Tibetan
་དམ་པར་གྲུབ་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཁས་མི་ལེན་ནོ་སྙམ་ན། དེ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་དཔྱོད་པའི་སྐབས་ཀྱང་མི་འདོད་ན་ནི། དབུ་མ་པའི་རིགས་པས་རྣམ་པར་དཔྱོད་པའི་དུས་མི་སྲིད་པར་འདོད་དགོས་ལ། སྐབས་དེ་འཇོག་ན་ནི་དཔྱོད་པ་པོ་དང་དཔྱོད་པའི་རིགས་པ་དང་དཔྱོད་པའི་གཞི་དང་གང་དང་ལྷན་ཅིག་དཔྱོད་པའི་ཕྱི་རྒོལ་སོགས་ཀྱང་ངེས་པར་འདོད་དགོས་པས། དེའི་སྐབས་སུ་གྲུབ་པ་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་གྲུབ་ག་ལ་དགོས། ཐལ་བ༌ཙམ་ནི་གཞན་གྱིས་ཁས་བླངས་པའམ་ཁས་བླངས་པའི་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་པས། ཚད་མ་མེད་ཀྱང་ཐལ་བ་བྱེད་དོ་ཞེས་སྨྲ་བ་ཡང་ཡིད་ཚིམ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པས། སྔར་ལུགས་དང་པོར་བཀག་པ་བཞིན་དུ་དགག་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་དཔྱོད་པའི་སྐབས་སུ་ཁས་ལེན་མེད་ལ་ཐ་སྙད་དུ་ཁས་ལེན་ཡོད་དོ་ཞེས་རྣམ་པར་འཇོག་ནའང་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་དཔྱོད་པའི་སྐབས་ནི་དོན་དམ་དུ་མི་རུང་བས་ཐ་སྙད་དུ་བྱ་དགོས་པས་དེ་ནི་འགལ་བའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་དཔྱོད་ པའི་སྐབས་སུ་མེད་པ་དོན་དམ་དུ་མེད་པའི་དོན་ཡིན་ན། དོན་དམ་དུ་ཁས་ལེན་ཡོད་པར་འདོད་པའི་དབུ་མ་པ་སུ་ཡང་མེད་པས། དེ་ཐལ་འགྱུར་བའི་ཁྱད་ཆོས་སུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལུགས་གསུམ་པ་དགག་པ་ནི། དབུ་མ་པ་ལ་ཐ་སྙད་དུའང་ཁས་ལེན་མེད་དོ་ཞེས་སྨྲ་བ་ནི་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་རིགས་པའི་དགག་བྱ་ལེགས་པར་ངོས་མ་ཟིན་པས། རང་བཞིན་འགོག་པའི་རིགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཕར་ལ་བཀག་པ་ན། ཚུར་ལ་བཟློག་པའི་ཚེ་རང་གི་ལུགས་ལའང་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མཚུངས་པར་འཇུག་པར་མཐོང་སྟེ། རང་གི་ལུགས་བཞག་ན་སྐྱོན་སྤོང་ཡེ་མ་ཤེས་པས་འཁོར་འདས་ཀྱི་རྟེན་འབྲེལ་ཐམས་ཅད་དབང་ཕྱུག་དང་ཡོད་མེད་འདྲ་བར་སོང་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ནི་དབུ་མ་པ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་ཤིང་ཤིན་ཏུ་ཐ་ཆད་པ་ཡིན་ལ། དེ་དགག་པའང་སྔར་མང་དུ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དབུ་མ་པ་ལ་ཁས་ལེན་ཡོད་མེད་དཔྱོད་པས་ནི་དབུ་མ་ཞེས་པ་གང་དང་ལྡན་ན་དབུ་མ་པར་འཇོག་པ་ཁས་བླང་དགོས་པས། དོན་དམ་པར་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མ་གྲུབ་པ་དང༌། ཐ་སྙད་དུ་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་དོན་རྟོགས་པ་འདོད་དགོས་པས་ཁས་བླང་བར་བྱ་བ་ཡོད་ལ། དེ་ཡང་དེ་གཉིས་ཀྱི་ལྡོག་ཕྱོགས་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་དང་ཐ་སྙད་དུ་མེད་པར་འདོད་པའི་སྨྲ་བ་ངན་པ་བཀག་ནས་བཞག་དགོས་པས། དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་དོན་རྟོགས་པའི་ཚད་མ་ཡོད་པ་དང་། རང་གིས་རྟོགས་པ་ལྟར་གཞན་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྟོན་
Chinese
如果有人认为，因为必须在胜义中成立，所以不承认。这不合道理。像这样，如果连在观察真如的时候也不愿意，那就必须认为中观宗的理证没有进行分别观察的时候。如果安立那个时候，那就必须承认观察者、观察的理证、观察的所依以及和谁一起观察的外来辩论者等。在那个时候，所有成立的事物怎么需要在胜义中成立呢？仅仅是太过，是他人承认或者承认的究竟。所以，说即使没有量，也作太过，也不能令人满意。所以，应该像以前第一种方式一样遮破。另外，如果在观察真如的时候没有承认，而在名言中有承认，这样分别安立也不合理。因为观察真如的时候，在胜义中是不允许的，所以必须在名言中进行，这是相违的。如果在观察真如的时候没有，是胜义中没有的意思，那么，没有哪个中观宗会认为在胜义中有承认。所以，那不能成为随应破者的特点。遮破第三种观点是，说中观宗连在名言中也没有承认，就像以前所说的那样，没有很好地认识理证的遮破对象。当用遮止自性的理证向对方遮止时，反过来遮止的时候，会看到和自己的宗派也同样适用。如果安立自己的宗派，因为完全不知道断除过失，所以轮回和涅槃的所有缘起都变得和自在天以及有无一样了。因此，那是对中观宗的诽谤，而且非常低劣。对它的遮破以前已经说了很多了。用有无承认来观察中观宗，就必须承认具备什么才安立为中观宗。因此，必须认为胜义中微尘许也不成立，并且在名言中通达所有如幻的缘起之义，所以有应该承认的。而且，也必须遮止并安立那两者的反面，即认为胜义中有和名言中没有的恶说。所以，有通达遮破和成立之义的量，并且如自己所通达的那样，如实地向他人展示。
