Tibetan
་མོ་ཞེས་ཕྱེ་ནས་བརྗོད་པར་བྱ་ཡི། བུམ་སོགས་འཕགས་པ་ལ་དོན་དམ་མོ་ཞེས་སྨྲ་བར་མི་བྱ་སྟེ། དེའི་ཡང་དག་པའི་དོན་མཐོང་བའི་རིགས་ཤེས་ཀྱིས་བུམ་སོགས་མ་རྙེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཡང་དག་པའི་དོན་ མཐོང་བའི་རིགས་ཤེས་ཀྱིས་རྙེད་པ་དོན་དམ་བདེན་པའི་དོན་དུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། དབུ་མ་རང་རྒྱུད་པ་དག་ཤེས་པ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པར་སྣང་བ་ནི་སྣང་བ་ལྟར་དུ་ཡོད་པར་ངེས་པས། ཡུལ་ཅན་ལ་ཡང་ལོག་གཉིས་མི་འབྱེད་པར་ཡུལ་དུ་སྣང་བ་ལ་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ལྟར་གྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་མེད་འབྱེད་པ་རྣམས་ནི། བདེན་གཉིས་ལས། སྣང་དུ་འདྲ་ཡང་དོན་བྱེད་དག །ནུས་པའི་ཕྱིར་དང་མི་ནུས་ཕྱིར། །ཡང་དག་ཡང་དག་མ་ཡིན་པའི། །ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ནི་དབྱེ་བ་བྱས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་བཞེད་དོ། །ལུགས་འདི་ནི་མ་རིག་པ་དང་ལྡན་པ་ལ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པར་གང་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་དེ་མ་རིག་པས་བསླད་པའི་སྣང་བར་བཞེད་པས། ཀུན་རྫོབ་པའི་དོན་ལ་ཡང་ལོག་གཉིས་སུ་མི་འབྱེད་དོ། །འདིར་འཇུག་འགྲེལ་ལས། གང་ཞིག་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་རྫུན་པ་དེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ནི་བརྡ་ལ་བྱང་བའི་འཇིག་རྟེན་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ངོར་བྱད་བཞིན་གྱི་གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུ་དེ་བྱད་བཞིན་དུ་མི་བདེན་པས། དེ་ལ་ལྟོས་པའི་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་མིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ནའང་ཤེས་བྱ་རྫུན་པ་སླུ་བའི་དོན་མཐོང་བས་རྙེད་པའི་དོན་ནི་ཡིན་པས་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པའོ། །གཟུགས་བརྙན་སྣང་བའི་ཤེས་པ་སྣང་ཡུལ་ལ་འཁྲུལ་བ་བཞིན་དུ། མ་རིག་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ལ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པར་སྣང་བ་ཡང་སྣང་ཡུལ་ལ་འཁྲུལ་བར་མཚུངས་སོ། །གཞལ་བྱ་བདེན་པ་འཇོག་ན་དེ་ལྟར་འཁྲུལ་པ་དེས་འཇོག་པ་འགལ་ཡང༌། གཞལ་བྱ་རྫུན་པ་འཇོག་པ་ལ་དེ་ཉིད་གྲོགས་སུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཐ་སྙད་དུ་བདེན་པར་མ་གྲུབ་ན་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པར་འཇོག་མི་ནུས་པས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་རྫུན་པ་རྣམས་ཐ་སྙད་དུ་འཇོག་ན། ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་གཞག་མི་ནུས་པར་འགྱུར་རོ། །ཐལ་འགྱུར་བའི་ལུགས་ཀྱིས་ནི། འཕྲལ་གྱི་འཁྲུལ་རྒྱུས་མ་བསླད་པའི་ཤེས་པ་དྲུག་དང༌། དེ་ལས་བཟློག་པའི་ཤེས་པ་དྲུག་དང༌། ཤེས་པ་སྔ་མ་དྲུག་གིས་བཟུང་བའི་ཡུལ་དྲུག་དང༌། ཕྱི་མ་དྲུག་གིས་བཟུང་བའི་ཡུལ་དྲུག་སྟེ། ལོག་པའི་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་དྲུག་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་དང༌། མ་ལོག་པའི་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་དྲུག་ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ
Chinese
应当区分并称之为“母”。瓶子等对于圣者来说，不应称之为胜义“母”，因为以能见其真实义的理智，没有找到瓶子等；又因为以能见真实义的理智所找到的，被说成是胜义谛的意义。第三，自续派中观宗认为，显现为以自相成立的知识，必定如所显现般存在。对于有境，不区分正谬，而是对于显现为境的事物，按照其显现的方式，以自相来区分存在与否。如《二谛论》中所说：“显现虽相似，然由能作与不能作，分为真实与非真实，世俗之差别。”此宗认为，对于具有无明者，凡是显现为以自相成立的一切事物，都是被无明染污的显现。因此，对于世俗谛，也不区分正谬。此处《入行论释》中说：“凡是世俗中也是虚假的，就不是世俗谛。”这指的是，对于精通词语的世间人来说，在世俗的层面上，面容的影像等并不真实，因此，相对于它的世俗谛就不是真实的。即便如此，由于见到虚假的所知具有欺骗性，因此能找到意义，所以是世俗谛。如同显现影像的知识对显现的境产生错觉一样，对于具有无明者来说，蓝色等显现为以自相成立，也同样是对显现的境产生错觉。如果安立所量为真实，那么以这种错觉来安立就会相违；如果安立所量为虚假，那么这种错觉就会成为帮助。如果不是这样，如果名言中不成立为真实，就无法安立为世俗谛。如果像幻术一样的虚假事物可以在名言中安立，那么就无法安立世俗谛了。按照应成派的观点，没有被暂时的错觉因所染污的六识，以及与此相反的六识，还有前六识所执取的六境，以及后六识所执取的六境，即错误的境和有境六者是错误的世俗，没有错误的境和有境六者是正确的世俗。
