Tibetan
་པའི་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇིག་རྟེན་གྱི་ངོར་བྱས་ཞེས་པ་ནི་རང་ལུགས་མིན་པའི་གཞན་ངོ་ལ་ཟེར་བ་མ་ཡིན་གྱི། ཐ་སྙད་པའི་ཤེས་པ་གནོད་མེད་རྣམས་ལ་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་པའི་དོན་རྣམས་ཡོད་པར་འཇོག་པ་ཐམས་ཅད་ནི་དེའི་ངོར་བཞག་དགོས་པའི་ཕྱིར་དང༌། དབུ་མ་པ་རང་གི་རྒྱུད་ལ་ཡང་ཐ་སྙད་འཇོག་པའི་ཚད་མ་དེ་རྣམས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ རོ། །དེས་ན་མེད་ཀྱང་ཞེས་པ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མེད་པ་ལ་བྱའོ། །རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མེད་ཀྱང་དེར་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། མེད་ཀྱང་ཡོད་དོ་ཞེས་ནི་བྱར་མི་རུང་སྟེ། འདི་ནི་རང་གི་ཐ་སྙད་པའི་དོན་རྣམས་ཀྱི་འཇོག་ཚུལ་ཡིན་ལ། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ཐ་སྙད་དུའང་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། འདིའི་འགྲེལ་པར་དེའི་ཤེས་བྱེད་དུ། འཇིག་རྟེན་ན་ཡོད་པ་དང་མེད་པར་འདོད་པ་ནི་ང་ཡང་དེ་ལྟར་འདོད། ཅེས་དྲངས་པས་ན་མེད་པར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དོན་དམ་དུ་མེད་ཀྱང་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་དོ་ཞེས་མང་དུ་འབྱུང་བ་ལྟར་ཡིན་པས། མེད་ཀྱང་ཡོད་དོ་ཞེས་པ་དོན་ཐ་དད་དུ་སོང་བ་ལ་སྐྱོན་ཅི་ཡང་མེད་དོ། །འོ་ན་རྩོད་ཟློག་ནས། ཕྱོགས་དང་དམ་བཅའ་མེད་པར་བཤད་པའི་དོན་གང་ཡིན་པའང་བཤད་དགོས་ལ། མྱུ་གུ་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་མེད་དོ་ཞེས་དམ་འཆའ་ན་ནི། རྟེན་འབྲེལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་གཏན་ཚིགས་དང༌། དཔེར་ན་གཟུགས་བརྙན་བཞིན་ཞེས་པའི་དཔེ་ཡང་འདོད་དགོས་ལ། དེ་ལྟར་ཕྱོགས་ཆོས་དང་ཁྱབ་པའི་ཚུལ་གཉིས་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་དང་། དེས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་བསྒྲུབ་བྱ་དང་དེ་རྟོགས་པའི་རྗེས་དཔག་སྦྱོར་བའི་ངག་ལ་བརྟེན་ནས་ཕྱི་རྒོལ་ལ་བསྐྱེད་པར་འདོད་ན། དེའི་ཚེ་རང་རྒྱུད་ཀྱི་མིང་ལ་སྡང་བ་ཙམ་དུ་ཟད་པས་རང་རྒྱུད་འགོག་པའི་ངལ་བས་ཅི་བྱ་སྙམ་ན། དེ་ལ་དམ་བཅའ་དང་ཕྱོགས་མེད་པར་བཤད་པའང་ཁྱེད་ཅག་གིས་དྲངས་པ་ལྟར་ཡང་ཡོད་ལ། ཁས་བླངས་བཞག་དགོས་པ་ཡང་དུ་མ་ཞིག་གསུངས་ཡོད་པས་དེ་ཙམ་ཞིག་དྲངས་ནས་ཕྱོགས་མེད་པར་བསྒྲུབ་ག་ལ་ནུས། འོན་ཀྱང་རང་ བཞིན་མེད་པའི་དམ་བཅའ་ཡོད་ན་རང་རྒྱུད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པའི་དོགས་པ་སྐྱེ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་བདེན་པ་ཞིག་སྟེ། འདི་ནི་ཆེས་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའི་དཀའ་གནས་སུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ལན་ནི་རང་ལུགས་འཇོག་པའི་སྐབས་སུ་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་རྩོད་ཟློག་ལས་དམ་བཅའ་མེད་པར་གསུངས་པ་ནི། དངོས་པོ་རང་བཞིན་མེད་དོ་ཞེས་དབུ་མ་པས་སྨྲས་པ་ལ། དངོས་སྨྲ་བས་དེ་ལྟར་དམ་འཆའ་བའི་ཚིག་དེ་ལ་ར
Chinese
之义故。所谓“于世间所作”，并非指不合己方宗义而顺应他人之意，而是指对于无损于名言识者而言，因为凡是安立世俗谛之义，都必须依彼而安立，而且中观自宗相续中也存在安立名言之量。因此，“虽无”是指自性空无。说“自性虽无，然于彼处存在”，以及“虽无而有”是不可以的，因为这是安立自宗名言诸义之方式，而且以自性成立者，于名言中亦无。此之注释中，作为彼之证成，引用“世间所许之有与无，我亦如是许”，故不可无。因此，如“胜义中虽无，然于名言中存在”之说甚多，故“虽无而有”成为意义相异，亦无任何过失。那么，从辩论中，还应说明无宗派与无立宗之义为何。若立宗“苗芽无以自性成立之自性”，则应许“以是缘起故”之理，以及“譬如影像”之比喻。如是，若欲依具足周遍与同品之理，以及依彼所欲证之所立与悟彼之比量结合之语，而于外敌生起（证悟），则彼时仅是憎恨自续之名，故思以遮止自续之劳作有何用？对此，如汝等所引，亦有说无立宗与宗派，然亦曾多次宣说必须安立承许，仅引彼等，如何能成立无宗派？然若有无自性之立宗，则将成自续部，此疑虑实为真实，此似为极细微之难处。彼之答复将于安立自宗之时宣说。其中，辩论中说无立宗，乃是中观师说“事物无自性”时，实事师对于如是立宗之词...