English
If someone thinks that they do not accept because it must be established in the ultimate sense, that is not reasonable. Like this, if one is unwilling even when examining Suchness, then it must be assumed that there is no time when the reasoning of the Madhyamaka school engages in analysis. If that time is established, then it is necessary to acknowledge the examiner, the reasoning of the examination, the basis of the examination, and the external opponent with whom one examines. At that time, how can all established things need to be established in the ultimate sense? Merely being excessive is what others have accepted or the ultimate of what has been accepted. Therefore, saying that even without valid cognition, one makes excesses is not satisfactory. Therefore, it should be refuted as it was previously refuted in the first way. Furthermore, it is not reasonable to separately establish that there is no acceptance when examining Suchness, but there is acceptance in conventional terms. Because examining Suchness is not permissible in the ultimate sense, it must be done in conventional terms, which is contradictory. If not existing when examining Suchness means not existing in the ultimate sense, then there is no Madhyamaka who would think that there is acceptance in the ultimate sense. Therefore, that cannot be a characteristic of a consequentialist. Refuting the third view is that saying that Madhyamakas have no acceptance even in conventional terms, as previously stated, has not properly recognized the object to be refuted by reasoning. When the reasoning that refutes self-nature refutes the other, when refuting back, it is seen that it applies equally to one's own system. If one establishes one's own system, because one does not know how to eliminate faults, all dependent origination of samsara and nirvana becomes like Ishvara and existence and non-existence. Therefore, that is a slander against the Madhyamaka and is extremely inferior. Its refutation has been discussed many times before. Examining the Madhyamaka with acceptance or non-acceptance requires acknowledging what qualities are necessary to establish someone as a Madhyamaka. Therefore, it must be assumed that nothing as small as a particle is established in the ultimate sense, and in conventional terms, one must understand the meaning of all illusory dependent origination, so there is something to be accepted. Moreover, it is necessary to refute and establish the opposite of those two, that is, to reject the bad speech that assumes existence in the ultimate sense and non-existence in conventional terms. Therefore, there is valid cognition that understands the meaning of refutation and establishment, and one shows others without distortion as one has understood.