English
It should be distinguished and called "mother." For the noble ones, vases and the like should not be called ultimate "mother," because the wisdom that sees their true meaning does not find vases and the like; and because what is found by the wisdom that sees the true meaning is said to be the meaning of the ultimate truth. Thirdly, the Svātantrika-Madhyamikas believe that the knowledge that appears to be established by its own characteristics is definitely existent as it appears. For the subject, without distinguishing between right and wrong, they distinguish existence and non-existence by their own characteristics as they appear in the object. As it is said in the Two Truths: "Although appearances are similar, they are distinguished into true and untrue by their ability to function and their inability to function. This is the distinction of the conventional." This school believes that for those who possess ignorance, all things that appear to be established by their own characteristics are appearances tainted by ignorance. Therefore, they do not distinguish between right and wrong in conventional truth. Here, in the Commentary on the Introduction, it is said: "Whatever is false in the conventional is not conventional truth." This refers to the fact that for worldly people who are proficient in language, images of faces and the like are not true on the conventional level, so the conventional truth relative to them is not true. Even so, because seeing the deceptive nature of false objects of knowledge can find meaning, it is conventional truth. Just as the knowledge that perceives images is mistaken about the object of perception, for those who possess ignorance, blue and other things that appear to be established by their own characteristics are also mistaken about the object of perception. If the object to be measured is established as true, then establishing it with such a delusion would be contradictory; if the object to be measured is established as false, then this delusion would be helpful. If this were not the case, if it were not established as true in name, it would not be possible to establish it as conventional truth. If false things like illusions can be established in name, then it would not be possible to establish conventional truth. According to the view of the Prāsaṅgikas, the six consciousnesses that are not tainted by temporary causes of delusion, and the six consciousnesses that are the opposite of these, as well as the six objects grasped by the former six consciousnesses, and the six objects grasped by the latter six consciousnesses, that is, the six mistaken objects and subjects are mistaken conventional truths, and the six non-mistaken objects and subjects are correct conventional truths.
