Tibetan
བས། སྔོན་གྱི་ཆོས་མངོན་པ་གོང་འོག་ལ་མཁས་པར་སྦྱངས་པའི་གོང་མ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་རྩེ་གཅིག་པའི་ཞི་གནས་སྔོན་དུ་བསྒྲུབ་པ་དང༌། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཉོན་མོངས་སྤོང་བའི་ཚུལ་འདི་གསལ་བར་མ་ཐོན་སྣང་ངོ་། །དེས་ན་ཉན་ས་ནས་བཤད་པ་འདི་ལེགས་པར་མ་ངེས་ན། བསམ་གཏན་དང་གཟུགས་མེད་ཀྱི་ལམ་གྱི་དམའ་ཤོས་ནི་བསམ་གཏན་དང་པོའི་ཉེར་བསྡོགས་ཡིན་ལ། དེ་ལ་ཡིད་བྱེད་དྲུག་བཤད་པའི་ཐོག་མ་མཚན་ཉིད་སོ་སོར་ རིག་པ་ཡིན་པས། ཉེར་བསྡོགས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་སེམས་ཐོག་མར་སྐྱེ་བ་ནི་མཚན་ཉིད་སོ་སོར་རིག་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་འཁྲུལ་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་བཟུང་ན་ཤིན་ཏུ་མི་འཐད་དེ། འདི་ལྟར་ཞི་གནས་མ་ཐོབ་པར་བསམ་གཏན་དང་པོའི་ཉེར་བསྡོགས་སྐྱེ༌ས་མེད་ལ། ཉེར་བསྡོགས་དེ་མ་ཐོབ་ན་ཞི་གནས་མི་འཐོབ་པའི་ཕྱིར་དང་། མཚན་ཉིད་སོ་སོར་རིག་པ་དཔྱད་སྒོམ་ཡིན་པས། དེ་བསྒོམས་པས་ཞི་གནས་སྔར་མ་ཐོབ་པ་གསར་དུ་བསྒྲུབ་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔར་སའི་དངོས་གཞིའི་ལུང་དྲངས་པ་ལྟར་འདོད་པའི་རྩེ་གཅིག་པ་ལ་ཤིན་སྦྱངས་མེད་ལ། ཤིན་སྦྱངས་མ་ཐོབ་ན་ཞི་གནས་མ་གྲུབ་པར་དགོངས་འགྲེལ་ལ་སོགས་པ་ལས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ཉེར་བསྡོགས་དང་པོ་མ་ཐོབ་ན་ཞི་གནས་མི་འཐོབ་བོ། །དེས་ན་ཉེར་བསྡོགས་དང་པོའི་ཡིད་བྱེད་དྲུག་གི་ཐོག་མ་ནི་ཉེར་བསྡོགས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ལྷག་མཐོང་བསྒོམ་པའི་འགོ་ཡིན་གྱི། ཉེར་བསྡོགས་དང་པོ་ཙམ་གྱི་ཐོག་མ་མིན་ཏེ། དེའི་གོང་དུ་ཉེར་བསྡོགས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཞི་གནས་འགྲོ་དགོས་པས་སོ། །ཉེར་བསྡོགས་དང་པོས་བསྡུས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མ་ཐོབ་གོང་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐམས་ཅད་འདོད་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པས། གཞུང་ཆེ་བ་རྣམས་ནས་བཤད་པ་དང་བསྟུན་ན་ལྷག་མཐོང་ལྟ་ཞོག་ཞི་གནས་འཐོབ་པ་ཡང་ཤིན་ཏུ་ཉུང་བར་སྣང་ངོ་། །ཞི་གནས་ལ་བརྟེན་ནས་འདོད་པ་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བར་བྱེད་པའི་ཚུལ་ནི། སྔར་བཤད་པའི་ཞི་གནས་གསལ་བ་དང་མི་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་དུ་མ་དང་ལྡན་པ་དེ་ཙམ་ཞིག་ལ་གོམས་པར་བྱས་ནས་ལྷག་མཐོང་གཉིས་གང་ཡང་མ་ བསྒོམས་ན། འདོད་པ་ཁམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་མངོན་གྱུར་བ་ཡང་རེ་ཞིག་ལ་འགོག་པར་མི་ནུས་ན་ཉོན་མོངས་པའི་ས་བོན་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་སྤོང་བ་ལྟ་ཅི་སྨོས། དེའི་ཕྱིར་འདོད་པ་ལས་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བའི་བསམ་གཏན་དང་པོ་འཐོབ་པར་འདོད་ན་ཞི་གནས་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ལྷག་མཐོང་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །འོ་ན་སྔར་ཞི་གནས་ཙམ་ལ་གོམས་པར་བྱས་ན་ཉོན་མོངས་པ་མངོན
Chinese
总而言之，以前精通上下部《法句论》的上师们，也是先修习专注一境的止观，但依此断除烦恼的方式似乎没有明确阐述。因此，如果不很好地理解《声闻地论》中所说的，那么禅定和无色界的道的最低限度是初禅的近分定。其中所说的六种作意之首是各别自性 的智慧。因此，会错误地认为由近分定所摄持的最初生起的心是各别自性智慧。如果这样认为，就非常不合理。因为，没有获得止观，就不会生起初禅的近分定，没有获得近分定，就不会获得止观。而且，各别自性智慧是观察修，因此，修习它不能新获得以前没有获得的止观。如前引用的《本地分》中所说，欲界的专注一境没有轻安，没有获得轻安，止观就不会成就，如《解深密经》等中所说。没有获得最初的近分定，就不会获得止观。因此，最初的近分定的六种作意之首是修习由近分定所摄持的胜观的开端，而不是仅仅最初的近分定，因为在那之前必须经历由近分定所摄持的止观。在没有获得由最初的近分定所摄持的等持之前，所有的等持都只是欲界的心一境性。因此，如果按照各大论典中所说的，不要说胜观，就连获得止观也显得非常稀少。依靠止观而与欲界的贪著分离的方式是：仅仅习惯于先前所说的具有明晰和无分别等多种特点的止观，而不修习任何一种胜观，那么就连暂时也无法阻止欲界的烦恼现行，更不用说断除烦恼的种子和所知障了。因此，如果想要获得与欲界贪著分离的初禅，就应当依靠止观修习胜观。那么，如果先前仅仅习惯于止观，烦恼就会显现。
