Tibetan
་ཡིན་མོད་ཀྱང༌། དེས་བཟུང་བའི་དོན་ལ་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མས་གནོད་པས་དེ་དག་ཐ་སྙད་དུའང་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །རང་བཞིན་ཡོད་མེད་ཚུལ་བཞིན་དུ་དཔྱོད་པའི་རིགས་པས་གནོད་པ་མི་འབབ་པ་ནི་ཐ་སྙད་དུ་འཇོག་པའི་དོན་རྣམས་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མས་གྲུབ་དགོས་ཀྱང་། རང་བཞིན་ཡོད་མེད་ཚུལ་བཞིན་དུ་དཔྱོད་པའི་རིགས་པའི་ཤེས་པས་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མི་གནོད་པ་ངེས་པར་དགོས་ཀྱི། རིགས་པ་དེས་ཡོད་པར་གྲུབ་ན་ནི་རང་གི་ངོ་བོས་ཡོད་པར་གྲུབ་པ་ཡིན་པས་ཐ་སྙད་པའི་དོན་ཡིན་པར་འགལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་རིགས་ཤེས་ཀྱིས་མི་གནོད་པ་དང་དེས་གྲུབ་པ་གཉིས་གཅིག་ཏུ་བཟུང་ནས། ཐ་སྙད་དུ་དགེ་སྡིག་ལས་བདེ་སྡུག་འབྱུང་བ་དང༌། དབང་ ཕྱུག་དང་གཙོ་བོ་ལས་བདེ་སྡུག་འབྱུང་བ་གཉིས་ཡིན་ན་ཡིན་མཉམ་དང་མིན་ན་མིན་མཉམ་དུ་འཛིན་པའི་ལོག་རྟོག་གི་གནས་མེད་དེ། དབང་ཕྱུག་དང་གཙོ་བོས་བདེ་སྡུག་བསྐྱེད་པ་དང་དགེ་མི་དགེས་བདེ་སྡུག་བསྐྱེད་པ་གཉིས་རང་བཞིན་ཡོད་མེད་ཚུལ་བཞིན་དུ་དཔྱོད་པའི་རིགས་པས་མི་འགྲུབ་པར་མཚུངས་ཀྱང༌། རིགས་པས་གནོད་མི་གནོད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མི་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་རང་གཞན་གྱི་སྡེ་པ་དངོས་པོར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་འདོད་པ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པས་ཀུན་བརྟགས་པའི་གཟུང་འཛིན་ཆ་མེད་དང་བདག་དང་གཙོ་བོ་དང་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི། དེ་དག་གིས་རྣམ་པར་འཇོག་པ་ན་དེ་འདྲ་བའི་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པ་ཡིན་མིན་རིགས་པས་དཔྱད་ནས། དེ་ནས་དེ་ལྟར་དཔྱོད་པའི་རིགས་པས་དོན་དེ་དག་རྙེད་པར་བསམས་ནས་བཞག་པ་ཡིན་པས། དེ་འདྲ་དེ་ལ་རང་བཞིན་ཡོད་མེད་དཔྱོད་པའི་རིགས་པའི་དཔྱད་པ་གཞན་གྱིས་བྱས་པ་ཁས་བླང་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ། དོན་དེ་རིགས་པས་དཔྱད་བཟོད་དུ་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་དཔྱད་པ་ན་རིགས་པ་དྲི་མ་མེད་པའི་བརྟག་པའི་ཁུར་བཟོད་པ་མི་འབྱུང་བས་དེ་དག་རིགས་པས་མ་རྙེད་པ་ན་ཁེགས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་ཡོད་ན་རིགས་པ་དེ་དག་གིས་རྙེད་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་ཐ་སྙད་པའི་ཤེས་པ་ཕྱི་ནང་གི་འཁྲུལ་རྒྱུའི་གནོད་པ་མེད་པ་རྣམས་ལ་ཇི་ལྟར་གྲགས་པ་དེ་ལྟར་བཞག་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི། དེ་དག་ལ་ཅི་འདི་དག་ཐ་སྙད་ཙམ་མམ༌འོན་ཏེ་དོན་གྱི་ཡིན་ཚུལ་ལ་དེ་ལྟར་གྲུབ་བམ་ སྙམ་དུ་དཔྱད་ནས་དེ་ལྟར་དཔྱོད་པ་དེས་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་རྙེད་པའི་ལུགས་སུ་བྱས་ནས་ཁས་བླངས་པ་མིན་པས། དེ་དག་ལ་རང་བཞིན་ཡོད་མེད་དཔྱོད་པའི་རིགས་པའི་དཔྱད་པ་བྱ
Chinese
虽然如此，但由于名言量妨害了其所执著的意义，所以这些在名言中也不存在。以如实辨别自性有无的理性能够不造成妨害，是因为安立为名言的事物都必须由名言量成立。然而，如实辨别自性有无的理智必须在任何情况下都不造成妨害。如果理性成立了有，那么就成了以自性成立的有，因此与名言的意义相违背。因此，将理智不造成妨害和由理智成立二者执为一体，认为名言中从善恶产生苦乐，以及从自在和主宰产生苦乐二者，如果成立则一同成立，如果不成立则一同不成立，这种想法是没有根据的邪分别。虽然自在和主宰产生苦乐，以及善不善产生苦乐二者，在如实辨别自性有无的理性上是同样不能成立的，但理性造成妨害与否在任何情况下都不相同。对此，自他宗派中主张实有者们的共同观点是，对于周遍计度的无分执著、我和主宰以及自在等等，在他们进行安立时，是否以这样的自性成立，是通过理性进行观察的。之后，他们认为通过这样观察的理性能够找到这些意义，并以此为基础进行安立。因此，对于这样的事物，必须承认其他通过理性辨别自性有无的观察，因为他们认为这些意义是可以通过理性进行观察的。这样观察时，由于无法承受无垢理性的检验，因此如果理性没有找到这些，就会被否定，因为如果这些存在，就必须被这些理性找到。色、声等事物，只是对于没有内外错乱之因妨害的名言识，如何显现就如何安立而已。对于这些，是否仅仅是名言，或者在意义的实有性上是这样成立的呢？像这样进行观察，并且认为通过这样的观察能够找到以自性成立的自性，这种观点是没有被承认的。因此，对于这些事物，不进行辨别自性有无的理性观察。
