Tibetan
དམ་གཉིས་གསུངས་ཏེ། དབུ་མ་སྣང་བ་ལས། སྐྱེ་བ་མེད་པ་འདི་ཡང་དོན་དམ་པ་དང་མཐུན་པའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པ་ཞེས་བྱ་ཡི་དངོས་སུ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་སུ་ན་དོན་དམ་པ་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་དང༌། དབུ་མ་རྒྱན་ལས་ཀྱང༌། དམ་པའི་དོན་དང་མཐུན་པའི་ཕྱིར། །འདི་ནི་དམ་པའི་དོན་ཞེས་བྱ། །ཡང་དག་ཏུ་ན་སྤྲོས་པ་ཡི། །ཚོགས་རྣམས་ཀུན་ལས་དེ་གྲོལ་ཡིན། །ཞེས་དང༌། བདེན་གཉིས་ལས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་གསུངས་ཤིང༌། བདེན་གཉིས་རང་འགྲེལ་དང་རྒྱན་ལས་དོན་དམ་པར་སྐྱེ་སོགས་བཀག་པ་ཀུན་རྫོབ་པར་བཤད་དོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་དོན་ནི། སྔོན་གྱི་མང་པོས་རྣམ་གྲངས་པ་ཡིན་མིན་གྱི་དོན་དམ་བདེན་པ་གཉིས་བྱས་ནས། གཟུགས་སོགས་ལ་དོན་དམ་པར་སྐྱེ་སོགས་བཀག་པའི་སྟོང་ཉིད་ནི་སྔ་མ་ཡིན་ཞིང༌། དེ་དོན་དམ་བདེན་པ་བཏགས་པ་བ། ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་མཚན་ཉིད་པ་དང༌། ཕྱི་མ་ནི་བློ་གང་གིས་ཀྱང་ཡུལ་དུ་བྱ་མི་ནུས་པས་ཤེས་བྱ་མིན་པར་འདོད་དོ། །དེ་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་དོན་མིན་པས་འདི་ལྟར་བཤད་དེ། ཡུལ་ཆོས་ཉིད་ལ་དོན་དམ་པར་བྱ་དགོས་མོད་ཀྱང་ཡུལ་ཅན་རིགས་ཤེས་ལ་ཡང་དེར་བཤད་པ་མང་སྟེ། བདེན་གཉིས་ལས། སླུ་བ་མེད་པས་རིགས་པ་ནི། །དོན་དམ་ ཡིན་ཏེ། ཞེས་དང༌། དབུ་མ་སྣང་བ་ལས་ཀྱང༌། གང་ཡང་དོན་དམ་པར་སྐྱེ་བ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་པ་དེ་ལ་ཡང་དོན་ནི་འདི་ཡིན་པར་འདོད་དེ། ཡང་དག་པའི་ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་དང་བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདིའི་དོན་དམ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །རིགས་ཤེས་ལ་གཉིས་ལས་འཕགས་པའི་མཉམ་གཞག་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་རྟོག་མེད་དང༌། རྟགས་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འཇལ་བའི་རིགས་ཤེས་རྟོག་བཅས་ལ་སོགས་པའོ། །རྟོག་གེ་འབར་བ་ལས། དོན་དམ་ལ་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་དང༌། དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཤེས་རབ་གཉིས་བཤད་པའི་དགོངས་པ་དང༌། དབུ་མ་སྣང་བ་ལས་དོན་དམ་གཉིས་བཤད་པ་གཉིས་ནི་དགོངས་པ་གཅིག་ཡིན་པས། དོན་དམ་གཉིས་བཤད་པ་ནི་ཡུལ་ཅན་ལ་མི་བྱེད་པར་ཡུལ་གྱི་དོན་དམ་ཁོ་ན་ལ་བྱེད་པ་ནི་གཞུང་གི་དོན་མིན་ནོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་འཇུག་པ་ནི་བདེན་པ་དང་གཉིས་སྣང་གི་སྤྲོས་པ་ཅིག་ཅར་རང་གི་ཡུལ་དུ་གཅོད་ནུས་པས་དོན་དམ་པ་དངོས་ཡིན་ཏེ། སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་ཞེས་པའི་དོན་ཡང་དེའོ། །གཉིས་པས་ནི། རང་གི་ཡུལ་དུ་བདེན་པའི་སྤྲོས་པ་འགོག
Chinese
说了两种胜义。中观光明论中说：‘无生，也因为与胜义相符，所以称为胜义，但实际上并非如此，实际上胜义是超越一切戏论的。’又，中观庄严论中也说：‘因为与胜义相符，所以这称为胜义。实际上，它已从一切戏论的集合中解脱。’又，二谛论中也同样说了。二谛自释和庄严论中，胜义中遮止生等，说为世俗。那些的意义是：以前的很多人，做了名相的是否的胜义谛两种，对于色等，胜义中遮止生等的空性是前者，那是胜义谛假立者，世俗谛有自性，后者是任何心都不能作为对境，所以认为是不可知。那不是那些的意义，所以这样说：境法性必须是胜义，但对于有境的理智也多有如此的说法。二谛论中说：‘因为不欺骗，所以理智是胜义。’又，中观光明论中也说：‘凡是说胜义中无生等，那个意义我认为是这样：从正确的听闻、思考和禅修中产生的所有的知识，因为是不颠倒的有境，所以称为胜义，因为这是胜义的缘故。’如是说。理智中有超越二者的等持无分别智慧无念，和依靠理证衡量真如的理智有分别等。论理火焰中，胜义有无分别智慧和与之相应的智慧两种说法的用意，和中观光明论中胜义两种说法的用意是一样的，所以胜义两种说法不是对于有境，而是对于境的胜义才这样做，不是论典的意义。其中第一个是：进入真如，能同时在自己的对境中斩断真和二取的戏论，所以是真实的胜义，超越一切戏论的意义也是这个。第二个是：在自己的对境中遮止真实的戏论。