English
In short, the former masters who were proficient in the upper and lower parts of the Abhidharma also first cultivated single-pointed calm abiding, but the way to abandon afflictions based on it does not seem to be clearly explained. Therefore, if this explanation from the Hearer Grounds is not well understood, then the lowest of the paths of dhyana and the formless realms is the proximity attainment of the first dhyana. The first of the six mental activities explained therein is the individual characteristic of wisdom. Therefore, it is mistaken to think that the first arising mind held by the proximity attainment is the individual characteristic wisdom. If you think so, it is very unreasonable. Because, without obtaining calm abiding, the proximity attainment of the first dhyana will not arise, and without obtaining the proximity attainment, calm abiding will not be obtained. Moreover, individual characteristic wisdom is analytical meditation, so cultivating it cannot newly obtain the calm abiding that was not previously obtained. As mentioned in the previously quoted Local Grounds, there is no pliancy in the single-pointedness of desire, and without obtaining pliancy, calm abiding will not be achieved, as stated in the Explanation of the Profound Meaning Sutra and others. Without obtaining the first proximity attainment, calm abiding will not be obtained. Therefore, the first of the six mental activities of the first proximity attainment is the beginning of cultivating insight held by the proximity attainment, not just the first proximity attainment, because before that, calm abiding held by the proximity attainment must be experienced. Before obtaining the samadhi held by the first proximity attainment, all samadhis are only the single-pointedness of the desire realm mind. Therefore, according to what is said in the major treatises, not to mention insight, even obtaining calm abiding seems very rare. The way to separate from attachment to desire by relying on calm abiding is: merely becoming accustomed to the previously mentioned calm abiding with various characteristics such as clarity and non-discrimination, without cultivating either of the two insights, then even temporarily it is impossible to prevent the manifestation of afflictions in the desire realm, let alone abandoning the seeds of afflictions and the obscurations of knowledge. Therefore, if you want to obtain the first dhyana that is separated from attachment to desire, you should cultivate insight by relying on calm abiding. So, if you were previously only accustomed to calm abiding, afflictions will manifest.
