Tibetan
ཅག་གིས་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་བདག་རྫས་སུ་ཡོད་ཅེས་སྨྲས་པ་ལ་དེ་ཉིད་དང་གཞན་གང་རུང་དུ་བརྗོད་དུ་ཡོད་དགོས་སོ།།ཞེས་པའི་དཔྱད་པ་བྱར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ལན་བཏབ་པས་ཆོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཟག་རྫས་སུ་ཡོད་ཅེས་སྨྲ་ན་ཕུང་པོ་དང༌དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་མེད་པ་འགལ་བས་དེ་དག་ཏུ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་མི་འཐད་པས་དཔྱད་པ་དེ་འཇུག་གོ་ཞེས་སྨྲ་ན་ནི། ཅི་ཡང་ཁས་མི་ལེན་ན་ཁས་ལེན་མེད་དོ་ཞེས་པའང་ཞེ་བས་སྨྲ་མི་རུང་བར་ཀུན་ནས་མཚུངས་སོ། །ཁོ་བོ་ལ་ནོར་མེད་དོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ན་ནོར་མེད་པའི་ནོར་དེ་བྱིན་ཅིག་ཅེས་པ་དང༌། ཁོ་བོ་ལ་ཁས་ལེན་མེད་དོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ན་ཁས་ལེན་མེད་པ་དེ་ཉིད་ ཁས་ལེན་ནོ་ཞེས་སྨྲ་བ་གཉིས་ཀྱང་མཚུངས་སོ་ཟེར་བ་ནི། ཕྱོགས་སྔ་མ་མ༌གོ་བར་སྨྲ་བ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ཁོ་བོ་ཅག་ཁས་ལེན་མེད་པ་དེ་ཉིད་ཁས་ལེན་ནོ་ཞེས་མི་སྨྲའོ། །འོ་ན་ཅི་ཞིག་སྨྲས་སྙམ་ན། ཁས་ལེན་མེད་དོ་ཞེས་ཞེ་བས་སྨྲ་བ་དེས་ཁས་ལེན་མེད་པར་ཁས་བླང་དགོས་སོ་ཞེས་སྟོན་པ་ཡིན་པས། རང་ཚིག་གི་བསལ་བ་སྤོང་བར་མི་ནུས་སོ། །ཁྱོད་ཀྱིས་སྨྲས་པ་དེ་འདྲ་བ་དེ་དབུ་མ་པའི་ལུགས་མིན་ན་ནི་འཕགས་པ་ཡབ་སྲས་ལ་སོགས་པའི་ལུང་དྲངས་ནས་བསྒྲུབ་པ་འགལ་ཞིང་། ཟླ་གྲགས་ཀྱི་ལུགས་སུ་ཡང་བཞག་ཏུ་མེད་ལ། སངས་རྒྱས་པ་གཞན་གྱི་ལུགས་སུའང་མི་རུང་བས་ཆོས་འདི་ལས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་འགྱུར་རོ། །དབུ་མ་པ་དང་དེའི་ནང་ནས་ཀྱང་ཟླ་བ་གྲགས་པའི་ལུགས་སུ་སྨྲ་ན་ནི་དེ་དག་ལ་རང་ལུགས་མེད་པ་འགལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཁས་བླངས་ལས་གྲོལ་དུ་རེ་ནས་རྣམ་གཞག་རྣམས་གཞན་ངོ་ཁོ་ནར་འཇོག་པར་སྨྲ་བའང་མི་རིགས་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པ་གཞན་ངོ་ཙམ་དུ་ཁས་བླང་དགོས་སོ། །ཞེས་པ་ལ་ཡང་གཟུགས་སོགས་ཡོད་པ་དེས་ཁས་མི་ལེན་ཀྱང་གཞན་ངོར་བཞག་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཡང་ཁས་བླང་དགོས་པའི་ཕྱིར། ཁས་བླངས་ལས་གྲོལ་བ་མེད་དོ། །དེའི་ཚེ་གང་གི་ངོར་བཞག་པའི་གཞན་དང་འཇོག་པ་པོ་རང་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཁས་བླང་དགོས་པས་གཞན་ངོ་ཙམ་དུ་ཁས་བླངས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པས་ནི། རང་ལུགས་མེད་པ་ལ་མི་ཕན་པར་མ་ཟད་གནོད་པ་ཡང་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་རང་ལུགས་མེད་པ་དང་གཞན་ངོ་ཙམ་དུ་ཁས་བླངས་སོ་ཞེས་པའང་ཁོ་བོས་དེ་ལྟར་ མ་སྨྲས་ཀྱི། ཁྱེད་ཅག་གི་ངོ་ན་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་འཇིག་རྟེན་རྒྱང་པན་པས་ཀྱང་བསྙོན་པར་མི་ནུས་པའི་མངོན་སུམ་ལ་བསྙོན་ན་ནི། ཁྱེད་རང་གིས་གང་སྨྲས་མི་ཚོར་ལ་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པ་ཁྱེད་ཀྱིས་རིག་
Chinese
如果有人说：“我所拥有的自性，是不可说为彼或此的实体。”那么，就必须能够说成是彼或此中的任何一个。因为没有进行这种考察的余地，所以回答说“可以了”就足够了。如果有人说：“人是实有存在的实体，但与蕴既非同一也非他异，因此说成是这些是不合理的，所以这种考察是适用的。”那么，如果什么都不承认，那么说“没有承认”也同样是不能随便说的。如果有人说：“我没有财产”，那么就说：“把没有财产的那个财产给我吧！”如果有人说：“我没有承诺”，那么说：“没有承诺的那个本身，我承诺了”，这两者也是一样的。如果这样说，那就是因为没有理解前面的意思。像这样，我们不会说“没有承诺的那个本身，我承诺了”。那么，会说什么呢？会说“没有承诺”这句话，就表明必须承认没有承诺，因此，不能避免自己话语的矛盾。如果你所说的那种说法不是中观派的观点，那么引用圣父子等的教证来论证就是矛盾的，而且在月称、圣天的观点中也是无法安立的，在其他佛教徒的观点中也是不行的，因此会变成外道。如果说是中观派，而且是月称的观点，那么他们没有自己的宗派就是矛盾的。同样，如果希望从承诺中解脱出来，而说一切法都仅仅是依他而安立，这也是不合理的。因为必须承认色等是存在的，而且仅仅是依他而存在的。对于“色等是存在的，即使自己不承认，但在他人面前安立也是非常需要承认的”这个说法，是没有从承诺中解脱的。因为那时，必须承认在谁的面前安立的那个“他者”和安立者自己等，所以说仅仅是在他人面前承认，这不仅对没有自宗没有帮助，而且是有害的。如果说“没有自宗，而且仅仅是在他人面前承认”，我也不是那样说的，而是在你们面前显现的。即使是顺世外道也不能否认的现量，如果加以否认，那么就是你自己说了什么都不知道，而我们所听到的等等，你却认为
