྤྲིན་དང་བྲལ་ལའང་དེ་མ་མཆིས། །ཁྱོད་ཀྱི་ཞལ་གྱི་པདྨ་དང༌། །པདྨ་ཉི་མས་ཁ་བྱེ་བ། །བུང་བས་མཐོང་ན་པད་མར་ནི། །ཐེ་ཚོམ་དཔྱང་ཐག་ལ་འཇུག་འགྱུར། །ཁྱོད་ཞལ་གསེར་གྱི་མདོག་ལྡན་པར། །ཚེམས་དཀར་མཛེས་པར་གྱུར་པ་ནི། །གསེར་གྱི་རི་གསེབ་སྟོན་ཀ་ཡི། །ཟླ་ཟེར་དྲི་མེད་ཞུགས་པ་འདྲ། །མཆོད་འོས་ཁྱོད་ཀྱི་ཕྱག་གཡས་ནི། །འཁོར་ལོའི་མཚན་གྱིས་མཛེས་གྱུར་པ། །འཁོར་བས་སྐྲག་པའི་མི་རྣམས་ལ། །ཕྱག་གིས་དབུགས་འབྱིན་མཛད་པ་ལགས། །ཐུབ་ཁྱོད་གཤེགས་པར་གྱུར་པའི་ཚེ། །ཞབས་གཉིས་དཔལ་གྱི་པད་མ་འདྲས། །ས་གཞི་འདི་ནི་བྲིས་གྱུར་པ། །པདྨ་ཅན་གྱིས་ཇི་ལྟར་མཛེས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་དྲན་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་སེམས་ཅན་གང་ཡོད་ཀྱིས་དུས་གཅིག་ཏུ་དྲི་བ་མི་འདྲ་བ་རེ་རེ་ནས་དྲིས་ཀྱང་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་གཅིག་དང་ལྡན་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བཟུང་ནས། གསུང་གཅིག་གིས་དྲི་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལན་མཛད་ཅིང༌། དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་རང་རང་གི་སྐད་དུ་གོ་བར་འགྱུར་བ་ཤིན་ཏུ་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་ཚུལ་སེམས་པ་སྟེ། བདེན་པ་པོའི་ལེའུ་ལས། འདི་ལྟར་སེམས་ཅན་ཀུན་གྱིས་ངེས་པའི་ཚིག །མང་པོ་དག་གིས་དུས་གཅིག་ཞུ་ཞུས་ན། །སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་ ཐུགས་ཆུད་ནས། །གསུང་དབྱངས་གཅིག་གིས་སོ་སོར་ལན་ཡང་འདེབས། །དེ་ལྟ་བས་ན་འདྲེན་པ་འཇིག་རྟེན་ན། །ཚངས་པའི་སྒྲ་དབྱངས་གསུང་སྒྲོག་མཁྱེན་པར་མཛོད། །དེ་ནི་ལྷ་མི་སྡུག་བསྔལ་མཐར་འབྱིན་པའི། །ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རབ་ཏུ་བསྐོར་བ་མཛད། །ཅེས་གསུངས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སེམས་པའོ། །གསུམ་པ་ལ་གཉིས། མཁྱེན་པའི་ཡོན་ཏན། བརྩེ་བའི་ཡོན་ཏན་ནོ། །དང་པོ་ནི། ཤེས་བྱ་ཇི་ལྟ་བ་དང་ཇི་སྙེད་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ལག་མཐིལ་དུ་སྐྱུ་རུ་ར་བཞག་པ་ལྟར་མཁྱེན་པ་ཐོགས་པ་མི་མངའ་བར་འཇུག་པས། ཤེས་བྱ་མཐའ་དག་ལ་ཐུབ་
Chinese
功德。是事业的功德。第一是忆念佛的名号和相好，例如在赞颂的例子中说：您的身体以名号庄严，美丽如眼睛的甘露，如同无云的秋空中，繁星点缀。能仁金色的身躯，被法衣覆盖显得庄严，如同金山的顶峰，被彩虹的云彩环绕。怙主您即使没有装饰，面容的光彩也充满，如同圆满的月亮，即使没有云彩也无法比拟。您的莲花般的面容，以及被阳光照耀而绽放的莲花，蜜蜂见到也会对哪个是莲花产生疑惑。您的金色面容上，洁白的牙齿显得美丽，如同金山之中，秋天的无垢月光洒落。值得供养的您的右手，以法轮的标志庄严，为害怕轮回的人们，用手施予安慰。能仁您行走时，双足如同吉祥的莲花，在这大地上描绘，有莲花的人是多么的美丽。如是忆念。第二是，世间的一切众生，同时提出各自不同的问题，以心中一刹那的智慧把握，用一个声音回答所有的问题，并且他们都能用自己的语言理解，思维这种非常奇妙的方式。在《真实者品》中说：如此一切众生所确定的词语，众多同时请求，以心中的一刹那领会，用一个声音分别回答。因此引导者在世间，请知晓宣说梵天的声音，那是使天人脱离痛苦的，转动殊胜法轮。如是思维。第三有二，是智慧的功德，慈悲的功德。第一是，对于所有如所有性和尽所有性的所知，如同掌中庵摩罗果一般了如指掌，没有阻碍地通达，因此对于一切所知都能
English
Virtues. These are the virtues of activity. The first is to remember the names and marks of the Buddha, as it says in the example of praise: Your body is adorned with names, beautiful as nectar for the eyes, like the cloudless autumn sky, adorned with a multitude of stars. The Sage, with a golden body, covered in Dharma robes, appears majestic, like the peak of a golden mountain, encircled by clouds of the rainbow. Protector, even without ornaments, the radiance of your face is full, like the full moon, which is unmatched even without clouds. Your lotus-like face, and the lotus that blooms in the sun, if a bee sees them, it will hesitate and be caught in doubt as to which is the lotus. On your golden face, white teeth appear beautiful, like in the midst of a golden mountain, the immaculate moonlight of autumn descends. Your right hand, worthy of offerings, is adorned with the mark of the wheel, giving comfort with your hand to those who fear samsara. Sage, when you walk, your two feet are like auspicious lotuses, drawn on this earth, how beautiful are those with lotuses. Thus, one should remember. The second is, that all beings in the world, simultaneously ask their own different questions, grasping them with the wisdom of a single moment of mind, answering all the questions with one voice, and they all understand in their own languages, contemplating this extremely wondrous way. In the chapter of the Truthful One, it says: Thus, all beings with definite words, many ask at once, understanding in a single moment of mind, answering each separately with one voice. Therefore, the guide in the world, know that he proclaims the voice of Brahma, which brings an end to the suffering of gods and humans, turning the excellent wheel of Dharma. Thus, one should contemplate. The third has two, the virtue of wisdom, and the virtue of compassion. The first is, regarding all knowable things, both as they are and as many as they are, knowing them as clearly as an amalaka fruit in the palm of one's hand, engaging without obstruction, therefore able to