Tibetan
པའི་ལམ་རིམ་རྣམས་ནས་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་རྟོགས་པ་དེའི་སྐྱེ་ཚུལ་ནི་འདི་ལྟར་འདོད་དེ། དང་པོར་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་བསྒོམ། དེ་ནས་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་ཀྱི་དོན་ལ་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་གྱིས་ཟིན་པར་བྱས་ནས་བསྒོམ་སྟེ། དེ་ཡང་ཐུན་རིངས་ན་དྲན་ཤེས་ཀྱིས་མི་ ཟིན་པས་རེས་བྱིང་རེས་རྒོད་པར་འགྲོ་བས་བོགས་ཆུང༌། དེས་ན་སྔ་དྲོ་དང་ཕྱི་དྲོ་དང་སྲོད་དང་ཐོ་རངས་ཀྱི་ཐུན་བཞི་པོ་རེ་རེ་ལ་ཐུན་བཞི་བཞིར་བྱས་ནས་ཞག་གཅིག་ལ་ཐུན་བཅུ་དྲུག་ཏུ་བྱས་ཏེ་བསྒོམ། གསལ་བའམ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་སྙམ་བྱེད་པ་ནས་འཕྲོ་བཅད་ལ་བྱ། དེ་ལྟར་བསྒོམས་པས་ཡུན་རིང་མ་བསྒོམས་སྙམ་ནས་བལྟས་ཙ་ན་ནམ་དང་ཉི་མ་འུད་འུད་བཅད་ནས་སྣང་ན་སེམས་ཟིན་པ་ཡིན་ལ། རིང་རབ་བསྒོམས་སྙམ་ནས་བལྟས་པ་ན་ཅི་ཡང་མ་སོང་སྣང་ན་སེམས་མ་ཟིན་པ་ཡིན། སེམས་ཟིན་པའི་ཚེ་ནི་རྒྱུད་ལ་ཉོན་མོངས་ཆུང་བ་དང་གཉིད་ཀྱང་སྐྱེ་བ་ལ་མི་འོང་ངམ་སྙམ་པ་འོང༌། དེ་ནས་སྔ་དྲོ་ལ་སོགས་པ་ཐུན་རེ་ལ་འཁྱོངས་པ་ན་མཚན་ཉིད་བཞི་ལྡན་དུ་སྐྱེ་སྟེ། མི་རྟོག་པ་ནི། མཉམ་པར་བཞག་པ་ན་དབུགས་ཕྱི་ནང་དུ་རྒྱུ་བའང་མི་ཚོར་བར་དབུགས་དང་རྟོག་པ་ཕྲར་སོང་བའོ། །གསལ་བ་ནི། སྟོན་དུས་ཀྱི་ཉི་མ་ཕྱེད་ཀྱི་དུས་ཀྱི་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་གསལ་བ་དང་ཁྱད་མེད་པའོ། །དྭངས་པ་ནི། ཏིང་གཙང་མའི་ནང་དུ་ཆུ་བླུགས་ནས་ཉི་མ་ལ་བཞག་ནས་བལྟས་པའི་དྭངས་པ་དང་འདྲ་བ་འོང་བའོ། །ཕྲ་བ་ནི། མཚན་ཉིད་གསུམ་པོ་དེའི་ངང་ནས་བལྟས་པ་ན་དངོས་པོ་སྤུའི་རྩེ་མོ་གཤགས་པའི་ཆ་གཅིག་བྱུང་བའང་མཐོང་བ་འོང་བའོ། །དེ་འདྲ་བ་དེ་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བའི་རྗེས་སུ་མཐུན་ལ། མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ལ་བལྟོས་ན་རང་གི་ངོ་བོ་རྟོག་པ་ཡིན་པས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཅེས་གསུངས་ཏེ། དབུས་མཐའ་ལས། རྗེས་སུ་མཐུན་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག །ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་པར་འཆད་དོ། ། དབུས་མཐའ་ནས་གསུངས་པ་ལྟར་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་སྒོམ་བཟང་ཤོས་རྣམས་ཀྱང༌། རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཅེས་པར་བཞག་དགོས་ལ། མཚན་ཉིད་གཞན་རྣམས་མ་བྱུང་ཡང་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་ལྟ་བ་མ་ནོར་བའི་དོན་བསྒོམ་ན་བདག་མེད་པའི་དོན་བསྒོམ་པ་ཡིན་ལ། ལྟ་བ་མ་ནོར་བར་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་དོན་བསྒོམ་པ་མ་ཡིན་ན། མཚན་ཉིད་བཞི་པོ་དེ་བྱུང་ཡང་ངེས་པའི་དོན་བསྒོམ་པར་འཇོག་མི་ནུས། དེའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟ་བའི་དོན་བསྒོམ་པ་ཡིན་མིན་ནི་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་ཡིན་ལ། དེ་བསྒོམས་ནས་དེའི་རྗེས་སུ་སྒྱུ་མར་འཚར་ཚུལ་ཡང་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ
Chinese
从这些道次第中，关于空性证悟的生起方式，是这样认为的：首先修习人无我，然后以正念和正知来把握法无我的意义并进行修习。如果一座时间过长，正念和正知就无法把握，就会时而掉举时而昏沉，效果甚微。因此，早晨、下午、傍晚和黎明这四个时段，每个时段又分为四个小座，这样一天就有十六座来进行修习。当感觉清晰或体验到什么时，就应该中断。这样修习，如果感觉没修多久，一看，太阳和时间都飞快地过去了，那就说明心已经把握住了。如果感觉修了很久，一看，什么都没过去，那就说明心没有把握住。当心被把握住的时候，就会觉得烦恼减少，甚至会觉得不想睡觉。之后，如果每个时段都能坚持下来，就会生起四种功德：不分别念，是指在入定时，甚至感觉不到呼吸的出入，呼吸和分别念都变得微细。明亮，是指像秋天中午的晴空一样明亮。澄澈，是指像在清澈的容器里倒入水，放在阳光下观看一样的澄澈。微细，是指在上述三种状态中观看，甚至能看到将毛发尖端劈成两半中的一半。这样的状态与生起无分别智慧相顺应，但相对于无分别智慧来说，它的自性是分别念，所以被称为颠倒。如《中边分别论》所说：“随顺而颠倒。”就是这样解释的。 如《中边分别论》所说，即使是凡夫俗子最好的空性修习，也必须安立为“随顺而颠倒”。即使没有出现其他功德，只要像之前所说的那样，修习不错误的见解，那就是在修习无我。如果不是在修习已经确定下来的不错误的见解，那么即使出现了这四种功德，也不能认为是修习了真实义。因此，是否在修习如实义，就像之前所说的那样。在修习之后，如何像幻化一样增长，也应该像之前所说的那样去了解。
