Tibetan
སུ་སྨྲ། གལ་ཏེ་མེད་ན་ནི་ཅིའི་དོན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ལམ་སྒོམ་པར་འགྱུར་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ཆོས་ཉིད་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་དེ་ལྟར་དཀའ་བ་བརྒྱ་ཕྲག་རྩོམ་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་མདོའི་ཤེས་བྱེད་དང་བཅས་པས་བསྒྲུབས་སོ། །འོ་ན་སྔར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་རང་བཞིན་གྲུབ་པ་མ་བཀག་གམ་སྙམ་ན། ནང་གི་བློས་བཏགས་པ་མིན་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་ནི་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་ལན་དུ་མར་མ་སྨྲས་སམ། དེས་ན་དེ་འདྲ་བའི་རང་བཞིན་དུ་ནི་ཆོས་གཞན་རྣམས་ལྟ་ཅི་སྨོས། ཆོས་ཉིད་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་དེ་ཡང་གྲུབ་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དེ། ཚིག་གསལ་ལས། དུས་གསུམ་དུའང་མེ་ལ་མི་འཁྲུལ་བ་གཉུག་མའི་ངོ་བོ་མ་བཅོས་པ་གང་ཞིག་སྔར་མ་བྱུང་བ་ལས་ཕྱིས་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་པ་གང་ཞིག་ཆུའི་ཚ་བའམ་ཚུ་རོལ་དང་ཕ་རོལ་ལམ་རིང་པོ་དང་ཐུང་ངུ་ལྟར་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལ་བལྟོས་པ་དང་བཅས་པར་མ་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་རང་ བཞིན་ཡིན་པར་བརྗོད་དོ། །ཅི་མེའི་རང་གི་ངོ་བོ་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་དེ་ཡོད་དམ་ཞེ་ན། དེ་ནི་རང་གི་ངོ་བོས་ཡོད་པའང་མ་ཡིན་ལ་མེད་པའང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་ཉན་པ་པོ་རྣམས་ཀྱི་སྐྲག་པ་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྒྲོ་བཏགས་ནས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དེ་ཡོད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཞེས་རང་བཞིན་དེ་ཡང་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པ་བཀག་ནས་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པར་གསུངས་སོ། །གལ་ཏེ་ཉན་པ་པོའི་སྐྲག་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར་དུ་སྒྲོ་བཏགས་ནས་བསྟན་པར་གསུངས་པས་ཡོད་པར་མི་བཞེད་དོ་སྙམ་ན། དེ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དགོས་པ་དེའི་ཕྱིར་དུ་བཏགས་ནས་གསུངས་པ་ནི་ཆོས་གཞན་རྣམས་ཀྱང་ཡིན་པས་དེ་དག་ཀྱང་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །གོང་དུ་དྲངས་པ་ལྟར་དོན་དེ་མེད་ན་ཚངས་སྤྱོད་དོན་མེད་དུ་ཐལ་བའི་གནོད་པ་བརྗོད་ནས་བསྒྲུབས་ཤིང༌། ཡང་འཇུག་འགྲེལ་ལས། རང་བཞིན་འདི་ནི་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི། གཞན་ཡང་དོན་འདི་ཁས་ལེན་དུ་གཞུག་པར་ནུས་པས་རང་བཞིན་འདི་ནི་གཉིས་ཀ་ལ་གྲུབ་པ་ཉིད་དུའང་རྣམ་པར་བཞག་གོ །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དུ་ན་དབུ་མ་པའི་ལུགས་ལ་གྲོལ་བ་ཐོབ་པ་མི་སྲིད་པར་འདོད་དགོས་ཏེ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པ་ནི་མྱང་འདས་དེ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ལ། མྱང་འདས་དེ་ཡང་འགོག་པའི་བདེན་པར་བཤད་ཅིང་། དེ་ཡང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང་། དོན་དམ་
Chinese
誰說的？如果沒有，那麼菩薩們為了什麼緣故要修持波羅蜜多的道呢？為了證悟法性，菩薩們才會如此辛勤地努力啊。這是用經部的論證和依據來證成的。那麼，之前不是已經遮止了一切法有自性成立嗎？對於不是由內在心識所安立的法，我們不是多次回答說，以自體成立的自性，連微塵許也沒有嗎？因此，對於那樣的自性，其他的法就更不用說了。法性勝義諦也沒有絲毫的成立。明句論中說：無論在過去、現在、未來三時中，對於火不會錯亂，未經改造的本來面目，不是從未生起而後才生起的，不像水的熱度、此岸和彼岸、長和短那樣，不是依賴於因和緣的，那才是被稱為自性。難道火的自體有那樣的狀態嗎？如果有的話，那既不是以自體而有，也不是沒有。雖然是這樣，但為了消除聽者的恐懼，就假立安立，在世俗諦中說它存在。這樣，自性也是遮止了以自體成立，而在名言中存在的。如果認為，因為說是為了消除聽者的恐懼而假立安立，所以不認為它存在，那是不合理的。因為為了那個目的而假立安立的，其他的法也是如此，所以那些也將變成不存在了。如前所引，如果那個意義不存在，就會有梵行變得無意義的過失，這是已經說過的。入中論釋中也說：這個自性不僅僅是論師所承許的，而且因為能夠使他人也接受這個意義，所以這個自性也被安立為在兩者（自宗和他宗）中都成立。否則，就必須認為中觀宗的宗義不可能獲得解脫。因為獲得涅槃就是現證涅槃，而涅槃也被說是滅諦，那也是勝義諦的緣故，勝義
English
