Tibetan
ར་གཟིགས་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་སམ། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སམ། རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་མི་བཞེད་དེ། རྒྱས་པར་གཞན་དུ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཇི་ལྟ་བ་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་རྙེད་ན། འཇུག་འགྲེལ་ལས། གལ་ཏེ་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་མཐོང་བ་མེད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནམ། དེའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་དེ་དག་གིས་གཟིགས་ཤེ་ན། བདེན་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་མ་གཟིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དེ་དག་གིས་གཟིགས་སོ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཞེས་ཅི་ཡང་མ་གཟིགས་པ་ལ་དེ་ཁོ་ན་གཟིགས་པར་བཤད་ཅིང༌། དེའི་ཤེས་བྱེད་དུ་དོན་དམ་བདེན་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་ལས་ཀྱང་འདས་པར་བཤད་པ་དྲངས་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་སེམས་སེམས་བྱུང་གི་རྒྱུ་བ་གཏན་ལོག་པར་བཤད་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཕུང་སོགས་མ་གཟིགས་ན་སྟོབས་བཅུའི་སྐབས་སུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་བཤད་པ་ཇི་ལྟར་མི་འགལ་ཞེ་ན། མ་གཟིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་གཟིགས་ཞེས་པ་ནི། ཡུལ་གང་ཡིན་ཐམས་ཅད་མ་མཐོང་བ་ལ་མི་བྱེད་ཀྱི། མ་རིག་པའི་རབ་རིབ་ཀྱི་མཐུས་དམིགས་པ་འདི་རྣམས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ཡོད་ན་འཕགས་པའི་མཉམ་གཞག་ཟག་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་དམིགས་དགོས་པ་ལས་དེ་རྣམས་ཅི་ཡང་མ་གཟིགས་པའི་སྒོ་ནས་དེ་དག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཟིགས་པར་སྟོན་པ་ཡིན་ཏེ། དགག་བྱ་ཡོད་ན་དམིགས་སུ་རུང་བ་ལས་མ་ ཤོག་ལྷེབ་ ༤༠༡ ནས་ ༤༣༩ བར། དམིགས་པ་ཉིད་ལས་དགག་བྱ་བཀག་པ་རྟོགས་པར་འཇོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཐོང་བ་མེད་པ་ནི་མཐོང་བ་དམ་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་སྡུད་པ་ལས། གཟུགས་རྣམས་མི་མཐོང་ཚོར་བ་དག་ཀྱང་མི་མཐོང་ཞིང༌། །འདུ་ཤེས་མཐོང་བ་མེད་ལ་སེམས་པ་མི་མཐོང་ཞིང༌། །གང་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་དང་སེམས་ཡིད་མཐོང་མེད་པ། །འདི་ནི་ཆོས་མཐོང་ཡིན་ཞེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བསྟན། །ནམ་མཁའ་མཐོང་ཞིང་སེམས་ཅན་ཚིག་ཏུ་རབ་བརྗོད་པ། །ནམ་མཁའ་ཇི་ལྟར་མཐོང་སྟེ་དེས་འདི་བརྟག་པར་གྱིས། །དེ་ལྟར་ཆོས་མཐོང་བ་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བསྟན། །མཐོང་བ་དཔེ་གཞན་གྱིས་ནི་བསྙད་པར་ནུས་མ་ཡིན། །ཞེས་མི་མཐོང་བ་ཕུང་པོ་ལྔ་དང༌། མཐོང་བ་ནི་ཆོས་ཞེས་གསུངས་ལ། དེ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཏེ། སུས་རྟེན་འབྲེལ་མཐོང་བ་དེས་ཆོས་མཐོང་ངོ༌། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡང་དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་ནི་ཐོགས་པའི་རེག་བྱ་བཅད་ཙམ་ཡིན་ལ། དེ་མཐོང་ངམ་རྟོགས་པ་ནི་དགག་བྱ་སྒྲིབ་ཐོགས་ཡོད་ན་དམིགས་སུ་རུང་བ་ལས་མ་མཐོང་བ་ལ་བྱེད་པ་དང་འདྲ་སྟེ། དེར་ཡང་མཐོང་བ་ནི་ནམ་མཁའ་དང༌། མ་མཐོང་བ་ནི་སྒྲིབ་ཐོགས་སོ། །དཔེ་དེ་བཞིན་དུ་མཐོང་བ་མིན་པར། སྔོན་པོ་མཐོང་བ་བཞིན་དུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་བ་ནི་རྐང་པ་ཐ་མ་གཉིས་ཀྱིས་བཀག་གོ །ཕུང་པོ་ལྔ་མི་མཐོང་བར་གསུངས་པས་ནི་ཟག་མེད་ཀྱི་མཉམ་གཞག་གིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཟིགས་པའི་ངོར་ཆོས་ཅན་མཐོང་བ་མིན་པར་བསྟན་ཏོ། ། བདེན་པ་གཉིས་ལ་འཇུག་པ་ལས། ལྷའི་བུ་དག །དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་གྱི་བར་ལས་འདས་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་དོན་དམ་པའི་བདེན་པའོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ལྟར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དོན་དམ་བདེན་པའོ་ཞེས་བརྗོད་པའི་ཚེ་ན་བློ་ལ་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་གཉིས་སོ་སོར་སྣང་བ་ལྟར་མི་མཐོང་བ་ལ་བཤད་པས་གཉིས་སྣང་ལོག་པའི་ཁུངས་ཡིན་གྱི། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་དོན་དམ་མ་རྟོགས་པའི་ཁུངས་མིན་ནོ། །འཇུག་འགྲེལ་ལས་ཀྱང༌། དངོས་པོ་བྱས་པ་ཅན་ལ་མ་རེག་པར་རང་བཞིན་འབའ་ཞིག་མངོན་སུམ་དུ་མཛད་པས་དེ་ཉིད་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཞེས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཇི་ལྟ་བ་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཟིགས་པའི་ངོར་གཞན་དབང་ལ་མ་རེག་པར་ཆོས་ཉིད་འབའ་ཞིག་ཐུགས་སུ་ཆུད་པར་གསུངས་སོ། །སེམས་སེམས་བྱུང་གི་རྒྱུ་བ་ལོག་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ཚེ་རྣམ་རྟོག་གི་རྒྱུ་བ་ལོག་པའི་དོན་ཡིན་གྱི་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་མེད་པར་སྟོན་པ་མིན་ཏེ། ཚིག་གསལ་ལས། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་ཡིན་ན། དེ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ་མདོ་ལས། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་གང་ཞེ་ན། གང་ལ་སེམས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་ཡང་མེད་ན། ཡི་གེ་རྣམས་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས། ཞེས་གསུངས་སོ། །ཞེས་སེམས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་མེད་པར་གསུངས་པའི་དོན་རྣམ་རྟོག་གི་རྒྱུ་བ་མེད་པ་ལ་བཤད་དོ། །དེ་ཡང་འཕགས་པ་སློབ་པའི་ མཉམ་གཞག་གི་དུས་སུ་གཏན་ལོག་པ་མིན་གྱི། སངས་རྒྱས་པའི་དུས་སུ་གཏན་ལོག་པར་འཇུག་འགྲེལ་ལས་གསུངས་སོ། །གཞན་ཡང་འཇུག་འགྲེལ་ལས། རང་བཞིན་དེ་ཡོད་པ་མིན་ན་དེ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་དུ་བྱང་སེམས་རྣམས་དཀའ་བ་སྤྱོད་པ་དོན་མེད་པར་ཤེས་བྱེད་དང་བཅས་པས་བསྒྲུབས་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་དེ་དག་གི་རང་བཞིན་ཡང་གང་ཞིག་ཅེ་ན། དེ་དག་གི་བཅོས་མ་མ་ཡིན་པ་དང༌། གཞན་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ།
Chinese
或者从观察的角度来说，从自性，或者从自己的相，或者从自己的本体而存在，在名言中也不承认，详细的已经在其他地方说过了。第二，如果佛陀以了知如是的智慧证得胜义谛，如《入行论》中说：如果不是没有见到如是自性，那么他们是如何见到的呢？虽然是真实的，但他们是以不见的方式见到的。也就是说，什么也没见到，却说见到了实相。为了证明这一点，引用了胜义谛超越了遍知一切的智慧的境界的说法，以及佛地断绝了心和心所的流转的说法，以及如果佛陀没有见到蕴等，那么在十力的时候，说遍知一切法怎么不矛盾呢？以不见的方式见到的意思是，不是说所有的境都不见，而是说，由于无明的昏暗，这些对境如果以实相存在，那么圣者的无漏等持智慧就必须缘取，因此，通过什么也不见的方式，来显示见到它们的实相，因为如果存在所破，就可以缘取，而不是
English
Or, from the perspective of observation, it is not even acknowledged in conventional terms that it exists from its own nature, or from its own characteristics, or from its own essence. This has already been explained in detail elsewhere. Secondly, if the Buddha attains the ultimate truth with the wisdom that knows the suchness, as it says in the 'Entering the Middle Way': If it is not the case that such a nature is not seen, then how do they see it? Although it is true, it is said that they see it in a way that they do not see it. That is to say, they see nothing, but it is said that they see the reality. To prove this, the statement that the ultimate truth transcends the realm of the wisdom that knows all things is quoted, as well as the statement that the flow of mind and mental factors is completely cut off on the Buddha's ground, and if the Buddha does not see the aggregates, etc., then how is it not contradictory to say that he knows all things at the time of the ten powers? Seeing in a way that one does not see means that it is not that all objects are not seen, but that, due to the darkness of ignorance, if these objects of focus exist as reality, then the stainless samadhi wisdom of the noble ones must apprehend them. Therefore, it is shown that one sees their reality through not seeing anything, because if there is something to be refuted, it can be apprehended, rather than
