Tibetan
པས་བདག་དང་གཞན་ལ་སོགས་མུ་བཞི་གང་ལས་སྐྱེ་དཔྱད་དགོས་པས་དོན་དམ་གྱི་སྐྱེ་བ་འདོད་པས་མུ་བཞི་གང་རུང་གི་དཔྱད་པ་ངེས་པར་ཁས་བླང་དགོས་སོ། །རྒྱུ་དང་རྐྱེན་འདི་ལ་བརྟེན་ནས་འདི་འབྱུང་གི་སྐྱེ་བ་ཙམ་ཞིག་འདོད་པས་ནི་དེ་ཁོ་ནའི་སྐྱེ་བ་ཁས་ མ་བླངས་ལ། དེ་མ་བླངས་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་དཔྱོད་པའི་རིགས་པས་བདག་དང་གཞན་ལ་སོགས་པ་གང་ལས་སྐྱེ་ཞེས་ཇི་ལྟར་དཔྱོད་དེ་རིགས་པས་དཔྱད་བཟོད་དུ་འདོད་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བ་ཉིད་ཀྱིས་མུ་བཞིའི་སྐྱེ་བ་འགོག་པ་ཡིན་ཏེ། འཇུག་པ་ལས། གང་ཕྱིར་དངོས་པོ་བརྟེན་ནས་རབ་འབྱུང་བས། །རྟོག་པ་འདི་དག་བརྟག་པར་མི་ནུས་པ། །དེ་ཕྱིར་རྟེན་འབྱུང་རིགས་པ་འདི་ཡིས་ནི། །ལྟ་ངན་དྲ་བ་མཐའ་དག་གཅོད་པར་བྱེད། །ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཟླ་བ་གྲགས་པ་ནི། བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བ་མུ་བཞིའི་སྐྱེ་བ་འགོག་བྱེད་དུ་བཞེད་ལ། ཁྱེད་ནི་མུ་བཞི་གང་ལས་ཀྱང་མི་སྐྱེ་ན་སྐྱེ་བ་ཙམ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་འདོད་པས། ཟླ་གྲགས་གང་བཞེད་པ་ལས་ལྡོག་ནས་སྨྲ་བར་སྣང་ངོ་། །ཡང་དེ་ཉིད་ལས། གང་ཕྱིར་རྒྱུ་མེད་པ་དང་དབང་ཕྱུག་གི །རྒྱུ་ལ་སོགས་དང་བདག་གཞན་གཉིས་ཀ་ལས། །དངོས་རྣམས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་པ། །དེ་ཕྱིར་བརྟེན་ནས་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པའང་ཁྱེད་ལྟར་ན་འགལ་བ་སྨྲས་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་བརྟེན་ནས་སྐྱེས་པའི་རྟེན་འབྲེལ་ནི་མཐའ་བཞི་དང་བྲལ་བ་ཡིན་པས་མཐའ་དང་བྲལ་བ་དེ་མཐའ་བཞིའི་གང་ཡིན་ཞེས་མ་འདྲི་ཞིག །འདི་དག་ཀྱང་རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་པ་དང་མ་སྐྱེས་པ་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་མ་ཕྱེད་པས་ནོངས་སོ། །འོ་ན། དེ་ཉིད་སྐབས་སུ་རིགས་པ་གང་ཞིག་གིས། །བདག་དང་གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་རིགས་མིན་པའི། །རིགས་དེས་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་རིགས་མིན་ན། །ཞེས་གསུངས་པ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ནི་རྫས་སུ་ གྲུབ་པའམ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་སྐྱེ་བ་ཁས་ལེན་ན་ཐ་སྙད་དུའང་རིགས་པ་དེ་དག་གིས་འགོག་པར་སྟོན་པ་ཡིན་གྱི། སྐྱེ་བ་ཙམ་འགོག་པ་གཏན་མིན་ཏེ། གཞུང་དེའི་མཚམས་སྦྱོར་དུ། གང་ཞིག་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་རྫས་ཀྱི་བདག་ཉིད་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བར་བྱ་དགོས་སོ་ཞེས་སྨྲ་ན། དེ་ལྟ་ནའང་དེ་སྐད་དུ་སྨྲ་བ་ལ་ཚིག་ཙམ་ཞིག་ལྷག་མ་ལུས་པར་འགྱུར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ཉིད་སྐབས་སུ་ཞེས་སོགས་དྲངས་ནས། དེའི་འགྲེལ་པར་ཡང་། དེའི་ཕྱིར་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་ནི་བདེན་
Chinese
因此，如果认为需要考察从自和他等四句中的哪一句产生，那么如果想要真实存在的生，就必须承认四句中的任何一句的考察。如果仅仅认为这是基于因和缘而产生的生，那么就没有承认那唯一的生。因为没有承认那唯一的生，所以如何用考察那唯一的生的道理来考察从自和他等哪一个产生呢？因为不需要认为可以用道理来考察。另外，仅仅依靠产生就能遮止四句的生，如《入行论》中说：因为事物依靠而产生，所以这些分别念无法考察，因此依靠缘起的道理，能断除一切恶见之网。因为这样说的缘故。因此，月称认为依靠产生是遮止四句生的方法，而您却认为如果不是从四句中的任何一句产生，那么就连生也不存在。因此，似乎在说与月称所认为的相反的话。又，那部论中说：因为事物不是从无因和自在天，因等和自他二者产生，因此依靠而产生。如果您也这样认为，那就变成了说了矛盾的话。因此，依靠产生的缘起是远离四边的，所以不要问远离四边的是四边中的哪一边。这些也是因为没有区分自性未生和未生二者的差别而犯的错误。那么，那部论中说：在那部论中，用什么样的道理，自和他产生的道理不合理，用那个道理在名言中也不合理呢？这是指如果承认实有成立或者以自己的自性成立的生，那么在名言中也用那些道理来显示遮止，但绝对不是遮止仅仅是生，因为在那部论的连接处说：如果说任何成为一切烦恼和清净之因的实有的自性需要产生，那么即使那样说，对于那样说的人来说，也只会剩下一点点话语。为什么呢？因为引用了“在那部论中”等等，而且在那部论的注释中也说：因此，以自己的自性产生的生是真实的。
