Tibetan
དཔག་ནི། བདག་ལས་སྐྱེ་བར་འདོད་པའི་མྱུ་གུ་ནི་བདག་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་དེ། རང་གི་བདག་ཉིད་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གཞན་ལ་གྲགས་པའི་ཆོས་ཅན་དང་རྟགས་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་ནས་ཕ་རོལ་པོ་འགོག་པའོ། །བདག་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་དེ་ཞེས་སྨྲས་ཀྱང་གཞན་གྱི་བདག་སྐྱེ་འགོག་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི། རང་གིས་བདག་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་མི་བསྒྲུབ་པས་དམ་བཅའ་མེད་དོ། །སྒྲུབ་བྱེད་བསྒྲུབ་བྱ་དང་མཚུངས་པ་ནི། ཕ་རོལ་པོས་རང་གི་ཕྱོགས་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་དུ་དཔེ་རྟགས་གང་བཀོད་པ་ཐམས་ཅད་སྔ་མ་དང་འདྲ་བར་མ་གྲུབ་པར་འགྱུར་བའོ། །རྒྱུ་མཚན་མཚུངས་པའི་མགོ་སྙོམས་ནི། འདི་ཁས་ལེན་ན་འདི་ཁས་ལེན་ཞེས་རྒྱུ་མཚན་ཁྱད་པར་མེད་པའི་སྒོ་ནས་མགོ་སྙོམས་པའོ། །འོ་ན་ཁྱོད་ལ་ཕ་རོལ་པོའི་ཁས་ལེན་འགོག་འདོད་ཡོད་དམ་མེད། ཡོད་ན་དེ་ཉིད་དམ་བཅའ་ཡིན་པས་དེ་བསྒྲུབ་པའི་རང་རྒྱུད་ཀྱི་རྟགས་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ། །མེད་ན་གཞན་གྱི་ཁས་ལེན་འགོག་པའི་རིགས་པ་བརྗོད་པ་མི་འཐད་དོ་ཞེ་ན། དོན་དམ་ལ་དཔྱོད་པའི་སྐབས་སུ་རང་བཞིན་མེད་པའམ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཞེས་པའི་བསྒྲུབ་བྱ་འདོད་ན་རང་རྒྱུད་ཀྱི་དམ་བཅའ་དང་རྟགས་འདོད་དགོས་པ་ལས་དེ་མི་འདོད་པས་སྐྱོན་མེད་དོ། །འདོད་པ་ཡོད་པ་ཙམ་གྱིས་དམ་བཅའ་ཡོད་ན་ཐམས་ཅད་དུ་དམ་བཅའ་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་འཆད་དོ། །འདིས་ནི་རང་ལ་ཕྱོགས་བསྒྲུབ་རྒྱུ་མེད་ ཀྱང་གཞན་ཕྱོགས་འགོག་པ་ཙམ་དང་། འདོད་པ་ཡོད་ཀྱང་དམ་བཅའ་མེད་པ་དང་། རང་ཕྱོགས་མེད་པ་ཡང་དོན་དམ་པ་ལ་དཔྱོད་པའི་སྐབས་སུ་རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་དམ་བཅའ་མི་འཇོག་པ་ལ་བྱེད་ཀྱི། ཁས་ལེན་གང་ཡིན་ཐམས་ཅད་མེད་པར་ནི་མི་འདོད་པས། དོན་དམ་པ་ལ་དཔྱོད་པའི་སྐབས་སུ་རང་བཞིན་མེད་པའི་བསྒྲུབ་བྱ་ཁས་བླངས་ནས་དེ་རང་ལུགས་སུ་བསྒྲུབ་པ་ནི་རང་རྒྱུད་པ་དང༌། དེ་ལྟར་ཁས་མི་ལེན་པར་གཞན་གྱི་འདོད་པ་འགོག་པ་ཙམ་བྱེད་པ་ནི་ཐལ་འགྱུར་བར་བྱེད་པར་སྣང་ངོ་། །ད་ལྟ་དབུ་མ་ཐལ་འགྱུར་བར་འདོད་པ་དག་ནི། དོན་དམ་པ་དང་ཐ་སྙད་པ་གང་ལས་བརྩམས་པའི་ཁས་ལེན་ནི་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་རང་ལུགས་ལ་མེད་དེ། གལ་ཏེ་དེ་འདྲ་བའི་དམ་བཅའ་ཡོད་ན་དེ་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་དཔེ་དང་རྟགས་ཀྱང་འདོད་དགོས་ལ། དེ་ལྟར་ན་རང་རྒྱུད་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་ཐལ་འགྱུར་བ་ལ་རང་ལུགས་གང་ཡང་མེད་དེ། རྩོད་ཟློག་ལས། གལ་ཏེ་ངས་དམ་བཅས་འགའ་ཡོད། །དེས་ན་ང་ལ་སྐྱོན་དེ་ཡོད། །ང་ལ་དམ་བཅའ་མེད་པས་ན། །ང་ནི་སྐྱོན་མེད་ཁོ་ན་ཡིན། །གལ་ཏེ་མངོན་སུམ་ལ་སོགས
Chinese
譬如说，想要从自身产生的苗芽，是不可能从自身产生的，因为存在于自身的自性之中。像这样，陈述为他人所知的有法和理由等，从而驳斥对方。虽然说了“不可能从自身产生”，但也仅仅是驳斥了他人的自生，并没有论证自己不可能从自身产生，所以没有宗承。能立与所立相同，是指对方为了成立自己的观点，所提出的比喻和理由等，都和之前一样无法成立。理由相同的均势，是指“如果承认这个，就承认那个”，以理由没有差别的方式来均势。那么，你想要驳斥对方的承认吗？如果想要，那么这本身就是宗承，因此会有成立它的自续的理由。如果不想要，那么陈述驳斥他人承认的道理就不合理。如果这样问，在考察胜义谛的时候，如果想要“无自性”或者“无生”这样的所立，就必须承认自续的宗承和理由，因为不想要这些，所以没有过失。如果仅仅是有意愿就有宗承，那么一切都会变成有宗承，这样解释道。这指的是自己没有成立观点的理由，仅仅是驳斥对方的观点，以及虽然有意愿却没有宗承，以及自己没有观点，也仅仅是在考察胜义谛的时候，不设立无自性等的宗承，而不是不想要任何承认。因此，在考察胜义谛的时候，如果承认了无自性的所立，并将其作为自己的宗派来成立，那就是自续派；如果不这样承认，仅仅是驳斥他人的观点，那就是归谬论者。现在那些想要成为应成派中观的人，无论是从胜义谛还是世俗谛出发的承认，在世俗中自己的宗派中也是没有的。如果存在这样的宗承，那么也必须想要成立它的比喻和理由，这样就会变成自续派。因此，应成派没有任何自己的宗派。如《辩诤息灭论》中说：“若我许少分，则我有彼过，我无所许故，是故我无过。若于现量等