English
From these stages of the path, the way in which the realization of emptiness arises is considered as follows: First, meditate on the selflessness of persons. Then, with mindfulness and awareness, grasp the meaning of the selflessness of phenomena and meditate on it. If a session is too long, mindfulness and awareness cannot grasp it, and it will alternate between agitation and dullness, with little effect. Therefore, divide each of the four sessions of morning, afternoon, evening, and dawn into four smaller sessions, making sixteen sessions a day for meditation. When you feel clarity or experience something, you should interrupt it. If you meditate in this way, and when you feel like you haven't meditated for long, you look and see that the sun and time have passed quickly, then it means that the mind has been grasped. If you feel like you have meditated for a long time, and you look and see that nothing has passed, then it means that the mind has not been grasped. When the mind is grasped, you will feel that afflictions are reduced, and you may even feel like you don't want to sleep. After that, if you can persevere through each session, such as in the morning, four qualities will arise: Non-conceptualization means that when in equipoise, you don't even feel the breath going in and out, and the breath and thoughts become subtle. Clarity means that it is as clear as the middle of the sky at noon in autumn. Purity means that it is as pure as pouring water into a clear container and looking at it in the sun. Subtlety means that when looking in the above three states, you can even see one part of splitting the tip of a hair into two. Such a state is in accordance with the arising of non-conceptual wisdom, but in relation to non-conceptual wisdom, its own nature is conceptual thought, so it is called inverted. As the Madhyāntavibhāga says, "In accordance with and inverted." This is how it is explained. As stated in the Madhyāntavibhāga, even the best meditations on emptiness by ordinary beings must be established as "in accordance with and inverted." Even if other qualities do not arise, as long as you meditate on the meaning of the non-erroneous view as previously explained, you are meditating on the meaning of selflessness. If you are not meditating on the meaning of the non-erroneous view that has been ascertained, then even if these four qualities arise, you cannot consider it to be meditating on the definitive meaning. Therefore, whether or not you are meditating on the meaning as it is, is as previously explained. After meditating on that, how it grows like an illusion should also be understood as previously explained.