Tibetan
པའི་དབུ་མ་པའི་ངག་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་དག་རྣམ་པར་བཞག་པ་ལ་རྒོལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་དང་མཐུན་པའི་ཀླན་ཀ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པས་ ལུགས་འདི་ནི་ཆེས་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་མཁས་པ་དབུ་མ་པའི་སྐྱོན་དང་བྲལ་བའི་ལུགས་རང་གིས་འཇོག་མ་ཤེས་ནའང་། དེ་མེད་ཅེས་སྐུར་པ་མི་གདབ་པར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་རིགས་པ་ཁས་བླངས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ལྟ་ངན་གྱི་དྲ་བ་མཐའ་དག་གཅོད་པ་ལ་ཁོངས་གཟོ་བའི་བློ་གྲོས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ནི། དབུ་མ་པའི་ལུགས་རྣམ་པར་བཞག་ནས་འགལ་འདུ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བར་བྱ་ཡི་བསྙོན་འདིངས་པ་ལ་རེ་བར་མི་བྱའོ། །ཚིག་གསལ་ལས་ཀྱང༌། དེ་ལྟར་ཁོ་བོ་ཅག་གི་ཕྱོགས་ཆེས་ཡོངས་སུ་དག་ཅིང་རྣམ་པར་བཞག་པ་ཐམས་ཅད་དང་མི་འགལ་བར་རྣམ་པར་གནས་པ་ཡིན་པ་དང་། རང་གི་ཕྱོགས་རགས་པ་ཤིན་ཏུ་ཉེ་བ་སྐྱོན་དང་ལྡན་པ་དེ་དག་དང་འགལ་བ་ལ་ཤིན་ཏུ་བླུན་པས་སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་ཇི་ལྟར་གནས་པ་དག་མ་མཐོང་བ། ཁྱོད་ནི་རང་གི་སྐྱོན་རྣམས་ནི། །ཞེས་སོགས་སྔར་དྲངས་པ་ལྟར་གསུངས་པའི་དབུ་མ་པའི་ལུགས་དོན་དམ་པ་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་ཚད་མ་དང་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མའི་ལམ་ནས་འོངས་པའི་རྣམ་གཞག་སྐྱོན་གདགས་སུ་མེད་པས་ཆེས་དག་ཅིང་འཁོར་འདས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་ཐམས་ཅད་བཞག་པས་ཆོག་པ་ལ་ངེས་པ་རྙེད་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པར་དབུ་མ་པ་ལ་རང་གི་ལུགས་མེད་དོ་ཞེས་སྨྲ་བ་ལ་སྐྱོན་གདགས་སུ་མེད་ན། ཚིག་སྨྲས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་རྫུན་གྱི་ཚིག་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་ལ་ཡང་སུན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་འབྱིན་པར་མི་ནུས་པར་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་མཚན་ཐམས་ཅད་ནས་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁས་ལེན་མེད་ པར་སྨྲས་པ་ལ་ཁས་ལེན་ཡོད་པའི་དཔྱད་པ་བྱར་མེད་པས། དེའི་ཕྱིར་སྐྱོན་དགལ་དུ་མེད་དེ་ཅི་ཡང་ཁས་མ་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཀྱང་སྨྲ་མི་ནུས་ཏེ། དེ་ལྟ་ན་སྨྲ་བ་ཐམས་ཅད་རྫུན་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལའང་ཚིག་ཐམས་ཅད་རྫུན་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སྨྲས་པས་ཚིག་དེ་ཉིད་བདེན་ཚིག་ཡིན་པའི་དཔྱད་པ་བྱར་མེད་པས། རང་ཚིག་གི་འགལ་བ་བསྟན་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་དང༌། འཇུག་པ་ལས། གལ་ཏེ་བདག་འགའ་དངོས་པོར་འགྲུབ་འགྱུར་ན། །སེམས་ལྟར་གྲུབ་དངོས་བརྗོད་དུ་མེད་མི་འགྱུར། །ཞེས་གནས་མ་བུ་པས་ཕུང་པོ་དང་གཅིག་ཐ་དད་གང་དུའང་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་བདག་རྫས་ཡོད་ཁས་བླངས་པ་ལ་ཡང་། རྫས་ཡོད་ཡིན་ན་ཕུང་པོ་དང་གཅིག་ཐ་དད་གང་རུང་དུ་སྨྲ་དགོས་ཀྱི། དེ་དག་ཏུ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་མི་འཐད་ཅེས་སུན་འབྱིན་པར་མི་ནུས་ཏེ། ཁོ་བོ་
Chinese