English
For example, the sprout that is desired to arise from itself cannot arise from itself, because it exists in its own nature. Like this, stating the subject of dharma and reason, etc., that are known to others, thereby refuting the opponent. Although it is said that "it cannot arise from itself," it is only refuting the self-arising of others, and it is not proving that it cannot arise from itself, so there is no thesis. The proof being the same as what is to be proven means that whatever examples and reasons are put forward by the opponent in order to establish their own view, all become unestablished as before. The balance of reasons being the same means "if you accept this, then accept that," balancing in a way that there is no difference in reasons. So, do you want to refute the opponent's acceptance or not? If you do, then that itself is a thesis, so there will be a self-sustaining reason to establish it. If you don't, then it is unreasonable to state the reasoning that refutes the acceptance of others. If asked in this way, when examining the ultimate truth, if you want a proposition such as "no self-nature" or "no arising," then you must accept the self-sustaining thesis and reason, but since you do not want these, there is no fault. If merely having the intention means having a thesis, then everything will become having a thesis, it is explained. This refers to not having a reason to establish one's own view, but only refuting the view of others, and although there is intention, there is no thesis, and not having one's own view is also only when examining the ultimate truth, not establishing a thesis of no self-nature, etc., but not wanting any acceptance at all. Therefore, when examining the ultimate truth, if one accepts the proposition of no self-nature and establishes it as one's own system, that is a Svatantrika; if one does not accept it in that way, but only refutes the views of others, it appears to be a Prasangika. Now, those who want to be Madhyamaka Prasangikas do not have any acceptance based on either the ultimate truth or the conventional truth in their own system even in the conventional. If there is such a thesis, then one must also want the examples and reasons to establish it, and in that way one will become a Svatantrika. Therefore, Prasangikas do not have any of their own systems. As it says in the Vigrahavyavartani: "If I have any thesis, then I have that fault, since I have no thesis, therefore I am faultless. If in direct perception, etc."