English
Two kinds of ultimate truth are spoken of. In the Madhyamaka Illuminating Treatise, it says: 'The unborn is also called ultimate truth because it accords with the ultimate truth, but it is not actually so. In reality, the ultimate truth is beyond all elaborations.' Also, in the Ornament of Madhyamaka, it says: 'Because it accords with the meaning of the ultimate, this is called the meaning of the ultimate. In reality, it is liberated from all collections of elaborations.' Also, the Two Truths Treatise speaks similarly. In the self-commentary of the Two Truths and the Ornament, the negation of arising, etc., in the ultimate truth is explained as conventional. The meaning of these is: Many of the ancients made two kinds of ultimate truth, whether nominal or not. The emptiness that negates arising, etc., as ultimately true in form, etc., is the former, which is the imputed ultimate truth, and the conventional truth has characteristics. The latter is considered unknowable because no mind can make it an object. That is not the meaning of those, so it is explained as follows: Although the nature of objects must be ultimate, there are many such statements about the intellect that possesses objects. In the Two Truths Treatise, it says: 'Because it is not deceptive, reason is ultimate.' Also, in the Madhyamaka Illuminating Treatise, it says: 'Whatever is said, such as there is no arising in the ultimate truth, the meaning of that is considered to be this: All knowledge arising from correct hearing, thinking, and meditation is called ultimate because it is a non-inverted object-possessor, because this is the ultimate truth.' As it is said. Among the intellects are the non-conceptual wisdom of equipoise that transcends the two, and the intellect with concepts that measures suchness based on signs, and so on. In the Blaze of Reasoning, the intention of explaining the ultimate truth as having two aspects: non-conceptual wisdom and the wisdom that accords with it, and the intention of explaining the two ultimate truths in the Madhyamaka Illuminating Treatise are the same. Therefore, the explanation of the two ultimate truths is not for the object-possessor, but only for the ultimate truth of the object, which is not the meaning of the treatise. The first of these is: Entering into suchness is the real ultimate truth because it can simultaneously cut off the elaborations of truth and dualistic appearance in its own object. The meaning of 'beyond all elaborations' is also this. The second is: It prevents the elaborations of truth in its own object.