因为是针对应成派中观派的言论，而且对于那些安立进行反驳的人们来说，没有任何与佛法相符的责难，所以这个宗派是最为清净的。既然如此，即使不了解智者中观派自己如何安立无过失的宗派，也不应否认它，而是应该承认缘起之理，具有能够断除一切恶见之网的智慧者们，应该安立中观派的宗派，使其远离一切矛盾，而不应期望通过狡辩来解决。在《明句论》中也说：“如此，我们的宗派最为清净，并且与一切安立都不相违背地存在着，而你们自己的粗糙、非常接近、具有过失的宗派，因为非常愚蠢而无法看到过失和功德如何存在。你们自己的过失是……”等等，如前所引述的那样，所说的中观派的宗派，通过确定胜义谛的量和世俗谛的量的方式而来的安立，因为没有可以指责的过失，所以是最为清净的，并且应该确信，安立轮回和涅槃的一切安立就足够了。如果不是这样，如果说中观派没有自己的宗派，那么就无法指出其中的过失，那么所说的一切话语就都是虚假的。对于这一点，也无法提出任何反驳，因为一切理由都是相同的。对于没有承诺而说的话，无法进行有承诺的辩论。因此，无法指出过失，因为没有任何承诺。即使这样说，也无法说“说一切话语都是虚假的”，因为说了“一切话语都是虚假的”，就无法辩论这句话本身是真话，因此无法指出自己话语的矛盾。在《入中论》中说：“如果存在一个以实物成立的‘我’，那么就像心一样，无法说出已成立的实物，也不会改变。”也就是说，正量部承认有一个与蕴既非一体也非他体的实有之我，对于此，也不能反驳说，如果是实有，就必须说与蕴是一体或他体，而说不能说成那些是不合理的。因为他们
English
Because it is aimed at the speech of the Prasangika Madhyamikas, and for those who refute those establishments, there is not even a little bit of fault-finding that is in accordance with the Dharma, so this system is the most completely pure. If that is the case, even if one does not know how the wise Madhyamikas themselves establish a faultless system, one should not deny it, but rather one should acknowledge the reasoning of dependent origination, and those with wisdom who are able to cut through all the nets of wrong views should establish the Madhyamika system and make it free from all contradictions, and should not rely on expecting to resolve it through sophistry. In the Clear Words, it also says: "Thus, our side is most completely pure and exists in a way that does not contradict all establishments, and your own coarse, very close, faulty side, because it is very foolish, does not see how faults and virtues exist. Your own faults are..." etc., as quoted earlier, the Madhyamika system that is spoken of, the establishment that comes from the path of establishing the ultimate truth and the measure of conventional truth, because there is no fault to be pointed out, is the most pure, and one should be certain that it is sufficient to establish all the establishments of samsara and nirvana. If it is not like that, if one says that the Madhyamikas do not have their own system, then there is no fault to be pointed out, then all the words that are spoken are false words. For this, one will not be able to raise even a little bit of refutation, because all the reasons are the same. For speech without acceptance, there is no debate to be made with acceptance. Therefore, there is no fault to be pointed out, because nothing has been accepted. Even if one says that, one cannot say, "Saying that all words are false," because having said, "All words are false," there is no debate to be made that that word itself is true, therefore one cannot point out the contradiction of one's own words. In the Entering the Middle Way, it says: "If there were some self established as a real thing, then like the mind, it would not be possible to speak of an established real thing, and it would not change." That is to say, the Vatsiputriyas acknowledge that there is a self that is substantially existent, which is neither one with the aggregates nor different from them. For this, one cannot refute that if it is substantially existent, one must say that it is either one with the aggregates or different from them, and that it is unreasonable to say that it cannot be spoken of as those. Because they