Tibetan
་ཚུལ་དེ་གཉིས་མཐུན་པ་དེ་གང་ཟག་གཞན་ཞིག་གིས་ཤེས་པས་ཆོག་ན་ནི། མུ་སྟེགས་བྱེད་ལ་སོགས་པ་ཡང་དེར་འགྱུར་བ་བཟློག་ཏུ་མེད་ལ། ཅི་སྟེ་དེ་དང་མི་འདྲ་སྟེ། འདིར་ནི་གང་ཟག་དེས་དེ་གཉིས་མཐུན་པར་ཤེས་ནས་དེ་ནས་བཞག་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། དེ་འདྲ་བའི་མཐུན་ལུགས་དེ་ཤེས་ན་ལྟ་བ་རྙེད་པ་ཡིན་པས། ལྟ་བ་མ་གོ་ཡང་ཅིར་ཡང་མི་འཛིན་པར་བཞག་པ་ཙམ་གྱིས་སྟོང་ཉིད་བསྒོམས་པར་འདོད་པ་འགལ་བ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་གང་དུ་རྟོག་ཀྱང་རྟོག་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འཁོར་བར་འཆིང་བས་ཙོམ་འཇོག་གི་མི་རྟོག་པར་འཇོག་ པ་གྲོལ་བྱེད་ཀྱི་ལམ་མོ་སྙམ་ན། འདི་ནི་སྔར་མང་དུ་བཀག་ཟིན་ལ། དེ་ལྟ་ན་ཧྭ་ཤང་གི་ལུགས་ལ་ཡང་སྐྱོན་འདོགས་རྒྱུ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། སྒོམ་རིམ་ཐ་མ་ལས། གང་ཞིག་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་བསྐྱེད་པའི་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་དབང་གིས་སེམས་ཅན་རྣམས་མཐོ་རིས་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་མྱོང་ཞིང་འཁོར་བ་ན་འཁོར་རོ། །གང་དག་ཅི་ཡང་མི་སེམས་ཅི་ཡང་མི་བྱེད་པ་དེ་དག་ནི་འཁོར་བ་ལས་ཡོངས་སུ་ཐར་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཅི་ཡང་མི་བསམ་མོ། །སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་དགེ་བ་སྤྱད་པར་མི་བྱའོ། །སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་སྤྱད་པ་ནི་སྐྱེ་བོ་བླུན་པོའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་བསྟན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་ཤིང༌། དེ་སྐད་ཀྱང་སྨྲ་བ་དེས་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་མཐའ་དག་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཡིན་པས། དེ་སྤངས་ན་ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་ལྟར་ཅི་ཡང་མི་བསམ་མོ་ཞེས་སྨྲ་བ་ན། ཡང་དག་པར་སོ་སོར་རྟོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་རབ་སྤངས་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྩ་བ་ནི་ཡང་དག་པར་སོ་སོར་རྟོག་པ་ཡིན་པས་དེ་སྤངས་ན་རྩ་བ་བཅད་པའི་ཕྱིར། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཤེས་རབ་སྤངས་པར་འགྱུར་རོ། །སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་སྤྱད་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་པས་ཀྱང་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཐབས་ཤིན་ཏུ་ཟུར་ཕྱིན་པར་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ། །མདོར་ན་འདི་ལྟ་སྟེ། ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའོ། །དེ་སྐད་དུ་འཕགས་པ་ག་ཡ་གཽ་རི་ལས་ ཀྱང་གསུངས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ལམ་ནི་མདོར་བསྡུ་ན་གཉིས་ཏེ། གཉིས་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་བོ་ཞེའོ། །འཕགས་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསང་བ་ལས་ཀྱང་བཀའ་སྩལ་ཏེ། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་འདི་གཉིས་ཀྱིས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། དེའི
Chinese
如果那两种方式的相符之处，被其他人知道就可以了，那么外道等也会变成那样，无法避免。如果和那不一样，而是这个人知道那两种方式相符，然后才放下，这样想的话，如果知道那样的相符方式，就能获得见解。如果见解没有领悟，却什么也不执着，只是放下，就认为是在修习空性，这是矛盾的。如果认为无论在哪里思考，所有的思考都会束缚轮回，所以停止思考的静止状态是解脱之道，那么这在之前已经多次驳斥过了。如果那样，华上的宗派也就没有丝毫可以指责的过失了。在《修习次第》的最后说：‘有些众生因心中所想而产生的善与不善之业，而感受天界等果报，并在轮回中流转。那些什么也不想，什么也不做的人，就能从轮回中完全解脱。因此，什么也不要想，布施等善行也不要行持。行持布施等善行，只是为了引导愚笨之人而示现的。’如果这样想，也这样说，那就是舍弃了一切大乘。因为一切乘的根本是大乘，舍弃了大乘，就等于舍弃了一切乘。像这样说‘什么也不要想’，那就是舍弃了正确辨别的自性之智慧。因为正确智慧的根本是正确辨别，舍弃了它，就等于斩断了根本，从而舍弃了出世间的智慧。说了‘布施等善行也不要行持’，也就是舍弃了布施等极其善巧方便的行为。总之，就像这样，智慧和方便就是大乘。就像《圣妙吉祥化身游舞经》中所说：‘菩萨的道路，简而言之有两种，哪两种呢？就像这样，方便和智慧。’《圣如来秘密经》中也说道：‘这方便和智慧二者，就能涵盖菩萨的一切道。’
English
If the agreement of those two methods is enough to be known by another person, then the Tirthikas and others will also become like that, and it cannot be avoided. If it is not like that, but this person knows that the two methods agree, and then puts them down, if you think like that, then if you know such a method of agreement, you will gain insight. If you do not understand the view, but do not cling to anything and just put it down, it is contradictory to think that you are meditating on emptiness. If you think that wherever you think, all thoughts will bind you to samsara, so stopping the non-thinking of stillness is the path to liberation, then this has been refuted many times before. If that is the case, then there will be no fault to be blamed on the Hwa Shang's system. In the last stage of the Meditation Sequence, it says: 'Some sentient beings experience the fruits of heaven and so on due to the good and non-good deeds created by the mind's thoughts, and revolve in samsara. Those who do not think anything and do not do anything will be completely liberated from samsara. Therefore, do not think anything, and do not practice good deeds such as giving. Practicing giving and other good deeds is only shown to guide foolish people.' If you think like this and say like this, then you have abandoned all the Mahayana. Because the root of all vehicles is the Mahayana, abandoning the Mahayana is equivalent to abandoning all vehicles. Saying 'do not think anything' like this means abandoning the wisdom of the characteristic of correct discernment. Because the root of correct wisdom is correct discernment, abandoning it is equivalent to cutting off the root, thereby abandoning the wisdom beyond the world. Saying 'do not practice giving and other good deeds' also means abandoning giving and other extremely skillful means. In short, like this, wisdom and means are the Mahayana. As it is said in the Holy Gaya Gaurī: 'The path of the Bodhisattvas, in short, is two, what are the two? Like this, means and wisdom.' The Holy Tathagata Secret also said: 'These two, means and wisdom, will encompass all the paths of the Bodhisattvas.'