Tibetan
བློ་བརྟན་གྱིས། ལུས་ཀྱི་རེག་བྱའི་ཁྱད་པར་དགའ་བས་ཟིན་ན་ལུས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། ཡིད་དགའ་ན་ལུས་ཤིན་ ཏུ་སྦྱངས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་མདོ་ལས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ལུས་ཤིན་སྦྱངས་ཐོག་མར་སྐྱེས་པའི་ཚེ་ན་རླུང་གི་མཐུས་ལུས་ལ་བདེ་ཉམས་ཆེན་པོ་སྐྱེས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་ལ་ཡང་དགའ་བདེའི་ཉམས་ཆེས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་འབྱུང་ངོ༌། །དེའི་རྗེས་སུ་ཤིན་སྦྱངས་ཐོག་མར་སྐྱེས་པའི་ཤུགས་དེ་རིམ་གྱིས་ཆུང་དུ་འགྲོ་སྟེ། དེ་ཡང་ཤིན་སྦྱངས་ཟད་ནས་འགྲོ་བ་མིན་གྱི་རགས་པ་དེས་སེམས་ཧ་ཅང་གཡོ་བས་དེ་ལོག་ནས་གྲིབ་མ་ལྟར་སྲབ་པའི་ཤིན་སྦྱངས་མི་གཡོ་བ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་མཐུན་པ་འབྱུང་ངོ༌། །སེམས་དགའ་ཡལ་ཡལ་བ་དེ་ཡང་ལོག་ནས་དེ་ནས་སེམས་དམིགས་པ་ལ་བརྟན་པར་གནས་ཤིང་དགའ་བ་ཆེན་པོས་བསྐྱོད་པའི་མ་ཞི་བ་དང་བྲལ་བའི་ཞི་གནས་ཐོབ་པ་ཡིན་ཏེ། ཉན་ས་ལས། དང་པོར་དེ་སྐྱེས་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་ན་སེམས་དགའ་བ་དང་སེམས་ཤིན་ཏུ་ཉམས་བདེ་བ་དང་སེམས་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་དང་ལྡན་པ་ལ་དམིགས་པ་དང་མངོན་པར་དགའ་བ་དང་བཅས་པར་ཡང་སྣང་བར་འགྱུར་རོ། །དེའི་འོག་ཏུ་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པའི་ཤུགས་དང་པོ་སྐྱེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཁད་ཀྱིས་ཁད་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བར་འགྱུར་ཞིང་ལུས་ལ་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་གྲིབ་མ་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་རོ། །སེམས་དགའ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་སྤོང་བར་འགྱུར་ཞིང་སེམས་ཞི་གནས་ཀྱིས་ཉེ་བར་བརྟན་ཞིང་རབ་ཏུ་ཞི་བའི་རྣམ་པས་དམིགས་པ་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་བུ་བྱུང་ན་ཡིད་བྱེད་དང་ བསམ་གཏན་དང་པོའི་ཉེར་བསྡོགས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཞི་གནས་ཐོབ་པས་མཉམ་པར་བཞག་པའི་ས་པའི་ཡིད་བྱེད་ཆུང་ངུ་ཐོབ་པར་ཉན་ས་ལས་བཤད་དོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། ཡིད་བྱེད་དང་ལྡན་པའི་རྟགས་དངོས་དང༌། དོགས་གཅོད་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། རང་གཞན་གྱིས་ཡིད་བྱེད་ཐོབ་པ་རིག་པར་བྱ་བའི་མཚན་མ་ནི། དེ་ལྟ་བུ་ཐོབ་པ་དེས་གཟུགས་ཀྱི་སས་བསྡུས་པའི་སེམས་དང་ལུས་དང་སེམས་ཤིན་སྦྱངས་དང༌། རྩེ་གཅིག་པ་བཞི་པོ་ཆུང་ངུ་ཐོབ་པ་དང་ཞི་རགས་སམ་བདེན་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ལམ་གྱིས་ཉོན་མོངས་སྦྱོང་བ་ལ་ནུས་པ་དང་ལྡན་པ་དང༌། ནང་དུ་མཉམ་པར་བཞག་པ་ན་མྱུར་བ་མྱུར་བར་ལུས་སེམས་ཤིན་སྦྱངས་སྐྱེ་བ་དང༌། འདོད་པ་ལ་འདུན་པ་དང་གཉིད་ལ་སོགས་པའི་སྒྲིབ་པ་ལྔ་ཕལ་ཆེར་མི་འབྱུང་བ་དང༌། མཉམ་གཞག་ལས་ལངས་པའི་ཚེ་ཡང་ལུས་སེམས་ཤིན་སྦྱངས་འགའ་རེ་དང་ལྡན་པར་ཉན་ས་ལས་གསུངས་སོ། །རྟགས་དེ་དག་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་བྱེད་དེ་ཐོབ་ནས་ནི་ཞི་གནས་ཀྱི་ལམ་དག་པར་འགྱུར་བ་སླ་སྟེ། སེམས་རྩེ་གཅིག་པའི་ཞི་གནས་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པའི་མཇུག་ཏུ། མྱུར་པོར་ལུས་སེམས་ཤིན་སྦྱངས་འདྲེན་ནུས་པས་ཤིན་སྦྱངས་འཕེལ་བར་འགྱུར་ལ། ཤིན་སྦྱངས་ཇི་ཙམ་འཕེལ་བ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་ཞི་གནས་འཕེལ་བས་ཕན་ཚུན་གཅིག་གིས་གཅིག་སྤེལ་བར་ཉན་སར་བཤད་དོ། །མདོར་ན་སེམས་ལས་སུ་རུང་བ་ན་རླུང་ལས་རུང་དུ་འགྱུར་ལ། དེའི་ཚེ་ལུས་ཤིན་སྦྱངས་ཁྱད་པར་ཅན་འབྱུང་ཞིང་དེ་བྱུང་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེ་བ་ དང༌། དེས་ཀྱང་རླུང་ལས་རུང་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་བསྒྲུབས་པས་ལུས་སེམས་ཤིན་སྦྱངས་འདྲེན་ནོ། །གཞན་ཡང་ཉན་ས་ལས། མཚན་མ་ཐམས་ཅད་ལ་མི་ཕྱོགས་ཤིང༌། རྣམ་པར་གཡེང་བ་མེད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དང་པོ་ནས་ཉེ་བར་གཏོད་པས་ནི་དྲན་པ་མེད་ཅིང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མེད་པར་བྱེད་དོ། །ཞེས་དང་པོར་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་འཇོག་པའི་ཚེ་དྲན་པ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་གཞན་གང་ཡང་མེད་པར་འཇོག་པར་བཤད་ལ། དེ་ལྟར་གོམས་པར་བྱས་ན། ཉན་ས་ལས། ཁྱོད་ཀྱིས་ཅི་ནས་ཀྱང་རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་ལ་ཉེ་བར་གཏོད་པ་དང༌། ནང་གི་སེམས་ཀྱི་ཞི་གནས་ལ་ཉེ་བར་གཏོད་པའི་རིམ་གྱིས། སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་དང་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་ཐམས་ཅད་མཚན་མ་མེད་པ་དང༌། རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་དང་ཉེ་བར་ཞི་བར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་སེམས་གཏད་པར་གྱིས་ཤིག །དེ་ལྟར་ཞི་གནས་ཀྱི་སེམས་ཐོབ་པ་ན། གལ་ཏེ་བརྗེད་ངས་པ་དང་མ་གོམས་པའི་ཉེས་པས་མཚན་མ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང༌། ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་དག་གིས་སྣང་བར་འགྱུར། སྒོ་སྟོན་པར་འགྱུར། དམིགས་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་ན། དེ་དག་བྱུང་ངོ་ཅོག་ལ་འདི་ལྟ་སྟེ། ཉེས་དམིགས་སྔར་མཐོང་བ་དེ་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། དྲན་པ་མེད་པ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མེད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་དྲན་པ་མེད་པ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མེད་པས་དམིགས་པ་དེ་རྣམ་པར་བཤིག་ཅིང་རྣམ་པར་བསལ་ན་སྣང་བ་མེད་པ་ཉིད་ལ་ཉེ་བར་བཞག་པར་འགྱུར་རོ། །བཞིན་བཟང༌། དམིགས་པ་དེ་ནི་ཕྲ་བ་དང་རྟོགས་པར་ དཀའ་བ་ཡིན་པས་ཁྱོད་ཀྱིས་དེ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འདུན་པ་དང་འབད་པ་དྲག་ཏུ་བྱའོ། །ཞེས་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེ་ཚུལ་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་གྱིས་ཤིག་ཅེས་པ་ཡན་གྱིས་ནི། སྔ་མ་ལྟར་བསྐྱངས་པ་ལས་མཚན་མ་མེད་པ་སོགས་གསུམ་རིམ་གྱིས་སྐྱེ་ཚུལ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ནས་མེད་པར་བྱ་སྟེ་ཞེས་པ་ཡན་གྱིས་ནི། ཞི་གནས་གྲུབ་ཀྱང་དེ་ལ་གོམས་པ་ཆེན་པོ་མེད་པ་སོགས་ལ་
Chinese
བློ་བརྟན་གྱིས། 如果身体的触觉被快乐所占据，就应该知道身体已经变得非常调柔。经中说，如果心快乐，身体就会变得非常调柔。像这样，当身体的调柔初次生起时，依靠风的力量，身体上会生起巨大的安乐感受，由此心中也会生起极其卓越的欢喜和安乐的感受。在那之后，调柔初次生起的力量会逐渐减小。这不是因为调柔已经耗尽，而是因为粗大的调柔使心过于动摇，所以它会消失，而像影子一样微薄、不动的调柔，与三摩地相符的调柔会生起。心中的快乐逐渐消失，然后心会稳定地安住在所缘上，并且获得由大喜所推动的、未寂灭的止观。如《声闻地》中所说：最初它生起的时候，心会显现为与快乐、极度安乐、最极度的快乐相应，并伴随着对所缘的专注和显现的欢喜。在那之后，最初生起的调柔的力量会逐渐变得非常微细，身体会具有像影子一样的调柔。心中的快乐也会被舍弃，心会靠近止观而稳定，并以完全寂静的方式进入所缘。像这样，如果出现这种情况，就获得了由作意和初禅的近分所摄的止观，因此《声闻地》中说，获得了入定的地的微小作意。第二部分分为两点：具有作意的真实征相，以及对疑惑的断除的阐述。第一点是：自己或他人能够识别获得作意的标志是：获得这种作意的人，获得了色蕴所摄的微小的身心和心调柔，以及四种专注。并且能够通过寂静或真实的道路来调伏烦恼，并且在内在入定时，能够迅速地生起身心调柔，并且对欲望的希求和睡眠等五盖大多不会生起，并且从入定中起身时，仍然具有一些身心调柔，《声闻地》中这样说到。
English
Lobten said: If the touch of the body is seized by joy, one should know that the body has become very pliable. For the sutra says that if the mind is joyful, the body will become very pliable. Thus, when the pliability of the body first arises, a great feeling of well-being arises in the body through the power of the wind, and consequently, an exceedingly excellent feeling of joy and well-being arises in the mind as well. After that, the force of the initial arising of pliability gradually diminishes. This is not because the pliability is exhausted, but because the gross pliability causes the mind to be too agitated, so it disappears, and a subtle, unmoving pliability like a shadow, which is in accordance with samadhi, arises. The joy in the mind also gradually vanishes, and then the mind stably abides on the object of focus, and one attains calm abiding that is driven by great joy and is free from non-pacification. As it says in the Hearer's Ground: When it first arises, the mind will appear to be associated with joy, extreme well-being, and supreme joy, and will also appear with focus on the object and manifest joy. After that, the force of the pliability that first arose gradually becomes very subtle, and the body becomes endowed with pliability like a shadow. The joy in the mind will also be abandoned, and the mind will be stabilized near calm abiding and will enter the object of focus in a completely peaceful manner. If such a thing occurs, one has attained calm abiding that is included in the attention and the approximation of the first dhyana, and therefore the Hearer's Ground says that one has attained the small attention of the ground of meditative stabilization. The second part has two points: the actual signs of having attention, and the explanation of cutting off doubts. The first point is: The signs by which one can recognize that oneself or another has attained attention are: the one who has attained such attention has attained the small body and mind and mental pliability included in the form aggregate, and the fourfold one-pointedness. And one is able to subdue afflictions by means of the path of quiescence or truth, and when one is inwardly absorbed in meditation, the pliability of body and mind arises quickly, and the five obscurations such as desire for sensual pleasures and sleep mostly do not arise, and even when one arises from meditative stabilization, one still possesses some pliability of body and mind, as it is explained in the Hearer's Ground.
