Tibetan
།དེ་བཞིའི་ངོས་འཛིན་ནི་ཉན་ས་དང་ཤེར་ཕྱིན་མན་ངག་སོགས་ལས་གསུངས་སོ། །སྒོ་གསུམ་ནི་དགོངས་འགྲེལ་ལས། མཚན་མ་ལས་བྱུང་བ་དང༌། ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་ལས་བྱུང་བ་དང༌། སོ་སོར་རྟོག་པ་ལས་བྱུང་བ་གསུམ་གསུངས་པའོ། །དེ་གསུམ་གྱི་ངོས་འཛིན་ནི། བདག་མེད་པའི་དོན་ལྟ་བུ་ཞིག་ལ་མཚོན་ན། དང་པོ་ནི་བདག་མེད་ངེས་ཟིན་ལ་དམིགས་ནས་དེའི་མཚན་ མ་ཡིད་ལ་བྱེད་ཀྱི། གཏན་ལ་འབེབས་པ་མང་དུ་མི་བྱེད་པའོ། །གཉིས་པ་ནི་སྔར་མ་ངེས་པ་ངེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུ་གཏན་ལ་འབེབས་པའོ། །གསུམ་པ་ནི་ངེས་ཟིན་གྱི་དོན་ལ་སྔར་བཞིན་དུ་དཔྱོད་པར་བྱེད་པའོ། །ཚོལ་བ་དྲུག་ནི་དོན་དང་དངོས་པོ་དང་མཚན་ཉིད་དང་ཕྱོགས་དང་དུས་དང་རིགས་པ་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བར་བྱེད་ཅིང་བཙལ་ནས་ཀྱང་སོ་སོར་རྟོག་པའོ། །དེ་ལ་དོན་ཚོལ་བ་ནི། ཚིག་འདིའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཚོལ་བའོ། །དངོས་པོ་ཚོལ་བ་ནི། འདི་ནི་ནང་གིའོ། །འདི་ནི་ཕྱིའི་དངོས་པོའོ་ཞེས་ཚོལ་བའོ། །མཚན་ཉིད་ཚོལ་བ་ནི་གཉིས་ཏེ། འདི་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་དོ། །འདི་ནི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དོ་ཞེས་པའམ། ཐུན་མོང་བ་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཚོལ་བའོ། །ཕྱོགས་ཚོལ་བ་ནི། ནག་ཕྱོགས་སྐྱོན་དང་ཉེས་དམིགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་དང༌། དཀར་ཕྱོགས་ནི་ཡོན་ཏན་དང་ཕན་ཡོན་གྱི་སྒོ་ནས་ཚོལ་བའོ། །དུས་ཚོལ་བ་ནི། འདས་པའི་དུས་ན་འདི་ལྟར་བྱུང་ངོ༌། །མ་འོངས་པའི་དུས་ན་འདི་ལྟར་འབྱུང་ངོ༌། །ད་ལྟར་བའི་དུས་ན་འདི་ལྟར་ཡོད་དོ་ཞེས་ཚོལ་བའོ། །རིགས་པ་ཚོལ་བ་ནི་རིགས་པ་བཞི་ལས། ལྟོས་པའི་རིགས་པ་ནི། འབྲས་བུ་རྣམས་འབྱུང་བ་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་པའོ། །འདི་ཡང་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་དང་དེ་དག་གི་གཞི་རྣམས་སོ་སོའི་སྒོ་ནས་ཚོལ་བའོ། །བྱ་བ་བྱེད་པའི་རིགས་པ་ནི། མེས་སྲེག་པའི་བྱ་བ་བྱེད་པ་སོགས་ཆོས་རྣམས་ཀྱིས་རང་རང་གི་བྱ་བ་བྱེད་པའོ། །འདི་ཡང་འདི་ནི་ཆོས་སོ། །འདི་ནི་བྱེད་པའོ། །ཆོས་འདིས་ནི་བྱ་བ་འདི་ བྱེད་དོ་ཞེས་ཚོལ་བའོ། །འཐད་པས་སྒྲུབ་པའི་རིགས་པ་ནི། ཚད་མ་དང་མི་འགལ་བར་དོན་སྒྲུབ་པའོ། །འདི་ཡང་ཅི་འདི་ལ་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་དཔག་དང་ཡིད་ཆེས་པའི་ལུང་གི་ཚད་མ་གསུམ་པོ་ཡོད་དམ་མེད་སྙམ་དུ་ཚོལ་བའོ། །ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རིགས་པ་ནི། མེ་ཚ་བ་དང་ཆུ་རླན་པ་སོགས་ལ་དེ་དག་གི་ཆོས་ཉིད་དུ་འཇིག་རྟེན་ན་གྲགས་པའི་ཆོས་ཉིད་དང༌། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཆོས་ཉིད་དང༌། གནས་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ་མོས་པར་བྱེད་ཅིང་དེ་ལྟར་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་གཞན་སེམས་པར་མི་བྱེད་དེ། དེ་ལྟར་ཚོལ་བའོ། །དེ་ལྟར་དྲུག་ཏུ་བཞག་པས་ནི་རྣལ་འབྱོར་པས་ཤེས་པར་བྱ་བ་ནི་གསུམ་དུ་ངེས་ཏེ། སྨྲས་པའི་དོན་དང་ཤེས་བྱ་ཇི་སྙེད་པ་དང་ཇི་ལྟ་བའོ། །དེ་ལ་དང་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཚོལ་བ་དང་པོའོ། །གཉིས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དངོས་པོ་ཚོལ་བ་དང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཚོལ་བ་གཉིས་སོ། །གསུམ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ལྷག་མ་གསུམ་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཚོལ་བ་བཞག་གོ །དང་པོར་བཤད་པའི་ལྷག་མཐོང་བཞིའི་སྒོ་ནི་གསུམ་ཡིན་ལ། ཚོལ་ལུགས་ནི་དྲུག་ཏུ་གསུངས་པས་སྒོ་གསུམ་དང་ཚོལ་བ་དྲུག་ནི་སྔ་མ་བཞིར་འདུའོ། །སྔར་བཤད་པའི་བསྒྲིམས་ཏེ་འཇུག་པའི་ཡིད་བྱེད་ལ་སོགས་པ་བཞི་ཡང་ཞི་ལྷག་གཉིས་ཀའི་ཐུན་མོང་བ་ཡིན་པར་ཉན་སར་གསུངས་པས་ལྷག་མཐོང་ལ་ཡང་ཡིད་བྱེད་བཞི་ཡོད་དོ། །གསུམ་པ་ལ་གསུམ། ཞི་གནས་ལ་བརྟེན་ནས་ལྷག་མཐོང་བསྒོམ་པར་གསུངས་པའི་དོན་བསྟན་པ། ལུགས་དེ་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གང་གི་ལམ་གང་གི་དབང་དུ་བྱས་པ། ཞི་གནས་ལ་བརྟེན་ ནས་ལྷག་མཐོང་སྒོམ་ཚུལ་དངོས་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། དགོངས་འགྲེལ་ལས་སྔོན་དུ་ཞི་གནས་གྲུབ་པར་བྱས་ནས། ཕྱིས་ལྷག་མཐོང་བསྒོམ་པར་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་རྗེ་བཙུན་གྱི་གཞུང་དང༌། བྱང་ས་དང༌། ཉན་ས་དང༌། ལེགས་ལྡན་འབྱེད་དང༌། ཞི་བ་ལྷ་དང༌། ཀ་མ་ལ་ཤཱི་ལའི་སྒོམ་རིམ་གསུམ་དང༌། ཤེར་ཕྱིན་མན་ངག་སོགས་གཞུང་དུ་མ་ཞིག་ལས་ཀྱང་གསུངས་སོ། །འདི་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པ་ནི། སྔོན་དུ་བདག་མེད་ཀྱི་དོན་ལ་མ་དམིགས་པར་དམིགས་པ་གང་རུང་གཅིག་ལ་དམིགས་པའི་ཞི་གནས་བསྐྱེད་ནས། ཕྱིས་བདག་མེད་ལ་དམིགས་ཏེ་སྐྱོང་བ་ཉིད་ལ་ལྷག་མཐོང་དུ་བྱེད་པ་ནི་མིན་ཏེ། ཞི་ལྷག་གཉིས་དམིགས་པའི་སྒོ་ནས་འབྱེད་པ་མིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཤེར་ཕྱིན་མན་ངག་ལས་ཀྱང༌། གཟུང་འཛིན་གཉིས་སྟོང་གི་དེ་ཉིད་ལ་དམིགས་ནས་སྔོན་དུ་ཞི་གནས་བསྐྱེད་པའི་འོག་ཏུ་དམིགས་པ་དེ་ཉིད་ལ་དམིགས་ནས་དཔྱད་སྒོམ་གྱིས་ལྷག་མཐོང་བསྐྱེད་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར་དང༌། འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱིས་ཀྱང༌། ཇི་སྙེད་པ་ལ་དམིགས་པའི་ལྷག་མཐོང་བཤད་ཅིང༌། སྔོན་དུ་ཞི་གནས་བསྐྱེད་ཟིན་པའི་རྗེས་སུ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཞི་རགས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ལྷག་མཐོང་བསྒོམ་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་ཡང་ཕྱི་ནང་གཉིས་དང་སྐྱེ་འཕགས་གཉིས་ཀའི་ཐུན་མོང་གི་ལམ་དུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཞི་གནས་སྔར་མ་ཐོབ་པ་གསར་དུ་སྒྲུབ་ན་ནི། དམིགས་པ་གང་རུང་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བཞག་ནས་སྒྲུབ་པ་མ་གཏོགས་པ། རང་གི་དམིགས
Chinese
那四者的认识是从《声闻地》和《现观庄严论》的口诀等中宣说的。三种门是《解深密经》中说的：由相而生、由寻求而生、由个别观察而生这三种。那三种的认识是，以无我之义为例，第一个是缘于已经确定了无我的概念，只是将它的相放在心里，不做太多的确定。第二个是为了将以前没有确定的确定下来而进行确定。第三个是对已经确定的意义像以前一样进行思考。六种寻求是对于意义、事物、体性、方、时、理进行完全的寻求，并且寻求之后也进行个别观察。其中，寻求意义是：寻求这个词的意义是这个。寻求事物是：寻求这个是内部的，这个是外部的事物。寻求体性有两种：这个是自性，这个是共相，或者寻求共同的和不共同的。寻求方是：从黑方过失和罪过的角度，以及从白方功德和利益的角度来寻求。寻求时是：在过去的时候是这样发生的，在未来的时间是这样发生的，在现在的时间是这样存在的。寻求理是四种理，其中，观待道理是：果的产生依赖于因和缘。这也是从世俗和胜义以及它们的所依各自的角度来寻求的。作用道理是：火有燃烧的作用等，法各自有各自的作用。这也是寻求这个是法，这个是作用，这个法做这个作用。以理成立道理是：不违背量（ प्रमाण，pramāṇa，量），而成立意义。这也是寻求什么？对于这个有现量、比量和可信赖的圣言量这三种量吗？法尔道理是：对于火的热和水的湿等，作为它们的法性，相信世间上著名的法性，以及不可思议的法性和安住的法性，并且思考是那样的原因。