English
Although it is so, since conventional valid cognition harms the meaning it grasps, these do not exist even in convention. The reason why reasoning that properly examines the existence or non-existence of inherent existence does not cause harm is that the things established as conventions must be established by conventional valid cognition. However, the wisdom of reasoning that properly examines the existence or non-existence of inherent existence must necessarily not cause harm in any way. If reasoning establishes existence, then it becomes existence established by its own nature, thus contradicting the meaning of convention. Therefore, holding the non-harming by reasoning and the establishment by it as one, the idea that in convention, happiness and suffering arise from virtue and non-virtue, and that happiness and suffering arise from Ishvara and the chief, if one is established, both are established together, and if one is not established, both are not established together, is a baseless wrong conception. Although the creation of happiness and suffering by Ishvara and the chief, and the creation of happiness and suffering by virtue and non-virtue, are equally unestablished by reasoning that properly examines the existence or non-existence of inherent existence, the harm or non-harm caused by reasoning is not the same in any way. In this regard, the common view of the proponents of entities in their own and other schools is that when they establish things like the imputed partless grasping, the self, the chief, and Ishvara, they examine with reasoning whether or not they are established by their own nature. Then, they think that they can find those meanings through such reasoning and establish them based on that. Therefore, for such things, it is necessary to admit other examinations by reasoning that examines the existence or non-existence of inherent existence, because they think that these meanings can be examined by reasoning. When examined in this way, since they cannot withstand the burden of immaculate reasoning, if reasoning does not find them, they will be negated, because if they exist, they must be found by these reasonings. Forms, sounds, and so on, are merely established as they appear to the conventional consciousnesses that are free from the harm of internal and external causes of error. For these, is it merely a convention, or is it established in this way in terms of the reality of the meaning? Examining in this way, and thinking that through such examination one can find the inherent existence established by its own nature, is not an accepted view. Therefore, for these things, no examination is made by reasoning that distinguishes the existence or non-existence of inherent existence.
