Tibetan
བྱེད་པའི་རིགས་པ་ནི། མེས་སྲེག་པའི་བྱ་བ་བྱེད་པ་སོགས་ཆོས་རྣམས་ཀྱིས་རང་རང་གི་བྱ་བ་བྱེད་པའོ། །འདི་ཡང༌འདི་ནི་ཆོས་སོ་འདི་ནི་བྱེད་པའོ་ཆོས་འདིས་ནི་བྱ་བ་འདི་བྱེད་དོ་ཞེས་ཚོལ་བའོ། །འཐད་པས་བསྒྲུབ་པའི་རིགས་པ་ནི། ཚད་མ་དང་མི་འགལ་བར་དོན་བསྒྲུབ་པའོ། །འདི་ཡང༌ཅི་འདི་ལ་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་དཔག་དང་ཡིད་ཆེས་པའི་ལུང་གི་ཚད་མ་གསུམ་པོ་ཡོད་དམ་མེད་སྙམ་དུ་ཚོལ་བའོ། །ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རིགས་པ་ནི། མེ་ཚ་བ་དང་ཆུ་རླན་པ་སོགས་ལ་དེ་དག་གི་ཆོས་ཉིད་དུ་འཇིག་རྟེན་ན་གྲགས་པའི་ཆོས་ཉིད་དང༌། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཆོས་ཉིད་དང༌། གནས་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ་མོས་པར་བྱེད་ཅིང༌། དེ་ལྟར་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་གཞན་སེམས་པར་མི་བྱེད་དེ། དེ་ལྟར་ཚོལ་བའོ། །དེ་ལྟར་དྲུག་ཏུ་བཞག་པ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པས་ཤེས་པར་བྱ་བ་ནི་གསུམ་དུ་ངེས་ཏེ། སྨྲས་པའི་དོན་དང་ཤེས་བྱ་ཇི་སྙེད་པ་དང་ཇི་ལྟ་བའོ། ། དེ་ལ་དང་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཚོལ་བ་དང་པོའོ། །གཉིས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དངོས་པོ་ཚོལ་བ་དང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཚོལ་བ་གཉིས་སོ། །གསུམ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ལྷག་མ་གསུམ་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཚོལ་བ་བཞག་གོ །ཉན་ས་ལས། དེ་ནི་ལྷག་མཐོང་གི་སྒོ་གསུམ་དང་གཞི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་དྲུག་ལ་དམིགས་པ་ཡིན་ཏེ། མདོར་བསྡུ་ན། དེས་ནི་ལྷག་མཐོང་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དེར་བཤད་པ་དེ་དག་གིས་ལྷག་མཐོང་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པར་གསུངས་སོ། །དེ་ཡང༌དང་པོར་བཤད་པའི་ལྷག་མཐོང་བཞིའི་སྒོ་ནི་གསུམ་ཡིན་ལ། དེ་གསུམ་གྱི་ཡོངས་སུ་བཙལ་བའི་རྗེས་སུ་ཞུགས་པའི་ཚོལ་ལུགས་དྲུག་ཏུ་གསུངས་པས་སྒོ་གསུམ་དང་ཚོལ་བ་དྲུག་ནི་སྔ་མ་བཞིར་འདུ་བར་སྣང་ངོ་། །སྔར་བཤད་པའི་བསྒྲིམས་ཏེ་འཇུག་པའི་ཡིད་བྱེད་ལ་སོགས་པ་བཞི་ཡང་ཞི་ལྷག་གཉིས་ཀའི་ཐུན་མོང་བ་ཡིན་པར་ཉན་སར་གསུངས་པས། ལྷག་མཐོང་ལ་ཡང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བཞི་ཡོད་དོ། །དེས་ན་ཤེར་ཕྱིན་མན་ངག་ལས། དེ་ལྟར་ལྷག་མཐོང་རྣམ་པ་བཞི་བསྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པས་ནི་གནས་ངན་ལེན་གྱི་འཆིང་བ་ལས་གྲོལ་བ་ཡིན་ལ། ཞི་གནས་རྣམ་པ་དགུའི་བསྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པས་ནི་མཚན་མའི་འཆིང་བ་ལས་གྲོལ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། གཞུང་ཆེ་བ་མང་པོ་ནས་གསུངས་པས་ལྷག་མཐོང་བསྒོམ་པ་ནི་མདོ་སྡེ་དགོངས་འགྲེལ་ནས་བཤད་པ་ལྟར་གྱི་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་སོགས་བཞིའི་སྒོ་ནས་ཡིན་ལ། ཞི་གནས་བསྒོམ་པ་ནི་ཅིར་ཡང་མི་རྟོག་པར་འཇོག་པའི་སེམས་དགུའི་ སྒོ་ནས་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ལྷག་མཐོང་བསྒོམ་པའི་ཚུལ་ལ་གཉིས། ལུགས་གཞན་དགག་པ་དང༌། རང་གི་ལུགས་བཞག་པའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི་ལས། གཞན་ལུགས་དགག་པ་དང་པོ་ནི། ཁ་ཅིག་ན་རེ། བདག་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་གང་ཡང་མ་རྙེད་ཀྱང་སེམས་ཅིར་ཡང་མི་རྟོག་པར་བཟུང་ན་དེས་ཡིན་ལུགས་ཀྱི་དོན་བསྒོམས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། ཡིན་ལུགས་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་འདི་ཡིན་འདི་མ་ཡིན་གྱི་ངོས་བཟུང་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ཡིན་པས། དེ་ལྟར་འཇོག་པའི་ཚུལ་དེ་གནས་ལུགས་དང་མཐུན་པར་ཞུགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཡུལ་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་པ་ལ་བློས་ཀྱང་ཅིར་ཡང་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སྨྲའོ། །འདི་ལ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་བསྒོམ་མཁན་དེས་ཡུལ་རྣམས་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་པ་ལ་མ་གྲུབ་པར་ཤེས་ནས། དེ་ནས་དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་བློས་ཀྱང་ཅིར་ཡང་མི་འཛིན་པར་འཇོག་པ་ཞིག་དགོས་སམ། དེ་ལྟར་མ་ཤེས་ཀྱང་ཡུལ་གྱི་གནས་ལུགས་དེ་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་པས། བློས་ཀྱང་ཅིར་ཡང་མ་བཟུང་བའི་ཙོམ་འཇོག་བྱས་ན་དེའི་གནས་ལུགས་བསྒོམས་པ་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན་དེས་ལྟ་བ་མ་རྙེད་པ་འགལ་བ་ཡིན་ཏེ། ཁྱེད་རང་དེ་ངེས་དོན་གྱི་ལྟ་བར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁོ་བོ་ཅག་གི་ལྟར་ན་དེ་འདྲ་བ་དེ་རིགས་པའི་དགག་བྱའི་མཚམས་མ་ཟིན་པས་གང་ཁས་བླངས་ཀྱང་རིགས་པས་གནོད་པར་མཐོང་ནས་དེ་ནས་ཅིར་ཡང་ངོས་བཟུང༌ས་མ་བྱུང་བ་ལ་བྱེད་ན་ནི་སྐུར་འདེབས་ཀྱི་ལྟ་བ་ཡིན་པས། དེའི་སྟེང་དུ་བཞག་པ་ཡང་སྟོང་ཉིད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་བསྒོམ་པ་ མ་ཡིན་ཏེ། སྔར་མང་དུ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ཅི་སྟེ་ཆོས་འདི་དག་ཡིན་ཚུལ་དཔྱོད་པའི་རིགས་པས་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་ན། དེ་དག་གི་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་སོགས་གང་ཡང་རིགས་པ་དེས་ཡོད་པར་མི་འགྲུབ་པས། དེ་རྣམས་དོན་དམ་པར་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ཡིན་པ་ལ་བསམས་ནས་གང་ཟག་དེས་དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་ཀྱང་། དེ་ལྟར་འཇོག་པའི་ཚུལ་དེ་དེ་དང་མཐུན་པར་འདུག་པ་ལ་སྟོང་ཉིད་བསྒོམ་པར་འདོད་ན་ནི། ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། དབང་པོའི་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་འདི་ནི་འདིའོ། །འདི་ནི་འདི་མིན་ནོ་སྙམ་པ་གང་དུ་ཡང་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར། ཡུལ་གྱི་གནས་ལུགས་དང་མཐུན་པར་འགྱུར་བས་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཡིན་ལུགས་བསྒོམ་པའི་སྒོམ་དུ་འགྱུར་བ་དང༌། སྔར་བཤད་པ་ལྟར་མུ་སྟེགས་བྱེད་ཀྱི་ཞི་གནས་ཅིར་ཡང་མི་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་སྒོམ་དུ་འགྱུར་བ་སོགས་ཤིན་ཏུ་མང་ངོ་། །གཞན་ཡང༌ཡུལ་གྱི་གནས་ལུགས་དང་བློའི་འཇོག
Chinese
作用之理：如火焚烧等诸法各自起作用。此亦寻觅此是法，此是作用，此法起此作用。以理成立之理：不违背量，成立义。此亦寻觅，此中是否有现量、比量、可信之圣言量三种量。法性之理：于火之热性、水之湿性等，信解彼等之法性，即世间共称之法性，不可思议之法性，安住之法性，不思彼等如是之因，如是寻觅。如是安立六者，瑜伽士所应知者决定为三，即所说之义、所知有多少、如何。彼中就第一者而言，寻觅为第一。就第二者而言，寻觅事物和寻觅自性二者。就第三者而言，安立寻觅其余三者和总相。于《声闻地》中说：彼乃缘于胜观之三门和极善分别之六种差别。总而言之，彼已圆满摄集一切胜观。如是彼处所说，彼等已摄集一切胜观。彼亦是，首先所说之胜观四门为三，随彼三者之寻觅之后，所行之寻觅方式说为六种，故三门和六种寻觅似乎包含于前四者中。先前所说之精勤趣入之作意等四者，于《声闻地》中说亦为止观二者之共同，故胜观亦有四种作意。是故如《般若波罗蜜多教授》中所说：如是圆满修习四种胜观，即是从恶趣之系缚中解脱，圆满修习九种止住，即是从相之系缚中解脱。如是所说，众多大经中说，修习胜观是从如《解深密经》所说之分别等四门而入，修习止住是不作任何分别而安住之心九种的门。