English
Because it is the meaning of. "Made in the world" does not mean conforming to others' ideas that are not in accordance with one's own tradition, but refers to those who do not harm the knowledge of conventional terms. Because all the establishment of the meaning of the conventional truth must be established according to it, and the Madhyamaka school itself also has the measure of establishing conventional terms. Therefore, "although there is nothing" refers to the absence of self-nature. It is not permissible to say "although there is no self-nature, it exists there" and "although there is nothing, there is", because this is the way to establish the meanings of one's own conventional terms, and those who are established by self-nature do not exist even in conventional terms. In this commentary, as a proof of it, it is quoted that "I also allow what the world allows to exist and not exist", so it is impossible to have nothing. Therefore, as there are many sayings such as "Although there is nothing in the ultimate sense, it exists in the conventional sense", there is no fault in "although there is nothing, there is" becoming a different meaning. Then, from the debate, it should also be explained what is the meaning of no sect and no proposition. If you propose that "the sprout does not have the nature of being established by its own nature", you should allow the reason that "because it is dependent origination" and the metaphor of "like an image". In this way, if you want to generate (realization) in the external enemy based on the reason of having pervasiveness and homogeneity, and based on the words combined with the proposition to be proved and the analogy of realizing it, then at that time it is only hating the name of self-continuum, so what is the use of thinking about the labor of preventing self-continuum? In response to this, as you have quoted, there are also sayings that there is no proposition and sect, but it has also been said many times that acceptance must be established. How can you establish no sect by quoting only those? However, if there is a proposition of no self-nature, it will become a self-continuum, and this doubt is very true, and this seems to be a very subtle difficulty. The answer to that will be explained when establishing one's own tradition. Among them, the debate says that there is no proposition, that is, when the Madhyamaka school says that "things have no self-nature", the factualists say that the words of such a proposition...