English
Therefore, if one thinks it necessary to examine from which of the four possibilities—self, other, etc.—arising occurs, then if one wants a truly existent arising, one must necessarily accept the examination of any of the four possibilities. If one merely thinks that this is an arising that occurs based on cause and condition, then one has not accepted that sole arising. Because one has not accepted that sole arising, how can one examine from which of self, other, etc., it arises using the reasoning that examines that sole arising? Because it is not necessary to think that it can be examined by reasoning. Furthermore, merely relying on arising itself prevents the four possibilities of arising, as it says in the Engaging in the Bodhisattva Deeds: Because things arise dependently, these discriminations cannot be examined. Therefore, this reasoning of dependent arising cuts through all nets of bad views. Because it is said so. Therefore, Chandrakirti considers dependent arising as a method to prevent the four possibilities of arising, but you think that if it does not arise from any of the four possibilities, then even arising does not exist. Therefore, it seems to be saying the opposite of what Chandrakirti thinks. Also, that same text says: Because things do not arise from no cause and Ishvara, cause etc., and both self and other, therefore they arise dependently. If you also think like that, then it becomes saying contradictory words. Therefore, dependent arising that arises dependently is separate from the four extremes, so do not ask which of the four extremes is separate from the extremes. These are also mistakes made because one has not distinguished the difference between unarisen by nature and unarisen. Then, that same text says: In that context, by what kind of reasoning is it not reasonable for arising from self and other? If that reasoning is not reasonable even in conventional terms? This refers to the fact that if one accepts arising that is established as substantial or established by its own characteristic, then in conventional terms as well, it shows that it is prevented by those reasonings, but it is definitely not preventing merely arising, because in the connection of that text it says: If one says that the nature of anything substantial that becomes the cause of all afflictions and purification needs to arise, then even if one says that, for the one who says that, only a little bit of words will remain. Why? Because it quoted "in that text" etc., and also in the commentary of that text it says: Therefore, arising by its own characteristic is true.
