Tibetan
་ཏུ་མང་པོ་དང་འགལ་བར་གསུངས་པ་དང༌། དེ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་འབྱུང་བར་འགྱུར་བས་ན་ཡེ་ཤེས་དེ་འདོད་པས་དེ་ལ་བརྟེན་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་རྣམས་ཀྱིས། རྒྱ་ནག་གི་མཁན་པོས་ལུང་རིགས་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་ལྟ་བ་མ་རྙེད་ཀྱང་ཅི་ཡང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པར་མཉམ་པར་བཞག་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སྨྲ་བ་འགོག་པའི་ཚུལ་རྣམས་ཤེས་པ་ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེའོ། །སྒོམ་ཚུལ་དེ་དག་ནི་ལམ་རིམ་གྱི་གདམས་ངག་སྔ་མ་རྣམས་ལས་ཀྱང་འབྱུང་སྟེ། པོ་ཏོ་བའི་བེའུ་བུམ་ལས། ཁ་ཅིག་ཐོས་བསམ་དུས་ན་རིགས་པས། །རང་བཞིན་མེད་པ་གཏན་ལ་ཕབ་ལ། །སྒོམ་དུས་མི་རྟོག་འབའ་ཞིག་སྒོམ་ཟེར། །དེ་ལྟ་ན་ནི་འབྲེལ་མེད་སྟོང་ཉིད། །ལོགས་སུ་བསྒོམས་ཕྱིར་གཉེན་པོར་མི་འགྱུར། །དེ་ལྟ་བས་ན་སྒོམ་དུས་ཉིད་ནའང༌། །གཅིག་དང་དུ་བྲལ་རྟེན་འབྲེལ་ལ་སོགས། །གང་ལ་གོམས་པས་སོ་སོར་བརྟག་ཅིང༌། །ཅུང་ཟད་མི་རྟོག་ཉིད་དུའང་གནས་བྱ། །དེ་ལྟར་བསྒོམས་ན་ཉོན་མོངས་གཉེན་པོ། །ལྷ་ཅིག་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་འདོད་ཅིང༌། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་ལུགས་སྤྱོད་པར་འདོད་པས། །ཤེས་རབ་སྒོམ་པའི་ལུགས་ནི་དེ་ཡིན། །དེ་ཡང་གང་ཟག་བདག་མེད་གོམས་པས། །དེ་ནས་དེ་ལྟར་རྗེས་སུ་འཇུག་བྱ། །ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟར་རོ། །འདི་ཡང་ཇོ་བོས། སྟོང་ཉིད་གང་གིས་རྟོགས་ཤེ་ན། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ལུང་བསྟན་ཅིང༌། །ཆོས་ཉིད་བདེན་པ་གཟིགས་པ་ཡི། །ཀླུ་སྒྲུབ་སློབ་མ་ཟླ་གྲགས་ཡིན། །དེ་ལས་བརྒྱུད་པའི་མན་ངག་གིས། །ཆོས་ཉིད་བདེན་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་ཤིང༌། དེའི་འཁྲིད་ཚུལ་ཡང་ཇོ་བོས་དབུ་མའི་གདམས་ངག་ཏུ་གསུངས་པ་དང༌། སློབ་དཔོན་ཀ་མ་ལ་ཤཱི་ལའི་དགོངས་པ་གཉིས་འདྲ་བར་སྣང་བ་རྒྱས་སུ་བཏང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ལྷག་མཐོང་སྐྱོང་བ་ལ་སྦྱོར་བའི་ཆོས་དྲུག་བསྟེན་པ་དང༌། ཐུན་གྱི་དངོས་གཞི་དང༌། ཐུན་རྗེས་དང༌། ཐུན་མཚམས་སུ་ཇི་ལྟར་བྱ་དང༌། ཁྱད་པར་དུ་བྱིང་རྒོད་དང་བྲལ་བར་ སྐྱོང་ཚུལ་རྣམས་སྔར་བཞིན་ཤེས་པར་བྱའོ། །བཞི་པ་བསྒོམས་པས་ལྷག་མཐོང་གྲུབ་པའི་ཚད་ནི། དེ་ལྟར་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དཔྱད་ནས་བསྒོམས་པ་ན་སྔར་བཤད་པའི་ཤིན་སྦྱངས་དེ་མ་སྐྱེས་ཚུན་ཆད་དུ་ལྷག་མཐོང་རྗེས་མཐུན་པ་ཡིན་ལ། དེ་སྐྱེས་ནས་ལྷག་མཐོང་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་ཏེ། ཤིན་སྦྱངས་ཀྱི་ངོ་བོ་དང་སྐྱེ་ལུགས་ནི་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །འདི་ཡང་ཞི་གནས་གྲུབ་པ་མ་ཉམས་པར་ཡོད་པ་དེས་དྲངས་པའི་ཤིན་སྦྱངས་ཀྱང་ཡོད་པས་ན་ཤིན་སྦྱངས་ཡོད་པ་ཙམ་མིན་ནོ། །འོ་ན་གང་ཡིན་སྙམ་ན། དཔྱད་སྒོམ་བྱས་པ་དེའི་རང་སྟོབས་ཀྱིས་ཤིན་སྦྱངས་འདྲེན་ཐུབ་པ་ན་དེ་ནས་ལྷག་མཐོང་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ནི་ཇི་སྙེད་པ་ལ་དམིགས་པ་དང༌། ཇི་ལྟ་བ་ལ་དམིགས་པའི་ལྷག་མཐོང་གཉིས་ཀ་ལ་འདྲའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་དགོངས་འགྲེལ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ཇི་སྲིད་དུ་ལུས་དང་སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་ཇི་ལྟར་ལེགས་པར་བསམས་པའི་ཆོས་དེ་དག་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་གཟུགས་བརྙན་ནང་དུ་ཡིད་ལ་བགྱིད་པའི་ཡིད་ལ་བགྱིད་པ་དེ་ལ་ཅི་ཞེས་བགྱི། བྱམས་པ། ལྷག་མཐོང་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ལྷག་མཐོང་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་མོས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ཡིན་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཞེས་དང༌། ཤེར་ཕྱིན་མན་ངག་ལས་ཀྱང༌། དེས་ལུས་དང་སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ཐོབ་པ་དེ་ཉིད་ལ་གནས་ཏེ་ཇི་ལྟར་བསམས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ནང་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་གཟུགས་བརྙན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ལ་ལྷག་པར་མོས་པས་སོ་སོར་བརྟག་པར་བྱ་སྟེ། ཇི་སྲིད་དུ་ལུས་དང་ སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་མ་སྐྱེས་པ་དེ་སྲིད་དུ་ནི། ལྷག་མཐོང་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། གང་གི་ཚེ་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ་ལྷག་མཐོང་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །ཤིན་སྦྱངས་རང་སྟོབས་ཀྱིས་འདྲེན་ཐུབ་ན་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཡང་འདྲེན་ནུས་པས་ན། སོ་སོར་རྟོག་པའི་དཔྱད་སྒོམ་གྱིས་རང་སྟོབས་ཀྱིས་ཞི་གནས་འདྲེན་པ་འདི་ནི་སྔོན་དུ་ཞི་གནས་གྲུབ་པའི་ཡོན་ཏན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཞི་གནས་ལེགས་པར་གྲུབ་པ་ཞིག་གི་དཔྱད་སྒོམ་བྱས་པས་ཀྱང་ཞི་གནས་ཆེས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བར་འགྲོ་བས་ན། སོ་སོར་རྟོག་པའི་དཔྱད་སྒོམ་བྱས་ན་གནས་ཆ་ཆུང་དུ་འགྲོའོ་སྙམ་དུ་མི་གཟུང་ངོ༌། །གསུམ་པ་ཞི་ལྷག་ཟུང་དུ་འབྲེལ་ཚུལ་ནི། དེ་གཉིས་གྲུབ་པའི་ཚད་ཀྱི་སྐབས་སུ་བཤད་པ་ལྟར་ཞི་ལྷག་གཉིས་མ་ཐོབ་ན་ཟུང་དུ་སྦྲེལ་རྒྱུ་མི་འོང་བས། ཟུང་འབྲེལ་ལ་ནི་དེ་གཉིས་ངེས་པར་ཐོབ་དགོས་སོ། །འདི་ཡང་ནམ་ལྷག་མཐོང་ཐོབ་པའི་ཐོག་མ་ནས་ཟུང་འབྲེལ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བས། དེའི་ཚུལ་ནི་སྔར་གྱི་ཞི་གནས་ལ་བརྟེན་ནས་དཔྱད་སྒོམ་བྱས་པའི་མཐུས་སྔར་ཞི་གནས་ཀྱི་སྐབས་སུ་བཤད་པ་བཞིན་དུ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པར་རང་གི་ངང་གིས་འཇུག་པའི་ཡིད་བྱེད་ཐོབ་པ་ན་ཟུང་འབྲེལ་དུ་འགྲོ་སྟེ། ཉན་ས་ལས། དེ་ལ
Chinese
还说了很多相违背的话。即使那是分别念的自性，但因为是如理作意的自性，所以会生起无分别的智慧，因此想要得到智慧就要依靠它。这些话是为了阻止中国堪布不依靠教理，没有证悟通达真如的见解，却说只要什么都不作意，安住于等持中，就能证悟真如。了解这些遮破的方式非常重要。这些修习的方式在之前的道次第的教授中也有提到。如博朵瓦的《宝瓶论》中说：有些人听闻思惟时，以理证成立无自性，修习时却说只修无分别。如果这样，就是不相关的空性，因为是分开修习，所以不会成为对治。因此，即使在修习时，也要对一与多离、缘起等，在串习的基础上分别观察，稍微安住于无分别中。这样修习就能对治烦恼。想要追随拉吉，想要行持波罗蜜多行，这就是修习智慧的方式。这也是在串习人无我之后，再如是行持的方式。就像这样。乔沃（阿底峡）也说：谁能证悟空性？是如来授记，证见法性真谛的龙树师徒月称。依靠从他们那里传下来的口诀，就能证悟法性真谛。这样说道。乔沃也在《中观教授》中讲授了它的引导方式，这与寂天菩萨的观点相似，并加以了阐释。因此，要像以前一样了解修习奢摩他和毗婆舍那相结合的六法，以及正行、后行、座间如何行持，特别是如何修习远离沉掉。第四，修习后成就毗婆舍那的量：像这样通过分别的智慧观察修习，在没有生起之前所说的轻安之前，都是随顺毗婆舍那，生起之后才是具有特征的毗婆舍那。因为轻安的体性和
English