Tibetan
ང་བཞིན་ཡོད་ན་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ་མི་འཐད་ལ། རང་བཞིན་མེད་ན་རང་བཞིན་ཡོད་པ་འགོག་མི་ནུས་སོ་ཞེས་བརྩད་པ་ལས་འཕྲོས་པ་ཡིན་ལ། རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་ཡང་དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་བྱ་བྱེད་འཐད་པར་སྔར་རྩོད་ཟློག་རྩ་འགྲེལ་དྲངས་པ་ལྟར་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དམ་བཅའ་ཡོད་མེད་ནི་སྤྱིར་ཡོད་མེད་རྩོད་པ་མ་ཡིན་གྱི། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་རང་བཞིན་མེད་དོ་ཞེས་དམ་བཅས་པའི་ཚིག་ལ་རང་བཞིན་ཡོད་མེད་རྩོད་པ་ཡིན་པས། དེ་འདྲ་བའི་དམ་བཅས་པའི་ཚིག་དེ་ལ་རང་བཞིན་ཡོད་པར་ཁས་བླངས་ན། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་དམ་བཅས་པ་དང་འགལ་བའི་སྐྱོན་ངེད་ལ་ཡོད་ནའང༌། ངེད་དེ་ལྟར་མི་འདོད་པས་སྐྱོན་དེ་ང་ལ་མེད་ཅེས་པའི་དོན་ཡིན་པས། དམ་བཅའ་མེད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་མི་རུང་སྟེ། རང་བཞིན་མེད་པ་དང་མེད་པ་གཉིས་ཁྱད་པར་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པའི། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པས་འགའ་ ཡང་དམིགས་པ་མེད་པར་གསུངས་པ༌ཡང༌། སྔར་ཚིག་གསལ་གྱི་ལུང་དྲངས་པ་ལྟར་ཚད་མ་དང་གཞལ་བྱ་ལ་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པའི་དམིགས་བྱ་དང་དམིགས་བྱེད་མེད་པར་སྟོན་པ་ཡིན་གྱི། རྟེན་འབྱུང་གི་ཚད་མ་དང་གཞལ་བྱ་མེད་པར་སྟོན་པ་མིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཁོའི་བསམ་པ་ལ། དངོས་པོའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་ནས་འགོག་ན་འཐད་ནའང༌། དབུ་མ་པས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པའོ་ཞེས་སྨྲ་བ་ན། མངོན་སུམ་དང་དེས་ཡུལ་འཇལ་བ་ཡང་དངོས་པོའི་ནང་དུ་འདུས་པས་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་དགོས་ལ། དེ་ལྟ་ན་མེད་པ་ཡིན་པས་དེས་མི་འགོག་གོ་སྙམ་དུ་བསམས་པ་ཡིན་ཏེ། གཞུང་དེ་ནི། རྩོད་ཟློག་ལས། རེ་ཞིག་དངོས་པོ་མངོན་སུམ་གྱིས། །དམིགས་ནས་ཟློག་པར་བྱེད་ཡིན་ན། །གང་གིས་དངོས་རྣམས་དམིགས་འགྱུར་བ། །མངོན་སུམ་དེ་ནི་མེད་པ་ཡིན། །ཞེས་པ་དེའི་ལན་ཡིན་ལ། དེའི་འགྲེལ་པར་ཡང་། གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱིས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་མངོན་སུམ་གྱིས་དམིགས་ནས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའོ། །ཞེས་ཟློག་པར་བྱེད་ན་ནི་རུང་ན། དེ་ཡང་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་དུ་ནི་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མའང་འདུས་པའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཡིན་ལ། དངོས་པོ་ལ་དམིགས་པར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་སྟོང་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཚད་མས་དམིགས་པ་མེད་དོ། །མི་དམིགས་ན་འགོག་པར་ཡང་མི་འཐད་པས། དེ་ལ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ནི་སྟོང་པའོ། །ཞེས་སྨྲས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་
Chinese
如果像我一样，那么一切事物都没有自性是不合理的；如果没有自性，就不能阻止有自性，这是从辩论中引申出来的。对于没有自性，进行破立的行为是合理的，就像之前引用的《辩论遮止论》的根本颂和注释一样。因此，有无承诺并不是一般意义上的有无之争，而是争论“一切事物都没有自性”这个承诺的词句是否有自性。如果承认这样的承诺词句有自性，那么我们就会有与“一切事物都没有自性”的承诺相违背的过失。但因为我们不这样认为，所以我们没有这个过失，这就是这个意思。因此，这不能作为没有承诺的论证，因为无自性和没有之间有非常大的区别。如果说“现量等等”，等等的意思是说，如经文所说，现量等等没有任何对境。就像之前引用的《明句论》的教证一样，这是为了说明在正量和所量中，没有以自己的体性成立的对境和能对境，而不是为了说明缘起的正量和所量不存在。此外，他的想法是，如果事物的自相由现量成立后再进行遮破，那是合理的。但是，中观宗说一切事物都自性空，那么现量和它衡量对境也包含在事物之中，因此必须是自性空的。如果这样，由于它是没有的，所以它不能遮破。他是这样想的。这部论典是《辩论遮止论》的回答。颂曰：如果暂时事物由现量，照见之后进行遮止，以何照见诸事物，现量彼者即为无。这是对那个颂的回答。在那里的注释中也说：如果你们用现量照见一切事物后，遮止说一切事物都是空性的，那还可以。但那也是不合理的。为什么呢？因为在一切事物之中，也包含了现量的正量，所以它是空性的。而照见事物的东西也是空性的。因此，正量没有对境。如果没有对境，那么遮止也是不合理的。因此，说一切事物都是空性的，那是不合理的。
