Tibetan
་དེ་ལ་ཞེན་གྱུར་པ། །དེ་ཉིད་ཁྱོད་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་སྨད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས་ཀྱང༌། དེ་ལྟར་བདག་དང་བདག་མེད་པ། །ཡང་དག་ཇི་བཞིན་དམིགས་སུ་མེད། །བདག་དང་བདག་མེད་ལྟ་བ་དག །དེ་ཕྱིར་ཐུབ་པ་ཆེན་པོས་བཟློག །ཅེས་གསུངས་པ་ཡང་བདག་དང་བདག་མེད་གཉིས་ཀ་ཡང་དག་པར་མ་གྲུབ་པས་དེ་གཉིས་ཡང་དག་ཡོད་པར་ལྟ་བ་བཟློག་པ་ཡིན་གྱི་བདག་མེད་པར་ལྟ་བ་མི་འགོག་སྟེ། སྔར་རྩོད་ཟློག་དྲངས་པ་ལྟར་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་མེད་པ་མ་ཡིན་ན་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡོད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་ནི་སྡུད་པ་ལས། ཕུང་འདི་སྟོང་ཞེས་རྟོག་ནའང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི། །མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་སྐྱེ་མེད་གནས་ལ་དད་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། ཡུམ་ཆེན་མོ་ལས། གཟུགས་སྟོང་པ་དང༌། བདག་ མེད་ཅེས་བྱ་བར་སྤྱོད་ན་མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་ཀྱི། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མི་སྤྱོད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་ཡང་སྟོང་ཉིད་སོགས་བདེན་པར་བཟུང་བ་ལ་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན། སྐྱེ་མེད་གནས་ལ་དད་མ་ཡིན། །ཞེས་པའང་མི་རིགས་ཏེ། དེ་ལ་དད་པ་ཡང་མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང༌། མདོ་དེ་ཉིད་ལས། ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་གྱུར་པ། །འདི་ནི་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་མཆོག་སྤྱོད་པ་ཡིན། །ཞེས་དང༌། གང་ཚེ་འདུས་བྱས་འདུས་མ་བྱས་དང་དཀར་ནག་ཆོས། །ཤེས་རབ་རྣམ་པར་བཤིག་ནས་རྡུལ་ཙམ་མི་དམིགས་ཚེ། །འཇིག་རྟེན་དག་ན་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་གྲངས་འགྲོ། །ཞེས་དང༌། ཏིང་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས་ཀྱང༌། གལ་ཏེ་ཆོས་ལ་བདག་མེད་སོ་སོར་རྟོག །སོ་སོར་བརྟགས་ནས་གང་ཞིག་དེ་སྒོམ་པ། །འབྲས་བུ་མྱ་ངན་འདས་འཐོབ་རྒྱུ་དེ་ཡིན། །རྒྱུ་གཞན་གང་ཡིན་དེས་ནི་ཞིར་མི་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྙིང་པོ་ལས་ཀྱང༌། ཤཱ་རིའི་བུས། བྱང་སེམས་ཤེར་ཕྱིན་ཟབ་མོ་ལ་སྤྱོད་པར་འདོད་པས། ཇི་ལྟར་བསླབ་པར་བྱ། ཞེས་དྲིས་པའི་ལན་དུ་སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱིས། ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་དེ་དག་ཀྱང་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པར་རྣམ་པར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་བལྟའོ། །ཞེས་སོགས་མང་དུ་གསུངས་པ་དང་འགལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་ཆོས་དབྱིངས་བསྟོད་པ་ལས། མཆོག་ཏུ་སེམས་ནི་སྦྱོང་བྱེད་པའི། །ཆོས་ནི་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡིན། །ཞེས་དང༌། བདག་དང་བདག་གིར་ཞེས་ འཛིན་པས། །ཇི་སྲིད་ཕྱི་རོལ་རྣམ་བཏགས་པ། །བདག་མེད་རྣམ་པ་གཉིས་མཐོང་ན། །སྲིད་པའི་ས་བོན
Chinese
如是执着于彼，你便极力呵斥。如是说。同样在《宝鬘论》中也说：如是自与无自性，真实如是无所缘，自与无自性之见，是故大雄遮止之。如是说，自与无自性二者皆未真实成立，故遮止视彼二为真实有，而非遮止视无自性，如前所引辩论，若非自性成立之无自性，则将成自性成立故。彼等出自《摄颂》：若思此蕴空，菩萨不缘相，不信无生处。如是说，以及《大般若经》中：若行于色空与无我，则行于相，不行于般若波罗蜜多。如是说之义，亦为执着空性等为真实，若非如是，则不应理说：不信无生处。因信彼亦将成缘相故。且彼经中云：诸法无自性，若能善知者，此乃胜妙行，般若波罗蜜。如是及，何时有为无为与黑白法，以智慧善加分析，乃至不见一微尘，于诸世间乃有般若波罗蜜多之名。如是及，于《三摩地王经》中亦云：若于诸法各别观无我，各别观察后，若有修彼者，彼乃得涅槃之果，何为余因彼不能寂灭。如是说，以及《般若波罗蜜多心经》中亦云：舍利子，若有欲行甚深般若波罗蜜多之菩萨，应如何修学？于所问之答，观世音菩萨云：彼五蕴亦应如实观为空性。如是等说甚多，与此相违。是故于《法界赞》中云：最胜心乃调伏者，法乃无自性。如是及，以执着我与我所故，乃至外境分别，若见二种无我，则轮回之种子。
English
Thus, clinging to that, you vehemently condemn it. As it is said. Similarly, in the Ratnavali it is said: Thus, self and no-self, are not truly perceived as they are. The views of self and no-self, therefore, are rejected by the Great Hero. As it is said, both self and no-self are not truly established, therefore, it is a rejection of seeing those two as truly existent, but it does not prevent seeing no-self. As the previous debate stated, if it is not the no-self established by its own nature, then it will become the self established by its own nature. These are from the Samadhiraja Sutra: Even if one thinks that these aggregates are empty, the Bodhisattva does not engage in characteristics, and does not believe in the unborn state. As it is said, and in the Great Mother Sutra: If