English
The reasoning of action: Like the action of burning by fire, each phenomenon performs its respective function. This also involves searching, 'This is a dharma, this is an action, this dharma performs this action.' The reasoning of establishing with validity: Establishing meaning without contradicting valid cognition. This also involves searching, wondering whether there are three valid cognitions here: direct perception, inference, and trustworthy scriptural authority. The reasoning of the nature of phenomena: Believing in the nature of phenomena, such as the heat of fire and the wetness of water, which are known in the world as the nature of phenomena, the inconceivable nature of phenomena, and the abiding nature of phenomena, without considering other reasons for why they are so. This is how it is searched. These six are established because what a yogi should know is definitely three: the meaning of what is said, how many objects of knowledge there are, and how they are. Among them, considering the first, searching is the first. Considering the second, there are two: searching for objects and searching for their own characteristics. Considering the third, establishing the search for the remaining three and the general characteristics. In the Śrāvakabhūmi (Hearer's Stage), it says: 'It focuses on the three doors of vipaśyanā (insight) and the six kinds of distinctions that are thoroughly differentiated. In short, it completely gathers all vipaśyanā.' As it is said there, those have gathered all vipaśyanā. That is, the four doors of vipaśyanā mentioned earlier are three, and the way of searching that follows the complete search of those three is said to be six kinds, so the three doors and the six kinds of searching seem to be included in the former four. The four mental activities of diligently engaging, etc., mentioned earlier, are also said in the Śrāvakabhūmi to be common to both śamatha (calm abiding) and vipaśyanā, so there are also four mental activities for vipaśyanā. Therefore, as it is said in the Upadeśa on the Prajñāpāramitā: 'Thus, the complete cultivation of the four aspects of vipaśyanā is liberation from the bonds of bad destinations, and the complete cultivation of the nine aspects of śamatha will lead to liberation from the bonds of signs.' As it is said, many great scriptures say that the cultivation of vipaśyanā is through the four doors of differentiation, etc., as explained in the Saṃdhinirmocana Sūtra (Explication of the Thought Sutra), and the cultivation of śamatha is the nine doors of the mind that rest without any conceptualization.