Chinese
如果存在障碍，就像对待可以指定的目标一样，而不是对待不可见的事物。在那里，可见的是天空，不可见的是障碍。就像这个例子一样，不是看见可见之物，而是像看见蓝色一样看见真如，这被最后两个偈颂所阻碍。经中说不看见五蕴，这表明在无漏等持中，在看见真如的境界里，不是看见法。 入二谛论中说：天子们啊！胜义谛是具备一切殊胜，超越一切智智的境界的界限，不像说“是胜义谛”那样。说“是胜义谛”的时候，就像在心中显现能取所取二者分离一样，说不看见，这是二取颠倒的来源，而不是佛陀没有证悟胜义谛的来源。《入行论释》中也说：因为没有触及造作之事物，仅仅现证自性，因此通达了彼性，所以称为佛。意思是说，佛陀以如所有智证悟真如的境界中，没有触及他性，仅仅通达了法性。心和心所的行相止息，是指现证真如的时候，分别念的行相止息的意思，而不是说没有心和心所。在《明句论》中说：分别念是心的行相，因为远离了它，所以真如是没有分别念的。如经中所说：何为胜义谛？即心中没有行相，文字等更不用说了。意思是说，说没有心的行相，是指没有分别念的行相。这也不是在圣者学习的等持时完全止息，而是在成佛时完全止息，这是《入行论释》中所说的。另外，《入行论释》中说：如果自性不存在，那么菩萨们为了证悟它而修持苦行就变得毫无意义，因此需要用正理来成立。那么，它们的自性是什么呢？就是它们的不造作和不依赖于他者。
English
If there are obstacles, it is like treating a specifiable target, rather than treating something invisible. There, what is visible is the sky, and what is invisible is the obstruction. Just like this example, it is not seeing the visible, but seeing Suchness as seeing blue, which is obstructed by the last two verses. It is said in the sutras that the five aggregates are not seen, which shows that in the state of stainless samadhi, in the realm of seeing Suchness, it is not seeing phenomena. In the "Entering the Two Truths," it says: "Sons of the gods! The ultimate truth is endowed with all excellence and transcends the realm of the wisdom of omniscience; it is not as it is said, 'It is the ultimate truth.'" When saying "It is the ultimate truth," it is said that it is not seen as the mind appears with the duality of object and subject separately, which is the source of the reversal of dualistic appearance, not the source of the Buddha not realizing the ultimate truth. The commentary on the "Entering the Middle Way" also says: "Because without touching fabricated things, he directly realizes the nature itself, therefore he comprehends that very nature, and thus he is called Buddha." This means that in the realm of the Buddha's wisdom that knows things as they are, without touching other-dependence, he only comprehends the nature of reality. The cessation of the movement of mind and mental factors means that when Suchness is directly realized, the movement of conceptual thought ceases, not that there is no mind and mental factors. In the "Clear Words," it says: "Conceptual thought is the movement of the mind, and because it is separated from it, Suchness is without conceptual thought." As it is said in the sutra: "What is the ultimate truth? That in which there is no movement of the mind, what need is there to mention letters?" This means that saying there is no movement of the mind refers to the absence of the movement of conceptual thought. This is not completely ceased during the samadhi of the noble learners, but is completely ceased at the time of Buddhahood, as stated in the commentary on the "Entering the Middle Way." Furthermore, the commentary on the "Entering the Middle Way" says: "If that nature did not exist, then the bodhisattvas' practice of austerities to realize it would be meaningless, therefore it needs to be established with valid reasoning. So, what is their nature? It is their unconditionedness and non-dependence on others."