English
If someone says, "The self that I possess, is an entity that cannot be said to be either this or that," then it must be possible to say it is either this or that. Because there is no room for such an examination, it is sufficient to answer, "That's enough." If someone says, "A person is an existing entity, but is neither the same as nor different from the aggregates, therefore it is unreasonable to say it is these, so this examination is applicable," then, if nothing is admitted, saying "There is no admission" is equally not to be said lightly. If someone says, "I have no property," then say, "Give me that property of having no property!" If someone says, "I have no commitment," then saying, "That very thing of having no commitment, I commit to," these two are also the same. If that is said, it is because the previous meaning has not been understood. Like this, we do not say, "That very thing of having no commitment, I commit to." Then, what would be said? Saying "There is no commitment" shows that one must admit to having no commitment, therefore, one cannot avoid the contradiction of one's own words. If what you say is not the view of the Madhyamaka school, then quoting the scriptures of the noble father and sons etc. to prove it is contradictory, and it cannot be established in the view of Chandrakirti and Aryadeva, nor is it acceptable in the view of other Buddhists, therefore it will become an outsider to the Dharma. If it is said to be the Madhyamaka school, and within that, the view of Chandrakirti, then it is contradictory that they have no own system. Similarly, if hoping to be liberated from commitment, one says that all phenomena are established only in relation to others, that is also unreasonable. Because it is necessary to admit that form etc. exists, and that it exists only in relation to others. Regarding the statement that "Form etc. exists, even if one does not admit it oneself, it is very necessary to admit it in the presence of others," there is no liberation from commitment. Because at that time, it is necessary to admit that "other" in whose presence it is established, and the establisher himself etc., so saying that it is admitted only in relation to others, not only does it not help those without an own system, but it is also harmful. If it is said, "There is no own system, and it is admitted only in relation to others," I did not say that, but it appears in your presence. If one denies the direct perception that even the Lokayata cannot deny, then it is that you yourself do not perceive what you say, and what we hear etc., you think
Tibetan