Tibetan
པ་གཉིས་ཆར་དུ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་མི་འདོད་བཞིན་དུའང་ཁས་བླང་བར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པའི་སྐྱེ་བ་ནི་དོན་དམ་པའི་སྐྱེ་བ་ཡིན་པས་དེ་འདོད་ན་ཐ་སྙད་དུ་འདོད་ཀྱང་རུང་སྟེ་དོན་དམ་པའི་སྐྱེ་བ་འགོག་པ་ལྟར་དགག་དགོས་པ་ནི་སློབ་དཔོན་འདིའི་བཞེད་པ་དམ་པ་ཡིན་པས། ཐ་སྙད་དུའང་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པའི་སྐྱེ་བ་ཁས་བླང་བར་མི་བྱ་སྟེ། འཇུག་པ་ལས། མོ་གཤམ་བུ་ལ་རང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱིས། །སྐྱེ་བ་དེ་ཉིད་དུ་མེད་འཇིག་རྟེན་དུའང༌། །ཡོད་མིན་དེ་བཞིན་དངོས་འདི་ཀུན་ངོ་བོ། །ཉིད་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་དེ་ཉིད་དུ་མ་སྐྱེས། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་པའམ་སྐྱེ་བའི་རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་སྐྱེ་བ་མེད་པས་ཁྱབ་པར་བཟུང་ནས་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བ་དང་རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་པ་གཉིས་འགལ་བར་བརྩད་པ་ལ་རྣ་བ་དང་སྙིང་མེད་པ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་ཞེས་བརྗོད་པའི་རང་བཞིན་ཞེས་པ་དེ་མ་ཐོས་པར་མ་སྐྱེས་པར་བཟུང་འདུག་པ་ལ་ དགོངས་ནས་རྣ་བ་མེད་པ་དང༌། རང་བཞིན་ཞེས་པའི་ཚིག་དེའི་དོན་ལ་གོ་རྒྱུ་མ་བྱུང་བ་ལ་དགོངས་ནས་སྙིང་མེད་པ་ཞེས་གསུངས་པའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པའི། བརྟེན་ནས་སྐྱེས་པ་མ་སྐྱེས་པར། །དེ་ཉིད་མཁྱེན་པའི་མཆོག་གིས་གསུངས། །ཞེས་པའི་འགྲེལ་པར། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་མཐོང་ན་དངོས་པོ་རྣམས་རང་བཞིན་དུ་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། གང་བརྟེན་ནས་སྐྱེས་པ་དེ་ནི་གཟུགས་བརྙན་བཞིན་དུ་རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་བརྟེན་ནས་སྐྱེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྐྱེས་པ་ཁོ་ན་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ཇི་ལྟར་མ་སྐྱེས་པའི་སྒྲས་བརྗོད་པར་བྱ་བར་འགྱུར། ཅི་སྟེ་མ་སྐྱེས་སོ་ཞེས་བརྗོད་ན། འོན་ཏེ་བརྟེན་ནས་སྐྱེའོ་ཞེས་བརྗོད་པར་མི་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཕན་ཚུན་འགལ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འདི་མི་རིགས་སོ་ཞེ་ན། ཀྱེ་མ་ཀྱི་ཧུད་རྣ་བ་དང་སྙིང་མེད་པས་ཀྱང་བརྒལ་བར་འགྱུར་བ་འདི་ནི་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་དཀའ་བ་ཞིག་བབ་བོ། །གང་གི་ཚེ་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་གང་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བ་དེ་གཟུགས་བརྙན་བཞིན་དུ་རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དེའི་ཚེ་རྒོལ་བའི་གོ་སྐབས་ག་ལ་ཡོད། ཅེས་གསུངས་པས་ཁྱད་པར་དེ་དག་ཕྱེད་པ་གཅེས་སོ། །མ་དྲོས་པས་ཞུས་པ་ལས་ཀྱང༌། གང་ཞིག་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པ་དེ་མ་སྐྱེས། །དེ་ལ་སྐྱེ་བའི་རང་བཞིན་ཡོད་མ་ཡིན། །རྐྱེན་ལ་རག་ལས་གང་དེ་སྟོང་པར་བཤད། །གང་ཞི
Chinese