Chinese
从那里来的。第三，关于修习胜观的方式，有二：破斥他宗和他宗的立论，以及建立自己的宗派。第一部分有四点，首先是破斥他宗：有些人说，即使没有找到证悟无我的见解，如果心不作任何思索地保持，那就会变成修习实相的意义，因为实相空性是远离一切“这是什么，这不是什么”的认知的。因此，以这种方式安住就进入了与实相相符的状态，因为境不成立任何事物，心也不执着任何事物。他们这样说。对此要说的是，那样修习的人，需要知道境不成立任何事物，然后与此相符，心也不执着任何事物地安住吗？即使不那样知道，境的实相也是不成立任何事物的，所以，如果只是不做任何执着的呆住，那就是修习了实相吗？如果是前者，那么就与他没有找到见解相矛盾，因为你们自己认为那是究竟的见解。按照我们来说，那种情况是没有抓住理智所破的界限，所以无论承诺什么，都会被理智所损害，然后如果对什么都不做认知，那就是诽谤的见解，所以安住在其上也不是修习不颠倒的空性，因为之前已经多次说过了。如果说，用辨别这些法之实相的理智来分析，那么它们的实有和非实有等任何事物，理智都不能成立其存在，所以想到它们在胜义谛上是远离一切戏论的，即使那个人没有那样领悟，但以那种方式安住的状态与此相符，就认为是修习空性，那么就太过分了，因为所有的根识都不会执着“这是什么，这不是什么”，因此会与境的实相相符，所以那一切都会变成修习实相的禅修，而且如前所说，所有外道的寂止，不作任何思索，也都会变成空性的禅修等等，非常多。还有，境的实相和心的安住……
English
From where does it come? Third, regarding the way to cultivate vipassanā, there are two: refuting other systems and establishing one's own system. The first part has four points, the first of which is refuting other systems: Some say that even if one has not found the view of realizing selflessness, if the mind is held without thinking about anything, then it will become the practice of the meaning of reality, because the reality of emptiness is free from all cognitions of "this is what, this is not what." Therefore, abiding in this way enters into a state that is in accordance with reality, because the object does not establish anything, and the mind does not grasp anything either. They say this. To this it should be said, does the one who meditates in that way need to know that objects do not establish anything, and then in accordance with that, the mind also abides without grasping anything? Even if one does not know that way, the reality of the object is that it does not establish anything, so if one just abides blankly without grasping anything, is that practicing reality? If it is the former, then it contradicts that he has not found the view, because you yourselves consider that to be the ultimate view. According to us, that kind of situation is that one has not grasped the boundary of what is refuted by reason, so no matter what one promises, it will be harmed by reason, and then if one does not make any cognition of anything, that is a view of defamation, so abiding on that is also not practicing non-inverted emptiness, because it has been said many times before. If one says that when analyzing with the reason that discerns the reality of these dharmas, then none of their real existence and non-real existence, etc., can be established by reason, so thinking that they are free from all elaboration in the ultimate truth, even if that person has not realized that way, but the state of abiding in that way is in accordance with that, and one considers it to be practicing emptiness, then it would be too extreme, because all the sense consciousnesses would not grasp "this is what, this is not what" anywhere, therefore it would be in accordance with the reality of the object, so all of that would become the meditation of practicing reality, and as said before, all the samatha of the tirthikas, without thinking about anything, would also become the meditation of emptiness, etc., very many. Furthermore, the reality of the object and the abiding of the mind...