Tibetan
ར་བྱའོ། །གསུམ་པ་ཞི་ལྷག་དེ་གཉིས་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བའི་ཚུལ་ནི། དེ་གཉིས་གྲུབ་པའི་ཚད་ཀྱི་སྐབས་སུ་བཤད་པ་ལྟར། ཞི་ལྷག་གཉིས་མ་ཐོབ་ན་ཟུང་དུ་སྦྲེལ་རྒྱུ་མི་འོང་བས་ཟུང་འབྲེལ་ལ་ནི་དེ་གཉིས་ངེས་པར་ཐོབ་པ་དགོས་སོ། །འདི་ཡང༌ནམ་ལྷག་མཐོང་ཐོབ་པའི་ཐོག་མ་ནས་ཟུང་འབྲེལ་འཐོབ་པར་འགྱུར་བས། དེའི་ཚུལ་ནི་སྔར་གྱི་ཞི་གནས་ལ་བརྟེན་ནས་དཔྱད་སྒོམ་བྱས་པ་ན་བསྒྲིམས་ཏེ་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡིད་བྱེད་བཞིའི་རིམ་པས་སྐྱེ་བ་འདི་ལའང་གསུངས་པས་ཡིད་བྱེད་བཞི་པ་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་སྐྱེས་པའི་ཚེ་ན་ཟུང་འབྲེལ་དུ་འགྲོ་སྟེ། དེ་ཡང་དཔྱད་སྒོམ་བྱས་པའི་མཐར་འཇོག་སྒོམ་བྱས་ཤིང་བསྐྱངས་པ་དེ་ཞི་གནས་ཐོབ་པ་ཇི་འདྲ་བ་དེ་འདྲ་བའི་འཇོག་སྒོམ་དུ་གྱུར་པ་ན་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ཉན་ས་ལས། དེ་ལ་ཇི་ཙམ་གྱིས་ན་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་འདྲེས་པར་གྱུར་ཅིང་མཉམ་པར་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་དང་། གང་གིས་ན་ཟུང་དུ་ འབྲེལ་བར་འཇུག་པའི་ལམ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། སེམས་གནས་པ་རྣམ་པ་དགུ་པོ་དག་ལས་འདི་ལྟ་སྟེ། མཉམ་པར་བཞག་པའི་རྣམ་པ་དགུ་པ་གང་ཡིན་པ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཅིང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་ཆོས་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ལ་རབ་ཏུ་བརྩོན་པར་བྱེད་དེ། དེའི་ཚེ་ན་ཆོས་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དེའི་ལམ་རང་གི་ངང་གིས་འཇུག་པ་དང་རྩོལ་བ་མེད་པར་འཇུག་པར་གྱུར་ཅིང༌། ཞི་གནས་ཀྱི་ལམ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པས་ལྷག་མཐོང་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང་ཡོངས་སུ་བྱང་བ་དང་ཞི་གནས་ཀྱི་རྗེས་སུ་སོང་བ་དང་ཉམས་བདེ་བས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དེའི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གཉིས་འདྲེས་པར་གྱུར་ཅིང་མཉམ་པར་འཇུག་པ་དང་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བར་འཇུག་པའི་ལམ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་དང༌། སྒོམ་རིམ་ཐ་མ་ལས་ཀྱང༌། ཇི་སྟེ་གང་གི་ཚེ་བྱིང་བ་དང་རྒོད་པ་ལས་དབེན་པའི་ཕྱིར་མཉམ་པར་ཞུགས་ཤིང་རང་གི་ངང་གིས་འཇུག་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་སེམས་ཤིན་ཏུ་གསལ་བ་བྱུང་བར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་རྩོལ་བ་གློད་པས་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱ་སྟེ། དེའི་ཚེ་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བའི་ལམ་གྲུབ་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འོ་ན་དེ་འདྲ་བ་དེ་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། དེ་འདྲ་བ་དེ་མ་ཐོབ་པའི་གོང་དུ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་དཔྱད་སྒོམ་གྱི་རང་སྟོབས་ཀྱིས་མི་རྟོག་པའི་གནས་ཆ་འདྲེན་མི་ནུས་པས། དཔྱད་སྒོམ་དང་འཇོ
Chinese