Tibetan
་པའི། །དོན་གྱིས་འགའ་ཞིག་དམིགས་ན་དེ། །བསྒྲུབ་པའམ་བཟློག་པར་བྱ་ན་དེ། །མེད་ཕྱིར་ང་ལ་ཀླན་ཀ་མེད། །ཅེས་དང༌། རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པ་ལས་ཀྱང༌། ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་དེ་དག །རྣམས་ལ་ཕྱོགས་མེད་རྩོད་པ་མེད། །གང་རྣམས་ལ་ནི་ཕྱོགས་མེད་པ། །དེ་ལ་གཞན་ཕྱོགས་ག་ལ་ཡོད། །ཅེས་དང༌། བཞི་བརྒྱ་པ་ལས་ཀྱང༌། ཡོད་དང་མེད་དང་ཡོད་མེད་ཅེས། གང་ལ་ཕྱོགས་ནི་ཡོད་མིན་པ། །དེ་ལ་ཡུན་ནི་རིང་པོ་ ནའང༌། །ཀླན་ཀ་བརྗོད་པར་ནུས་མ་ཡིན། །ཞེས་དབུ་མ་པ་ལ་ཕྱོགས་དང་དམ་བཅའ་མེད་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚིག་གསལ་ལས། དབུ་མ་པ་ཡིན་ན་ནི་རང་གི་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་བྱ་བར་རིགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཕྱོགས་གཞན་ཁས་བླངས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་དང༌། ཐལ་བར་འགྱུར་བ་བཟློག་པའི་དོན་དང་ཡང་ཕ་རོལ་པོ་ཉིད་འབྲེལ་བ་ཡིན་གྱི། ཁོ་བོ་ཅག་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་རང་ལ་དམ་བཅའ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་དང༌། འཇུག་པ་ལས་ཀྱང༌། སུན་འབྱིན་པས་སུན་དབྱུང་བྱ་མ་ཕྲད་སུན་ནི་འབྱིན་བྱེད་དམ། །འོན་ཏེ་ཕྲད་ནས་འབྱིན་ཞེས་སྨྲས་ཟིན་ཉེས་པ་འདིར་གང་ལ། །ངེས་པར་ཕྱོགས་ཡོད་དེ་ལ་འགྱུར་གྱི་བདག་ལ་ཕྱོགས་འདི་ནི། །ཡོད་པ་མིན་པས་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་འདི་ནི་སྲིད་མ་ཡིན། །ཞེས་རང་ལ་ཕྱོགས་མེད་པས་སྐྱོན་མི་འཇུག་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རྣམ་གཞག་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་དབུ་མ་པས་གཞན་གྱི་ངོར་བྱས་པའི་རྣམ་གཞག་ཙམ་སྟེ། འཇུག་པ་ལས། ཇི་ལྟར་ཁྱོད་ཀྱིས་གཞན་དབང་དངོས་འདོད་ལྟར། །ཀུན་རྫོབ་ཀྱང་ནི་བདག་གིས་ཁས་མ་བླངས། །འབྲས་ཕྱིར་འདི་དག་མེད་ཀྱང་ཡོད་དོ་ཞེས། །འཇིག་རྟེན་ངོར་བྱས་བདག་ནི་སྨྲ་བར་བྱེད། །ཅེས་གསུངས་ལ། རྩོད་ཟློག་ལས་ཀྱང༌། དགག་བྱ་ཅི་ཡང་མེད་པས་ན། །ང་ནི་ཅི་ཡང་མི་འགོག་གོ །དེ་ཕྱིར་འགོག་པར་བྱེད་དོ་ཞེས། །སྐུར་པ་དེ་ནི་ཁྱོད་ཀྱིས་བཏབ། །ཅེས་གཞན་ཕྱོགས་བཀག་པ་ཡང་མེད་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སྨྲ་བར་བྱེད་དོ། །སྔོན་གྱི་དབུ་མ་པ་སློབ་དཔོན་ཟླ་བའི་རྗེས་སུ་འབྲང་ བའི་བོད་ཀྱི་མཁས་པ་ཁ་ཅིག་ནི། དེ་ལྟར་དབུ་མ་པ་ལ་རང་ལུགས་ཀྱི་ཕྱོགས་དང་དེ་དག་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་མེད་པར་འདོད་པའི་ལུགས་རྣམས་ལེགས་པར་སུན་ཕྱུང་ནས། རང་གི་ལུགས་ནི། རིགས་པས་རྣམ་པར་དཔྱད་པའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གཞལ་བྱ་དང་ཚད་མའི་རྣམ་གཞག་ཁས་ལེན་པའི་དངོས་པོ་སྟོབས་ཞུགས་ཀྱི་ཚད་མ་མངོན་རྗེས་གཉིས་ཀ་བཀག་ནས། ཐ་སྙད་དུ་མ་དཔྱད་པའི་འཇིག་རྟེན་གྲགས་པའི་ཚད་མ་དང་གཞལ་བྱ
Chinese
的。如果以意义指定某些事物，那么，如果要成立或遣除它，由于它不存在，所以我没有争论。如是说。在《六十正理论》中也说：具有伟大自性者，对他们没有无偏袒的争论。对于哪些没有偏袒，那么，对他方又在哪里呢？如是说。在《四百论》中也说：对于有、无、有无，对于哪一个没有偏袒，那么，即使时间长久，也不能说出争论。如是说，因为宣说了中观派没有宗派和誓言。在《明句论》中说：如果是中观派，那么，也不应以自己的相续进行比量，因为没有承认他方。如是说。并且，遣除他宗的意义也与他宗本身相关联，我们不是，因为自己没有誓言。如是说。在《入中论》中也说：以破斥者破斥所破，未相遇破斥是破斥者吗？或者相遇后破斥，如是说，此过失在何处？必定对于有宗派者才会有，对于无我的宗派，此宗派是不存在的，因此不可能有破斥。如是说，因为宣说了自己没有宗派，所以过失不会进入。因此，所有这些分别都是中观派在他人的角度所作的分别而已。《入中论》中说：如你所许的他自在实有一样，我也未曾承认世俗。为了果，虽然这些不存在，但说存在，我是在世间角度说的。如是说。在《诤理论》中也说：由于没有任何应破斥的，所以我什么也不遮止。因此说遮止，那是你强加的。如是说，因为宣说了也没有遮止他方。如是说。以前的中观派随学月称论师的某些藏地智者，如是很好地驳斥了中观派没有自宗的宗派和成立它们的量之宗派。自己的宗派是：以理智分析的自己的体性所衡量的事物和承认量之分别的事物，遮止了事物力量加入的现量和比量二者，在名言中不分析的世间共称的量和所衡量的事物。