Tibetan
ར་མེད་དེ། དོན་དེ་དག་རིགས་པས་དཔྱད་བཟོད་དུ་མི་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་ན་འདི་ལུག་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ན་འོ་ན་རྟ་ཡིན་ནམ་གླང་པོ་ཡིན་ཞེས་དཔྱོད་དུ་མི་རུང་བ་དང་འདྲ་བ་ཡིན་ནོ། །འཇིག་རྟེན་ན་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་གྲགས་པའི་དོན་ཡིན་ཀྱང་རིགས་པས་གནོད་པས་ན་ཐ་སྙད་དུའང་མེད་པ་ནི། མ་རིག་པས་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་རང་གི་ངོ་བོ་སྒྲོ་བཏགས་པ་དང༌། འཇིག་ལྟས་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པའི་ང་དང་ང་ཡི་བ་འཛིན་པ་དང༌། ཁ་སང་གི་རི་དེ་རིང་གི་རི་ཡིན་པར་འཛིན་པ་སོགས་ཀྱི་ཡུལ་རྣམས་ཡིན་པས་འཇིག་རྟེན་ན་གང་གྲགས་ཐམས་ཅད་དབུ་མ་པས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་འདོད་པ་མིན་ནོ། །ཁ་ཅིག་གཟུགས་སྒྲ་སོགས་དང་མུ་སྟེགས་ཀྱིས་བཏགས་པ་རྣམས་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་མེད་མི་མཚུངས་པའི་རྒྱུ་མཚན་དུ། སྔ་མ་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ལ་གྲགས་པ་དང་ཕྱི་མ་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་ཁོ་ན་ལ་གྲགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སྨྲ་བ་ནི་རྣམ་པར་མ་ཕྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། གཞན་དུ་ན་ཐ་སྙད་དུ་གཟུགས་སོགས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཡིན་པ་མེད་དགོས་ལ་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པ་ཡོད་དགོས་པར་འགྱུར་བ་སོགས་མང་ལ། རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པའི་འགྲེལ་པ་ལས་ཀྱང༌། དེ་ཡང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ནི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་དུ་འཛིན་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་བདག་ཉིད་དེར་དངོས་པོ་དེ་རྣམ་པར་མི་གནས་པ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་ ཉིད་དུ་འཛིན་པ་སྟེ། དངོས་པོ་དེ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བདག་ཉིད་དེར་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་རྟག་སོགས་བཞི་པོ་འཇིག་རྟེན་ལ་ཐུན་མོང་དུ་གྲགས་ཀྱང་དེར་འཛིན་པ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་བཤད་ལ། མི་རྟག་སོགས་བཞི་པོ་འཇིག་རྟེན་ཀུན་ལ་མ་གྲགས་ཀྱང་དེར་འཛིན་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ཕུང་པོ་མི་རྟག་སོགས་སུ་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་ནི་སྣང་ཡུལ་ལ་འཁྲུལ་ཡང་ངེས་པའི་འཛིན་སྟངས་ལ་ཚད་མའི་གནོད་པ་མེད་པས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའམ་མ་འཁྲུལ་བ་ཞེས་བྱ་ལ། དབང་པོའི་ཤེས་པ་རྣམས་ནི་སྣང་ཡུལ་ལ་འཁྲུལ་ཞིང་མ་འཁྲུལ་བའི་ཆ་གཞན་ཡང་མེད་པས་མ་འཁྲུལ་བ་ཞེས་མི་བྱའོ། །དབང་ཤེས་རྣམས་སྣང་བ་ལ་འཁྲུལ་བར་འདྲ་ཡང་འཇིག་རྟེན་པའི་ངོར་སྣང་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་དོན་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་སྒོ་ནས་གཟུགས་བརྙན་སོགས་སྣང་བའི་དབང་ཤེས་རྣམས་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ལ། དེ་ལས་གཞན་པའི་དབང་ཤེས་གནོད་མེད་རྣམས་ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ནོ། །ཕུང་པོ་རྟག་པ་ལ་སོགས་པར་འཛིན་པའི་རྟོག་པའི་འཛིན
Chinese