是为也。第三，彼止观二者双运之理者：如彼二成就之量之时所说。若未得止观二者，则不生双运，故为双运，则必须得彼二者。此亦，何时得胜观之初，即成双运故。其理者，依于昔之止住而作观察修时，以勤奋而入等四作意之次第而生，此亦如是说故，第四作意如前所说生之时，则成双运。其亦，观察修之末，作安住修且修习，其如得止住一般，若成如是之安住修，则可也。如是亦于《声闻地》云：“云何止住与胜观和合而平等双运，及以何者名为双运道耶？曰：于心住之九相中，如是，得平等安置之第九相，依于彼定成就，而极勤奋于胜慧辨别诸法，于彼时，彼辨别诸法之道，自性而入，且无功用而入，如止住之道一般，以无现行故，胜观完全清净且完全调伏，且随止住之后，且以安乐而完全摄持。是故，彼之止住与胜观二者和合，且平等而入，且名止住与胜观双运道。”等。于《修次下品》中亦云：“若何时，以远离沉没与掉举之故，而平等入，且以自性而入，故于彼真如，心极明了生起之时，则以放松功用而当舍，于彼时，当知止住与胜观双运之道成就也。”如是说也。若然，如是者，为何名为双运耶？如是者，于未得之前，以各别分别之观察修之自力，不能引无分别之住分故，观察修与安
English
It is also. Third, the way to combine these two, calm and insight, is as described in the context of the measure of their accomplishment. If one has not attained both calm and insight, one cannot combine them, so to combine them, one must necessarily attain both. This also, from the very beginning of attaining insight, one will attain the combination. The way to do this is to rely on the previous calm abiding and engage in analytical meditation, which arises through the sequence of the four mental engagements, including diligent entry, as mentioned earlier. When the fourth mental engagement arises as described earlier, it becomes a combination. That is, at the end of analytical meditation, one engages in and cultivates stabilizing meditation, which becomes a stabilizing meditation like the attainment of calm abiding. Thus, it is also stated in the Śrāvakabhūmi: "How do calm abiding and insight become mixed and equally yoked, and what is called the path of yoking? It is said: Among the nine aspects of the mind abiding, like this, having attained the ninth aspect of equal placement, and relying on that accomplishment of samādhi, one strives diligently to discriminate dharmas with higher knowledge. At that time, the path of discriminating dharmas enters naturally and without effort, and like the path of calm abiding, without manifest activity, insight becomes completely pure and completely subdued, and follows after calm abiding, and is completely seized by ease. Therefore, the calm abiding and insight of that become mixed and enter equally, and it is called the path of yoking calm abiding and insight." And in the final Bhāvanākrama, it is also said: "If at any time, because of being separated from sinking and excitement, one enters equally and enters naturally, so that the mind becomes extremely clear about that very suchness, then one should abandon effort and let go. At that time, one should know that the path of yoking calm abiding and insight is accomplished." Thus it is said. If so, why is such a thing called a combination? Such a thing, before it is attained, cannot draw the state of non-discrimination by the self-power of analytical meditation with separate discriminations. Therefore, analytical meditation and stable