Tibetan
་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་མཐུན་པར་སྣང་ངོ་། །དབུ་མ་རྒྱན་གྱི་དཀའ་འགྲེལ་ལས་ཀྱང༌། འོ་ན་ཇི་ལྟར་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་སྙམ་པ་ལ་ཡང་དག་པར་ན་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཡང་དག་ པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲས་ནི་དངོས་པོའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཞུགས་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་བྱ་སྟེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་དཔྱད་ན་སྟོང་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །འདིས་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་དང་དོན་དམ་པར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་བཤད་དོ། །ཡང་ན་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་ཁོ་ན་ཡང་དག་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲར་བརྗོད་དེ། དེའི་དམིགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དག་པའི་ཤེས་པའི་བསམ་པའི་དབང་གིས་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡིན་གྱི། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཤེས་པའི་དབང་གིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཞེས་གསུངས་ཏེ། རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་ཡང་དག་པ་སོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་སྦྱོར་བ་ནི། ཤེས་རབ་སྒྲོན་མེ་དང༌། རྟོག་གེ་འབར་བ་གཉིས་སུ་ཡང་མང་དུ་གསུངས་ལ། ཁྱད་པར་དུ་རབ་བྱེད་བཅོ་ལྔ་པའི་འགྲེལ་པ་ཤེས་རབ་སྒྲོན་མེ་ལས། འདིར་ཡང་གལ་ཏེ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཡིན་ན་ནི་ཇི་ལྟར་དངོས་པོ་ཡིན། ཇི་སྟེ་དངོས་པོ་ཡིན་ན་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་མ་ཡིན་པས་དམ་བཅས་པ་ལ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་དོན་དེ་ལ་སྐུར་པ་བཏབ་པའི་སྐྱོན་ཡོད་དོ། །ཞེས་དངོས་པོ་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དོ་ཞེས་དམ་བཅས་པ་ལ་རང་གི་ཚིག་དང་འགལ་བའི་སྐྱོན་ཡོད་པར་བརྩད་པའི་ལན་དུ། དེ་ཉིད་ལས། དོན་དམ་པར་དངོས་པོ་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་ནས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་དམ་མ་བཅས་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་དམ་བཅས་པའི་དོན་ལ་སྐུར་པ་མ་བཏབ་པས་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པས་འདི་ལ་སྐྱོན་མེད་དོ། །ཞེས་དངོས་པོ་རྣམས་དོན་དམ་པར་ ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་འདོད་པས། སྐུར་པ་མ་བཏབ་པར་བཞེད་པའི་ཕྱིར་ན། ཐ་སྙད་དུ་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ན་སྐུར་འདེབས་སུ་བཞེད་པར་གསལ་ལོ། །ཡང་དེ་ཉིད་ལས། དོན་དམ་པར་ནང་གི་དངོས་པོ་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དེ་བྱས་པའི་ཕྱིར་དང༌། བརྗོད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་བརྟེན་པ་ཉིད་ལ་བལྟོས་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་སྒྱུ་མ་མཁན་གྱིས་སྤྲུལ་པའི་མི་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་རང་བཞིན་འགོག་པ་ལ་དོན་དམ་པའི་ཁྱད་པར་ངེས་པར་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་དོན་དམ་པར་མེད་ཅེས་པའི་དོན་ནི། ཡིན་ཚུལ་ལ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཚུལ་བཞིན་དུ་དཔྱོད་པའི་རིགས་པས་རྣམ་པར་དཔྱ
Chinese
也与“成为……”之说相符。在《中观庄严论》的难解疏中也说：如果有人认为如何才是无自性呢？对此，则说了“真实地”。“真实”一词，是指以事物的力量进入，通过随后的推断所能了解的，即是真如的体性。如果以真如来分析，那就是“空”这个词的含义。这解释了“真如”和“胜义”等等。或者说，只有真实的智慧才能被称为“真实”等等，因为它是这些的对境。以真实智慧的意念，才是无自性，而不是以世俗智慧的意念，这是它的含义。如是说。对于无自性施加真实等等的差别，在《智慧灯论》和《正理之焰》中也多有阐述。特别是第十五品的解释《智慧灯论》中说：如果本体不存在，那怎么会是事物呢？如果说是事物，那就不是无自性，因此对于所立誓的，就有了以其自身否定该意义的过失。这样，对于立誓说诸法无自性，提出了与其自身之语相违的过失的回答是：该论中说：因为在胜义中，事物被承认为具有自性，而不是立誓为无自性。因此，对于所立誓的意义没有否定，所以没有不能成立理由的过失。因此，这没有过失。因为认为诸法在胜义中是无自性的，所以没有否定。显然，如果在名言中，以自己的体性成立的无自性，则被认为是诽谤。又在该论中说：在胜义中，内在的事物是无自性的，因为是所作的，并且依赖于所依的特殊言说。例如魔术师所变现的人等等。因此，为了遮止自性，必定要施加胜义的差别。其中，胜义中无的意思是：对于存在的状态，以如实存在的状态进行分析的道理来分析。
English