Tibetan
་ནུས་ཀྱང་གཉིས་སྣང་གི་སྤྲོས་པ་གཅོད་མི་ནུས་པས། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དོན་དམ་དང་རྣམ་པ་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་དོན་དམ་མོ། །གཟུགས་སོགས་ལ་དོན་དམ་པ་སྐྱེ་སོགས་བཀག་པའི་ཡུལ་ གྱི་དོན་དམ་ལ་ཡང་ཚུལ་གཉིས་བཤད་དགོས་ལ། དེ་ལ་ནི་ཡུལ་གྱི་སྟོང་ཉིད་དེ་རིགས་ཤེས་རྟོག་མེད་ཀྱི་ངོར་ནི་སྤྲོས་པ་གཉིས་ཆར་དང་བྲལ་བའི་དོན་དམ་དངོས་ཡིན་ལ། རིགས་ཤེས་རྟོག་བཅས་ཀྱི་ངོར་ནི་སྤྲོས་པ་ཕྱོགས་གཅིག་ཙམ་དང་བྲལ་བས་སྤྲོས་པ་གཉིས་ཆར་དང་བྲལ་བའི་དོན་དམ་དངོས་མིན་གྱི། སྤྱིར་དོན་དམ་བདེན་པ་དངོས་མིན་ཟེར་བ་མིན་ནོ། །དེས་ན་བློ་འགའ་ཞིག་གི་ངོར་གཉིས་སྣང་གི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་མ་གཏོགས་པ། བདེན་སྟོང་དེ་སྣང་བའི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་མི་སྲིད་པས། དོན་དམ་བདེན་པ་ཡིན་ན་གཉིས་སྣང་གི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་དགོས་པ་ནི་གཞུང་གི་དོན་མིན་ནོ། །དེས་ན་སྒྱུ་མ་རིགས་གྲུབ་པས་གཞི་ཕུང་པོ་ལྟ་བུ་དང་བདེན་སྟོང་གི་སྣང་བ་གཉིས་ཚོགས་པ་རིགས་ཤེས་རྗེས་དཔག་གིས་གྲུབ་པའི་དོན་ཙམ་དོན་དམ་བདེན་པར་འདོད་པ་ནི། མཐུན་པའི་དོན་དམ་དུ་འགྱུར་གྱི་དོན་དམ་བདེན་པ་མིན་ནོ། །བདེན་པའི་གཅིག་དང་དུ་བྲལ་གྱི་སྣང་བས་མྱུ་གུ་སོགས་བདེན་མེད་ཀྱི་སྣང་བར་སྒྲུབ་པ་ཡང༌། གཞི་དེ་བདེན་པར་ཡོད་མེད་ཐེ་ཚོམ་མ་ཆོད་པའི་གང་ཟག་རྟོགས་ལྡན་ལ་ནི་དེ་ལྟར་སྒྲུབ་པའི་དོན་མེད་ལ། ཐེ་ཚོམ་ཆོད་པ་ལ་ནི་རྟགས་དེ་རྟགས་ཡང་དག་ཏུ་མི་འགྱུར་བ་དང༌། དབུ་མ་སྣང་བ་ལས་གཅིག་དུ་བྲལ་གྱི་རྟགས་ཆོས་གཉིས་ཀ་རྣམ་བཅད་ཙམ་དུ་གསུངས་ཤིང༌། གཅིག་དང་དུ་མ་མིན་པ་དང༌། དེ་གཉིས་སུ་མེད་པ་གང་རྟགས་སུ་བྱས་ཀྱང་འདྲ་བར་གསུངས་པ་ནི་མ་ཡིན་དགག་ལ་མི་བྱེད་པར་དེ་ཉིད་ཀྱི་དཔེར་བརྗོད་ལས་ཤེས་པས། སློབ་ དཔོན་ཞི་བ་འཚོ་ཡབ་སྲས་དང༌། སློབ་དཔོན་སེང་གེ་བཟང་པོའི་བཞེད་པ་གཏན་མིན་ནོ། །སྣང་བ་ལ་དགག་བྱའི་སྤྲོས་པ་རྣམ་པར་བཅད་པ་ལ་རྣམ་བཅད་དང་ཡོངས་གཅོད་གཉིས་སུ་བྱས་པའི་ཕྱི་མ་རྗེས་དཔག་གིས་གཞལ་བའི་དོན་ཙམ་དོན་དམ་བདེན་པར་འདོད་པ་ཡང་དབུ་མ་པ་ཆེན་པོ་སུ་ཡང་མི་བཞེད་དོ། །ཚུལ་འདིས་ལམ་རིམ་རྒྱས་པར་འདི་དག་གི་རྣམ་གཞག་བཤད་པ་ཡང་ཞིབ་ཏུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །སྐྱེ་སོགས་བཀག་པ་མཐུན་པའི་དོན་དམ་དུ་བཤད་པའི་འཕྲོ་ལ། བདེན་གཉིས་རང་འགྲེལ་ལས། གཞན་དག་ནི་ཡང་དག་པ་ཁོ་ནར་འཛིན་པས། ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྡུ་བའི་དོན་ནོ། །དེ་ཡང་རིགས་པས་དཔྱད་ན་ཀུན་རྫོབ་ཁོ་ན་སྟེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ
Chinese
但即使有能力，也无法断除二取戏论，是与出世间胜义和形相随顺的胜义。对于色等胜义，遮止生等的对境胜义，也需要宣说两种方式。对此，对境的空性，在无分别智的面前，是远离二边戏论的真实胜义；在有分别智的面前，因为只远离一边戏论，所以不是远离二边戏论的真实胜义。但总的来说，并不是说胜义谛不是真实。因此，除非在某些心的面前，远离一切二取戏论，否则，真实空性不可能远离一切显现戏论。因此，如果胜义谛必须远离一切二取戏论，这不是经论的本意。因此，以理成立幻相，基如蕴等和真实空性的显现二者聚合，以理智比量成立的意义，仅仅被认为是胜义谛，这会变成随顺的胜义，而不是胜义谛。以真实的离一异相，成立苗芽等无实的显现，对于基地是否真实存在犹豫不决的具慧者来说，那样成立是没有意义的；对于断除犹豫的人来说，那个因就不再是正确的因。中观显现中，离一异之因法的二者，仅仅被说成是简别，无论是将一与非一，还是将二者不一作为因，都是一样的，这不是针对非遮，而是从其自身的例子中可以了解。因此，寂护论师父子和狮子贤论师的观点绝对不是这样。对于显现，对所破的戏论进行简别，分为简别和总遮两种，认为后者以比量衡量之义仅仅是胜义谛，任何一位大中观师都不会这样认为。通过这种方式，也应详细了解在《菩提道次第广论》中对这些法相的阐述。在宣说遮止生等是随顺的胜义之后，《二谛自释》中说：其他宗派执着唯是真实，故“又”字是总摄之义。若以理分析，则唯是世俗，何以故？
English