English
The recognition of those four is explained in the Śrāvakabhūmi, Abhisamayālaṃkāra instructions, and so on. The three doors are mentioned in the Saṃdhinirmocana Sūtra: arising from signs, arising from thorough search, and arising from individual examination. The recognition of those three is, for example, in the case of the meaning of selflessness, the first is to focus on the already determined concept of selflessness, simply keeping its sign in mind, without doing much determination. The second is to determine in order to ascertain what was previously uncertain. The third is to contemplate the already determined meaning as before. The six searches are to thoroughly search for meaning, object, characteristic, direction, time, and reason, and after searching, also to examine individually. Among them, searching for meaning is: searching for the meaning of this word is this. Searching for objects is: searching for this is internal, this is an external object. Searching for characteristics is twofold: this is its own characteristic, this is a general characteristic, or searching for what is common and uncommon. Searching for direction is: searching from the perspective of the black side's faults and shortcomings, and from the white side's qualities and benefits. Searching for time is: in the past, it happened like this, in the future, it will happen like this, in the present, it exists like this. Searching for reason is the four reasons, among which, the reason of dependence is: the arising of results depends on causes and conditions. This is also searching from the respective perspectives of conventional and ultimate truths and their bases. The reason of function is: fire has the function of burning, etc., phenomena each have their own function. This is also searching for this is a phenomenon, this is a function, this phenomenon performs this function. The reason of establishing by validity is: establishing meaning without contradicting valid cognition (प्रमाण，pramāṇa，pramāṇa). This is also searching for what? Does this have the three valid cognitions of direct perception, inference, and reliable testimony? The reason of the nature of phenomena is: for the heat of fire and the wetness of water, etc., as their nature, believing in the nature of phenomena that is famous in the world, as well as the inconceivable nature of phenomena and the abiding nature of phenomena, and contemplating the reason why it is so.