It also seems to be in accordance with the saying "to become...". In the difficult commentary of Madhyamaka Ornament, it is also said: If someone thinks, how is it that there is no self-nature? To this, it is said "truly". The word "true" refers to the nature of Suchness, which can be understood by the force of things entering and then inferred. If analyzed by Suchness, it is the meaning of the word "emptiness". This explains "Suchness" and "ultimate truth" and so on. Or, only true wisdom can be called "true" and so on, because it is the object of these. It is by the intention of true wisdom that there is no self-nature, but not by the intention of conventional wisdom, that is its meaning. It is said that applying the distinction of truth and so on to no self-nature is also often explained in the Lamp of Wisdom and the Blaze of Reasoning. In particular, the commentary on the fifteenth chapter, Lamp of Wisdom, says: Here, if the essence does not exist, then how can it be a thing? If it is a thing, then it is not without essence, so there is the fault of denying that meaning by itself to what is vowed. In this way, the answer to the fault of contradicting one's own words for vowing that all things are without essence is: It is said in the same treatise: Because in the ultimate sense, things are acknowledged to have essence, and not vowed to be without essence. Therefore, there is no denial of the meaning of what is vowed, so there is no fault of not establishing the reason. Therefore, there is no fault in this. Because it is thought that all things are without essence in the ultimate sense, there is no denial. It is clear that if in name, no self-nature established by its own nature is considered slander. Again, in the same treatise it says: In the ultimate sense, inner things are without essence, because they are made, and because they depend on the special expression of the dependent. For example, a person transformed by a magician and so on. Therefore, in order to prevent self-nature, it is necessary to apply the distinction of ultimate truth. Among them, the meaning of non-existence in the ultimate sense is: For the state of existence, analyze with the reason of analyzing in the state of being as it is.
Tibetan
ད་ན་དེས་ཡོད་པར་མ་གྲུབ་པ་ལ་བྱེད་པ་ནི་སློབ་དཔོན་འདི་ཐམས་ཅད་མཐུན་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་སློབ་དཔོན་འདིའི་གཞུང་རྣམས་སུའང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་དཔྱད་པ་མ་བཅུག་པར་ཞེས་ཀུན་རྫོབ་འཇོག་པ་ན་དེ་ལྟར་གསུངས་ལ། རང་བཞིན་འགོག་པའི་ཚེ་རིགས་པས་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་ན་མེད་དེ་ཞེས་གསུངས་པ་མང་བས་ན་དེ་དག་དང་སྔ་མ་རྣམས་འདྲའོ། །འོན་ཀྱང་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པ་ལ་ཡིན་ཚུལ་དཔྱོད་པའི་རིགས་པས་དཔྱད་བཟོད་དུ་ཁས་ལེན་དགོས་མི་དགོས་མི་མཐུན་ཏེ། སློབ་དཔོན་འདི་གཉིས་ཀྱིས་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་དཔྱོད་པའི་རིགས་པས་དཔྱད་བཟོད་ཀྱིས་ཁྱབ་པས་ན། དོན་དམ་དུ་གྲུབ་པས་ཀྱང་ཁྱབ་པར་བཞེད་དེ་སྔར་མང་དུ་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །དགག་བྱ་འགོག་པ་དེ་ཐལ་རང་གང་གིས་བྱེད་པ་ལ་གཉིས། ཐལ་རང་གི་དོན་ངོས་གཟུང་བ་དང༌། དེ་གཉིས་སུའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་ལྟ་བ་རྒྱུད་ལ་བསྐྱེད་པའོ། །དང་པོ་ནི། སློབ་ དཔོན་སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་ཀྱི་འགྲེལ་པར། ཐལ་འགྱུར་དང་རང་རྒྱུད་གཉིས་སུ་ཕྱེ་ནས་ཐལ་འགྱུར་མཛད་པའི་གསལ་ཁ་ནི་མེད་ལ། འོན་ཀྱང༌། བདག་ལས་མ་ཡིན་གཞན་ལས་མིན། །གཉིས་ལས་མ་ཡིན་རྒྱུ་མེད་མིན། །དངོས་པོ་གང་དག་གང་ན་ཡང༌། །སྐྱེ་བ་ནམ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་པའི་འགྲེལ་པ་མཛད་པ་ན་གཞན་ལུགས་ལ་གནོད་བྱེད་བརྗོད་པའི་སྒོ་ནས་སྐྱེ་བ་བཞི་དགག་པ་མཛད་དོ། །དེ་ལ་སློབ་དཔོན་ལེགས་ལྡན་འབྱེད་ཀྱིས། རང་ཕྱོགས་བསྒྲུབ་པ་དང་གཞན་ཕྱོགས་སུན་འབྱིན་པ་གང་གི་ཡང་ནུས་པ་མེད་པའི་སྐྱོན་བཀོད་ནས་སུན་ཕྱུང་ངོ་། །དེ་ལྟ་བུའི་སྐྱོན་དེ་སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་ཀྱི་ལུགས་ལ་མི་འཇུག་པའི་རྒྱུ་མཚན་རྒྱས་པར་འགྲེལ་པ་ན། སློབ་དཔོན་ཟླ་བ་གྲགས་པས། ཕ་རོལ་པོ་ལ་དབུ་མ་པས་དབུ་མའི་ལྟ་བ་རྒྱུད་ལ་བསྐྱེད་པའི་ཐབས་སུ་ཐལ་འགྱུར་བྱ་དགོས་ཀྱི་རང་རྒྱུད་མི་འཐད་དོ། །ཞེས་དགག་པ་མཛད་ནས་ཐལ་འགྱུར་གྱི་ཕྱོགས་གསལ་བར་མཛད་དོ། །དེ་འདྲ་བའི་ཐལ་རང་གཉིས་ཀྱི་འཇོག་ཚུལ་ལ་གཉིས། གཞན་ལུགས་དགག་པ་དང༌། རང་གི་ལུགས་བཞག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། འདོད་པ་བརྗོད་པ་དང༌། དེ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཐལ་འགྱུར་དང་རང་རྒྱུད་ལ་འཇོག་ཚུལ་དུ་མ་ཞིག་སྣང་མོད། འོན་ཀྱང་དེ་དག་ཐམས་ཅད་སུ་ཞིག་གིས་བཤད་པར་ནུས། དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་ལས་འགའ་ཞིག་བརྗོད་པར་བྱའོ། །འདི་ལ་ཛཱ་ཡ་ཨ་ནནྟ་ནི་འདི་ལྟར་སྨྲ་སྟེ། འཇུག་པའི་འགྲེལ་བཤད་ལས། དེ་ལ་འགའ་ཞིག་ན་རེ། གལ་ཏེ་ཐལ་འགྱུར་གཏན་