It is also said that there are many contradictions. Even if it is the nature of discrimination, it is the nature of proper attention, so non-discriminating wisdom will arise, so if you want to attain wisdom, you must rely on it. These words are to prevent the Chinese masters from not relying on teachings and reasoning, and not attaining the view of realizing suchness, but saying that as long as nothing is paid attention to and abiding in samadhi, suchness can be realized. It is very important to understand these ways of refutation. These methods of practice are also mentioned in the previous instructions of the Stages of the Path. As it is said in Potowa's "Vase": Some people establish selflessness through reasoning during hearing and thinking, but say that they only practice non-discrimination during practice. If so, it is an unrelated emptiness, because it is practiced separately, so it will not become an antidote. Therefore, even during practice, one should separately observe one and many separations, dependent origination, etc., on the basis of familiarity, and slightly abide in non-discrimination. Practicing in this way can be an antidote to afflictions. Those who want to follow Lhacig and want to practice the Paramita practice, this is the way to practice wisdom. This is also the way to practice after becoming familiar with the selflessness of persons. It's like this. Jowo (Atisha) also said: Who can realize emptiness? It is Nagarjuna and Chandrakirti, the teachers and disciples who were prophesied by the Tathagata and who saw the truth of the Dharma nature. Relying on the oral instructions transmitted from them, one can realize the truth of the Dharma nature. It is said like this. Jowo also taught its guiding method in the "Madhyamaka Instructions", which is similar to Shantideva's view and has been elaborated. Therefore, one should understand as before the six dharmas that combine shamatha and vipashyana, as well as how to practice the main practice, post-practice, and in between sessions, especially how to practice away from sinking and excitement. Fourth, the measure of accomplishing vipashyana after practice: In this way, by observing and practicing through discriminating wisdom, before the arising of the previously mentioned pliancy, it is in accordance with vipashyana, and after it arises, it is vipashyana with characteristics. Because the nature of pliancy and
Chinese