Tibetan
་གྱུར་འགོ་གནོན་པར་བཤད་པ་དང་ཇི་ལྟར་མི་འགལ་ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། སྔར་གྱི་དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་ལྷག་མཐོང་ཞི་གནས་ཀྱི་ཁོངས་སུ་བསྡུས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ལ། འདིར་ནི་ལྷག་མཐོང་གཉིས་ཀའི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ཉེར་བསྡོགས་དང་པོས་བསྡུས་པའི་ཞི་གནས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆགས་བྲལ་བསྒྲུབ་པའི་ལྷག་མཐོང་དེ་ལ་ཡང་བདེན་པའི་རྣམ་པ་ཅན་དང་ཞི་རགས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་གཉིས་ཀྱིས་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བར་བྱེད་པའི་ཚུལ་གཉིས་ལས། འདིར་ནི་ལམ་ཕྱི་མའི་སྒོ་ནས་ཆགས་བྲལ་བསྒྲུབ་ཚུལ་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་རྟེན་ནི། བདག་མེད་ཀྱི་ལྟ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པའི་ཕྱི་རོལ་པ་དང༌། ཆོས་འདི་པ་བདག་མེད་པའི་ལྟ་བ་དང་ལྡན་པ་གཉིས་ཀས་བསྒོམ་པ་ཡོད་དོ། །དེས་ལམ་ཇི་འདྲ་ཞིག་བསྒོམས་པས་ཉོན་མོངས་སྤོང་བ་ནི། ཉན་ས་ལས། དེ་ལ་འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་བརྩོན་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་རྣམ་པ་བདུན་གྱིས་འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་རྗེས་སུ་འཐོབ་བོ། །བདུན་པོ་དེ་དག་ཀྱང་གང་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། མཚན་ཉིད་ སོ་སོར་རིག་པ་དང་། མོས་པ་ལས་བྱུང་བ་དང་། རབ་ཏུ་དབེན་པ་དང་། དགའ་བ་སྡུད་པ་དང་། དཔྱོད་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་། སྦྱོར་བ་མཐར་ཐུག་པ་དང་། སྦྱོར་བ་མཐར་ཐུག་པའི་འབྲས་བུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ལ་ཐ་མ་ནི་འདོད་པ་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་ནས་དངོས་གཞི་ལ་ཞུགས་པའི་དུས་ཀྱི་ཡིད་བྱེད་ཡིན་པས་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་ལ། སྔ་མ་དྲུག་ནི་སྒྲུབ་བྱེད་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་འདིར་བདག་མེད་པའི་དོན་བསྒོམས་ནས་ཉོན་མོངས་སྤོང་བར་མི་བྱེད་ན། ཇི་འདྲ་བ་ཞིག་གཏན་ལ་ཕབ་ནས་དེའི་དོན་བསྒོམས་ཏེ་ཉོན་མོངས་སྤོང་བ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ལ་ལམ་འདིས་འདོད་པ་ཁམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་མངོན་གྱུར་པ་གཞན་ཡང་སྤོང་མོད་ཀྱང༌། འདོད་པ་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་གསུངས་པས་གཙོ་བོར་འདོད་ཆགས་ཀྱི་གཉེན་པོའི་སྒོ་ནས་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་འདོད་ཆགས་ནི་འདིར་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་ལ་འདུན་ཞིང་ཆགས་པ་ཡིན་པས། དེའི་གཉེན་པོར་འདོད་ཡོན་ལ་སྒོ་དུ་མ་ནས་ཉེས་དམིགས་སུ་བལྟས་ཏེ། འདོད་ཆགས་དེ་ཡི་འཛིན་སྟངས་ཀྱི་ལྡོག་ཕྱོགས་བཟུང་བའི་སྒོ་ནས་གོམས་པར་བྱས་པས་འདོད་པ་ལས་ཆགས་པ་དང་འབྲལ་བར་བྱེད་པའོ། །འདི་ཡང་འདོད་པའི་སྐྱོན་དང་བསམ་གཏན་དང་པོའི་ཡོན་ཏན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སོ་སོར་རིག་པ་མཚན་ཉིད་སོ་སོར་རིག་པའི་ངེས་པ་བརྟན་པོ་ཡོད་ཀྱང༌།
Chinese
