Tibetan
ཚིགས་སུ་འདོད་ན་དེ་ཚད་མས་གྲུབ་པ་ཡིན་ནམ་འོན་ཏེ་ མ་གྲུབ་པ་ཡིན། དེ་ལ་གལ་ཏེ་ཕྱོགས་དང་པོ་ལྟར་ན་དེའི་ཚེ་གཉིས་ཀ་ལའང་གྲུབ་པ་ཡིན་པས་གཞན་གྱིས་ཁས་བླངས་པ་ཞེས་ཇི་ལྟར་བརྗོད། ཕྱོགས་གཉིས་པ་ལྟར་ན་གཞན་གྱིས་ཁས་ལེན་པར་མི་འོས་པ་ཉིད་ཡིན་པས་གཞན་གྱིས་ཁས་བླངས་པ་ཞེས་ཇི་ལྟར་བརྗོད་ཅེ་ན། དེ་ལ་ལན་ནི། ཚད་མས་གྲུབ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་གཉིས་ཀ་ལ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་དེ་ཉིད་ཁོ་བོས་མི་ཤེས་ཏེ། འདི་ལྟར་རྒོལ་བས་སྒྲུབ་བྱེད་བཀོད་པའི་དུས་ན་གང་གཏན་ཚིགས་འགོད་པ་དེ་ལ་ཚད་མས་གྲུབ་པ་ཡིན་ཀྱང་གཞན་ལ་ཚད་མས་གྲུབ་པར་དེས་ཇི་ལྟར་ཤེས་ཏེ། གཞན་གྱི་སེམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་ཉིད་ལའང་ཚད་མས་གྲུབ་པར་ཇི་ལྟར་ཤེས་ཏེ། འཁྲུལ་བའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་དུས་རིང་པོ་ནས་བཟུང་བའི་ཕྱིར་བསླུ་བ༌སྲིད་པས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་རྒོལ་བ་དང་ཕྱིར་རྒོལ་བ་དག་གིས་ཚད་མ་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཁས་ལེན་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་གཞན་གྱིས་ཁས་བླངས་པའི་སྒོ་ནས་གཞན་གྱི་ཕྱོགས་སུན་འབྱིན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། ཕྱི་རྒོལ་ལ་རྟགས་ཚད་མས་གྲུབ་མ་གྲུབ་སྔ་རྒོལ་གྱིས་མི་ཤེས་ཏེ། དེའི་བསམ་པ་ནི་སྔ་རྒོལ་གྱི་ཚད་མ་གཉིས་ཀྱིས་མི་འགྲུབ་པས་སོ། །རང་གིས་ཀྱང་རྟགས་ཚད་མས་གྲུབ་པར་མི་ཤེས་ཏེ། རང་གིས་ཚད་མས་གྲུབ་པར་ཐག་བཅད་ཀྱང་བསླུ་བ་སྲིད་པས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་གཉིས་ཀ་ལ་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་རྟགས་མེད་པས་ཚད་མར་ཁས་བླངས་པ་ལ་ཐུག་པས་ན་ཚད་མས་མ་གྲུབ་ཀྱང་ཁས་བླངས་པའི་སྒོ་ནས་སུན་ འབྱིན་འཐད་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་འཆད་དོ། །ཡང་དེ་ཉིད་ལས་གཞན་ཡང་རང་རྒྱུད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་གལ་ཏེ་གཏན་ཚིགས་དང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དག་ལ་ཚད་མས་ཁྱབ་པ་གྲུབ་ན་དེའི་ཚེ་རང་རྒྱུད་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ལ། འོན་ཀྱང་ཁྱབ་པ་མ་གྲུབ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཁྱབ་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་ནི་མངོན་སུམ་མམ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་མངོན་སུམ་གྱིས་ཁྱབ་པ་མི་འགྲུབ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཚང་མང་དུ་མངོན་སུམ་དང་མི་དམིགས་པ་དག་གིས་མེ་དང་དུ་བ་དག་ལ་འདི་ཡོད་ན་འདི་ཡོད་ལ་འདི་མེད་ན་འདི་མེད་དོ་ཞེས་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་རྟོགས་ཀྱི། ཡུལ་ཐམས་ཅད་ན་ཡོད་པ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་ཡུལ་ངེས་པ་ཅན་ཡིན་པས་སོ། །འདི་ལྟར་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཡུལ་ནི་ཐམས་ཅད་མ་ཡིན་ཏེ
Chinese
如果想要辩论，那么辩论所依据的理由是通过量成立的，还是没有成立的呢？对此，如果按照第一种情况，那么对双方来说都是成立的，那又怎么能说是被他人承认的呢？如果按照第二种情况，那根本不应该被他人承认，又怎么能说是被他人承认的呢？对此的回答是：凡是通过量成立的，对双方来说都是成立的。我不太明白这句话的意思，因为当辩论者提出论证的时候，他所提出的理由虽然通过量成立，但他怎么知道这个理由对他人来说也是通过量成立的呢？因为他人的心识差别不是现量和比量的对境。自己又怎么知道是通过量成立的呢？因为受到迷惑的原因，长期以来都可能被欺骗。因此，辩论者和反驳者都是凭借着共同承认的量来承认事物的自性的。所以说，是通过他人承认的方式来驳倒他人的观点。反驳者是否通过量成立，辩论者是不知道的，因为反驳者的想法是辩论者的两种量都无法成立的。自己也不知道理由是否通过量成立，因为自己虽然确定是通过量成立的，但仍然有可能被欺骗。因此，双方都没有通过量成立的理由，最终只能依靠共同承认的量，所以即使没有通过量成立，也可以通过承认的方式来进行驳倒。这就是解释。另外，关于自续因的方面，如果理由和所要证明的事物通过量而普遍成立，那么自续就会成为能成立的。然而，普遍成立并没有成立，因为证明普遍成立的量是现量或者比量。首先，现量无法成立普遍成立，因为在人群中，通过现量和不现见，可以了解到火和烟之间“有这个就有那个，没有这个就没有那个”的无则不生的关系，但并不是在所有地方都能了解到。比量也无法成立，因为它也是有确定场所的。因为比量的对境并不是所有地方。