二者都不存在。因此，即使不情愿，也应该承认。因为这样说过。因此，自性成立的生是胜义生，如果承认这一点，即使在名言中承认也可以，但必须像遮破胜义生一样遮破，这是这位论师的殊胜见解。因此，即使在名言中，也不应承认自性成立的生。如《入行论》云：‘如石女之子，自性于彼无，世间亦非有，如是诸法体，自性于世间，彼体亦非生。’因为这样说过。抓住无自性生或无生之自性即遍于无生，从而争辩说依缘而生与无自性生二者相违，被称为无耳无心。意思是说，因为没有听到说‘无自性生’中的‘自性’，所以执着于‘无生’。因为没有理解‘自性’这个词的含义，所以被称为无心。同样，《理六十颂》中，‘依缘所生即无生，彼义胜者如是说。’的注释中说：‘若见缘起，则诸法不显现自性，何以故？凡依缘所生者，如影像般无自性故。设若凡依缘所生者，岂非唯是生耶？云何以未生之语而说耶？若谓未生，则不应说依缘而生。是故以互相违故，此不应理。’若作是难，答曰：‘噫！无耳无心者亦能辩驳，此于我等实为难事。’何以故？谓我等说凡依缘所生者，如影像般无自性时，彼有何辩驳之机会耶？因此，辨别这些差别是很重要的。在《无热恼请问经》中也说：‘若从因缘生，即说彼不生，彼无生自性，何依因缘生，即说彼为空，何
English
Neither exists in either way. Therefore, even if unwilling, it should be admitted. Because it was said that way. Therefore, birth established by its own nature is ultimate birth. If you admit this, you can admit it in name, but you must refute it as you would refute ultimate birth. This is the noble view of this teacher. Therefore, even in name, one should not admit birth established by its own nature. As it says in the Engaging in the Bodhisattva Deeds: 'Like a barren woman's son, there is no self-nature in him, nor is he in the world. Likewise, the nature of all things, by its own nature in the world, that nature is not born.' Because it was said that way. Grasping that not born by nature or having no nature of birth pervades no birth, and arguing that dependent arising and not born by nature are contradictory, is called having no ears and no heart. It means that because the 'nature' in 'not born by nature' was not heard, it was clung to as 'not born.' Because the meaning of the word 'nature' was not understood, it is called having no heart. Similarly, in the commentary on the Sixty Stanzas of Reasoning, 'What is born dependently is unborn, the supreme knower said that very thing,' it says: 'If you see dependent arising, then phenomena do not appear as their own nature. Why? Because whatever is born dependently is like an image, without its own nature. If whatever is born dependently is only born, how can it be spoken of with the word unborn? If you say unborn, then you should not say born dependently. Therefore, because they contradict each other, this is not reasonable.' If you make this objection, the answer is: 'Alas! Even those without ears and hearts can argue, this is truly a difficult matter for us.' Why? Because when we say that whatever is born dependently is like an image, without its own nature, what opportunity does he have to argue? Therefore, it is important to distinguish these differences. In the Questions of Undefiled Wisdom it also says: 'Whatever is born from conditions is said to be unborn, it has no nature of birth, whatever depends on conditions is said to be empty, what