Tibetan
བརྟན་པོ་རང་སྟོབས་ཀྱིས་དྲངས་པ་མི་འོང་བས་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མང་དུ་དཔྱད་པའི་དཔྱད་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་གནས་ཆ་བརྟན་པོ་རྙེད་པ་ནི་ལྷག་མཐོང་ཐོབ་ནས་འོང་བས་ཟུང་འབྲེལ་ཡང་དེ་ནས་འཇོག་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཆུ་མི་གཡོ་བར་གནས་པའི་སྟེང་ན་ཕར་ཉེའུ་ཆུང་འཕྱོ་བ་བཞིན་དུ་གནས་ཆ་བརྟན་པོའི་མི་རྟོག་པའི་རྩི་མ་ཞིག་པའི་ངང་ནས་བདག་མེད་པའི་དོན་ལ་སོ་སོར་དཔྱད་པས་ཆོག་པའི་གཉིས་ཚོགས་ལ་ཞི་ལྷག་ཟུང་འབྲེལ་དུ་འཁྲུལ་བར་མི་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཞི་ལྷག་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བའི་ཚུལ་ནི་གཞུང་ཁུངས་མ་དེ་དག་ནས་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱ་ཡི། དེ་ལས་གཞན་དུ་སྒྲོ་བཏགས་ནས་འཆད་པ་ལ་ཡིད་ བརྟན་པར་མི་བྱའོ། །འདི་དག་གི་སྒོ་ནས་ཞི་ལྷག་གི་སྐྱོང་ཚུལ་ལའང་ཁྱད་པར་དུ་མ་ཞིག་དབྱེ་དགོས་པར་སྣང་མོད་ཀྱང་ཚིག་མངས་པས་འཇིགས་ནས་མ་བྲིས་སོ། །ད་ནི་ལམ་སྤྱིའི་དོན་བསྡུ་བ་ཅུང་ཟད་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཐོག་མར་ལམ་གྱི་རྩ་བ་བཤེས་གཉེན་བསྟེན་ཚུལ་ལ་ཐུག་པས་དེའི་བདར་ཤ་བཅད། དེ་ནས་དལ་བ་ལ་སྙིང་པོ་ལེན་འདོད་བཅོས་མ་མིན་པ་བསྐྱེད་ན། དེས་རྒྱུན་དུ་བསྒྲུབ་པ་ལ་ནང་ནས་བསྐུལ་བས་དེ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་དུ་དལ་འབྱོར་གྱི་སྐོར་རྣམས་བསྒོམ། དེ་ནས་ཚེ་འདི་དོན་དུ་གཉེར་བའི་བློ་སྣ་མ་ལོག་ན་འཇིག་རྟེན་ཕྱི་མ་ལ་དོན་གཉེར་དྲག་པོ་མི་འབྱུང་བས། ལུས་ཐོབ་པ་རིང་དུ་མི་སྡོད་པའི་མི་རྟག་པ་དང་ཤི་ནས་ངན་འགྲོར་འཁྱམ་ཚུལ་བསྒོམ་པ་ལ་འབད། དེའི་ཚེ་འཇིགས་པ་དྲན་པའི་བློ་རྣལ་མ་སྐྱེ་བས་སྐྱབས་གསུམ་གྱི་ཡོན་ཏན་ལ་སྙིང་ཐག་པ་ནས་ངེས་པ་བསྐྱེད་ལ་སྐྱབས་འགྲོ་ཐུན་མོང་བའི་སྡོམ་པ་ལ་གནས་ཤིང་དེའི་བསླབ་བྱ་ལ་བསླབ། དེ་ནས་དཀར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞི་ཆེན་པོ་ལས་འབྲས་ལ་ཡིད་ཆེས་པའི་དད་པ་སྒོ་དུ་མ་ནས་བསྐྱེད་ལ་བརྟན་པར་བྱས་ཏེ། དགེ་མི་དགེ་བཅུའི་འཇུག་ལྡོག་ལ་འབད་ཅིང་སྟོབས་བཞིའི་ལམ་དུ་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ཞིག་བྱ། དེ་ལྟར་སྐྱེས་བུ་ཆུང་ངུའི་ཆོས་སྐོར་རྣམས་ཚགས་སུ་ཆུད་པ་ན་འཁོར་བ་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་གི་ཉེས་དམིགས་མང་དུ་བསམས་ལ། འཁོར་བ་སྤྱི་ལས་བློ་ཅི་ལྡོག་བྱ། དེ་ནས་འཁོར་བ་གང་ལས་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པའི་ངོ་བོ་ངོས་བཟུང་ནས་དེ་སྤོང་འདོད་བཅོས་མ་མིན་པ་བསྐྱེད། འཁོར་བ་ལས་གྲོལ་བའི་ལམ་བསླབ་པ་གསུམ་སྤྱི་ལ་ངེས་ པ་དྲང་ཞིང་། ཁྱད་པར་དུ་རང་གིས་གང་ཁས་བླངས་པའི་སོ་སོར་ཐར་པ་ལ་འབད་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་སྐྱེས་བུ་འབྲིང་གི་ཆོས་སྐོར་རྣམས་ཚགས་སུ་ཆུད་པ་ན། རང་ཉིད་སྲིད་མཚོར་ལྷུང་བ་ཇི་འདྲ་བ་དེ་བཞིན་དུ། མ་རྣམས་ཀྱང་དེ་འདྲ་བར་སོང་བ་ཡིད་ལ་བྱས་ཏེ། བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེའི་རྩ་བ་ཅན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྦྱངས་ལ་འདི་ཅི་སྐྱེ་ལ་འབད་དགོས་ཏེ། དེ་མེད་ན་སྤྱོད་པ་ཕྱིན་དྲུག་དང་རིམ་གཉིས་སོགས་རྨང་མེད་པའི་ཐོག་བྱེད་པ་དང་འདྲ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་མྱོང་བའི་རྣམ་པ་ཐན་ཐུན་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་ན་ཆོ་གས་བཟུང་ལ། དེའི་བསླབ་བྱ་ལ་འབད་ནས་སྨོན་པ་ཅི་བརྟན་བྱ། དེ་ནས་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་རླབས་ཆེ་བ་རྣམས་མཉན་ལ། ལྡོག་འཇུག་གི་མཚམས་རྣམས་ཤེས་པ་དང་དེ་ལ་སློབ་འདོད་དྲག་པོ་བསྐྱེད། བློ་དེ་དག་སྐྱེས་པ་ན་འཇུག་པའི་སྡོམ་པ་ཆོ༌གས་བཟུང་ལ། རང་རྒྱུད་སྨིན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིན་དྲུག་དང་གཞན་རྒྱུད་སྨིན་བྱེད་ཀྱི་བསྡུ་བཞི་སོགས་ལ་བསླབ། ཁྱད་པར་དུ་རྩ་ལྟུང་ལ་འབད་པ་དྲག་པོས་སྲོག་བསྡོས་བྱ། ཟག་པ་ཆུང་འབྲིང་དང་ཉེས་བྱས་རྣམས་ཀྱིས་མ་གོས་པ་ལ་འབད་ཅིང་གོས་ནའང་ཕྱིར་འཆོས་པ་ལ་འབད་དོ། །དེ་ནས་ཕར་ཕྱིན་ཐ་མ་གཉིས་ལ་ཁྱད་པར་དུ་བསླབ་དགོས་པས་བསམ་གཏན་སྐྱོང་ལུགས་ལ་མཁས་པར་བྱས་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒྲུབ། བདག་མེད་པ་གཉིས་ཀྱི་ལྟ་བ་རྟག་ཆད་དང་བྲལ་བའི་རྣམ་དག་ཅིག་རྒྱུད་ལ་ཅི་སྐྱེ་བྱས་ཏེ། རྙེད་པ་དང་ལྟ་ཐོག་དེར་བཞག་ནས་སྐྱོང་བའི་སྐྱོང་ཚུལ་རྣམ་དག་ཤེས་པར་བྱས་ལ་བསྐྱང་ངོ་། །དེ་འདྲ་བའི་བསམ་ གཏན་དང་ཤེས་རབ་གཉིས་ལ་ཞི་ལྷག་གི་མིང་བཏགས་པ་ཡིན་གྱི། ཕར་ཕྱིན་ཐ་མ་གཉིས་ལས་ཟུར་པ་ཞིག་མེད་པས་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་བཟུང་ནས་དེའི་བསླབ་བྱ་ལ་སློབ་པའི་གསེབ་ནས་འོང་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་ཡང་འོག་མ་འོག་མ་བསྒོམས་ཀྱིན་གོང་མ་གོང་མ་ལ་ཐོབ་འདོད་ཆེར་འགྲོ་བ་དང་། གོང་མ་གོང་མ་མཉན་པ་ན་འོག་མ་འོག་མ་ལ་བསྒྲུབ་འདོད་ཇེ་ཆེ་ཇེ་ཆེར་འགྲོ་བ་ཞིག་བྱུང་ན་གནད་དུ་སོང་བ་ཡིན་གྱི། སྔ་མ་རྣམས་ཅི་ཡང་མེད་པར་སེམས་ཀྱི་གནས་ཆ་རེ་ཙམ་དང་ལྟ་བའི་གོ་བ་ཙམ་རེ་ལ་ནུས་པ་སྤྲུག་ལོ་བྱས་ཀྱང་གནད་དུ་འགྲོ་ཤིན་ཏུ་དཀའ་བས་ལམ་གྱི་ལུས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཞིག་ལ་ངེས་པ་འདྲོངས་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་རྣམས་བསྒོམ་པའི་ཚེ་ཡང་རྟོག་པ་སྤྱང་བར་བྱས་ནས་བློ་རྣམས་ཆ་མཉམ་དགོས་ཏེ། འདི་ལྟར་ལམ་ལ་འཁྲིད་པའི་བཤེས་གཉེན་ལ་གུས་པ་ཆུང་བར་སྣང་ན་ལེགས་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་འཆད་པས་བསྟེན་ཚུལ་ལ་འབད། དེ་བཞིན་དུ་བསྒྲུབ་པ་ལ་སྤྲོ་ཤུགས་ཆུངས་ན་དལ་འབྱོར་གྱི་སྐོར་དང་ཚེ་འདི་ལ་མངོན་ཞེན་
Chinese
由于稳固并非依靠自身力量而来，因此通过分别思择的智慧多次进行观察，通过那样的观察才能获得稳固的住处，这是在获得胜观之后才会出现的，因此双运也由此安立。因此，就像在平静不动的水面上漂浮着小草一样，在住处稳固的无分别状态中，在不失去觉知的情况下，仅仅通过分别观察无我的意义，不要将这样的二者之集合误认为是止观双运。因此，止观双运之理应如经论中所说的那样去理解，不要相信除此之外的妄加臆造的说法。通过这些，对于止观的修持方法也需要区分许多差别，但因为文字繁多而害怕，所以没有写。现在稍微讲述一下总体的道之要义：首先，道的根本在于依止善知识的方法，因此要确定其精髓。之后，生起想要从闲暇中获取精华的真实愿望，这样就能从内心不断策励自己去修行，为了生起这个愿望，要修习暇满的法类。之后，如果不转变追求今生利益的心态，就不会对来世产生强烈的追求，因此要努力修习身体不会长久住留的无常，以及死后流转恶趣的方式。那时，由于生起忆念怖畏的真实心态，要从内心深处对三宝的功德生起定解，安住于共同的皈依戒律，并修习其学处。之后，对于一切白法的巨大基础——业果生起多方面的信赖，并使其稳固，努力行持善业，断除恶业，并经常进入四力之道。像这样，当小士道的法类圆满之后，要多方面地思维轮回总体和个别的过患，尽力从轮回中转变心意。之后，认识到产生轮回的原因——业和烦恼的体性，生起想要断除它们的真实愿望。对于从轮回中解脱的道路——三学总体的道理生起正直的定解，特别是要努力修持自己所承诺的别解脱戒。像这样，中士道的法
English