English
If one wishes to debate, is the reason on which the debate is based established through valid cognition, or is it not established? Regarding this, if it is according to the first case, then it is established for both parties, so how can it be said to be admitted by others? If it is according to the second case, then it should not be admitted by others at all, so how can it be said to be admitted by others? The answer to this is: whatever is established through valid cognition is established for both parties. I don't quite understand the meaning of this statement, because when the debater presents the argument, although the reason he presents is established through valid cognition, how does he know that this reason is also established through valid cognition for others? Because the differences in others' minds are not the objects of direct perception and inference. How does one know that it is established through valid cognition for oneself? Because due to the cause of delusion, one may have been deceived for a long time. Therefore, both the debater and the refuter acknowledge the nature of things by the power of the valid cognition that they both acknowledge. Therefore, it is said that one refutes the views of others through the way of others' admission. The debater does not know whether the reason is established through valid cognition for the refuter, because the refuter's idea is that the debater's two valid cognitions cannot be established. One does not know whether the reason is established through valid cognition for oneself either, because even if one determines that it is established through valid cognition, one may still be deceived. Therefore, since neither party has a reason established through valid cognition, one ultimately has to rely on the valid cognition that they both acknowledge, so even if it is not established through valid cognition, it is still appropriate to refute through the way of admission. This is the explanation. Furthermore, regarding the aspect of the autonomous reason, if the reason and the object to be proven are universally established through valid cognition, then the autonomous consequence will become the establisher. However, universal establishment is not established, because the valid cognition that establishes universal establishment is either direct perception or inference. First of all, direct perception cannot establish universal establishment, because among the crowd, through direct perception and non-perception, one can understand the relationship of "if this exists, then that exists, and if this does not exist, then that does not exist" between fire and smoke, but not in all places. Inference cannot establish it either, because it also has a definite place. Because the object of inference is not all places.