English
If it is like me, then it is unreasonable for all things to be without inherent existence; if there is no inherent existence, then it is impossible to prevent inherent existence, which is derived from the debate. It is reasonable to have the actions of refutation and establishment for that which is without inherent existence, just as the root verses and commentary of the *Refutation of Debate* were previously cited. Therefore, the existence or non-existence of a commitment is not a general debate about existence or non-existence, but rather a debate about whether the words of the commitment "all things are without inherent existence" have inherent existence. If one accepts that such a committed statement has inherent existence, then we would have the fault of contradicting the commitment that "all things are without inherent existence." But because we do not think that way, we do not have that fault, that is the meaning. Therefore, it cannot be used as a proof of the absence of commitment, because the difference between non-inherent existence and non-existence is very great. If it says, "Direct perception, etc.," etc., means that, as stated in the scriptures, direct perception, etc., has no object at all. Just as the quote from the *Clear Words* was cited earlier, this is to show that in valid cognition and the knowable, there is no object and subject that are established by their own nature, but it is not to show that the valid cognition and the knowable of dependent arising do not exist. Furthermore, his thought is that if the self-character of things is established by direct perception and then refuted, that would be reasonable. However, when the Madhyamikas say that all things are empty of inherent existence, then direct perception and its measurement of objects are also included in things, so they must be empty of inherent existence. If so, since it is non-existent, it cannot refute. That is what he thought. That text is the answer from the *Refutation of Debate*. The verse says: "If, for a while, things are perceived by direct perception, and then refuted, by what are all things perceived? That direct perception is non-existent." This is the answer to that verse. In the commentary there, it also says: "If you perceive all things by direct perception and then refute, saying that all things are empty, that would be acceptable. But that is also not reasonable. Why? Because within all things, the valid cognition of direct perception is also included, so it is empty. And that which perceives things is also empty. Therefore, valid cognition has no object. If there is no object, then refutation is also unreasonable. Therefore, saying that all things are empty is not reasonable."