one engages in form emptiness and no-self, then one engages in characteristics, and does not engage in the Perfection of Wisdom. The meaning of these sayings is also to take emptiness etc. as true. If it is not like that, then it is not reasonable to say: Do not believe in the unborn state. Because believing in that will also become engaging in characteristics. And in the same sutra it says: Those who fully know that all dharmas are without self-nature, this is the supreme practice of the Perfection of Wisdom. And, when conditioned and unconditioned, and white and black dharmas, are well analyzed by wisdom, and not even a particle is seen, then in all the worlds there is the name of the Perfection of Wisdom. And, in the Samadhiraja Sutra it also says: If one separately contemplates no-self in all dharmas, and after separately contemplating, if there is one who meditates on that, that is the cause for obtaining the fruit of Nirvana, whatever other cause there is, it will not pacify. As it is said, and in the Heart Sutra of the Perfection of Wisdom it also says: Shariputra, if a Bodhisattva wants to practice the profound Perfection of Wisdom, how should he train? In response to the question, Avalokiteshvara said: Those five aggregates should also be truly viewed as empty of their own nature. There are many such sayings, which would be contradictory. Therefore, in the Praise of Dharmadhatu it says: The supreme mind is the trainer, the dharma is without self-nature. And, because of clinging to I and mine, as long as external objects are conceptualized, if one sees the two aspects of no-self, then the seed of existence.
Tibetan
་འགག་པར་འགྱུར། །ཞེས་དང༌། འཇུག་པ་ལས་ཀྱང༌། དེ་ཕྱིར་བདག་དང་བདག་གི་སྟོང་ལྟ་བས། །རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་རྣམ་པ་གྲོལ་བར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། བདག་མེད་པ་དང་རང་བཞིན་མེད་པའི་ངེས་པའི་རྒྱུན་བསྐྱང་བར་བྱའོ། །འདིར་སྒོམ་རིམ་དང་པོ་ལས། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པར་འཇུག་པའི་གཟུངས་ལས། ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པས་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་སྤོང་ངོ༌། །ཞེས་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བརྟགས་ན་མི་དམིགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དེར་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པར་དགོངས་ཀྱི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མེད་པ་ཙམ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་འཇུག་པ་ལྟར་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སྤངས་པ་ཙམ་གྱིས་སྤོང་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཞེས་གསུང་རབ་ལས་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་བསྒོམས་པས་མཚན་འཛིན་སྤོང་བར་གསུངས་པ་རྣམས་ཀྱང་ཚུལ་བཞིན་དུ་དཔྱོད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བརྟགས་ནས་བདེན་འཛིན་གྱི་དམིགས་གཏད་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མི་དམིགས་པར་རྟོགས་པའི་དོན་ལ་མཉམ་པར་འཇོག་པ་ལ་དགོངས་པར་གསུངས་ལ། སྒོམ་རིམ་བར་པ་ལས་ཀྱང༌། སེམས་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་བཙལ་ན་སྟོང་པར་རྟོགས་སོ། །སེམས་གང་གིས་རྟོགས་པ་དེ་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀུན་ཏུ་བཙལ་ན་སྟོང་པར་རྟོགས་ཏེ། དེ་ལྟར་རྟོགས་པས་མཚན་མ་མེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་འཇུག་གོ །ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །འདིས་ནི་ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་སྔོན་དུ་གཏོང་བ་ཉིད་མཚན་མ་མེད་པ་ཉིད་ལ་འཇུག་པར་བསྟན་ཏེ། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡོངས་སུ་སྤོང་བ་ཙམ་དང་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་མི་དཔྱོད་པར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཉིད་དུ་འཇུག་མི་སྲིད་པར་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དཀོན་མཆོག་སྤྲིན་ལས་དེ་ལྟར་གསུངས་པ་དེས། སྔོན་དུ་ཚུལ་བཞིན་དུ་དཔྱད་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བ་རྙེད་པ་མེད་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་མི་རྟོག་པར་འཇུག་པ་མི་སྲིད་པར་གསུངས་པ་དང༌། སྒོམ་རིམ་ཐ་མ་ལས། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་དང་བློ་ལས་འདས་པ་སོགས་གསུངས་པ་དེར་ནི་ཟབ་མོའི་དོན་ཐོས་པ་དང་སེམས་པ་ཙམ་གྱིས་རྟོགས་པར་རློམ་པ་དགག་པའི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་འཕགས་པའི་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་གཞན་གྱིས་བསམ་མི་ཁྱབ་པ་ལ་སོགས་པར་སྟོན་པ་དང༌། ཡང་ཟབ་མོའི་དོན་ལ་བདེན་པར་བཟུང་ནས་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པར་སེམས་པ་དགག་པའི་ཕྱིར་གསུངས་ཀྱི། སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཚུལ་བཞིན་དུ་དཔྱོད་པ་འགོག་པ་མིན་པ་དང༌། དེ་འགོག་ན་རིགས་པ་དང་ལུང་ཤིན
Chinese
将要止息。正如《入行论》中所说：“因此，观我及我所空性，瑜伽士将获得解脱。”应当如是理解，应持续修持无我和无自性的定解。此处《修次第初篇》中说：“入于无分别之陀罗尼，不作意故，舍弃色等之相。”所说的内容是指，以智慧观察，凡是不可得的，就在那不可得之处不作意，并非仅仅是没有作意。如同无想定的入定者一样，并非仅仅是舍弃从无始以来对色等显现的执着和作意就能舍弃。经典中说，修习不作意就能舍弃相执，这些都是指通过如理作意的智慧进行观察，对实执的对境连微尘许也无法找到，安住于证悟此义之上。在《修次第中篇》中也说：“心为何物，若寻之则悟为空性。以何心而悟，若于自性中遍寻之，亦悟为空性。如是悟已，则入于无相瑜伽。”这表明，先进行彻底的观察，才能进入无相之境。 仅仅是完全舍弃作意，或者不以智慧观察事物的自性，是不可能进入无分别之境的，这一点已经非常清楚地表明了。正如《宝云经》中所说，如果没有通过如理观察而获得真如的见解，就不可能进入对真如之义的无分别状态。在《修次第末篇》中说：“不可思议和超离思维”等，是为了否定仅仅通过听闻和思考深奥之义就自以为证悟，因此说这些是圣者各自所能证知的，是他人无法思议的。此外，也是为了否定对深奥之义执为实有，不如理作意。并非是为了阻止以个别观察的智慧进行如理观察。如果阻止如理观察，那么理性和教证
English
will cease. As it is said in the Bodhisattvacharyavatara: "Therefore, by viewing the emptiness of self and what belongs to self, the yogi will be liberated." It should be understood as such, and the continuous practice of the definitive understanding of selflessness and absence of inherent existence should be maintained. Here, in the first chapter of the Stages of Meditation, it says: "From the dharani of entering into non-conceptualization, by not attending to the mind, one abandons the characteristics of form, etc." What is said refers to the fact that when one examines with wisdom, whatever is unfindable, one does not attend to the mind in that unfindable place, but it is not merely the absence of attending to the mind. Like those who enter into the meditative absorption of non-perception, it is not merely by abandoning the attachment and attention to form, etc., from beginningless time that one abandons them. The scriptures say that by meditating on non-attention, one abandons the grasping of characteristics. All of these refer to the fact that by examining with the wisdom of proper attention, one realizes that even a particle of the object of grasping at truth cannot be found, and one abides in the meaning of realizing this. In the intermediate chapter of the Stages of Meditation, it also says: "Whatever the mind is, when searched for, it is realized to be empty. Whatever mind realizes, when thoroughly searched for in its essence, it is also realized to be empty. Having realized this, one enters into the yoga of no characteristics." This shows that sending forth thorough investigation is what leads to entering into the state of no characteristics. It has been very clearly shown that it is impossible to enter into the state of non-conceptualization merely by completely abandoning attention to the mind, or by not examining the essence of things with wisdom. As it is said in the Jewel Cloud Sutra, if one does not gain the view of suchness through proper examination, it is impossible to enter into the non-conceptual state of the meaning of suchness. In the final chapter of the Stages of Meditation, it says: "Inconceivable and beyond the mind," etc., which is to negate the self-conceit of realizing the profound meaning merely by hearing and thinking about it. Therefore, it is shown that these are to be known by each individual noble being, and are inconceivable to others. Furthermore, it is also said to negate the grasping of the profound meaning as truly existent and not attending to it properly. It is not to prevent proper examination with the wisdom of individual analysis. If one prevents proper examination, then reason and scripture