Tibetan
། གང་གི་ཕྱིར་གང་ན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་བའི་རྟགས་ཡོད་པ་དེ་ཁོ་ནར་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་ཤེས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་གྱི། ཡུལ་དང་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་འཇིག་རྟེན་པའི་ཁས་བླངས་པ་ཙམ་གྱི་སྒོ་ནས་ཁྱབ་པ་གྲུབ་པ་ཡིན་གྱི། ཚད་མས་ནི་མ་ཡིན་པས་ཐལ་འགྱུར་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་གཞན་གྱི་ཕྱོགས་སུན་འབྱིན་པ་ཇི་ལྟར་མི་རིགས་ཞེས་པའོ། །ཞེས་དུ་བ་ཡོད་པ་ལ་མེ་ཡོད་པ་དང༌། བྱས་པ་ལ་མི་རྟག༌པས་ཁྱབ་པ་ཚད་མས་གྲུབ་ན་རང་རྒྱུད་འཐད་ཀྱང་མི་འགྲུབ་སྟེ། ཚད་མས་འགྲུབ་ན་ནི་ཡུལ་དུས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དུ་བ་དང་བྱས་པ་ལ་མེ་ཡོད་པ་དང་མི་རྟག་པས་ཁྱབ་པ་གྲུབ་དགོས་པ་ལ། ཁྱབ་པ་བསྒྲུབ་པའི་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་དཔག་གིས་ ཚང་མང་དང་བུམ་པའི་སྟེང་ཙམ་དུ་འགྲུབ་པས་ན་ཉི་ཚེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཁྱབ་པའང་ཁས་བླངས་པ་ཙམ་གྱིས་འགྲུབ་དགོས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། འདིས་ནི་ཚུལ་གསུམ་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་རྟགས་ཀྱིས་བྱེད་ན་རང་རྒྱུད་དང༌། ཚུལ་གསུམ་ཁས་བླངས་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ་ཙམ་གྱིས་བྱེད་ན་ཐལ་འགྱུར་དུ་འདོད་པར་སྣང་ངོ་། །པཎྜི་ཏ་དེའི་སློབ་མ་ལོ་ཙཱ་བ་དག་ཀྱང་འདི་སྐད་དུ། དབུ་མ་པ་ལ་གཞན་གྱི་འདོད་པ་འགོག་པ་ཙམ་མ་གཏོགས་པའི་རང་གི་དམ་བཅའ་བ་མེད་ཅིང་། ཆོས་ཅན་ལ་སོགས་པ་གཉིས་ཀ་ལ་གྲགས་པའི་ཐུན་མོང་བ་མ་གྲུབ་པས་རང་རྒྱུད་མི་འཐད་དོ། །རིགས་པས་རྣམ་པར་དཔྱད་པའི་འབྲས་བུ་ཡང་གཞན་གྱི་གྲུབ་མཐའ་འདོར་བ་ཙམ་ཞིག་ཡིན་ལ། དེ་ལས་གཞན་པའི་རང་འདོད་མེད་པས། རང་རྒྱུད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བརྗོད་པར་མི་བྱའོ། །དེས་ན་ཐལ་འགྱུར་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། དེ་ལའང་བསྒྲུབ་པའི་ཐལ་འགྱུར་ནི་རང་རྒྱུད་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པས་སུན་འབྱིན་གྱི་ཐལ་བ་ཁོ་ནའོ། །འདི་ཡང་རྟགས་དང་ཁྱབ་པ་གཉིས་ཁས་བླངས་པའམ་ཁས་བླངས་པའི་མཐར་ཐུག་པའི་ཐལ་བ་ཡིན་པས་ཡང་དག་པའི་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་བརྟེན་ནས་གཞན་གྱི་ཁས་ལེན་ནམ་སྤྲོས་པ་གཅོད་པ་ནི་བཞིའི་སྒོ་ནས་བྱེད་དེ། དེ་ལ་འགལ་བ་བརྗོད་པའི་ཐལ་འགྱུར་ནི། ཕ་རོལ་པོ་སྐྱེ་བ་དོན་བཅས་དང་ཐུག་བཅས་སུ་འདོད་ཅིང་བདག་སྐྱེ་འདོད་པ་ལ་བདག་ལས་སྐྱེ་ན་ཡོད་པ་སྐྱེ་བས་སྐྱེ་བ་དོན་མེད་དང་ཐུག་མེད་དུ་འགྱུར་བས་དོན་བཅས་དང་ཐུག་བཅས་འདོད་པ་མི་རིགས་ལ། དེར་འདོད་ན་བདག་ལས་སྐྱེ་བ་འདོད་པ་མི་རིགས་སོ། ། ཞེས་འགལ་འདུ་བརྗོད་པ་ན་ཕ་རོལ་པོས་དེར་ཤེས་ནས་གྲུབ་མཐའ་འདོར་བ་ཙམ་གྱི་འབྲས་བུ་ཅན་ནོ། །གཞན་གྲགས་ཀྱི་རྗེས་
Chinese
因此，只有在与所要证明的事物相关的标志存在的地方，才会产生诸如无常之类的知识。不是在所有时间和地点。因此，普遍性是通过世俗的承诺来建立的，而不是通过量。那么，通过归谬法的论证来驳斥他人的观点怎么会不合理呢？如果通过量来证明烟的存在与火的存在以及有为法与无常的普遍性相关，那么自续论证是合理的，但这是不可能的。如果通过量来证明，那么在所有时间和地点，烟和有为法都必须与火的存在和无常相关。然而，通过直接感知和推论来证明普遍性，只能在厨房和水罐上证明，因此是有限的。因此，据说普遍性也必须通过承诺来建立。这表明，如果通过量来证明三相标志，那就是自续论证；如果仅仅通过承诺来达到三相标志的最终目的，那就是归谬论证。那位班智达的弟子译师们也这样说：中观派除了驳斥他人的观点之外，没有自己的承诺。由于法和非法在两者中都不被认为是共同的，所以自续论证是不合理的。通过理性分析的结果也仅仅是放弃他人的观点。除此之外，没有自己的观点。因此，不应该以任何方式陈述自续论证。因此，只有归谬论证。即使在那里面，证明的归谬论证也仅仅是通过自续论证的最终目的来驳斥的谬误。这也是因为标志和普遍性两者都是承诺或承诺的最终目的的谬误，所以不是正确的量。依赖于此，通过四种方式来切断他人的承诺或扩展。其中，陈述矛盾的归谬论证是：对方认为出生是有意义的和有接触的，并且想要自我产生。如果自我产生，那么存在的事物会产生，因此出生变得没有意义和没有接触，因此不应该想要有意义和有接触。如果想要那样，那么不应该想要自我产生。 这样，当陈述矛盾时，对方会意识到这一点，并且仅仅具有放弃观点的结果。其他著名的追随者
