Tibetan
ན་ནོ་འདི་དང་འདི་མེད་དོ་འདི་དང་འདི་ཡོད་དོ་ཞེས་མཐའ་ཡས་པ་ཞིག་གསུངས་པས། དེ་དག་རྩོམ་པ་པོ་དེ་དག་གི་བཞེད་པ་ཡིན་པ་ལ་དམིགས་བསལ་ཅན་གྱི་ལུང་དྲངས་ནས་བསྒྲུབ་ག་ལ་དགོས། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་འདི་ལྟར་འདོད་དོ་ཁས་ལེན་ནོ་ཞེས་མ་གསུངས་པའི་གཞུང་དེ་དག་གི་སྐབས་སུ་དེ་དག་གི་དོན་རྣམ་པར་འཆད་པ་ན་འདི་ནི་རྩོམ་པ་པོ་དེའི་ལུགས་སམ་དེའི་བཞེད་པའོ། །འདི་ནི་དེ་ལྟར་མིན་ནོ་ཞེས་རྣམ་པར་དབྱེ་མི་ནུས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་འདོད་ཅེས་པ་དང་ཁས་བླངས་ཞེས་པ་དང་དམ་བཅའ་བ་ཞེས་པའི་ཚིག་ཁྱད་པར་བ་དགོས་ནའང་མང་དུ་གསུངས་ཏེ། རྩོད་ཟློག་ལས། ཐ་སྙད་ཁས་ནི་མ་བླངས་པར། །ངེད་ཅག་འཆད་པར་མི་བྱེད་དོ། །ཞེས་དང༌། རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པ་ལས་ཀྱང༌། དངོས་པོ་བྱུང་བ་ཞིག་པ་ལ། །ཇི་ལྟར་འགོག་པར་བཏགས་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང༌། །སྒྱུ་མ་བྱས་ལྟའི་འགོག་ པ་བཞེད། །ཅེས་དང༌། གང་དག་བརྟེན་ནས་དངོས་པོ་རྣམས། །ཆུ་ཡི་ཟླ་བ་ལྟ་བུར་ནི། །ཡང་དག་མ་ཡིན་ལོག་མིན་པར། །འདོད་པ་དེ་དག་ལྟས་མི་འཕྲོག །ཅེས་དང༌། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པར་བསྟོད་པ་ལས་ཀྱང༌། གང་དག་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་རྣམས། །དེ་མེད་པར་ནི་ཡོད་མིན་པས། །གཟུགས་བརྙན་ཉིད་དང་མཚུངས་པ་རུ། །གསལ་བར་ཅི་ཡི་ཕྱིར་མི་འདོད། །ཅེས་དང་། ཚོར་བྱ་མེད་པར་དེ་མེད་པས། །ཚོར་བ་ཉིད་ནི་བདག་མེད་པ། །ཚོར་བ་དེ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས། །ཡོད་པ་མིན་པར་ཁྱོད་ཀྱིས་བཞེད། །ཅེས་དང༌། བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་ཉིད་ཀྱང༌། །ཐ་སྙད་དུ་ནི་ཁྱོད་ཀྱིས་བསྟན། །ཕན་ཚུན་ལྟོས་པ་ཅན་ཉིད་དུ། །གྲུབ་པར་ཁྱོད་ཀྱིས་བཞེད་པ་ལགས། །ཞེས་དང༌། རེ་ཞིག་ཞིག་པའི་རྒྱུ་ལས་ཀྱང༌། །འབྲས་བུ་འབྱུང་བར་མི་རིགས་ལ། །མ་ཞིག་ལས་མིན་རྨི་ལམ་དང༌། །འདྲ་བའི་སྐྱེ་བ་ཁྱོད་ཉིད་བཞེད། །ཅེས་དང༌། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་གང་འབྱུང་བ། །དེ་ཉིད་ཁྱོད་ནི་སྟོང་པར་བཞེད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །འཇུག་འགྲེལ་ལས་ཀྱང༌། མཁས་པ་དག་གིས་ཕྱོགས་འདི་ནི་སྐྱོན་མེད་ཅིང་ཕན་ཡོན་དང་བཅས་པའོ་སྙམ་དུ་བསམས་ཏེ་གདོན་མི་ཟ་བར་ཁས་བླང་བར་བྱའོ། །ཞེས་དང་། དེའི་ཕྱིར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་རྐྱེན་ཉིད་འདི་པ་ཙམ་ཁས་བླངས་པ་ལྟར་བརྟེན་ནས་བཏགས་པ་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར། ཁོ་བོ་ཅག་གི་ཕྱོགས་ལ་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་ཆད་པར་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་ལ། ཕ་རོལ་པོས་ཀྱང་འདི་ཉིད་ཁས་བླངས་བར་འོས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ངེས་པར་ཁས་བླང་དགོས་པར་གསུངས་ཤིང་དེ་འདྲ་བ་གཞན་ཡང་མང་ངོ་།
Chinese