But even if one has the ability, one cannot cut off the proliferation of dualistic appearance, it is the ultimate truth that is in accordance with the ultimate truth and appearance that transcends the world. Regarding the ultimate truth of form, etc., the object of the ultimate truth that prevents arising, etc., it is also necessary to explain two ways. In this regard, the emptiness of the object, in the face of non-conceptual wisdom, is the real ultimate truth that is free from both elaborations; in the face of conceptual wisdom, because it is only free from one aspect of elaboration, it is not the real ultimate truth that is free from both elaborations. But in general, it is not to say that ultimate truth is not real. Therefore, unless in the face of some minds, it is free from all the elaborations of dualistic appearance, it is impossible for the true emptiness to be free from all the elaborations of appearance. Therefore, if the ultimate truth must be free from all the elaborations of dualistic appearance, this is not the meaning of the scriptures. Therefore, if illusion is established by reason, the basis such as aggregates and the appearance of true emptiness are combined, and the meaning established by rational inference is merely regarded as the ultimate truth, it will become a conforming ultimate truth, not the ultimate truth. Also, establishing the unreal appearance of sprouts, etc., with the appearance of true oneness and otherness, for a wise person who is hesitant about whether the base is truly existent or not, it is meaningless to establish it in that way; for those who have cut off hesitation, that reason will no longer be a correct reason. In the Madhyamaka appearance, the two characteristics of the cause of one and otherness are only said to be distinctions, and it is said that it is the same whether one makes one and non-one, or the two as non-one, as the cause, this is not directed at non-affirmation, but can be understood from its own example. Therefore, the views of Master Shantarakshita and his sons and Master Simhabhadra are definitely not like this. For appearance, the distinction of the elaboration to be refuted is divided into distinction and total exclusion, and the view that the latter, the meaning measured by inference, is merely the ultimate truth is not accepted by any great Madhyamaka master. In this way, one should also understand in detail the explanation of these phenomena in the Extensive Stages of the Path. After explaining that preventing arising, etc., is the conforming ultimate truth, the Two Truths Self-Commentary says: Other schools hold only to be true, so the word "also" is the meaning of summarizing. If analyzed by reason, it is only conventional, why?