English
Therefore, it is only where the sign related to what is to be proven exists that knowledge such as impermanence arises. Not in all times and places. Therefore, universality is established through worldly commitment, not through valid cognition. So how is it unreasonable to refute the other's position with a reductio ad absurdum argument? If the pervasion of smoke being present with fire and something made being pervaded by impermanence is proven by valid cognition, then the autonomous syllogism would be reasonable, but it is not established. If it were established by valid cognition, then in all times and places, smoke and something made would have to be pervaded by fire and impermanence. However, since the direct perception and inference that prove pervasion are established only in the kitchen and on top of a pot, it is limited. Therefore, it is said that pervasion must also be established by mere acceptance. This seems to indicate that if one uses a sign whose three aspects are established by valid cognition, it is an autonomous syllogism, and if one uses only the ultimate limit of the three aspects being accepted, it is a consequence. The translator students of that Pandit also said this: Madhyamikas have no commitment of their own other than refuting the views of others. Since the subject and so forth are not established as common to both, the autonomous syllogism is not reasonable. The result of analyzing with reasoning is also just abandoning the tenets of others. Since there is no self-assertion other than that, the autonomous syllogism should not be stated in any way. Therefore, it is only a consequence. Even in that, the consequence of proof is only the fallacy of refutation because it is the ultimate limit of the autonomous system. This also is not a valid cognition because the sign and the pervasion are both fallacies of acceptance or the ultimate limit of acceptance. Relying on this, cutting off the acceptance or proliferation of others is done in four ways. Among them, the consequence of stating a contradiction is: the opponent believes that birth is meaningful and has contact, and wants self-generation. If self-generation occurs, then what exists is born, so birth becomes meaningless and without contact, so it is not reasonable to want meaningful and contact. If you want that, then you should not want self-generation. Thus, when a contradiction is stated, the other party realizes it and has only the result of abandoning the tenets. Other famous followers