པ་དེ་ནི་ངོ་མཚར་རོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཁས་ལེན་མེད་པ་སོགས་ཀྱི་ཚིག་ངེས་པ་ཅན་ཅི་ཞིག་བྱ་དགོས་ཏེ། ཇི་འདྲ་ཞིག་སྨྲས་ཀྱང་མཐར་དེ་ལ་བསྙོན་པས་ཆོག་པས་སྐྱོན་དགལ་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཐལ་འགྱུར་ཡང་གཞན་ངོ་ཙམ་དུ་འཇོག་གི་རང་གི་ལུགས་ལ་མི་འདོད་དོ་ཞེས་སྨྲ་ན་ནི། རང་རྒྱུད་ཀྱི་ལུགས་བཀག་ནས་ཐལ་འགྱུར་གྱི་གཞུང་འཛུགས་པའི་ཟླ་བ་གྲགས་པའི་ལུགས་ལ་དད་པས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྟེ། རང་རྒྱུད་རང་ལུགས་ལ་མི་རུང་བ་བཞིན་དུ་ཐལ་འགྱུར་ཡང་མི་རུང་ལ། ཐལ་འགྱུར་གཞན་ངོར་རུང་བ་བཞིན་དུ་རང་རྒྱུད་ཀྱང་དགོས་པའི་དབང་གིས་གཞན་ངོར་བྱེད་པ་འོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཞིག་སེམས་ཙམ་གཞན་ངོར་འདོད་ཀྱི། རང་ལུགས་ལ་མི་འདོད་པ་དེ་ནི་སེམས་ཙམ་པར་བཞག་ཏུ་མི་རུང་བ་བཞིན་དུ། དབུ་མའི་དོན་ཐལ་འགྱུར་གྱིས་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་ཐལ་འགྱུར་རང་གི་ལུགས་ལ་མི་རུང་ལ། གཞན་ངོ་ཙམ་དུ་འཇོག་པ་དེ་ཡང་ཐལ་འགྱུར་བར་མི་རུང་ཞིང་རང་རྒྱུད་པའང་མིན་པས། ཁོ་བོ་ཅག་ནི་དབུ་མ་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསལ་བར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །འབྲས་ཕྱིར་འདི་དག་མེད་ཀྱང་ཡོད་དོ་ཞེས། །འཇིག་རྟེན་ངོར་བྱས་བདག་ནི་སྨྲ་བར་བྱེད། །ཅེས་པའི་དོན་ཡང་རྣམ་གཞག་ཐམས་ཅད་གཞན་ངོར་བྱེད་པའི་ཁུངས་སུ་མི་རུང་སྟེ། ཆོས་རྣམས་ལ་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་མེད་པ་ནི་རང་བཞིན་ཡོད་ མེད་ཚུལ་བཞིན་དུ་དཔྱོད་པའི་རིགས་པའི་ཤེས་ངོར་འཇོག་གི །ཐ་སྙད་པའི་ཤེས་པ་རང་དགའ་བའི་ངོར་མི་འཇོག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེས་རང་བཞིན་མེད་པ་འགྲུབ་ན་རིགས་ཤེས་དོན་མེད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང༌། གཞུང་ཉིད་ལས་ཀྱང༌། ཡོད་དོ་ཞེས། །འཇིག་རྟེན་ངོར་བྱས། ཞེས་གསུངས་པས། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཡོད་པར་འཇོག་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་ངོར་འཇོག་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་རྫོབ་ཁས་མ་བླངས་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། སེམས་ཙམ་པས་གཞན་དབང་ཁས་བླངས་པ་ལྟར་མ་བླངས་ཞེས་བའི་དོན་ཡིན་གྱི། ཀུན་རྫོབ་དེ་རང་ལུགས་ལ་ཁས་མི་ལེན་ཞེས་པ་མིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་ཁྱོད་ཀྱིས་གཞན་དབང་དངོས་འདོད་ལྟར། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞུང་དེའི་མཚམས་སྦྱོར་དུ་ཡང༌། ཁྱོད་ཀྱིས་འཐད་པའམ་རིགས་པས་གཞན་དབང་སེལ་ན་ཁྱེད་རང་གི་རིགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ངས་ཀྱང་ཁྱེད་ཀྱི་ཀུན་རྫོབ་སེལ་ལོ་ཞེས་བརྩད་པའི་ལན་ཡིན་པས། གཞན་དབང་རིགས་པས་དཔྱད་བཟོད་ཀྱི་དངོས་པོར་ཁྱེད་འདོད་པ་ལྟར་ཀུན་རྫོབ་པ་རྣམས་དེ་ལྟར་ངེད་མི་འདོད་པས་རིགས་པས་འགོག་ནུས་མི་ནུས་མི་མཚུངས་སོ་ཞེས
Chinese
那真是太奇妙了！如果那样的话，像不承认等等的确定之词有什么必要呢？无论说什么，最终都可以否认，因为没有过失的缘故。如果说，应成也只是在他人面前安立，自己的宗派并不认可，那么，对于遮止自续宗，而建立应成派教义的月称的宗派，信仰它又有什么用呢？就像自续在自己的宗派中行不通一样，应成也行不通；就像应成在他人面前行得通一样，自续也必须凭借在他人面前才能成立。有些人只是在他人面前承认唯识，但在自己的宗派中不承认，就像这样的人不能被认为是唯识宗一样，用应成来确定中观之义的应成派，在自己的宗派中行不通，只是在他人面前安立，这样的人既不能被认为是应成派，也不是自续派。因此，这清楚地表明了“我们不是中观派”。“为了果，这些没有也说有，我在世人面前说。”这句话的意思也不能作为所有安立都在他人面前进行的依据，因为诸法没有以自己的体性成立的自性，这是在如实辨别自性有无的理智面前安立的，而不是在世俗的、自以为是的意识面前安立的。因为如果那样就能成立无自性，那么理智就成了无意义的了。而且，经文中也说：“说有啊，在世人面前。”因此，经文中说，安立色等诸法为有，是在世人面前安立的。说“没有承认世俗”这句话，意思是说，不像唯识宗那样承认他空，而不是说世俗谛在自己的宗派中不被承认，因为经文中说：“就像你认为他空是实有一样。”而且，在那部论的连接处也说：“如果你用理智或道理来破斥他空，那么我也用你们的理智来破斥你们的世俗。”这是对这种辩论的回应，意思是说，就像你们认为他空是可以被理智分析的实有一样，我们并不认为世俗是那样的，所以用理智能否遮破是不一样的。