Chinese
那么，对于以不存在而成立这一点，这位导师们都是一致的。因此，这位导师的论著中也说，在安立世俗时，不加入与真如见相符的观察，而在遮止自性时，以理智进行辨析时则不存在，这样说了很多，所以这些和之前的那些是相似的。然而，对于以自性成立这一点，以辨别是否合理的理智进行观察是否可以容忍，这一点是不一致的。这两位导师认为，以自性而成立的，必定可以通过以真如进行观察的理智来容忍，因此，他们也认为必定可以通过胜义而成立，就像之前多次说的那样。对于所破的遮止，是通过他宗和自宗的哪一种方式来进行的，这方面有两点：一是确定他宗和自宗的意义，二是这二者跟随谁而将见解在相续中生起。第一点是：导师佛护的注释中，分为了他宗和自宗两种，虽然没有明确说明是造他宗，但是，在注释“非从自生亦非从他，非从俱生亦非无因，事物何处于何时，皆无有生”时，通过陈述对其他宗派的损害，而遮止了四生。对此，导师善护说，安立了既不能成立自方，也不能驳倒他方的过失，从而进行了驳斥。为了详细解释这种过失不适用于佛护宗派的原因，导师月称说，对于其他宗派，中观派必须通过他宗来在相续中生起中观的见解，自宗是不合理的。这样进行了遮破，从而明确了他宗的立场。对于这种他宗和自宗的安立方式，有两点：一是遮破其他宗派，二是安立自己的宗派。第一点又分为两点：一是陈述观点，二是驳斥观点。第一点是：对于他宗和自宗的安立方式，似乎有很多种，然而，谁能够全部说出来呢？因此，将要说其中的一些。对此，扎亚阿难达是这样说的：在入行论的注释中，有些人说，如果他宗
English
Now, regarding the point that it is established by not existing, these teachers are all in agreement. Therefore, in the treatises of this teacher, it is also said that when establishing the conventional, one does not include an examination that is in accordance with the view of suchness, and when refuting self-nature, it is said that it does not exist when analyzed with reason, and there are many such statements, so these are similar to the previous ones. However, there is disagreement as to whether it is necessary to accept that it can be tolerated by reason that examines the manner of being established by its own nature. These two teachers believe that what is established by its own nature must be tolerated by reason that examines suchness, therefore, they also believe that it must be established by ultimate truth, as has been said many times before. There are two aspects to the refutation of what is to be refuted: one is to identify the meaning of the other's position and one's own position, and the other is to follow which of the two to generate the view in the mindstream. The first point is: In the commentary of the teacher Buddhapālita, the other's position and one's own position are divided into two, although there is no clear statement that he is making the other's position, but when commenting on "Not from self, not from other, not from both, not without cause, nowhere, at no time, is there ever birth of things," he refutes the four births by stating the harm to other schools. To this, the teacher Śīlabhadra said that he refuted by stating the fault of not being able to establish one's own position or refute the other's position. In order to explain in detail the reason why such a fault does not apply to the Buddhapālita school, the teacher Candrakīrti said that for other schools, the Madhyamika must use the other's position as a means to generate the Madhyamika view in the mindstream, and one's own position is not appropriate. In this way, he refuted and clarified the position of the other's position. There are two ways to establish such other's and one's own positions: one is to refute other schools, and the other is to establish one's own school. The first point is divided into two points: one is to state the view, and the other is to refute the view. The first point is: There seem to be many ways to establish the other's position and one's own position, but who can say all of them? Therefore, some of them will be said. To this, Jāya Ānanta says: In the commentary on the Entering the Middle Way, some say that if the other's position is