Since stability does not come from one's own power, one finds a stable abode through the very examination of much investigation by the wisdom of discriminating awareness, which comes from having attained superior seeing; therefore, union is also established from there. Therefore, just as a small blade of grass floats on still water, one should not mistake the combination of merely examining the meaning of selflessness in a stable, non-conceptual state without losing awareness for the union of calm abiding and superior seeing. Therefore, the manner of the union of calm abiding and superior seeing should be understood as it appears in those authentic texts, and one should not trust explanations that fabricate something else. Through these, it seems that many differences also need to be distinguished in the methods of cultivating calm abiding and superior seeing, but I have not written them for fear of too many words. Now, I will briefly speak about the meaning of the general path: First, the root of the path lies in the way to rely on a spiritual friend, so determine its essence. Then, generate a genuine desire to take the essence from leisure, which will constantly encourage you from within to practice, and meditate on the topics of leisure and fortune in order to generate that. Then, if you do not turn away from the mind that seeks the benefit of this life, a strong desire for the next life will not arise, so strive to meditate on impermanence, that the body will not stay for long, and how one wanders in the lower realms after death. At that time, since a genuine mind of remembering fear arises, generate certainty from the depths of your heart in the qualities of the Three Jewels, abide in the common refuge vows, and train in their precepts. Then, generate and stabilize faith in the great foundation of all white dharmas—karma and its effects—from many perspectives, strive to engage in virtue and turn away from non-virtue, and constantly enter the path of the four powers. In this way, when the topics of the lesser being's dharma are complete, contemplate the faults of samsara in general and in particular in many ways, and turn your mind away from samsara as much as possible. Then, identify the nature of karma and afflictions, the causes from which samsara arises, and generate a genuine desire to abandon them. Generate correct certainty in the general teachings of the three trainings, the path to liberation from samsara, and especially strive to practice the individual liberation vows that you have promised. In this way, the dharma of the intermediate being
Chinese
如果因贪欲而使财富耗尽，自己如堕轮回苦海，也要想到母亲们也是如此，应修习以慈悲为根本的菩提心，努力生起此心。若无此心，则行持六度及二次第等，犹如在无根基之上建造楼阁。如果相续中生起少许体验，则应受持菩萨戒，努力修习学处，坚定愿心。之后听闻菩萨的广大行持，了知止观之界限，并发起强烈的学习意愿。生起这些心念后，则应受持入行律仪，修习使自相续成熟的六度及使他相续成熟的四摄等。尤其应以极大的精进，不惜生命地守护根本堕罪，努力不为小、中等罪及恶行所染污，即使染污，也要努力忏悔。之后，因需特别修习最后二度，故应精通修习禅定的方法，修持三摩地。应在相续中生起远离常断二边的清净二无我见，并将此见作为所缘，了知清净的修习方法而修习。如此之禅定与智慧二者，即是所谓的止观，此外别无其他，故受持菩萨戒后，即应于修习学处之中修习。如此，若能于修习下下之法时，对上上之法生起强烈的希求心，听闻上上之法时，对下下之法生起愈来愈强的修习意愿，则已掌握要点。若对前者一无所知，仅对心之一隅或见解之一点略有所知，便自以为是，则极难掌握要点，故须对圆满的道体生起定解。在修习这些法时，亦应善用分别念，使诸种心念平等。例如，若觉对引导修道的善知识不够恭敬，则因善知识乃一切功德之根本，故应努力修习依止之法。同样，若对修持缺乏热情，则应思维暇满难得及贪恋此世
English