Tibetan
་ཏུ་འཇོག་ལ། དེ་ཡང་འཇིག་རྟེན་པའམ་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མ་ཉིད་ལ་ལྟོས་ནས་ཡང་དག་དང་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་འཇོག་གི །འཕགས་པའི་གཟིགས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་རིགས་ཤེས་ལ་ལྟོས་ནས་མིན་པས། དབུ་མ་པ་རང་གི་ལུགས་ལ་མ་རིག་པ་དང་ལྡན་པ་ལ་གཟུགས་བརྙན་སོགས་དང༌། སྔོ་སོགས་སྣང་བ་གཉིས་ལ་སྣང་ཡུལ་ལ་ལྟོས་ཏེ་འཁྲུལ་མ་འཁྲུལ་གཉིས་མེད་པའི་ཕྱིར། ཡང་དག་དང་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་གཉིས་སུ་མི་བྱེད་དེ། འཇུག་པ་ལས། གནོད་པ་མེད་པའི་དབང་པོ་དྲུག་རྣམས་ཀྱིས། །བཟུང་བ་གང་ཞིག་འཇིག་རྟེན་གྱིས་རྟོགས་ཏེ། །འཇིག་རྟེན་ཉིད་ལས་བདེན་ཡིན་ལྷག་མ་ནི། །འཇིག་རྟེན་ཉིད་ལས་ལོག་པར་རྣམ་པར་བཞག །ཅེས་སོ། །གང་ཟག་དང་ཆོས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པར་འཛིན་པ་ལ་གཉིས་ཡོད་པའི་རང་གི་གྲུབ་མཐའ་ངན་པས་ འཕྲལ་དུ་ཡིད་བསླད་པ་ལས་བྱུང་བ་ལྟ་བུའི་འཛིན་སྟངས་ཀྱི་བཟློག་ཕྱོགས་ནི་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མས་མི་འགྲུབ་པས་དམིགས་བསལ་ལོ། །གཞན་ཡང་མ་རིག་པའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་སློད་པའི་རྒྱུ་མཐའ་དག་དང་བྲལ་བའི་ཇི་སྙེད་པ་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་གཉིས་སུ་སྣང་བ་ཤར་བ་ཡང༌། སྣང་ཡུལ་ལ་འཁྲུལ་བ་ནི་མིན་ཏེ། རྒྱུ་མཚན་ནི་གཞན་དུ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ། དོན་དམ་དང་བདེན་པའི་དོན་བཤད་པ། དོན་དམ་བདེན་པའི་མཚན་ཉིད་བཤད་པ། དོན་དམ་པའི་དབྱེ་བ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཚིག་གསལ་ལས། དོན་ཡང་དེ་ཡིན་ལ་དམ་པ་ཡང་ཡིན་པས་ན་དོན་དམ་པའོ། །དེ་ཉིད་བདེན་པ་ཡིན་པས་དོན་དམ་བདེན་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པས་དོན་དང་དམ་པ་གཉིས་ཀ་དོན་དམ་བདེན་པ་ཉིད་ལ་བཞེད་དོ། །དོན་དམ་བདེན་པའི་བདེན་ཚུལ་ནི་མི་སླུ་བ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་གནས་ཚུལ་གཞན་དུ་གནས་ཤིང་སྣང་ཚུལ་གཞན་དུ་སྣང་ནས་འཇིག་རྟེན་ལ་མི་སླུ་བའི་ཕྱིར། དོན་དམ་བདེན་པར་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ཀྱི་དབང་གིས་ཡོད་པར་བཞག་པ་ཙམ་ཡིན་པར་རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པའི་འགྲེལ་བ་ལས་གསུངས་སོ། །དེས་ན་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པའི་བདེན་པ་ནི་བདེན་འཛིན་གྱི་ངོར་བདེན་པ་དང༌། དོན་དམ་བདེན་པ་གཉིས་སྒྲ་དོན་མི་འདྲའོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། དངོས་ཀྱི་དོན་དང༌། རྩོད་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ནི། དོན་དམ་བདེན་པའི་མཚན་ཉིད་ནི། འཇུག་པ་ལས་ཤེས་བྱ་ཡང་དག་པའི་དོན་མཐོང་བས་རྙེད་པ་ལ་གསུངས་པ་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་ཡིན་ལ། དེའི་འགྲེལ་པ་ལས། དེ་ལ་ དོན་དམ་པ་ནི་ཡང་དག་པ་གཟིགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱི་ཡུལ་ཉིད་ཀྱིས། བདག་གི་རང་གི་ངོ་བོ་རྙེད་པ་ཡིན་གྱི། རང་གི་བདག་ཉི
Chinese
而安立，那也是观待世间或名言的量，而安立为真实和虚妄的世俗谛。不是观待随顺圣者所见的理智，因此，中观宗自身之宗派，对于具有无明者，显现色像等以及青色等二种显现，就显现的对境而言，因为没有迷惑与不迷惑二者，所以不作真实与虚妄的世俗谛二者。如《入行论》云：“无害六根所取义，世间说为真实有，余从此世间所立，说为世间虚妄有。”对于执著有补特伽罗和法以自相成立，有两种，以自宗恶劣的宗义，如从立即迷惑心识所生之执著方式的反面，是名言的量所不能成立的，所以是特别的。此外，由无明习气所欺骗，远离一切因的如所有智的智慧，显现二取之显现，也不是于显现的对境而迷惑，理由已于他处宣说。第二有三：说胜义和真实之义，说胜义谛之体性，说胜义之差别。第一，于《释论》中云：“义也是它，殊胜也是它，因此是胜义。它本身是真实，因此是胜义谛。”如是说故，义和殊胜二者都许为胜义谛本身。胜义谛的真实性是不欺骗，那也是安住的方式是其他，显现的方式是其他，因此不欺骗世间，胜义谛以世间的名言力而安立为存在仅仅是如此，于《六十正理论释》中如是宣说。因此，世俗谛的真实是于实执之面前的真实，胜义谛二者语和义不同。第二有二：真实的意义和遣除诤论。第一，胜义谛的体性是，于《入行论》中所说的由见知识的真实义所获得，如前所说，它的解释中说： “其中，胜义是见真实者们的智慧之差别之对境本身，获得自己的自性，自己的自