Tibetan
མ་རིག་པའི་རབ་རིབ་དང་བྲལ་བའི་ཤེས་པས་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་རང་གི་ངོ་བོའོ། །ཅི་དེ་ཡོད་དམ་མེད་དོ་ཞེས་དེ་སྐད་དུ་སུ་སྨྲ། གལ་ཏེ་མེད་ན་ནི་ཅིའི་དོན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ལམ་སྒོམ་པར་འགྱུར་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ཆོས་ཉིད་དེ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་དེ་ལྟར་དཀའ་བ་བརྒྱ་ཕྲག་རྩོམ་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང༌། དེའི་ཤེས་བྱེད་དུ། རིགས་ཀྱི་བུ་གལ་ཏེ་དོན་དམ་པ་ཡོད་པར་མ་གྱུར་ན་ནི། ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་ཞིང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་འབྱུང་བ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་དོན་དམ་པ་ཡོད་པ་དེའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་དོན་དམ་པ་ལ་མཁས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་དོན་དམ་བདེན་པ་ཡོད་པ་མིན་ན། མཐར་ཐུག་གི་མྱང་འདས་ཀྱི་ཚངས་པའི་དོན་དུ་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་དོན་མེད་པ་དང༌། གདུལ་བྱས་དེ་རྟོགས་པ་མི་སྲིད་པས། དེས་དེ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་སངས་རྒྱས་འཇིག་རྟེན་དུ་ བྱོན་པ་དོན་མེད་པ་དང༌། རྒྱལ་སྲས་ཆེན་པོ་རྣམས་དོན་དམ་བདེན་པ་ལ་མཁས་པ་མིན་པར་འགྱུར་བས། དོན་དམ་བདེན་པ་ཡོད་པར་བསྒྲུབས་པའི་མདོ་སྡེ་དྲངས་པས་ན། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་འདིའི་ལུགས་ཀྱིས་དོན་དམ་བདེན་པ་ཤེས་བྱ་མིན་པ་དང༌། འཕགས་པའི་མཉམ་གཞག་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་མེད་པར་སྨྲ་བ་ནི་ལོག་པར་སྨྲ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་འཇུག་འགྲེལ་ལས། དེའི་ཕྱིར་བཏགས་པ་ལས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་སོ་ཞེས་རྣམ་པར་བཞག་གི །དངོས་སུ་ནི་འགའ་ཞིག་འགའ་ཞིག་གིས་ཤེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱ་གཉིས་ཀ་ཡང་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་དང་པོའི་དོན་ནི་ཡེ་ཤེས་དང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཉིས་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་སོ་སོ་བ་གཉིས་སུ་བྱས་ནས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པར་འཇོག་པ་ནི། ཐ་སྙད་པའི་ཤེས་ངོ་ཙམ་དུ་འཇོག་གི །ཡེ་ཤེས་དེའི་ངོར་མི་འཇོག་པའི་དོན་ཡིན་ལ། ཤེས་པ་མ་སྐྱེས་ཞེས་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་པའི་དོན་ལ་ཆུ་ལ་ཆུ་བཞག་པ་བཞིན་དུ་གྱུར་ཅེས་པའོ། །ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་སེམས་སེམས་བྱུང་མི་འཇུག་པས། སྐུ་ཁོ་ནས་མངོན་སུམ་དུ་མཛད། ཅེས་གསུངས་པ་ནི། མངོན་དུ་བྱ་རྒྱུའི་ལས་སུ་བྱ་བ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང༌། ཡུལ་ཅན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ནི་དེ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་བྱེད་པ་དང༌། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ནི་དེ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་བྱེད་པ་པོ་སྟེ། མཁྱེན་པ་པོའོ། །དེས་དེ་མངོན་དུ་བྱེད་
Chinese