既然说了“有这个，没有那个，有这个，没有那个”这样无边无际的话，又何必特意引用特殊的教证来证明那些是那些作者的观点呢？如果不是这样，在那些没有说“这样认为，这样承认”的论典中，在解释那些论典的意义时，就无法区分“这是作者的宗派或观点，这不是那样”，因为会变成无法区分。如果一定要有“认为”、“承认”和“承诺”这些特别的词语，那也说了很多，如《辩驳论》中说：“不承认名言，我们就不作解释。”又如《六十正理论》中也说：“对于生起之物坏灭时，如何安立遮止之名，同样，圣者们也认为如幻术般的遮止。”又说：“对于依靠而生的诸事物，如同水中的月亮般，不真实也不虚假，那些认为如此的人，不会被邪见所夺。”又如《赞叹超世间》中也说：“凡是从因产生的，没有那个因就不会存在，为什么不认为它和影像一样显现呢？”又说：“没有所触就没有它，所以感觉本身是无我的，你认为那个感觉也不是自性存在的。”又说：“作者和业本身，你也只是在名言中宣说，你认为它们是互相观待而成立的。”又说：“暂时从坏灭的因中，也不应该产生果，你认为从没有坏灭的因中，会产生如梦幻般的生。”又说：“凡是缘起而生的，你认为那就是空性。”《入行论释》中也说：“智者们认为这个宗派没有过失，而且具有利益，所以一定会毫不犹豫地承认。”又说：“因此，就像仅仅承认缘起是因一样，因为承认依靠而安立，所以我们这一方不会出现一切名言都断绝的过失，而且对方也应该承认这个。”这样说了必须承认，像这样的还有很多。
English
Since it has been said limitlessly, "This exists, that does not exist; this exists, that does not exist," why is it necessary to specifically quote special scriptures to prove that those are the views of those authors? If it were not so, in those treatises where it is not said, "This is how it is thought, this is how it is accepted," when explaining the meaning of those treatises, it would be impossible to distinguish, "This is the system or view of that author; this is not so," because it would become impossible to distinguish. If it is necessary to have the distinct words "think," "accept," and "promise," then they are said in many places. For example, in the *Refutation of Disputes*: "Without accepting conventions, we do not explain." And in the *Sixty Stanzas of Reasoning*: "Just as when a thing arises and is destroyed, how is the name of cessation established? Similarly, the noble ones also accept the cessation as if it were an illusion." And: "Those who regard things that arise dependently as like the moon in water, neither truly nor falsely, are not robbed of their view." And in the *Praise of the Transcendent*: "Those things that arise from causes, since they do not exist without that cause, why do you not regard them as appearing like reflections?" And: "Since there is no feeling without the object of feeling, feeling itself is selfless. You regard that feeling as not existing by its own nature." And: "You also teach the agent and the action itself as mere conventions. You regard them as being established as mutually dependent." And: "For a while, it is not reasonable for a result to arise from a cause that has perished. You regard a birth like a dream as arising from a cause that has not perished." And: "Whatever arises dependently, you regard that as emptiness." In the *Commentary on Entering the Middle Way*, it is also said: "The wise think that this side is faultless and has benefits, so they should accept it without hesitation." And: "Therefore, just as accepting that dependent arising is merely a condition, because of accepting what is established in dependence, the fault of all conventions being cut off will not occur on our side, and the other party should also accept this." Thus, it is said that it is necessary to accept, and there are many others like that.