English
If some things are designated by meaning, then, if it is to be established or refuted, since it does not exist, I have no argument. Thus it is said. In the Sixty Stanzas of Reasoning, it is also said: Those who possess great self-nature, for them there is no impartial dispute. For those who have no partiality, then where is the other side for them? Thus it is said. In the Four Hundred Stanzas, it is also said: For existence, non-existence, and existence and non-existence, for which there is no partiality, then, even if the time is long, it is not possible to speak of argument. Thus it is said, because it is proclaimed that the Madhyamaka does not have a tenet and a vow. In the Clear Words, it is said: If one is a Madhyamaka, then it is not appropriate to infer according to one's own continuum, because there is no acceptance of another's position. Thus it is said. And also, the meaning of refuting the consequence is related to the other party itself, we are not, because we do not have a vow ourselves. Thus it is said. In the Entrance to the Middle Way, it is also said: Does the refuter refute the refutable without encountering it, or does the refuter refute after encountering it? Thus it is said, where is this fault? It will definitely be for those who have a position, for the position of no-self, this position does not exist, therefore it is not possible to have a refutation. Thus it is said, because it is proclaimed that one does not have a position, therefore faults do not enter. Therefore, all these distinctions are merely distinctions made by the Madhyamaka from the perspective of others. In the Entrance to the Middle Way, it is said: Just as you accept other-powered reality, I have not accepted conventional truth either. For the sake of the result, although these do not exist, I say they exist, I speak from the perspective of the world. Thus it is said. In the Refutation of Disputes, it is also said: Since there is nothing to be refuted, I do not negate anything. Therefore, saying that it is negated, that is an accusation that you have made. Thus it is said, because it is proclaimed that there is no negation of the other side either. Thus it is said. Some Tibetan scholars who followed the Madhyamaka teacher Chandrakirti of the past, thus refuted well the tenets that the Madhyamaka does not have its own position and the valid cognitions that establish them. Their own tenet is: the object to be measured by its own nature analyzed by reason and the things that acknowledge the distinctions of valid cognition, rejecting both the direct perception and inference of the valid cognition that enters by the power of things, the valid cognition and the object to be measured of the worldly convention that is not analyzed in terminology.