Chinese
完成了。获得具有那些征相的作意后，就容易使止观之道清净。在等持于心一境性的止观之后，由于能迅速引发身心轻安，轻安就会增长。轻安增长多少，止观也增长多少，因此听闻处说它们互相增进。总之，心变得堪能时，气也变得堪能。那时，会出现殊胜的身轻安，出现它，就会生起殊胜的等持。它也能成就殊胜的气堪能，从而引发身心轻安。此外，《听闻事》中说：为了不趋向一切相，并且没有散乱，从一开始就专注于无忆念且无作意。意思是说，最初将心安住于一境性时，要安住于没有任何忆念和作意。如果这样习惯了，《听闻事》中说：你无论如何都要专注于一境性，以及专注于内在心的止观的次第。心的相续和心的持续一切都变得无相、无分别，并且接近寂静，就这样安住心。这样获得止观的心之后，如果由于健忘和不习惯的过失，相和分别，以及近分的烦恼显现，成为入口，成为所缘，那么，对于所有这些生起，就像这样，依凭先前见到的过患，做到无忆念且无作意。这样，通过无忆念且无作意，如果破坏并消除那个所缘，就会接近于无显现。善哉！那个所缘是微细且难以理解的，因此为了让你理解它，要强烈地发起意愿和努力。这样宣说了生起等持的方式。其中，到“安住心”为止，显示了从像先前那样修习中，无相等等三者依次生起的方式。从“做到无忆念”到“没有大的习惯”等等。
English
Done. Having obtained the mental activity that possesses those signs, it becomes easy to purify the path of tranquility and insight. After having remained in meditative equipoise on single-pointed tranquility, because it can quickly induce physical and mental pliancy, pliancy will increase. As much as pliancy increases, so much does tranquility increase, therefore it is said in the Hearing Place that they promote each other. In short, when the mind becomes workable, the winds also become workable. At that time, a special physical pliancy will arise, and when it arises, a special samadhi will be born. It can also accomplish a special wind workability, thereby inducing physical and mental pliancy. Furthermore, it is said in the Hearing Ground: In order not to tend towards all signs, and to be without distraction, from the beginning, one should apply oneself to being without memory and without mental activity. This means that when first placing the mind in one-pointedness, one should abide without any memory or mental activity. If one becomes accustomed to this, it is said in the Hearing Ground: You must in every way apply yourself to one-pointedness, and to the order of tranquility of the inner mind. All the continuum of the mind and the continuation of the mind become signless, non-conceptual, and close to peace, and in this way, settle the mind. After obtaining the mind of tranquility in this way, if due to the fault of forgetfulness and unfamiliarity, signs and concepts, and afflictions close to it appear, become an entrance, become an object, then, for all these that arise, like this, relying on the faults previously seen, one should be without memory and without mental activity. In this way, through being without memory and without mental activity, if one destroys and eliminates that object, one will approach non-appearance itself. Excellent! That object is subtle and difficult to understand, therefore, in order for you to understand it, you must strongly generate intention and effort. In this way, the manner of arising samadhi has been proclaimed. Among them, up to "settle the mind," it shows the way in which the three, such as signlessness, arise sequentially from practicing as before. From "to be without memory" to "without great habit" etc.