English
That is truly wonderful! If that is the case, what is the need for definitive words such as non-acceptance? No matter what is said, it is ultimately permissible to deny it, because there is no fault. If it is said that the consequentialist approach is only established in front of others, and not accepted in one's own system, then what is the use of having faith in the system of Chandrakirti, who established the tenets of the consequentialist school by refuting the system of autonomy? Just as autonomy does not work in one's own system, neither does the consequentialist approach; and just as the consequentialist approach works in front of others, autonomy must also be done in front of others. Just as someone who only accepts mind-only in front of others, but does not accept it in their own system, cannot be considered a mind-only practitioner, the consequentialist approach, which establishes the meaning of the Middle Way through consequences, does not work in one's own system, and merely establishing it in front of others means that one cannot be considered a consequentialist, nor an autonomist. Therefore, this clearly shows that "we are not Madhyamikas." The meaning of "For the sake of the result, these are said to exist even though they do not, I speak in front of the world" cannot be used as the basis for all establishments being done in front of others, because the absence of inherent existence of phenomena, which are established by their own entity, is established in front of the wisdom of reason that properly examines the existence or non-existence of inherent existence, and not in front of the self-satisfied consciousness of convention. Because if that could establish the absence of inherent existence, then reason would become meaningless. Moreover, the text itself says, "It is said to exist, in front of the world." Therefore, the text says that establishing forms and so on as existent is established in front of worldly people. The statement "not accepting the conventional" means that it is not accepted in the way that the mind-only school accepts other-powered existence, and not that the conventional truth is not accepted in one's own system, because the text says, "Just as you consider other-powered existence to be real." Moreover, in the connection of that text, it also says, "If you refute other-powered existence with reason or logic, then I will also refute your conventional truth with your own reason." This is a response to this debate, meaning that just as you consider other-powered existence to be a real entity that can be analyzed by reason, we do not consider the conventional to be like that, so whether or not it can be refuted by reason is not the same.