没有，因为那些事物不希望被理性审查。例如，当说“这是一只羊”时，就不能审查说“那么是马还是牛呢”，就像这样。世间从无始以来就流传的事物，但由于理性有损害，所以在名言中也不存在的是：由于无明对事物施加了自性，以及由于世俗见解执着于自性成立的我与我的，以及执着于昨天的山是今天的山等等的对境，因此中观派并不认为世间所流传的一切都是世俗。有些人认为色、声等以及外道所安立的事物，在名言中存在与不存在的原因不同，前者是世间一切所流传的，后者只是宗派论者所流传的。这样说是不明智的，否则，在名言中，色等必须不存在如幻象般的事物，而必须存在自性成立的事物等等，会有很多过失。在《理六十颂释》中也说：颠倒是指执着于快乐等本身，因为在世俗中，事物也不是以那种方式存在的。不颠倒是指执着于痛苦等本身，因为事物在世俗中就是以那种方式存在的。因此，常等四者虽然在世间普遍流传，但执着于它们在世俗中被说是颠倒的，而无常等四者虽然没有在世间普遍流传，但执着于它们被说是不颠倒的。因此，将蕴执着为无常等的分别念，虽然在显现的对境上是错误的，但在确定的执着方式上没有量士夫的损害，所以称为不颠倒或不错误。而根识等在显现的对境上是错误的，并且没有不错误的其它部分，所以不称为不错误。根识等在显现上虽然同样是错误的，但从世间人的角度来看，由于有与显现相符的意义存在与不存在的差别，所以显现影像等的根识是虚妄的世俗，而除此之外的无害的根识是真实的世俗。将蕴执着为常等的分别念的执。
English
No, because those things are not desired to be examined by reason. For example, when it is said, "This is a sheep," it is not permissible to examine whether it is a horse or an ox, just like that. Things that have been known in the world since beginningless time, but are not present even in conventional terms because they are harmed by reason, are: due to ignorance, the imputation of self-nature to things, and due to worldly views, the clinging to the self and mine as being established by their own nature, and the objects of clinging to yesterday's mountain as today's mountain, etc. Therefore, the Madhyamikas do not consider everything that is known in the world to be conventional. Some say that the reasons why form, sound, etc., and what is posited by the heretics, are not the same in terms of existence and non-existence in conventional terms are that the former is known to all the world, and the latter is known only to the proponents of philosophical systems. To say this is unwise, otherwise, in conventional terms, there must not be things like illusions such as form, etc., and there must be things established by their own nature, etc., and there would be many faults. In the commentary on the Sixty Stanzas of Reasoning, it is also said: "Inverted is that which apprehends happiness and so forth as such, because even in conventional truth, that thing does not exist in that way. Not inverted is that which apprehends suffering and so forth as such, because that thing exists in that way in conventional truth." Therefore, although the four, such as permanence, are commonly known in the world, clinging to them is said to be inverted in conventional truth, and although the four, such as impermanence, are not commonly known in the world, clinging to them is said to be not inverted. Therefore, the conceptual thought that apprehends the aggregates as impermanent, etc., although it is mistaken in the object of appearance, there is no harm to the valid cognizer in the manner of definite apprehension, so it is called not inverted or not mistaken. And the sense consciousnesses, etc., are mistaken in the object of appearance, and there is no other part that is not mistaken, so they are not called not mistaken. Although the sense consciousnesses, etc., are similarly mistaken in appearance, from the perspective of worldly people, due to the difference between the existence and non-existence of meanings that are in accordance with appearance, the sense consciousnesses that perceive images, etc., are false conventional truths, and the harmless sense consciousnesses other than that are true conventional truths. The apprehension of the conceptual thought that apprehends the aggregates as permanent, etc.