Tibetan
བརྟེན་ནས་བློ་ལ་མཚན་མ་སོགས་སྣང་བར་གྱུར་ན། སེམས་དེ་དག་གི་དབང་དུ་སོང་བའི་ཉེས་དམིགས་དྲན་པར་བྱས་ལ་དེ་དག་གི་རྗེས་སུ་མི་འབྲང་བར་ཅི་ཡང་མི་བསམ་པར་འཇོག་དགོས་པར་བཤད་དོ། །དེ་ནས་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་ཡན་གྱིས་ནི། དེ་ལྟར་གོམས་པར་བྱས་པས་མཚན་མ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་པོ་གང་བྱུང་བ་དེ་ཅིར་ཡང་མི་སེམས་པའི་གོམས་ཤུགས་ཀྱིས་ཆེད་དུ་གཏད་པ་ལ་མ་ལྟོས་པར་རང་ཞིར་སོང་ནས། གསུམ་པོ་དེ་སྣང་བ་མེད་པ་ལ་གནས་ནས་དེ་དག་གིས་མི་འཕྲོགས་པར་བཤད་ལ། ལྷག་མས་ནི། ཞི་གནས་དེ་ཕྲ་བ་དང༌། དེའི་བཤད་པ་རྟོགས་དཀའ་བར་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་མཚན་མ་ནི། གཟུགས་སོགས་ཡུལ་ལྔའི་དང་དུག་གསུམ་གྱི་དང་སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་ཀྱི་མཚན་མ་བཅུ་ལ་བཤད་ལ། དེ་མེད་པར་འགྱུར་ཚུལ་ནི། དང་པོར་གཟུགས་སོགས་ཡུལ་གྱི་མཚན་མ་སྣ་ཚོགས་ཤིག་འཆར་ལ། ཤར་མ་ཐག་རང་ཞི་རང་དག་ཏུ་འགྲོ་ཞིང་མཐར་མཉམ་པར་བཞག་པ་ན་གཟུགས་སྒྲ་སོགས་ཀྱི་མཚན་མ་མི་འཆར་བར་སེམས་རིག་ཅིང་གསལ་བ་དང་བདེ་སེང་ངེ་བ་ཙམ་གྱི་རྣམ་པ་འབའ་ཞིག་འཆར་རོ། །དེ་ནས་རྣམ་ རྟོག་མེད་པར་འགྱུར་ཚུལ་ནི། སྔར་ལྟར་དྲན་པ་དང་ཡིད་བྱེད་མེད་པར་བཞག་པས་རྣམ་རྟོག་གང་སྐྱེས་པ་རྣམས་ཆུ་ལས་ཆུ་བུར་བྱུང་བ་བཞིན་དུ་འཕྲོ་ཆེར་མཐུད་མི་ཐུབ་པར་རང་ཞིར་འགྲོ་ཞིང་། དེ་ནས་སྔར་ལྟར་བསྐྱངས་པས་མྱོང་རིག་དང་བདེ་བདེ་བོར་སྣང་བ་དེ་ཡང་ཆེད་དུ་བཀག་པ་མིན་པར་ཤར་མ་ཐག་ནས་ཤུན་པ་བུད་པ་བཞིན་དུ་གཏད་མི་བཟོད་པར་རང་ཞི་རང་དག་ཏུ་འགྲོ་སྟེ། བདེ་བ་དང་མྱོང་རིག་རྣམས་ཕྲ་རུ་སོང་བའོ། །དེའི་དུས་སུ་མཉམ་པར་བཞག་པའི་ཚེ་རང་གི་ལུས་ལ་སོགས་པའི་སྣང་བ་གང་ཡང་མི་འཆར་ལ། སེམས་ནི་ནམ་མཁའ་དང་དབྱེར་མེད་པར་སོང་བ་ལྟ་བུའི་ཉམས་འཆར་ཞིང༌། དེ་ལས་ལངས་པ་ན་ལུས་གློ་བུར་དུ་བྱུང་བ་ལྟ་བུའི་ཉམས་འཆར་རོ། །རྗེས་ཀྱི་ཚེ་ཡང་ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་སྐྱེས་པ་རྣམས་ཀྱང་སྔར་དང་ཡེ་མི་འདྲ་བར་ཤུགས་ཞན་པ་དང་རྒྱུན་ཆེན་པོ་མཐུད་མི་ཐུབ་བོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་སྐབས་ནི་ཉེ་བར་ཞི་བར་འགྱུར་བ་ཞེས་པའི་སྐབས་ཡིན་ཏེ། གསལ་ཉམས་ཆེ་བ་ལ་ཁང་པའི་ཀ་བ་དང་རྩིག་པ་སོགས་ཀྱི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་རྣམས་ཀྱང་བགྲང་ཐུབ་པ་སྙམ་བྱེད་པ་དང༌། གནས་ཆ་འཐུག་པས་གཉིད་ཀྱི་ཚེ་ཡང་སྔར་ཏིང་ངེ་འཛིན་མ་ཐོབ་པའི་དུས་བཞིན་གྱི་གཉིད་མི་འོང་བར་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་འདྲེས་པ་སྙམ་འབྱུང་ལ། རྨི་ལམ་གྱི་སྣང་བ་མང་པོ་དག་པ་སོགས་ཀྱང་འབྱུང་ངོ༌། །གཉིས་པ་ནི། སྔར་བཤད་པ