English
And it is established that it is based on the valid means of the mundane or conventional, and is established as the conventional truth of the true and the false. It is not based on the wisdom that follows the vision of the noble ones. Therefore, in the system of the Madhyamaka itself, for those who have ignorance, the appearance of images and so on, and the appearance of blue and so on, with respect to the object of appearance, there is no confusion or non-confusion. Therefore, it is not made into two kinds of conventional truth, the true and the false. As it is said in the Engaging in the Bodhisattva Deeds, "Whatever is grasped by the six unimpaired senses, the world understands as true. The rest, established by this world, is said to be false by the world." There are two kinds of clinging to the self-characteristic of a person and a dharma, and the opposite of the way of clinging, such as that arising from the immediate delusion of mind by one's own bad tenets, cannot be established by the valid means of conventionality, so it is an exception. Furthermore, the appearance of duality in the wisdom of the omniscient, which is free from all causes that are deceived by the habits of ignorance, is also not a delusion with respect to the object of appearance, because the reason has already been explained elsewhere. The second has three: explaining the meaning of ultimate and truth, explaining the nature of ultimate truth, and explaining the divisions of ultimate. First, in the Clear Words, it is said, "The meaning is also that, and the supreme is also that, therefore it is the ultimate. That itself is the truth, therefore it is the ultimate truth." Therefore, both meaning and supreme are considered to be the ultimate truth itself. The truth of the ultimate truth is non-deception, and that is because the way of abiding is other, and the way of appearing is other, therefore it does not deceive the world. The ultimate truth is established as existing only by the power of the world's convention, as it is said in the commentary on the Sixty Stanzas of Reasoning. Therefore, the truth of the conventional truth is the truth in the face of the clinging to truth, and the two ultimate truths are different in word and meaning. The second has two: the actual meaning and the refutation of debate. First, the nature of the ultimate truth is, as said in the Engaging in the Bodhisattva Deeds, that which is obtained by seeing the true meaning of knowledge, as previously explained, and its explanation says: "Among them, the ultimate is the object itself of the distinction of the wisdom of those who see the truth, obtaining its own nature, its own.