生起的方式如前所说。这也有由已成就且未退失的止所引发的身心轻安，因此不仅仅是具有轻安。那么是什么呢？如果通过分析修（观察修）的自身力量能够引发轻安，那么从那之后就会转变为胜观。这对于缘于尽所有性以及缘于如所有性的两种胜观都是一样的。如同《功德藏释》中所说：‘世尊，菩萨在没有获得身心轻安之前，对于如何善思之法，以三摩地的行境，于内心中作意，此作意当如何称之？慈氏，非为胜观，当说是与胜观随顺之胜解相应。’以及《般若波罗蜜多教授》中也说：‘彼安住于已获得身心轻安之状态，以如何思维之彼之义，于内三摩地之行境，以胜解而个别观察，未生起身心轻安之前，是与胜观随顺之作意，何时生起，彼时即是胜观。’如果轻安能够通过自身力量引发，那么也能引发心一境性。因此，通过分别观察的分析修，以自身力量引发止，这是先前成就止的功德。像这样，如果对已经很好地成就止的人进行分析修，也会使止变得非常殊胜，因此不要认为进行分别观察的分析修会使专注力减弱。第三，止观双运的方式是：如前在成就二者的量的时候所说，如果未获得止观二者，则无法双运，因此对于双运来说，必须获得止观二者。这也会在获得胜观的最初就获得双运，其方式是依靠先前的止，通过分析修的力量，如先前在止的阶段所说的那样，在没有明显造作的情况下，获得自发进入的作意时，就会进入双运，如《声闻地论》中所说：‘彼于此’
English
The way of arising is as previously stated. This also has the pliancy of body and mind that is brought about by the abiding in stillness that has been accomplished and not declined, so it is not merely having pliancy. Then what is it? If through the power of analytical meditation (vipassanā), pliancy can be induced, then from that point on it will transform into insight (vipassanā). This is the same for both insight that focuses on the extent of things and insight that focuses on the nature of things. As it says in the Gongrel: 'Bhagavan, until the bodhisattva has attained the pliancy of body and mind, how should the mental activity of contemplating the objects of samadhi within the mind be called? Maitreya, it is not insight, but it should be said to be in accordance with the aspiration that is in accordance with insight.' And in the Sherchin Mengak it also says: 'He abides in the state of having attained the pliancy of body and mind, and contemplates individually with aspiration the objects of samadhi within the meaning of how he has thought. Until the pliancy of body and mind has arisen, it is the mental activity that is in accordance with insight, and when it arises, then it is insight.' If pliancy can be induced by its own power, then one-pointedness of mind can also be induced. Therefore, this analytical meditation of discriminating awareness that induces stillness by its own power is the merit of having previously accomplished stillness. In this way, if analytical meditation is performed on someone who has accomplished stillness well, it will also make stillness even more excellent, so do not think that performing analytical meditation of discriminating awareness will diminish the focus. Third, the way of uniting stillness and insight is: as previously stated in the context of the measure of accomplishing the two, if stillness and insight are not attained, then there will be no union, so for union, it is necessary to attain both stillness and insight. This will also attain union from the very beginning of attaining insight, and the way of that is to rely on the previous stillness, through the power of analytical meditation, as previously stated in the stage of stillness, when one attains the mental activity of entering spontaneously without obvious effort, then one will enter into union, as it says in the Nyensa: 'He in this'