如果说压制转变的开端，这怎么不矛盾呢？没有过失。因为之前的那个是安住在世间禅定止观的范畴内而说的。这里是指在两种止观之前行，被最初的加行所摄持的止住而说的缘故。为了修成离贪的胜观，也有以真实的行相和寂静粗猛的行相两种方式来使人离贪的两种方式。这里是指通过后一种途径来显示修成离贪的方式。此处的所依是，既有对外道——他们丝毫没有无我的见解，也有对内道——他们具有无我的见解，这两种人都可以修习。那么，通过修习什么样的道来断除烦恼呢？《声闻地》中说：对于此，为了断除对欲的贪欲，精勤的瑜伽士通过七种作意，能够获得断除对欲的贪欲。那七种作意是什么呢？回答说：自性各别觉、由胜解生、极寂静、摄集喜乐、观察作意、究竟和合、究竟和合的果作意。如是所说。其中，最后一个是从对欲的贪著中解脱出来，进入正行时的作意，因此是所要成就的。前六个是能成就的。如果这里不修习无我的意义来断除烦恼，那么，应该如何确定，并通过修习它的意义来断除烦恼呢？对此，这个道虽然也能断除欲界其他的现行烦恼，但由于说的是使人脱离对欲的贪著，所以主要是通过对治贪欲的方式来断除的。也就是说，贪欲在这里是对欲妙五种产生希求和贪著，因此，为了对治它，要从多个角度观察欲妙的过患，并通过采取与贪欲的执着相反的立场来串习，从而使人脱离对欲的贪著。即使对于欲的过患和初禅的功德没有颠倒地分别觉知，具有自性各别觉的稳固定解。
English
If it is said to suppress the beginning of transformation, how is this not contradictory? There is no fault. Because the previous one was spoken of as abiding within the scope of worldly meditative quiescence and insight. Here, it refers to the quiescence that precedes both insights and is encompassed by the initial preparatory practice. In order to cultivate the higher vision that is free from attachment, there are two ways to free oneself from attachment: through the aspect of truth and through the aspect of peace and violence. Here, it shows how to achieve detachment through the latter path. The basis for this is that both outsiders, who have no view of selflessness at all, and insiders, who have a view of selflessness, can meditate. So, by meditating on what kind of path does one abandon afflictions? The Hearer Grounds say: For this, in order to be free from desire and lust, the yogi who strives diligently obtains freedom from desire and lust through seven types of attention. What are those seven? It is said: distinguishing characteristics, Born of faith, utterly secluded, gathering joy, contemplating attention, ultimate union, and the fruit of ultimate union. As it is said. Among them, the last is the attention at the time of entering the main practice after being detached from attachment to desire, so it is what is to be accomplished. The first six are what accomplish. If here one does not meditate on the meaning of selflessness to abandon afflictions, then how should one determine and abandon afflictions by meditating on its meaning? In this regard, although this path can also abandon other manifest afflictions of the desire realm, it is said that it makes people free from attachment to desire, so it is mainly abandoned through the antidote to desire. That is, desire here is the desire and attachment to the five qualities of desire, so in order to counteract it, one must look at the faults of desire from many angles, and by taking the opposite position of the attachment of desire, one becomes accustomed to it, thereby freeing oneself from attachment to desire. Even if one has a clear and unmistakable understanding of the faults of desire and the merits of the first dhyana, and has a firm conviction of distinguishing characteristics.