If wealth is exhausted due to greed, and one falls into the ocean of samsaric suffering, one should also think that mothers are the same, and should cultivate the mind of bodhicitta, which has love and compassion as its root, and strive to generate this mind. Without this mind, practicing the six perfections and the two stages, etc., is like building a building on a foundation. If a little experience arises in the mind, then one should take the bodhisattva vows, strive to practice the trainings, and strengthen the aspiration. Then listen to the vast conduct of the bodhisattvas, know the boundaries of cessation and progression, and generate a strong desire to learn. After these thoughts arise, then one should take the vows of entering, and practice the six perfections that ripen one's own mind and the four means of attraction that ripen the minds of others, etc. In particular, one should protect the root downfalls with great diligence, risking one's life. Strive not to be defiled by small and medium sins and misdeeds, and even if defiled, strive to confess. After that, because it is necessary to practice the last two perfections in particular, one should become proficient in the method of cultivating meditation and practice samadhi. One should generate in the mind a pure view of the two selflessnesses that is free from the extremes of permanence and annihilation, and take this view as the object of meditation, and practice with the knowledge of the pure method of cultivation. Such meditation and wisdom are called calm abiding and insight, and there is nothing else besides them, so after taking the bodhisattva vows, one should practice them in the midst of practicing the trainings. In this way, if one cultivates the lower and lower dharmas, one will develop a strong desire for the higher and higher dharmas, and when one hears the higher and higher dharmas, one will develop an increasing desire to practice the lower and lower dharmas, then one has grasped the point. If one does not know anything about the former, and only knows a little about a corner of the mind or a point of view, and then one is self-righteous, then it is extremely difficult to grasp the point, so one must develop a definite understanding of the complete body of the path. When practicing these dharmas, one should also make good use of discriminating awareness and equalize all thoughts. For example, if one feels that one is not respectful enough to the spiritual friend who guides the path, then because the spiritual friend is the root of all good qualities, one should strive to practice the method of relying on him. Similarly, if one lacks enthusiasm for practice, then one should think about the difficulty of obtaining leisure and endowments and attachment to this life.