Who says? If it doesn't exist, then for what reason would Bodhisattvas cultivate the path of the perfections? It is for the sake of realizing the nature of reality that Bodhisattvas exert themselves with such diligence. This is proven with the scriptural authority and its basis. Now, haven't we previously refuted the inherent existence of all phenomena? Regarding phenomena that are not established by internal consciousness, haven't we repeatedly answered that there isn't even a particle of inherent existence established by its own entity? Therefore, what need is there to mention other phenomena regarding such a nature? Even the ultimate truth of reality has no establishment whatsoever. The Clear Words states: That which, in all three times, is not mistaken for fire, the unaltered original nature, that which is not something that arises later from something that did not previously exist, that which is not dependent on causes and conditions like the heat of water, this shore and that shore, or long and short, that is said to be inherent nature. Does the inherent entity of fire have such a state? If it does, then it is neither existent by its own entity nor non-existent. Although it is so, in order to dispel the fear of the listeners, it is nominally established, and in conventional truth, it is said to exist. Thus, inherent nature is also denied as being established by its own entity, and it is said to exist nominally. If it is thought that because it is said to be nominally established to dispel the fear of the listeners, it is not considered to exist, that is not reasonable. Because other phenomena are also nominally established for that purpose, those would also become non-existent. As quoted above, if that meaning does not exist, there would be the fault of celibacy becoming meaningless, which has already been stated. The commentary on Entering the Middle Way also states: This inherent nature is not only accepted by the teacher, but also because it can make others accept this meaning, this inherent nature is also established as being established in both (one's own and others' tenets). Otherwise, one would have to believe that it is impossible to attain liberation in the Madhyamaka system. Because attaining Nirvana is the direct realization of Nirvana, and Nirvana is also said to be the truth of cessation, and that is also the ultimate truth, the ultimate
Tibetan
པའི་བདེན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མྱང་འདས་ ཐོབ་པའི་ཚེ་ནི་དོན་དམ་པ་འགོག་པའི་བདེན་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་དགོས་པར་རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པའི་འགྲེལ་པར་འབད་པ་དུ་མས་བསྒྲུབས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་མིག་ལ་སོགས་པའི་འདུས་བྱས་འདི་དག་ནི་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་དུའང་མ་གྲུབ་ལ། ཆོས་ཉིད་ལ་རང་བཞིན་དུ་བཞག་པ་དེར་ཡང་མ་གྲུབ་པས་རང་བཞིན་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པ་དང་། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ནི་ཆོས་ཉིད་ལ་རང་བཞིན་དུ་བཞག་པ་དེར་གྲུབ་ཀྱང་། རང་བཞིན་དེར་འཇོག་བྱེད་བཅོས་མ་མིན་པ་དང༌གཞན་ལ་མི་ལྟོས་པ་ནི་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་དེར་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པས་ཐ་སྙད་དུ་གྲུབ་པ་ཙམ་མོ། །བཅོས་མ་ནི་སྔར་མེད་གསར་དུ་འབྱུང་བའི་བྱས་པ་དང་། གཞན་ལ་བལྟོས་པ་ནི་རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་བལྟོས་པའོ། །གཟུགས་སོགས་རྣམས་རང་བཞིན་གཉིས་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པས། ཆོས་ཉིད་ལ་རང་བཞིན་དུ་བྱས་པའི་རང་བཞིན་དེ་བལྟ་བའི་ཕྱིར་དུ་ལམ་བསྒོམ་པས་ན་ཚངས་སྤྱོད་ཀྱང་དོན་མེད་དུ་མི་འགྱུར་བར་གསུངས་ཤིང༌། ཆོས་རྣམས་ལ་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་གཏན་མི་འདོད་པ་དང་གློ་བུར་དུ་རང་བཞིན་ཁས་བླངས་པ་གཉིས་མི་འགལ་བར་བཤད་དེ། འཇུག་འགྲེལ་ལས། ཀྱེ་མ་མ་ལ་གང་ཞིག་དངོས་པོ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་འདོད་ཅིང་། གློ་བུར་དུ་བཅོས་མ་མ་ཡིན་པ་དང་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཡང་འདོད་པ་ཁྱོད་ནི་ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་དོན་བརྗོད་པ་ཞིག་གོ །བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཁྱོད་ཀྱིས་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དགོངས་པ་མ་རིག་པ་ཞིག་སྟེ། འདི་ཡི་དགོངས་པ་ནི། གལ་ཏེ་མིག་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་བྱིས་པ་ སོ་སོའི་སྐྱེ་བོས་གཟུང་བར་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་འདི་ཉིད་དེ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ན་ནི། རང་བཞིན་དེ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་པས་ཀྱང་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་ན། གང་གི་ཕྱིར་འདི་ཉིད་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་དེ་བལྟ་བའི་དོན་དུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་དོན་དང་བཅས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་བདག་གིས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ལ་ལྟོས་ནས་བཅོས་མ་མིན་པ་དང་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་དོ། །གང་ཞིག་བྱིས་པའི་སྐྱེ་བོས་བལྟ་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ནི་རང་བཞིན་ཡིན་པར་རིགས་ལ། དེ་ཙམ་གྱིས་དོན་དམ་པ་དངོས་པོ་མ་ཡིན་ཞིང་དངོས་པོ་མེད་པའང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཞི་བ་ཉིད་ཡིན་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འདིར་དངོས་པོ་ཡོད་མེད་ནི
Chinese
因为没有生的谛实。获得涅槃之时，必须现证胜义谛的灭谛，在《理六十颂释》中以诸多努力证实了这一点。这样一来，眼等有为法这些，也不是以自性成立的自性，也不是在法性上安立为自性的那个，因此在任何自性上都不成立。胜义谛虽然在法性上安立为自性的那个上成立，但是，在那自性上，作为安立者的非造作和不观待他者，在以自性成立的自性上丝毫也不存在，因此仅仅是名言中成立而已。造作是指以前没有新出现的作为，观待他者是指观待因缘。色等诸法在两种自性中的任何一种上都不成立，因此，为了观看在法性上作为自性的那个自性，通过修道，梵行也不会变成无意义，这样宣说了。对于诸法，完全不承认以自性成立的自性，和突然承认自性这二者没有相违地解释说：在《入行论释》中说：唉呀，玛玛，你一点事物也不承认，却又突然承认非造作和不观待他者的自性，你这是在说互相矛盾的意义啊！可以这样说，你对论典的意趣是不了解的，这其中的意趣是：如果眼等诸法的自性，是凡夫各自所执著的缘起，那么，因为自性被颠倒也能了知，梵行就会变成无意义。因为这个不是自性，所以为了观看它，梵行才变得有意义。我也是观待世俗谛而说非造作和不观待他者。凡夫所不能见的那个才是自性，仅仅如此，胜义谛既不是实有也不是非有，因为那是自性寂灭的缘故。这样宣说了。这里的事物有无是
English
Because there is no truth of arising. At the time of attaining Nirvana, it is necessary to directly realize the truth of cessation, which is the ultimate truth. This is proven with much effort in the commentary on the "Sixty Stanzas on Reasoning." Thus, these conditioned phenomena such as the eye are not established as self-nature established by their own essence, nor are they established as the self-nature established on the Dharma-nature. Therefore, they are not established in any self-nature. Although the ultimate truth is established on that which is established as self-nature on the Dharma-nature, on that self-nature, the non-artificial and non-dependent on others as the establisher do not exist even slightly in the self-nature established by its own essence. Therefore, it is only established in name. Artificial means the action of newly arising from non-existence, and dependent on others means dependent on causes and conditions. Since forms and so on are not established in either of the two self-natures, it is said that celibacy will not become meaningless by meditating on the path in order to see that self-nature which is made into self-nature on the Dharma-nature. It is explained that there is no contradiction between not admitting the self-nature established by its own essence in all phenomena and suddenly admitting self-nature. In the commentary on the "Entering the Middle Way," it says: Alas, Mama, you do not admit even a little thing, but suddenly you admit the self-nature that is non-artificial and not dependent on others. You are speaking of contradictory meanings! It can be said that you do not understand the intention of the treatise. The intention here is: If the self-nature of phenomena such as the eye is the dependent arising grasped by each individual ordinary being, then because the self-nature can be understood even by being inverted, celibacy would become meaningless. Because this is not the self-nature, celibacy becomes meaningful in order to see it. I also speak of non-artificial and non-dependent on others in relation to the conventional truth. That which is not to be seen by ordinary beings is reasonably the self-nature, and just that much, the ultimate truth is neither existent nor non-existent, because it is the very nature of peace. Thus it was said. Here, the existence or non-existence of things is