Chinese
是能作的，如是寻觅。如是安立为六，瑜伽士所应知者决定为三，即所说之义与所知有多少及如何。其中就第一者而言，是最初的寻觅。就第二者而言，是寻觅事物与寻觅自性二者。就第三者而言，是安立寻觅剩余三者与共同的自性。最初所说的四种胜观之门是三，寻觅之方式说是六种，故门三与寻觅六者归摄于前四者。以前所说的精进趣入之作意等四者，在《声闻地》中说是止观二者的共同，故胜观也有四种作意。第三有三：开示依止止观而修习胜观之义；此理是大小乘何者之道的范畴；真实开示依止止观而修习胜观之方式。 初者：如《解深密经》所说，先成就止观，后修胜观，如是至尊之论典与《瑜伽师地论》与《声闻地》与《摄抉择分》与寂天与莲花戒之《修次三篇》与《般若波罗蜜多教授》等诸多论典中也如是说。这些的意趣是，以前未缘无我之义，而生起缘任何一境之止观，后来缘无我而修持即作为胜观并非如此，因为止观二者并非从所缘之门而区分，且《般若波罗蜜多教授》中也说，缘能取所取二空之真如，先于生起止观之后，缘彼所缘而以观察修生起胜观，又圣无著也说，缘有多少之胜观，且于先生起止观之后，依止彼而修习寂粗之相的胜观，又说是内外二者与凡圣二者的共同之道。因此，若新修未曾获得之止观，除了于任何所缘安置专注而修习外，自己的所缘
English
is what can be done, and that is how to search. Thus, having established it as six, what the yogi should know is determined to be three, namely the meaning of what is said, and how much and how the knowable is. Among them, in terms of the first, it is the initial search. In terms of the second, it is searching for things and searching for one's own characteristics, two things. In terms of the third, it is established to search for the remaining three and the common characteristics. The doors of the four vipashyanas mentioned earlier are three, and the way of searching is said to be six, so the three doors and the six searches are included in the previous four. The four mental activities of diligently entering, etc., mentioned earlier, are said in the "Śrāvakabhūmi" to be common to both śamatha and vipaśyanā, so there are also four mental activities for vipaśyanā. The third has three: showing the meaning of meditating on vipaśyanā based on śamatha; which path of which vehicle, great or small, does this method fall under; and actually showing how to meditate on vipaśyanā based on śamatha. The first is: As it is said in the Saṃdhinirmocana Sūtra, first accomplish śamatha, and later meditate on vipaśyanā, so too are the treatises of the venerable one, the Yogācārabhūmi, the Śrāvakabhūmi, the *Lege Den Djé*, Śāntideva, the three stages of meditation by Kamalaśīla, and the Prajñāpāramitā Upadeśa, etc., in many treatises. The intention of these is not that one generates śamatha by focusing on any object without focusing on the meaning of selflessness, and then cultivates it by focusing on selflessness, which is then made into vipaśyanā, because śamatha and vipaśyanā are not distinguished by the door of the object, and the Prajñāpāramitā Upadeśa also says that after first generating śamatha by focusing on the suchness of the emptiness of the two grasped and grasper, one generates vipaśyanā by analytical meditation by focusing on that same object, and the noble Asaṅga also speaks of vipaśyanā focusing on how many, and after first generating śamatha, one meditates on vipaśyanā with the aspect of calm and coarse based on that, and it is also said to be the common path of both inner and outer, and both ordinary and noble. Therefore, if one newly cultivates śamatha that has not been obtained before, other than cultivating it by placing one's mind one-pointedly on any object, one's own object