是远离无明昏暗的智慧所要证悟的自性。谁会说它存在或不存在呢？如果不存在，那么菩萨们为了什么缘故要修持波罗蜜多的道呢？因为菩萨们为了证悟那个法性，才会如此努力地进行百千苦行啊！如是说。为了证明这一点，（经中说：）善男子，如果胜义谛不存在，那么梵行将变得毫无意义，如来们的出现也将变得毫无意义。因为胜义谛存在，所以菩萨们被称为精通胜义谛。如果胜义谛不存在，那么为了究竟涅槃的梵行将变得毫无意义，而且有情不可能证悟它，因此，为了让他们证悟它，诸佛出现于世间也将变得毫无意义，而且大菩萨们也将不会精通胜义谛。因此，引用了证明胜义谛存在的经部。按照这位大学者的观点，胜义谛不是所知，而且声称在圣者的等持中没有证悟真如的智慧，这完全是邪说。此外，《入行论释》中说：因此，安立从名言中证悟真如。实际上，不是某人通过某人来了解，因为能知和所知两者都是无生的。所说的第一个意思是，将智慧和真如二者作为能境和所境分开，然后安立证悟真如，这只是在名言识相上安立。意思是说，不是在那个智慧的识相上安立。所说的智慧无生，是指自性无生的意思，就像水倒入水中一样。因为心和心所不能进入智慧的境，所以说：唯有身才能显现。意思是说，要显现的事业是真如，能境的智慧是显现它的作用，圆满报身是显现它的作者，也就是知者。它显现它。
English
It is the self-nature to be realized by the wisdom that is free from the darkness of ignorance. Who would say that it exists or does not exist? If it does not exist, then for what reason would Bodhisattvas cultivate the path of the perfections? Because Bodhisattvas strive in hundreds of thousands of hardships in order to realize that Dharma-nature! Thus it is said. As proof of this, (it is said in the sutra:) Noble son, if the ultimate truth did not exist, then the practice of pure conduct would be meaningless, and the appearance of the Tathagatas would be meaningless. Because the ultimate truth exists, therefore Bodhisattvas are called skilled in the ultimate truth. If the ultimate truth did not exist, then the practice of pure conduct for the sake of ultimate Nirvana would be meaningless, and sentient beings could not realize it. Therefore, in order for them to realize it, the Buddhas appearing in the world would be meaningless, and the great Bodhisattvas would not be skilled in the ultimate truth. Therefore, a sutra that proves the existence of the ultimate truth is quoted. According to this great scholar's view, the ultimate truth is not an object of knowledge, and claiming that there is no wisdom of realizing Suchness in the equipoise of the noble ones is simply a false statement. Furthermore, in the commentary on the *Entering the Middle Way*, it says: Therefore, it is established that Suchness is realized from imputation. In reality, it is not that someone knows something, because both the knower and the known are unborn. The first meaning of what is said is that establishing the realization of Suchness by separating wisdom and Suchness as object and subject is only established in the aspect of conventional consciousness. It means that it is not established in the aspect of that wisdom. What is said about the unbornness of wisdom refers to the meaning of being unborn by nature, like pouring water into water. Because mind and mental factors cannot enter the object of wisdom, it is said: Only the body manifests it directly. This means that the action to be manifested is Suchness, the wisdom of the object is the action of manifesting it, and the Sambhogakaya is the agent of manifesting it, that is, the knower. It manifests it.